Grzybica u kota: łuszczenie, łamliwe włosy i infekcja przenosząca się na ludzi

Szybka odpowiedź

Szczotkowanie to moment, w którym większość właścicieli zauważa problem: łuszczenie w sierści oraz włosy, które wychodzą w krótkich, złamanych kawałkach, a nie w postaci pełnych pasm.

Większość przypadków łuszczenia się sierści u kota nie wynika z suchej skóry. Jest to znak, że coś zmieniło się w stanie skóry, w zdolności kota do pielęgnacji siebie lub w tym, co żyje na jego sierści.

Jedyną przyczyną, której nie wolno lekceważyć, jest grzybica, która jest infekcją grzybiczą łodygi włosa, a nie robakiem. Rozprzestrzenia się na inne zwierzaki i ludzi w domu, może wyglądać niepozornie i jest jedyną częstą przyczyną łuszczenia u kotów, która naraża Twoją rodzinę.

• Grzybica łamie włosy, zamiast powodować ich wypadanie, więc charakterystyczną cechą jest krótka, nierówna sierść z łuskami, a nie gładka łysina.
• Końcówki uszu, pysk, grzbiet nosa, przednie łapy i nasada ogona to zazwyczaj pierwsze miejsca występowania.
• Kot może być nosicielem i zarażać, wyglądając prawie normalnie, dlatego długowłose koty z domów wielokotnych są klasycznym cichym źródłem zakażenia.
• Łuszczenie tylko w dolnej części grzbietu i u nasady ogona u starszego lub otyłego kota zazwyczaj w ogóle nie jest chorobą skóry: oznacza, że kot nie może już dosięgnąć tego obszaru.
• Każda nowa łuszcząca się, swędząca zmiana w kształcie pierścienia u człowieka w gospodarstwie domowym zmienia priorytet z rutynowego na pilny.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego sierść się łamie, zamiast wypadać

Dermatofity to grzyby żyjące na keratynie, białku strukturalnym włosa, pazura i zewnętrznej warstwy skóry. Nie atakują żywych tkanek u zdrowego zwierzęcia.

Grzyb wrasta w łodygę włosa z powierzchni i trawi ją od wewnątrz. Włos wydrążony w ten sposób traci wytrzymałość i łamie się pod wpływem zwykłego tarcia: podczas pielęgnacji, ocierania się o ramę drzwi lub drzwiczki dla kotów.

Ten mechanizm wyjaśnia prawie wszystko, co widzi Opiekun.

Włosy nie wypadają w całości, więc miejsce wydaje się szorstkie i nierówne, a nie łyse. Łuszczenie pojawia się, ponieważ grzyb zakłóca naturalne złuszczanie zewnętrznej warstwy skóry. A fragmenty złamanych włosów, z których każdy niesie zarodniki, są nośnikiem, który przenosi infekcję na pościel, sofy, dywany i ubrania.

Wyjaśnia to również, dlaczego kot często nie odczuwa silnego swędzenia. Jest to infekcja powierzchniowa martwej tkanki, a nie reakcja alergiczna, więc wiele kotów w ogóle nie wykazuje dyskomfortu. Opiekunowie, którzy czekają na drapanie, czekają zbyt długo.

Infekcja ma tendencję do pojawiania się najpierw tam, gdzie włos jest krótki, gdzie sierść jest rzadka i gdzie kot ociera się o przedmioty: na końcach uszu, pysku, grzbiecie nosa, przednich częściach przednich łap i nasadzie ogona.

Jak wygląda zdrowa sierść i skóra

Rozdziel sierść pod włos przy dobrym świetle dziennym, nad łopatkami, wzdłuż kręgosłupa, u nasady ogona, na brzuchu i wewnętrznej stronie ud.

Zdrowa skóra jest jednolita, bez zaczerwienień, przetłuszczeń i strupów. Widoczne łuszczenie jest niewielkie, a to, co występuje, raczej osiada jako pył, a nie jako płatki.

