Wymioty u psa: rozpoznawanie wzorców i sytuacje alarmowe

Krótka odpowiedź

Większość psów, które wymiotują, rano czuje się już dobrze. Zadaniem opiekuna jest szybkie rozpoznanie tych, które wymagają pomocy.

Wymioty u psów są powszechne, a większość pojedynczych epizodów u energicznego, poza tym normalnie zachowującego się dorosłego psa wymaga jedynie krótkiej przerwy w karmieniu i uważnej obserwacji. To jednak nie jest najważniejsza część odpowiedzi.

Kluczowe są rzadkie wzorce, które oznaczają, że pies musi zostać zbadany natychmiast: odruchy wymiotne, po których nic nie następuje, obecność krwi, brak wypróżnień przy bolesnym brzuchu, niewysterylizowana suka kilka tygodni po cieczce, szczenię lub pies, który nie potrafi utrzymać wody w żołądku.

• Najpierw ustal, czy to wymioty, czy ulewanie. Wskazują one na zupełnie inne narządy i różne ryzyka.
• Powtarzające się nieproduktywne odruchy wymiotne przy powiększającym się brzuchu to nagły przypadek chirurgiczny, w którym liczą się minuty, a nie godziny.
• Zrób zdjęcie tego, co pies zwymiotował. Dla weterynarza będzie to bardziej użyteczne niż jakikolwiek opis.
• Pies, który nie może zatrzymać wody, szybko się odwadnia, co u małych psów i szczeniąt dzieje się błyskawicznie.
• Nie podawaj ludzkich leków przeciwwymiotnych ani przeciwbólowych. Wiele z nich jest bezpośrednio toksycznych dla psów.

:::danger
Powtarzające się odruchy wymiotne, które nie przynoszą żadnej treści, u niespokojnego psa z powiększającym się, twardym jak bęben brzuchem, oznaczają skręt żołądka, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej.

Żołądek wypełnił się gazem i przekręcił, uszczelniając oba końce. Dopływ krwi do żołądka i śledziony zostaje odcięty, a pies wpada w szok. Rasy o głębokiej klatce piersiowej są najbardziej zagrożone, ale zdarza się to również u innych.

Jedź natychmiast do weterynarza zajmującego się nagłymi przypadkami i zadzwoń w drodze, aby byli gotowi. Nie czekaj, aby sprawdzić, czy przejdzie, i nie próbuj wywoływać u psa wymiotów.
:::

Decyzja w 60 sekund

Wymioty czy ulewanie: rozróżnienie, które zmienia wszystko

Wymioty.

Aktywny, skoordynowany odruch. Najpierw pojawia się narastanie: ślinienie, powtarzające się przełykanie, oblizywanie się, chodzenie, szukanie trawy. Następnie brzuch wyraźnie faluje, pies się napina, a treść wydostaje się z wysiłkiem.

To, co wychodzi, jest zazwyczaj częściowo strawione, często zmieszane z żółcią i ma kwaśny zapach. Może pojawić się kilka godzin po jedzeniu.

Wymioty oznaczają problem z żołądkiem, jelitem cienkim lub sygnałem systemowym docierającym do ośrodka wymiotnego w mózgu. Obejmuje to toksyny, chorobę nerek, chorobę wątroby, zapalenie trzustki i chorobę hormonalną, a także wszystko, co jest nie tak z samym układem pokarmowym.

Ulewanie.

Pasywne. Brak ostrzeżenia, brak skurczów i wysiłku brzucha. Pies obniża głowę, a materiał po prostu wypada, często w formie rurki, zwykle niestrawiony, często krótko po jedzeniu lub piciu, zazwyczaj gdy głowa idzie w dół lub pies się ekscytuje.

