Odchudzanie zwierzaka: kondycja ciała, matematyka porcji i bezpieczne tempo utraty wagi

Szybka odpowiedź

Prawie każdy nieudany plan odchudzania psa kończy się porażką w kuchni, a nie podczas spaceru.

Tkanka tłuszczowa u psa nie jest obojętną wyściółką. Tkanka tłuszczowa to aktywny narząd dokrewny, który uwalnia zapalne cząsteczki sygnałowe, dlatego pies z nadwagą znajduje się w stanie lekkiego stanu zapalnego. Z tego powodu choroby stawów, nietolerancja ciepła, problemy skórne oraz ryzyko związane ze znieczuleniem narastają jednocześnie.

Odwrócenie tego stanu to kwestia arytmetyki i szczerości. Pies je mniej, niż zużywa, każda kaloria jest liczona, włącznie z tymi, o których nikt nie wspomina, a utrata wagi jest na tyle powolna, że ubywa tłuszczu, a nie mięśni.

• Oceniaj kondycję ciała przez dotyk, nie przez wygląd. Sierść wiele ukrywa.
• Waż jedzenie na wadze gramowej. Miarki kuchenne są największym źródłem przypadkowego przekarmiania.
• Licz smakołyki, gryzaki, nagrody treningowe, resztki i to, co daje sąsiad. W wielu domach stanowią one znaczną część dziennego spożycia.
• Wytyczne żywieniowe na opakowaniu są obliczone dla aktywnego dorosłego osobnika o danej wadze. Nie są planem odchudzania.
• Wyklucz niedoczynność tarczycy i nadczynność nadnerczy, zanim stwierdzisz, że pies, który nagle przytył, jest po prostu przekarmiany.

Decyzja w 60 sekund

Co faktycznie mierzy ocena kondycji ciała

Waga sama w sobie jest prawie bezużyteczna bez odniesienia. Pies, który przybrał kilka kilogramów, nie mówi nam wiele, dopóki nie znamy jego budowy, a zakresy wagowe dla ras są na tyle szerokie, że mogą wiele ukryć.

Ocena kondycji ciała to praktyczna ocena, zwykle w dziewięciopunktowej skali, gdzie środek jest idealny. Trzy sprawdzenia wykonują większość pracy.

Żebra.

Przesuń płasko dłońmi wzdłuż boku klatki piersiowej, stosując lekki nacisk. U idealnego psa czujesz żebra łatwo, z cienką powłoką, podobnie jak czucie kości na grzbiecie własnej dłoni. Jeśli musisz nacisnąć, aby je znaleźć, pokrywa jest zbyt duża. Jeśli są ostro widoczne i wystające, pokrywa jest zbyt mała.

Talia z góry.

Stojąc nad psem, powinno być widoczne zwężenie za żebrami. Linia prosta od żeber do bioder lub wypukłość na zewnątrz wskazuje na nadmiar.

Podkasanie brzucha z boku.

Linia brzucha powinna wznosić się od dołu klatki piersiowej w kierunku tylnych nóg. Poziom lub zwis to nadmiar.

Dodatkowe dwa sprawdzenia wychwytują to, czego tamte trzy nie zauważają. Tłuszcz nad nasadą ogona i wzdłuż kręgosłupa jest niezawodnym wskaźnikiem u psów z gęstą sierścią, gdzie talia jest niewidoczna. U starszych psów kondycję mięśni należy oceniać osobno, wyczuwając czaszkę, łopatki, kręgosłup i biodra, ponieważ pies może jednocześnie mieć za dużo tłuszczu i za mało mięśni.

Zdjęcia pomagają. Zrób jedno bezpośrednio z góry i jedno z boku, na tej samej podłodze, raz w miesiącu. Zmiana jest znacznie bardziej widoczna w serii niż w lustrze.

Dlaczego waga wzrosła

Porcje, które nigdy nie były mierzone.

Najczęstsza pojedyncza przyczyna. Miarka, kubek lub garść różnią się ogromnie, a ta sama nominalna porcja może znacznie się różnić między napełnieniami.

Wytyczne żywieniowe na opakowaniu.

Drukowane wytyczne są obliczone dla typowego aktywnego dorosłego osobnika o tej wadze i są hojne dla wykastrowanego, w średnim wieku, żyjącego w domu psa. Karmienie zgodnie z wytycznymi przy obecnej, już nadmiernej wadze psa oznacza również karmienie porcją dostosowaną dla tak dużego psa.

Smakołyki, których nikt nie liczy.

Nagrody treningowe, gryzaki dentystyczne, kawałek tostów, końcówka kanapki, ciasteczka od wyprowadzacza psów, dzieci karmiące pod stołem. Dziennik żywieniowy, w którym każdy pojedynczy produkt jest zapisywany przez tydzień, jest niewygodny i prawie zawsze odkrywczy.

Kastracja.

Zapotrzebowanie na energię spada po kastracji, a apetyt często rośnie. Oba są realne. Prawidłową reakcją jest zmniejszenie racji w momencie zabiegu, a nie czekanie, aż pies będzie widocznie cięższy.

Rasa i genetyka.

