Cervical Spondylomyelopathy

TL;DR. Spondylomielopatia szyjna (zespół Wobblera) to postępująca choroba neurologiczna psów ras dużych i olbrzymich: ucisk rdzenia w szyi powoduje charakterystyczny nieskoordynowany, chwiejny chód.

Zespół Wobblera dotyczy głównie ras dużych i olbrzymich; problemy z koordynacją często zaczynają się od kończyn tylnych.

Co to jest?

CSM (zespół Wobblera) to zwyrodnieniowa choroba kręgosłupa u dużych i olbrzymich psów. Dotyczy kręgów i rdzenia: ucisk rdzenia i korzeni nerwowych w odcinku szyjnym ogonowym przez wady rozwojowe, niestabilność, uwypuklone dyski lub pogrubiałe więzadła.

Rdzeń to główna autostrada między mózgiem a ciałem; przy ucisku zaburzone są sygnały do kończyn. Tyły, najdalej od mózgu, zwykle chorują pierwsze i najsilniej, stąd „chwiejny” chód.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Rozwojowa i zwyrodnieniowa. Młode rasy olbrzymie: często wady kostne i niestabilność. Dojrzałe rasy duże: częściej DAWS (Wobbler związany z dyskiem) z uciskiem brzusznym. Genetyka i budowa ciała są kluczowe.

Objawy

Zwykle wolna progresja; czasem nagły początek po drobnym urazie lub ostrej przepuklinie dysku.

Objaw wiodący

• Nieskoordynowany lub chwiejny chód (ataksja).

Częste

• Ataksja, niedowład, deficyty proprioceptywne (knuckling), szeroka postawa tyłów, opór wobec grzbietowego wyprostu szyi, nieprawidłowe reakcje postawy.

Sporadyczne

• Hiperrefleksja tyłów, hipermetria przodów, krótkie kroki z przodu i długie z tyłu, zanik barku, root signature, wyraźny ból szyi (<10% jako główna skarga), nagła tetraplegia.

Szeroka postawa tyłów to częsty objaw kompensacyjny.

Jak weterynarze diagnozują

Badanie neurologiczne, RTG, mielografia (rzadziej), MRI (złoty standard).

"MRI also allows detection of signal changes within the spinal cord parenchyma that may be associated with prognosis for recovery."

Opcje leczenia

Zachowawcze

Łagodne objawy: glikokortykosteroidy, ścisły spoczynek, szelki (nigdy obroża na szyję).

Chirurgiczne

Umiarkowane do ciężkich deficyty lub niepowodzenie leczenia: dekompresja i/lub stabilizacja według MRI. Ścisła izolacja pooperacyjna 4 do 8 tygodni.

"Strict postoperative confinement is important for 4 to 8 weeks, followed by a gradual return to exercise and work."

MRI to złoty standard lokalizacji i oceny stopnia ucisku.

Rokowanie

Bez leczenia zwykle przewlekle postępująca; do 25% łagodnych przypadków stabilizuje się. Zachowawczo: 40-50% przy minimalnych/łagodnych objawach. Chirurgicznie: sukces ~80%; nie eliminuje ryzyka zwyrodnienia w innych odcinkach.

"The prognosis is excellent for resolution of lameness and mild neurologic deficits. Most dogs with mild to moderate deficits will return to working function. Dogs with severe LMN deficits or incontinence are likely to have permanent deficits."

Zapobieganie

Nie rozmnażać chorych psów; kontrolowany wzrost szczeniąt ras olbrzymich; wczesne szelki u ras predysponowanych.

Kiedy wezwać weterynarza

Wizyta przy zmianach chodu, poślizgnięciach, chwianiu zadu. Nagły przypadek: nagła utrata zdolności stania/chodu, nagła tetraplegia, skrajny ból szyi.

Rasy szczególne

• Doberman: DAWS, często 6-8 lat, ucisk brzuszny.
• Dog niemiecki, mastif, rottweiler, berneński pies pasterski: forma bardziej kostna/rozwojowa, 1-4 lata, ucisk grzbietowy lub grzbietowo-boczny.

"Young large-breed dogs such as Mastiffs, Rottweilers, and Bernese Mountain Dogs with CSM most commonly experience dorsal or dorsolateral spinal cord compression that becomes clinically evident when they are between 1 and 4 years of age. Disk-associated wobbler syndrome (DAWS) causes ventral compression of the caudal cervical spinal cord in mature large breed dogs, especially 6- to 8-year-old Dobermans."

Źródła

• Internal Medicine, 5th Edition, pages 1102, 1103, 1104.

My highlights & notes

New note