Ulewanie oznacza, że przełyk nie przesuwa materiału do żołądka. Przyczyny obejmują megaprzełyk, zapalenie spowodowane refluksem kwasowym, zwężenie po wcześniejszym urazie lub znieczuleniu, wrodzoną wadę naczyniową u młodego szczenięcia, które ulewa od momentu rozpoczęcia jedzenia stałych pokarmów, oraz chorobę nerwowo-mięśniową, taką jak miastenia.

Powodem, dla którego jest to pilne, jest zachłyśnięcie. Materiał zalegający w przełyku może zostać zainhalowany, powodując zapalenie płuc. Ulewający pies, u którego pojawia się kaszel, przyspieszony oddech, gorączka lub letarg, musi zostać zbadany bez zwłoki.

Dwie inne rzeczy, które nie są żadnym z powyższych.

Kaszel, który kończy się odruchem wymiotnym i porcją białej piany, jest oddechowy, a nie żołądkowy. Właściciele często zgłaszają to jako wymioty, co kieruje konsultację na niewłaściwe tory.

Odruchy wymiotne, po których nic nie następuje, wielokrotnie, to wzorzec skrętu żołądka opisany powyżej i stanowi oddzielną kategorię.

Interpretacja wzorca

Pojedynczy epizod, pies poza tym normalny.

Najczęściej niedyspozycja dietetyczna: coś znalezionego, zjedzonego zbyt szybko lub zbyt ciężkostrawnego. Jeśli pies jest żwawy, chce pić, ma prawidłowe dziąsła i normalnie się wypróżnia, obserwacja w domu jest rozsądna.

Powtarzające się wymioty przez kilka godzin, pies robi się osowiały.

To już nie jest sytuacja do obserwacji. Powtarzające się wymioty powodują utratę płynów i elektrolitów oprócz tego, co je wywołało.

Wymioty z żółtej piany lub żółci, zazwyczaj w nocy lub wczesnym rankiem.

Zespół wymiotów żółciowych. Żołądek był pusty przez długi czas, a żółć cofająca się do niego drażni wyściółkę. Jest to bardziej niekomfortowe niż niebezpieczne i zazwyczaj poprawia się przez skrócenie przerwy nocnej: mały posiłek późnym wieczorem lub podzielenie dziennej porcji na więcej posiłków. Zmiana pory działa lepiej niż zmiana pokarmu.

Wymioty krótko po każdym posiłku, jedzenie niestrawione.

Rozważ, czy to faktycznie ulewanie. Jeśli to rzeczywiście wymioty, częstą przyczyną jest zbyt szybkie jedzenie – miska spowalniająca jedzenie lub rozsypywanie karmy pomaga. Uporczywe wymioty po posiłku z utratą Wagi nie są problemem żywieniowym i wymagają zbadania.

Przewlekłe, okresowe wymioty z utratą Wagi.

To wzorzec, który jest tolerowany przez miesiące, a nie powinien. Obejmuje przewlekłą enteropatię zapalną, przewlekłe zapalenie trzustki, chorobę nerek, chorobę wątroby, niedoczynność kory nadnerczy i nowotwory. Utrata Wagi jest granicą, która oddziela uciążliwość od choroby.

Wymioty w pozycji przygarbionej lub modlącej się.

Przód ciała nisko, tył wysoko. To pies próbujący złagodzić ból brzucha, co jest klasyczne dla zapalenia trzustki, często po tłustym posiłku. Sznaucery miniaturowe, teriery typu Yorkshire i spaniele to rasy częściej dotknięte tym problemem.

Wymioty plus zwiększone pragnienie i oddawanie moczu.

Wskazuje na problemy poza układem pokarmowym: chorobę nerek, cukrzycę i jej kwasicę ketonową lub ropomacicze u niesterylizowanej suki.

Wymioty plus osłabienie lub zapaść, czasami narastające i słabnące przez tygodnie.

Niedoczynność kory nadnerczy, znana również jako choroba Addisona, jest nazywana wielkim naśladowcą właśnie z tego powodu. Jest uleczalna, ale często pomijana, ponieważ wydaje się, że psu ciągle się poprawia.