Labradory i golden retrievery jako populacja wykazują niezwykle silną motywację do jedzenia, a u niektórych z tych psów zidentyfikowano wariant genetyczny wpływający na regulację apetytu. Posiadanie takiego psa nie oznacza, że jest on skazany na otyłość, ale oznacza, że pies jest autentycznie bardziej głodny przy tej samej racji i wymaga więcej zarządzania, a nie silnej woli.

Wiek.

Spoczynkowe zapotrzebowanie na energię spada z wiekiem, podczas gdy porcje zazwyczaj pozostają takie same.

Leki i choroby.

Kortykosteroidy, niektóre leki przeciwpadaczkowe i niektóre leki przeciwhistaminowe zwiększają apetyt lub zmniejszają aktywność. Niedoczynność tarczycy powoduje przyrost wagi przy letargu, szukaniu ciepła oraz matowej, przerzedzającej się sierści. Nadczynność nadnerczy powoduje wygląd "ciężarnej", zwiększone picie i oddawanie moczu, dyszenie, cienką skórę i wypadanie włosów. Żadna z tych chorób nie jest leczona ograniczaniem jedzenia.

Waga gramowa kosztuje niewiele i usuwa największą zmienną w całym planie.

Budowanie planu

Uzyskaj wagę docelową od weterynarza, nie z tabeli ras.

Cel wywodzi się z budowy psa i aktualnej oceny kondycji ciała, jest to cel tymczasowy, który można zrewidować. Praca według liczby znalezionej w Internecie to powód, dla którego psy kończą jako zbyt chude lub częściej, zatrzymują się w połowie drogi.

Karm zgodnie z wagą docelową, nie aktualną.

Przydział energii oblicza się na podstawie tego, ile pies powinien ważyć, dostosowując go do aktywności psa oraz faktu, że utrata wagi wymaga deficytu. Weterynarz lub pielęgniarka weterynaryjna wykona te obliczenia. To jest część, którą właściciele najczęściej pomijają, a która decyduje o tym, czy plan zadziała.

Wybierz jedzenie świadomie.

Terapeutyczna dieta odchudzająca jest opracowana tak, aby zmniejszona ilość nadal dostarczała odpowiednią ilość białka, witamin i minerałów, a wyższa zawartość białka pomaga chronić mięśnie podczas utraty wagi. Karmienie po prostu znacznie mniejszą ilością standardowej karmy dla dorosłych psów może sprawić, że pies będzie miał niedobory składników odżywczych i będzie głodny. Omów, która droga pasuje do Twojego psa.

Waż każdy posiłek na wadze gramowej.

Każdy posiłek, każdego dnia. Nie kubek, nie miarka.

Wlicz przydział smakołyków do całości.

Określ część dziennego przydziału na smakołyki i trening, odważ to do pojemnika rano, a kiedy pojemnik będzie pusty, dzienne smakołyki są zakończone. Łatwiej się tego trzymać niż próby zapamiętania.

Używaj jedzenia do pracy.

Zabawki na jedzenie, mata węchowa, rozrzucona karma na trawniku lub jedzenie używane jako nagrody treningowe sprawiają, że ta sama ilość wystarcza na znacznie dłużej i zmniejsza żebractwo, które niweczy większość planów.

Dodawaj objętość ostrożnie.

Niektóre niskokaloryczne warzywa mogą być użyte do zwiększenia objętości, ale nie improwizuj. Cebula, czosnek, por i szczypiorek są toksyczne, winogrona i rodzynki są toksyczne, kolby kukurydzy powodują niedrożność, a pestki owoców pestkowych są zagrożeniem. Zapytaj weterynarza, co dodać i ile, zanim zaczniesz.

Waż psa co dwa tygodnie na tej samej wadze.

Większość gabinetów weterynaryjnych pozwala na darmowe ważenie. Domowe wagi łazienkowe działają poprzez zważenie siebie, a potem siebie z psem na rękach, co jest wystarczające dla większych psów i słabe dla małych.

Bezpieczne tempo i dlaczego wolniej znaczy lepiej

Szybka utrata wagi u psa kosztuje utratę tkanki mięśniowej, a także tłuszczu. Utrata tkanki mięśniowej obniża spoczynkowy wydatek energetyczny, co oznacza, że pies potrzebuje jeszcze mniej jedzenia, aby utrzymać nową wagę, co sprawia, że odzyskanie wagi jest prawie nieuniknione.

Dlatego weterynaryjne plany odchudzania celują w mały, stały procent masy ciała na tydzień, a nie w drastyczny spadek. Zapytaj weterynarza, jaki jest cotygodniowy cel dla Twojego psa i trzymaj się go, a szybszą utratę wagi potraktuj jako sygnał do ponownego sprawdzenia, a nie sukces.

Spodziewaj się plateau. W miarę spadku wagi zapotrzebowanie energetyczne psa spada i racja, która powodowała utratę wagi, przestaje ją powodować. To jest moment na przeliczenie, a nie na rezygnację.

Co się cofa i w jakiej kolejności

Właściciele szukający zmiany sylwetki w pierwszym tygodniu zniechęcają się. Poprawa pojawia się w dość przewidywalnej kolejności.

