Schildpad onder water bekneld: redding bij verdrinking en het eerste uur

Snel antwoord

Aquatische schildpadden ademen lucht. Ze verdrinken om dezelfde reden als elk ander luchthalend dier: ze konden het oppervlak niet bereiken, meestal omdat ze ergens tussen bekneld raakten of te zwak waren om omhoog te klimmen.

Het belangrijke verschil zit in wat daarna komt. Reptielen verdragen een gebrek aan zuurstof veel beter dan zoogdieren. Een schildpad die slap en schijnbaar levenloos uit het water wordt gehaald, moet daarom als een noodgeval worden behandeld in plaats van als een verlies. Dit vereist onmiddellijk een Dierenarts.

Uit het water, warm, hoofd lager dan het lichaam en onderweg naar een dierenarts. Dat is alles wat de eerste hulp thuis inhoudt.

• Zwaai nooit met een schildpad bij de staart of schud er niet mee om water te verwijderen. Dit veroorzaakt letsel en maakt de longen niet leeg.
• Houd de schildpad met de kop omlaag in een hoek zodat water uit de mond en neus kan lopen, en ondersteun het hele lichaam.
• Plaats het dier niet terug in het water om te kijken of het in orde is.
• Elke schildpad die is hersteld van een onderdompeling heeft een Behandeling van een Dierenarts nodig, zelfs als het dier wegloopt, omdat longontsteking zich in de daaropvolgende uren en dagen ontwikkelt.
• Een schildpad die scheef drijft en niet kan duiken is een ander noodgeval, meestal gerelateerd aan de luchtwegen, en dit vereist ook vandaag nog een Bezoek aan de Dierenarts.

:::danger
Een schildpad die dood lijkt na bekneld te zijn geraakt onder water, is dat mogelijk niet.

Reptielweefsel overleeft veel langer zonder zuurstof dan zoogdierweefsel, en schildpadden zijn gereanimeerd na periodes die bij een hond of kat hopeloos zouden zijn. Ga niet uit van de dood bij stilstand, een slappe nek of een gebrek aan reactie.

Haal het dier uit het water, houd het warm en met de kop omlaag, en bel onmiddellijk een Kliniek met ervaring met reptielen. Probeer geen mond-op-mondbeademing, oefen geen krachtige druk uit op het schild en warm het dier niet snel op met heet water of een directe warmtebron.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom schildpadden bekneld raken

Bijna elk geval komt voort uit een beperkt aantal situaties, en al deze situaties zijn te voorkomen zodra u weet waar u op moet letten.

Onder of achter een zonne-eiland. Drijvende en met zuignappen bevestigde eilanden laten een opening tussen het platform en het glas. Een schildpad zwemt erin, draait zich om en kan niet achteruit wegzwemmen. Dit is de meest voorkomende oorzaak.

Achter of onder decoratie. Stenen, drijfhout en ornamenten die tegen het glas zijn geplaatst, creëren wigvormige ruimtes die smaller worden naarmate de schildpad vooruit duwt.

Filterinlaten en apparatuur. Een ledemaat of de kop komt vast te zitten tegen een onbeveiligde inlaat, of een schildpad zit klem tussen een filterbehuizing en het glas.

Verwarmingen en hun beugels. Schildpadden duwen tegen apparatuur en kunnen een ledemaat bekneld laten raken achter een beugel. Een schildpad die tegen een verwarming aan zit, loopt bovendien brandwonden op.

Geen bruikbare uitgang. Diep water met slechts één uitklimpunt, of een zonne-eiland waar de schildpad niet op kan klimmen omdat de oprit te steil of te glad is.

Zwakheid of ziekte. Een schildpad met stofwisselingsziekte, een ernstige luchtweginfectie, letsel of vergevorderde uitdroging heeft mogelijk simpelweg de kracht niet om herhaaldelijk het oppervlak te bereiken. Bij deze dieren is de beknelling een Symptoom van iets anders.

Koud water. Een schildpad in water dat onder de benodigde temperatuur is, wordt traag en kan niet goed zwemmen. Dit is een veelvoorkomend resultaat van een defecte verwarming.

Een andere schildpad. Agressie en paringsgedrag houden beide in dat het ene dier het andere onder water houdt. In groepen met verschillende groottes verdrinkt het kleinere dier.

Draad, netten en haar. Alles wat lang is in het water kan zich om een ledemaat of de nek wikkelen.

Soort-mismatch. Modder- en muskusschildpadden zijn bodemlopers en geen sterke zwemmers. In een diep aquarium dat is ontworpen voor een wangschildpad kunnen ze het oppervlak niet betrouwbaar bereiken en verdrinken ze. Dailschildpadden en jongen van de meeste soorten hebben hetzelfde probleem.

Wat u moet doen op het moment dat u er een vindt

Haal het dier uit het water.

Bevrijd een beknelde schildpad door het object te verwijderen in plaats van aan het dier te trekken, als dat mogelijk is. Een ledemaat die tegen een vast obstakel wordt getrokken, is een ledemaat die beschadigd of ontveld kan raken.

Slinger er niet mee.

Met een schildpad bij de staart zwaaien, schudden of ronddraaien worden op internet aanbevolen, maar doe dit niet. Ze maken de longen niet leeg en kunnen de nek ontwrichten of inwendige organen beschadigen. Schildpadden hebben een stevig schild en de organen hangen daarbinnen; gewelddadige bewegingen worden direct op hen overgedragen.

Plaats het dier met de kop omlaag en laat de zwaartekracht werken.

Houd de schildpad met beide handen vast om het schild te ondersteunen, gekanteld zodat de kop lager is dan de staart, in een hoek in plaats van volledig verticaal. Water en vloeistof zullen uit de mond en neusgaten lopen. Doe dit kort en herhaal het, in plaats van het dier langdurig ondersteboven te houden.