Kontrole do wykonania w domu

Sprawdzenie koloru i wilgotności dziąseł zajmuje dziesięć sekund i mówi o pilności więcej niż liczba wymiotów.

Dziąsła.

Podnieś wargę. Zdrowe dziąsła są wilgotne i jasnoróżowe, a po uciśnięciu miejsce to odzyskuje kolor w ciągu około dwóch sekund.

Lepkie lub suche dziąsła wskazują na odwodnienie. Białe lub bardzo blade dziąsła sugerują krwawienie lub wstrząs i stanowią nagły przypadek. Ceglastoczerwone dziąsła sugerują ogólnoustrojowy proces zapalny. Żółte sugerują chorobę wątroby lub rozpad czerwonych krwinek.

Brzuch.

Spójrz na sylwetkę z boku i z góry. Brzuch, który wyraźnie powiększa się w ciągu minut do godziny, jest nagłym przypadkiem. Delikatnie dotknij: sztywny, twardy jak deska lub niezwykle bolesny brzuch to poważny objaw.

Kał.

Sprawdź, czy pies w ogóle się wypróżnia. Całkowity brak wypróżnień przy wymiotach nasuwa podejrzenie niedrożności. Czarny, smolisty stolec oznacza strawioną krew z wyższych odcinków przewodu pokarmowego. Jasnoczerwona krew wskazuje na problem w niższych partiach.

Pod językiem.

Jeśli pies połknął sznurek, nitkę, wstążkę lub pończochę, jeden koniec może zakotwiczyć się u nasady języka, podczas gdy reszta podróżuje dalej, przecinając jelito. Spójrz pod język. Jeśli znajdziesz nitkę, nie ciągnij jej. To nagły przypadek.

Waga.

Zważ psa. Daje to weterynarzowi odniesienie co do stopnia nawodnienia, a w przypadku przewlekłym jest najważniejszym wskaźnikiem trendu.

Co zostało zwrócone.

Sfotografuj treść na gładkiej powierzchni z czymś dla skali, zanim ją sprzątniesz. Kolor, konsystencja, obecność jedzenia, ciał obcych, krwi, robaków lub resztek roślinnych – wszystko to zmienia interpretację.

Co robić w domu dla psa, który jeszcze nie wymaga weterynarza

Przygotowanie transportera, ręczników i Dokumentacji wcześniej nic nie kosztuje, jeśli pies wyzdrowieje, a oszczędza czas, jeśli nie.

Toksyny, które warto znać z nazwy

Czekolada, gdzie toksycznym związkiem jest teobromina, a czekolada gorzka zawiera jej znacznie więcej niż mleczna.

Ksylitol, sprzedawany w niektórych regionach jako cukier brzozowy, występuje w gumach bez cukru, niektórych masłach orzechowych, wypiekach i niektórych lekach. Powoduje gwałtowny spadek cukru we krwi i może prowadzić do niewydolności wątroby. Regionalne nazewnictwo ma znaczenie, ponieważ właściciel skanujący listę składników w poszukiwaniu "ksylitolu" może pominąć "cukier brzozowy".

Winogrona, rodzynki, sułtanki i porzeczki, które powodują uszkodzenie nerek u niektórych psów (nie u wszystkich) w dawkach, których nie da się przewidzieć. Traktuj każde spożycie jako znaczące.

Cebula, czosnek, pory i szczypiorek, surowe, gotowane, suszone lub w proszku, które uszkadzają czerwone krwinki.

Ludzkie leki, szczególnie ibuprofen i inne leki przeciwzapalne, paracetamol oraz antydepresanty.

Rodentycydy, gdzie rodzaj ma ogromne znaczenie: produkty przeciwzakrzepowe powodują krwawienie kilka dni później, podczas gdy produkty z cholekalcyferolem powodują niewydolność nerek. Przynieś opakowanie.