Najpierw energia i chęć do ruchu.

W ciągu pierwszych kilku tygodni większość psów jest wyraźnie bardziej chętna do ruchu i bardziej zainteresowana spacerami, zanim jakakolwiek zmiana sylwetki stanie się widoczna.

Potem talia.

Sylwetka brzucha zmienia się u większości psów, zanim zmieni się pokrywa żeber, dlatego comiesięczne zdjęcie z góry jest przydatne.

Potem pokrywa żeber.

Żebra stają się łatwiejsze do wyczucia pod lekkim naciskiem.

Potem komfort stawów.

Sztywność po odpoczynku, niechęć do schodów i zwalnianie na spacerach poprawiają się, a wiele psów na długotrwałych lekach na stawy wymaga ponownej oceny, gdy obciążenie maleje.

Potem oddech i tolerancja na ciepło.

Zmniejszone dyszenie w spoczynku i lepsza tolerancja ciepłej pogody. U ras o krótkich pyskach może to być duża zmiana praktyczna.

Na końcu liczby, na których zależy weterynarzowi.

Ciśnienie krwi i markery metaboliczne reagują po miesiącach, a nie tygodniach.

Ta sama karma zważona, zamiast nabierana, stanowi pełną interwencję dla dużej liczby psów.

Dodawanie aktywności bez spowodowania kontuzji

Zacznij po tym, jak dieta już działa, nie w tym samym czasie, aby kulawizna nie wykoleiła całego planu w pierwszym tygodniu.

Buduj czas trwania przed intensywnością. Kilka krótkich spacerów na smyczy jest lepszych niż jeden długi dla psa noszącego dodatkowe obciążenie.

Warto szukać opcji o niskim wpływie. Pływanie i hydroterapia weterynaryjna całkowicie usuwają ciężar ze stawów, a kontrolowane chodzenie na smyczy po płaskim terenie jest znacznie łagodniejsze niż gonitwa za piłką z gwałtownymi zwrotami i nagłymi zatrzymaniami.

Unikaj powtarzalnej aportacji o dużym wpływie u psa z nadwagą. Obciążenie przy zatrzymywaniu się i zwrotach jest przyczyną pękania więzadeł krzyżowych.

Uważnie obserwuj ciepło. Psy z nadwagą i psy o krótkich pyskach szybko się przegrzewają, a oba czynniki razem stanowią realne ryzyko nagłego wypadku. Spaceruj w chłodnej części dnia i zatrzymaj się, zanim pies zacznie mieć trudności, a nie gdy już je ma.

Sprawdzaj kulawiznę po każdym zwiększeniu aktywności. Każdy nowy utykanie jest powodem do zatrzymania się i zbadania psa, zamiast kontynuowania.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj karmienia swobodnego. Miska zostawiona na cały dzień czyni pomiar niemożliwym.

Nie używaj miarki jako głównego narzędzia.

Nie głodź psa. Bardzo niskie spożycie kosztuje utratę mięśni, powoduje niedobory składników odżywczych i produkuje głodne, zestresowane, obsesyjnie myślące o jedzeniu zwierzę.

Nie zamieniaj na karmę o niższej kaloryczności i nie utrzymuj tej samej objętości bez przeliczenia.

Nie podawaj ludzkich dietetycznych produktów ani produktów słodzonych sztucznie. Ksylitol jest dla psów silnie toksyczny.

Nie pozwól jednemu członkowi gospodarstwa domowego stosować osobnej polityki karmienia. Jeden pisemny plan na lodówce, z widocznym dziennym przydziałem, zapobiega większości błędów.

Nie akceptuj sformułowania "grubokościsty". Rozmiar budowy ciała ocenia się poprzez wyczucie szkieletu i nie zmienia się on wraz z dietą.

Nie ignoruj psa, który nagle przytył i jednocześnie więcej pije, więcej dyszy lub traci sierść. To prezentacja medyczna.

Co weterynarz będzie chciał wiedzieć

Kiedy szukać pomocy

Umów się na weterynaryjną konsultację wagową przed rozpoczęciem, jeśli pies jest otyły zamiast lekko nadwagowego, jeśli jest seniorem, jeśli ma zdiagnozowaną chorobę lub przyjmuje długoterminowo leki.

Umów się wcześniej, jeśli przyrost wagi pojawił się w ciągu tygodni, a nie miesięcy, szczególnie przy letargu, szukaniu ciepła, utracie sierści, zwiększonym piciu lub wyglądzie "ciężarnej".

Idź pilnie z każdym psem, który upada, staje się osowiały lub przegrzewa podczas ćwiczeń, oraz z każdym psem o krótkim pysku, którego dźwięk oddechu się zmienił.

Punktem końcowym jest pies, którego żebra możesz wyczuć, którego stawy mniej bolą i którego porcja jest spisana.

Zabierz dziennik żywieniowy i opakowanie na wizytę. Najbardziej użyteczną rzeczą, jaką daje konsultacja wagowa, jest liczba, a tej liczby nie da się obliczyć bez wiedzy dokładnie tego, co pies spożywa.