Włosy w danym regionie powinny być równej długości. Przeczesz je palcami pod włos: długie włosy powinny zostać na grzebieniu, ale nie powinieneś znaleźć tam kępy krótkich, złamanych końcówek.

Brzegi uszu powinny być gładkie, z delikatnym, równym futrem aż do krawędzi. Poszarpany koniuszek ucha z łuszczącą się skórą za nim to realny problem, a nie kosmetyczny.

Wąsy i brwi powinny być nienaruszone. Złamane lub brakujące wąsy po jednej stronie pyska zasługują na dokładniejsze sprawdzenie.

Kolor skóry różni się w zależności od kota, ale każdy obszar, który jest nowo zaczerwieniony, pogrubiony, tłusty lub pokryty strupami, zmienił się z jakiegoś powodu.

Ranking przyczyn łuszczącej się sierści

Grzybica.

Wieloośrodkowe łuszczenie ze złamanymi włosami, często na pysku, uszach i kończynach. Często lekko swędzące lub nie swędzące wcale. Kocięta, koty ze schronisk i hodowli, koty długowłose oraz polujące na zewnątrz są w grupie podwyższonego ryzyka. To właśnie ta choroba zaraża ludzi.

Cheyletiella, czasami nazywana wędrującym łupieżem.

Duże łuski, skoncentrowane wzdłuż grzbietu, które zdają się poruszać, ponieważ przenoszą je roztocza. Zazwyczaj swędzące zarówno dla kota, jak i Właściciela. Powszechne u kociąt i w domach z królikami.

Pchły i alergia na pchły.

Klasyczny wzór to małe, pokryte strupami grudki wzdłuż grzbietu i wokół szyi, z utratą sierści u nasady ogona. Odchody pcheł można wyczesać jako ciemny pył, który zmienia kolor na rdzawoczerwony na wilgotnym papierze. Kot może mieć alergię na pchły, mimo że prawie nie widać na nim pasożytów.

Kot, który nie może już sięgnąć.

Łuszczenie i kołtunienie ściśle wzdłuż odcinka lędźwiowego kręgosłupa, bioder i nasady ogona przy normalnej sierści w innych miejscach jest znakiem problemów z ruchomością. Zapalenie stawów i otyłość to dwie główne przyczyny, obie niedodiagnozowane u kotów, ponieważ sztywny kot po prostu mniej skacze, zamiast kuleć.

Choroby ogólnoustrojowe.

Zaniedbana, tłusta lub matowa sierść na całym ciele u kota w średnim lub starszym wieku często odzwierciedla chorobę, a nie problem skórny. Utrata Wagi, zmiana pragnienia, apetytu lub wymioty wraz ze słabą kondycją sierści wskazują na przyczynę wewnętrzną i potrzebę badań krwi, a nie szamponu.

Nadmierna pielęgnacja.

Włosy ułamane na poziomie skóry na brzuchu, bokach lub przednich łapach, z normalną skórą pod spodem i bez łuszczenia. Koty robią to tak dyskretnie, że Właściciele często nalegają, że tak nie jest. Włosy w wymiocinach lub kale są sygnałem ostrzegawczym.

Choroby autoimmunologiczne i polekowe.

Pęcherzyca liściasta powoduje strupy z wyraźnym upodobaniem do nosa, płatków uszu i skóry wokół pazurów. Jest rzadka, ale leczy się ją zupełnie inaczej, więc nie można zakładać, że to grzybica.

Zmiany, które oznaczają działanie już dziś

Zmiana u człowieka w domu.

Nową, swędzącą, powiększającą się plamę w kształcie pierścienia na ramieniu, szyi lub tułowiu osoby, która ma kontakt z kotem, należy uznać za powiązaną, dopóki nie udowodni się inaczej. Zazwyczaj pojawia się tam, gdzie kot jest trzymany.

Szybkie rozprzestrzenianie się u kociaka.

Kocięta mają niedojrzałą odporność i niskie rezerwy. Rozległe zmiany ze strupami i wtórną infekcją bakteryjną mogą rozwinąć się w ciągu kilku dni.

Guzki zamiast plam.

