Ovarian Cysts in Guinea Pigs

TL;DR. Ovariumcysten zijn een veelvoorkomende hormonale aandoening bij oudere, intacte vrouwelijke cavia's die symmetrisch haarverlies, buikzwelling en ongemak veroorzaakt, en vereist diergeneeskundige diagnose en medische behandeling.

Ovariumcysten zijn met vocht gevulde zakjes die zich vormen op een of beide eierstokken van vrouwelijke cavia's.

Wat is het?

Ovariumcysten zijn met vocht gevulde zakjes die zich ontwikkelen op een of beide eierstokken van vrouwelijke cavia's. Het is een degeneratieve aandoening: ze ontstaat in de loop van de tijd bij het ouder worden. Ze is uiterst veelvoorkomend, vooral bij intacte (niet-gesteriliseerde) vrouwtjes ouder dan vijf jaar.

Om deze aandoening te begrijpen helpt kennis van het voortplantingssysteem van de cavia. De eierstokken produceren eicellen en geven hormonen af zoals oestrogeen. Wanneer cysten ontstaan, kunnen ze behoorlijk groot worden en een aanzienlijk deel van de buikholte innemen.

Deze cysten kunnen "hormonaal actief" zijn en te veel hormonen afscheiden die het hele endocriene systeem verstoren, of "hormonaal inactief", waarbij ongemak vooral door de grootte komt. Omdat cavia's prooidieren zijn, verbergen ze van nature ongemak. Daarom is het cruciaal dat eigenaren de subtiele tekenen van deze ziekte herkennen.

Oorzaken en risicofactoren

De belangrijkste risicofactor voor ovariumcysten is een intact vrouwelijk cavia zijn. Omdat cavia's exotische huisdieren zijn, komt veel van onze klinische kennis over hun endocriene ziekten uit de gespecialiseerde exotenmedicijnen.

Naarmate vrouwelijke cavia's ouder worden, ondergaan hun voortplantingsorganen degeneratieve veranderingen. Cysten komen vooral veel voor vanaf vijf jaar. Er zijn geen gedocumenteerde raspredisposities; elke intacte vrouwelijke cavia kan ovariumcysten ontwikkelen, ongeacht het ras.

Tekenen om op te letten

Ovariumcysten kunnen zowel hormoonspiegels als de fysieke ruimte in de buik beïnvloeden, dus de symptomen zijn hormonaal en fysiek. Let op:

• Bilateraal symmetrische alopecia langs flanken en buik (cardinaal): dit is het klassieke teken van hormonaal haarverlies. U ziet haaruitdunning of volledige kaalheid aan beide zijden van het lichaam (de flanken) en op de buik. De huid eronder ziet er meestal normaal uit: niet rood, jeukend of schilferig.
• Letargie (vaak): uw cavia kan minder actief lijken, meer slapen of minder interesse in verkennen tonen.
• Pijnlijke buik (vaak): ze kan piepen, spannen of proberen te bijten wanneer u zachtjes de buik aanraakt.
• Partiële anorexie (vaak): verminderde eetlust. Ze eet hooi of pellets trager of laat voedsel liggen.
• Vergrote buik (vaak): de buik kan een gezwollen, "peervormig" uiterlijk krijgen naarmate de met vocht gevulde cysten groeien.
• Vergrote tepels (vaak): de tepels kunnen opzwellen, prominent of korstig worden door verhoogde hormoonspiegels.

Bilateraal symmetrisch haarverlies langs de flanken is een klassiek teken van hormonale ovariumcysten.

Hoe dierenartsen het diagnosticeren

Diagnose van ovariumcysten vereist een grondig diergeneeskundig onderzoek. Omdat cavia's prooidieren zijn, verbergen ze ziekte- en pijntekenen tot de aandoening vergevorderd is. Uw dierenarts combineert lichamelijk onderzoek en beeldvorming.

• Palpatie: het onderzoek begint met zacht voelen (palperen) van de buik. Grote cysten zijn vaak te voelen als duidelijke, ronde, met vocht gevulde massa's aan een of beide zijden van de buik.
• Röntgenfoto's: een röntgenfoto toont de algehele buikgrootte en helpt andere oorzaken van zwelling uit te sluiten, zoals gas, blaasstenen of baarmoedermassa's. Vloeistof en weke delen zien er op röntgen echter vergelijkbaar uit; deze test alleen bevestigt een cyste niet altijd.
• Echografie: dit is de gouden standaard. Geluidsgolven maken een realtime beeld van de inwendige organen. Uw dierenarts kan de eierstokken duidelijk zien en vaststellen of massa's met vocht gevulde cysten of solide tumoren zijn, die een andere behandeling vragen.

Behandelingsopties

De behandeling van ovariumcysten bij cavia's richt zich doorgaans op het beheersen van de hormonale onbalans en het verkleinen van de cysten.

"Clinical signs include lethargy, painful abdomen, partial anorexia, enlarged abdomen, enlarged nipples, and bilaterally symmetrical alopecia along the flanks and ventrum... Diagnosis: Palpation or radiograph or ultrasound demonstrates the large cyst."
Small Animal Dermatology: A Color Atlas and Therapeutic Guide, p. 548

Medische behandeling

Voor veel cavia's, vooral oudere dieren of dieren met bijkomende gezondheidsproblemen, is medicamenteuze therapie de voorkeursaanpak om de risico's van algehele anesthesie en chirurgie te vermijden.

• Leuprolide (hormonale agonist / GnRH-analoog): dit middel schakelt tijdelijk de signalen uit de hersenen uit die de eierstokken opdragen hormonen te produceren. Door lagere hormoonspiegels kan leuprolide hormonaal actieve cysten helpen verkleinen en haaruitgroei mogelijk maken.
• Choriongonadotrofine (HCG) (voortplantingshormoon / gonadotrofine): deze hormoontherapie wordt gebruikt om regressie of luteïnisatie (structuurverandering) van de cysten te bevorderen, wat hun hormoonproductie en fysieke grootte kan verminderen.

Prognose

Langetermijnprognosegegevens bij deze soort zijn beperkt. Veel cavia's reageren echter goed op medische behandeling, met een duidelijke afname van buikongemak en hergroei van de vacht. Omdat dit een chronische, degeneratieve aandoening is, zijn vaak voortdurende diergeneeskundige controle en herhaalde hormoonbehandelingen nodig om de levenskwaliteit te behouden.

Preventie

Ovariumcysten zijn een natuurlijke degeneratieve gevolgen van veroudering bij intacte vrouwtjes en kunnen niet worden voorkomen via voeding of leefstijl. De enige definitieve preventie is sterilisatie (ovariohysterectomie) door een ervaren exotendierenarts wanneer ze jong en gezond is. Zonder sterilisatie zijn regelmatige dierenartscontroles, vooral rond de vijf jaar, essentieel voor vroege detectie.

Wanneer de dierenarts bellen

Ovariumcysten hebben een urgentiescore van 3 op 5. Hoewel de aandoening langzaam ontstaat, kan ze tot ernstig ongemak en secundaire complicaties leiden.

Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als uw cavia volledig stopt met eten (anorexie), want cavia's kunnen snel levensbedreigende hepatische lipidose (vetlever) of gastro-intestinale stase ontwikkelen wanneer ze niet meer eten. Andere noodsignalen: ernstige lethargie, snelle ademhaling of duidelijke tekenen van hevige buikpijn, zoals krom liggen en tandenknarsen.

Bronnen

• Small-Animal-Dermatology-A-Color-Atlas-and-Therapeutic-Guide, p. 548.

My highlights & notes

New note