Płyn chłodniczy, który smakuje słodko, jest szybko śmiertelny, a w przypadku którego Leczenie jest krytyczne czasowo do tego stopnia, że liczą się godziny.

Orzechy makadamia oraz spleśniałe jedzenie lub kompost, które mogą powodować drżenie i drgawki.

Jeśli jakakolwiek z tych rzeczy jest możliwa, opakowanie lub jego zdjęcie jest najcenniejszą rzeczą, jaką możesz przynieść.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj ludzkich tabletek przeciwwymiotnych, przeciwbiegunkowych ani przeciwbólowych. Ibuprofen, aspiryna i paracetamol wyrządzają psom poważne szkody, a leki przeciwbiegunkowe mogą być niebezpieczne u niektórych ras posiadających mutację MDR1, co jest powszechne u collie i spokrewnionych ras pasterskich.

Nie wywołuj wymiotów na własną rękę. Jest to aktywnie szkodliwe, jeśli substancja była żrąca lub na bazie ropy naftowej, jeśli pies już wymiotuje, jeśli jest senny lub ma drgawki, albo jeśli jest rasą krótkopyską z ryzykiem zachłyśnięcia się materiałem. Słona woda nie jest bezpiecznym środkiem wymiotnym i może powodować niebezpieczne poziomy sodu.

Nie ciągnij za sznurek lub nitkę znalezioną pod językiem lub w odbycie.

Nie odmawiaj wody wymiotującemu psu. Ogranicz objętość na porcję, a nie dostęp.

Nie głodź szczeniaka, psa rasy miniaturowej ani psa z cukrzycą. Cukier we krwi spada szybko i to staje się nagłym przypadkiem.

Nie zakładaj, że jedzenie trawy było przyczyną. Psy jedzą trawę z wielu powodów, a pies, który szuka trawy, często już odczuwa nudności, a nie staje się nudny przez trawę.

Kiedy szukać pomocy

Utrzymanie wody, powrót apetytu i normalny kał to trzy rzeczy, które mówią, że to już koniec.

Udaj się teraz, w razie potrzeby poza godzinami pracy:

• Nieproduktywne odruchy wymiotne z powiększającym się brzuchem
• Krew w wymiocinach, świeża lub wyglądająca jak fusy z kawy
• Blade, białe, niebieskie lub żółte dziąsła
• Zapaść, osłabienie lub niemożność stania
• Napięty, twardy jak deska lub bardzo bolesny brzuch
• Brak wypróżnień przy powtarzających się wymiotach
• Znane spożycie toksyny, ciała obcego lub przedmiotu przypominającego sznurek
• Szczenię lub bardzo mały pies wymiotujący wielokrotnie
• Niewysterylizowana suka w ciągu kilku miesięcy od cieczki

O co zapyta weterynarz.

Ile było epizodów, przez jaki czas i czas trwania względem posiłków. Czy to wymioty czy ulewanie, opisane przez to, co zrobiło ciało psa, a nie co wyszło.

Jak wyglądał materiał, dlatego zdjęcie ma znaczenie. Czy pies utrzymuje wodę. Czy wypróżnia się i jaki jest kolor.

Apetyt, pragnienie, energia i aktualna Waga w porównaniu z ostatnimi wynikami.

Wszystko, do czego pies ma dostęp: kosze, kompost, ogród, gryzaki, zabawki, które mogły stracić części, ludzkie leki i wszystko nowe w ostatnich kilku dniach.

W przypadku suki, czy jest sterylizowana i data ostatniej cieczki. W przypadku każdego psa, aktualne leki, w tym przeciwzapalne, oraz data ostatniego odrobaczenia i profilaktyki przeciw pchłom.

Historia podróży, ponieważ infekcyjne i pasożytnicze przyczyny wymiotów różnią się znacząco między regionami, a pies, który niedawno zmienił kraj, przynosi ze sobą inną listę możliwych rozpoznań.