Twarde guzki w skórze, szczególnie u kotów rasy perskiej i spokrewnionych, mogą być głęboką formą infekcji, która znajduje się pod skórą, a nie na niej. Nie reaguje na zwykłe Leczenie i często wymaga operacji oraz długotrwałych Leków.

Każda zmiana u kota z obniżoną odpornością.

Koty z dodatnim wynikiem na wirus nabytego niedoboru kotów (FIV) lub wirus białaczki kotów (FeLV), koty przyjmujące sterydy lub chemioterapię oraz koty z źle kontrolowaną cukrzycą tracą zdolność do powstrzymania infekcji.

Jak to potwierdzić i dlaczego jeden test to za mało

Wszystko na tym zdjęciu ulega zanieczyszczeniu. Szczotki, grzebienie, ręczniki i pościel używane przy zainfekowanym kocie przenoszą zarodniki na fragmentach włosów i muszą zostać wyczyszczone lub wyrzucone, nie wolno ich dzielić z innymi zwierzętami.

Lampa Wooda to narzędzie przesiewowe, a nie diagnoza. Tylko niektóre szczepy Microsporum canis wykazują fluorescencję, fluorescencja dotyczy łodygi włosa, a nie łusek czy pazurów, a kłaczki, sebum i produkty miejscowe dają mylące poświaty. Negatywny wynik lampy jest prawie bez znaczenia.

Bezpośrednie badanie mikroskopowe wyrwanych włosów może wykazać grzyba wokół łodygi i daje odpowiedź w ciągu kilku minut, jeśli wynik jest pozytywny.

Posiew grzybiczy pozostaje testem referencyjnym. Jest powolny, trwa od dni do tygodni, ale identyfikuje organizm, a powtarzane posiewy są uznanym sposobem na potwierdzenie, że Leczenie zadziałało.

PCR jest szybki i czuły. Jego ograniczenie jest istotne: wykrywa DNA grzyba niezależnie od tego, czy organizm żyje, czy jest martwy, więc pozytywny wynik pod koniec leczenia niekoniecznie oznacza trwającą infekcję.

Poinformuj Weterynarza, jeśli już coś stosowałeś. Kremy, szampony i środki dezynfekujące hamują wzrost w posiewie i zniekształcają wynik testu.

Czego Weterynarz będzie od Ciebie oczekiwał.

Skąd pochodzi kot i kiedy, czy jest ze schroniska, hodowli, czy z ulicy, ile innych zwierząt jest w domu, czy kot poluje lub wychodzi na zewnątrz, czy człowiek ma zmiany skórne, co już stosowałeś oraz zdjęcia zmian z momentu ich pojawienia się.

Prawidłowe leczenie, czyli trzy rzeczy jednocześnie

Leki ogólnoustrojowe.

Doustny lek przeciwgrzybiczy dociera do grzyba wewnątrz mieszka włosowego, gdzie preparaty miejscowe nie docierają. To, jaki Lek zostanie użyty, zależy od kraju, rejestracji i innych chorób kota. Niektóre starsze opcje są teratogenne i nieodpowiednie w czasie ciąży. To decyzja dotycząca Recepty i trwa tygodniami, nie dniami.

Miejscowe Leczenie całego ciała.

Terapia miejscowa zmniejsza złuszczanie zakaźnych zarodników w Twoim domu. Musi być stosowana na całego kota, a nie tylko na widoczną plamę, ponieważ sierść wyglądająca na zdrową również przenosi zarodniki. Produkty różnią się w zależności od regionu, a niektóre są drażniące lub nieodpowiednie dla kociąt, więc postępuj zgodnie z zaleceniem Weterynarza, zamiast kupować coś przez internet.

Dekontaminacja środowiska.

Materiałem zakaźnym są fragmenty włosów. Usuwanie mechaniczne wykonuje większość pracy: odkurzaj codziennie, pierz tkaniny w najwyższej temperaturze, na jaką pozwala materiał, i pierz lub wyrzucaj miękkie przedmioty, których nie można wyczyścić. Środek dezynfekujący działa tylko na powierzchnię, która została już oczyszczona z włosów i odpadów organicznych.

Ograniczenie kota do jednego łatwego do sprzątania pomieszczenia, gdy jest najbardziej zakaźny, ogromnie zmniejsza skalę problemu i skraca całkowity wysiłek związany z dekontaminacją.

Rutyna, która wcześnie wykrywa problemy skórne

Brzeg ucha to najbardziej użyteczne miejsce do sprawdzenia. Grzybica często zaczyna się tutaj jako cienka, łuszcząca się, poszarpana krawędź, na długo zanim cokolwiek pojawi się gdzie indziej.

Dwa lub trzy zdjęcia zrobione w odstępie tygodnia mówią Weterynarzowi więcej niż jakikolwiek opis. Zmiany, które powiększają się na brzegach i pojawiają w nowych miejscach, wymagają szybszego działania.

Czego nigdy nie robić

Nie decyduj, że to sucha skóra i nie dodawaj suplementów z olejem. Suplementy tłuszczowe pomagają przy prawdziwym niedoborze dietetycznym i nie robią nic przy infekcji grzybiczej, podczas gdy opóźnienie pozwala jej się rozprzestrzeniać.

Nie używaj ludzkiego kremu przeciwgrzybiczego u kota bez konsultacji. Koty zlizują go i połykają, niektóre ludzkie preparaty nie są bezpieczne przy podaniu doustnym, a częściowe leczenie utrudnia późniejszą diagnozę.

Nie strzyż sierści bez potrzeby. Strzyżenie może przenieść infekcję w mikrourazy powstałe po ostrzach, a zanieczyszczone maszynki przenoszą ją po całym domu. Jeśli strzyżenie jest potrzebne, jest to decyzja podjęta z Weterynarzem i z zachowaniem ścisłego czyszczenia po zabiegu.

Nie dziel szczotek, grzebieni ani pościeli między zwierzętami podczas wybuchu infekcji.

Nie lecz tylko zainfekowanego kota w domu z wieloma zwierzętami. Psy, króliki i inne koty w kontakcie wymagają oceny, ponieważ nieleczone nosiciele restartują cykl.

Nie przerywaj leczenia, gdy sierść wygląda lepiej. Odrosty pojawiają się na długo przed zniknięciem grzyba i jest to najczęstsza przyczyna nawrotów.

Kiedy szukać pomocy

Punktem końcowym jest kot z równą sierścią, bez łuszczenia i powtarzanymi negatywnymi testami, w domu oczyszczonym z fragmentów włosów, które przenoszą zarodniki.

Umów wizytę tego samego dnia lub pilną, jeśli kot jest młodym kociakiem z rozprzestrzeniającymi się zmianami, jeśli kot jest znany z obniżonej odporności, jeśli strupy szybko się rozprzestrzeniają lub jeśli kot jest również osowiały.

Umów się w ciągu tygodnia w przypadku każdej łuszczącej się plamy ze złamanymi włosami, każdego poszarpanego brzegu ucha, nowej zmiany w domu wielokotnym oraz każdego łuszczenia, które pojawia się wraz z utratą Wagi, zwiększonym pragnieniem lub zmianą apetytu.

Udaj się do lekarza i wspomnij o kocie, w przypadku każdej nowej, swędzącej zmiany w kształcie pierścienia u osoby w gospodarstwie domowym. Dzieci, osoby starsze i każdy, kto przyjmuje Leki immunosupresyjne, powinni zostać zbadani niezwłocznie.

Podczas wizyty Weterynarz zbada całą sierść, a nie tylko plamę, którą wskażesz, może użyć lampy jako pierwszego kroku, pobierze włosy z brzegu zmiany do badania mikroskopowego oraz posiewu lub PCR i omówi, czy inne zwierzaki w domu wymagają badania.

Przynieś historię kota, listę innych zwierząt w domu, cokolwiek już stosowałeś oraz swoje zdjęcia. W przypadku wybuchu infekcji w gospodarstwie domowym historia zwykle pozwala zidentyfikować źródło szybciej niż badanie jakiegokolwiek pojedynczego zwierzęcia.