Houd het vanaf nu uit het water.

Een schildpad die herstelt van een onderdompeling moet droog worden gehouden. Bied geen kom aan om in te zitten en plaats het dier niet terug in het aquarium.

Warm het dier voorzichtig op.

Een schildpad die in koel water is geweest, is koud, en koude reptielen kunnen niet veel fysiologische reactie vertonen. Warm het geleidelijk op, gebruikmakend van een warme kamer, een afgeschermde warmtebron op afstand of een ingepakt warmtekussen. Gebruik nooit heet water, nooit een directe lamp op het dier en nooit in een hoog tempo.

Probeer geen mond-op-mondbeademing.

De luchtweg van een schildpad is klein en raakt gemakkelijk beschadigd, de longen zitten in een stevig schild en het inblazen van lucht zonder tube riskeert dat lucht in de maag komt en de compressie verergert. Ventilatie bij een schildpad is een veterinaire procedure waarvoor intubatie vereist is.

Druk niet ritmisch op het schild als borstcompressie.

De longen kunnen niet worden samengedrukt door op een stevig schild te duwen, en het herhaaldelijk in en uit bewegen van de ledematen om de longen te pompen is een oude techniek die risico op letsel met zich meebrengt. Verplaats het dier, niet de anatomie.

Bel vooruit en ga op weg.

Zeg dat de schildpad ondergedompeld is geweest en voor ongeveer hoe lang, en vraag om een praktijk met ervaring met reptielen.

Een droge, gevoerde reismand, warm gehouden, waarbij de schildpad kan liggen met de kop iets lager dan de staart.

Waarom een schildpad die in orde lijkt toch een dierenarts nodig heeft

Dit is het onderdeel dat Baasjes het vaakst overslaan, en het is het onderdeel dat de afloop bepaalt.

Water dat in de longen terechtkomt, stroomt niet zomaar weg. Het veroorzaakt ontsteking, verstoort de oppervlakken waar gasuitwisseling plaatsvindt en introduceert bacteriën uit het aquarium direct in de lagere luchtwegen. De resulterende longontsteking ontwikkelt zich over uren tot dagen, niet minuten.

Een schildpad kan daarom worden gered, een beetje water uitlaten, rondlopen, eten en enkele dagen later dood zijn door een longontsteking. Een vroege Behandeling door een Dierenarts, meestal met antibiotica en ondersteunende zorg, verandert die afloop. Een Behandeling die pas wordt gestart wanneer het dier zichtbaar ziek is, doet dat vaak niet.

Hetzelfde geldt voor een schildpad die uit koud water is gered en voor een dier dat enige tijd vastzat zonder onderdompeling, omdat drukletsel, schade aan ledematen en uitdroging allemaal beoordeling behoeven.

Verdrinking onderscheiden van wat erop lijkt

Luchtweginfectie met verandering in drijfvermogen.

Een schildpad die onder een hoek drijft, naar één kant kantelt, niet onder water kan blijven en scheef zwemt, vertoont een van de klassieke Symptomen van longontsteking. Omdat de longen tegen de bovenkant van het schild aanliggen en de ene long meer is aangedaan dan de andere, helt het dier.

Die schildpad loopt een hoog risico op verdrinking, ook al is het primaire probleem een infectie, omdat het de positie in het water niet kan beheersen. Haal het dier uit diep water en zorg dezelfde dag nog voor een Behandeling door een Dierenarts.

Normaal rustgedrag.

Gezonde schildpadden rusten lange tijd onder water, klemmen zich naar eigen keuze comfortabel onder decoraties en drijven soms roerloos aan het oppervlak. Het verschil is dat een rustende schildpad reageert wanneer deze wordt gestoord en naar believen kan duiken en aan de oppervlakte kan komen.

Koude verdoving.

Een schildpad in water dat te koud is, wordt traag en reageert niet, en kan op de bodem blijven zitten. Dit ziet er alarmerend uit en is een noodgeval van verzorging in plaats van verdrinking, hoewel het dat wel kan worden.

Legnood of constipatie.

Een vrouwtje dat perst, onrustig is en herhaaldelijk probeert het water te verlaten, is mogelijk op zoek naar een nestplaats in plaats van dat zij ademhalingsproblemen heeft. Het blijft echter een zaak voor de Dierenarts.

Ondersteun het schild met beide handen. Een open, gapende mond buiten het water of bellen bij de neusgaten zijn signalen om direct te reizen in plaats van thuis verder te onderzoeken.

De volgende voorkomen

Voer deze Controle uit met een vol aquarium en de lampen aan, terwijl u er vanaf de zijkant naar kijkt zoals een schildpad dat zou doen.

Sluit elke wig. Zoek naar elke ruimte tussen decoratie en glas, tussen het zonne-eiland en het glas, en tussen apparatuur en glas die nauwer wordt naarmate deze naar achteren loopt. Vul deze op, verwijder het object of verplaats het zodat de opening aan beide kanten open is.

Zet het zonne-eiland vast. Het moet zo zijn bevestigd dat het niet kan verschuiven, en er mag geen zwembare opening onder zitten die aan de achterkant sluit. Controleer de zuignappen regelmatig, want ze laten los.

Maak de oprit bruikbaar. Deze moet bereikbaar zijn vanaf het water, een zachte helling hebben en slipvast zijn. Test het door de schildpad te observeren wanneer hij deze gebruikt, niet door er alleen naar te kijken.

Geef meer dan één uitgang. Eén enkel uitklimpunt in een diep aquarium is een enkel punt van falen.

Stem de diepte af op de soort en grootte. Sterke zwemmers zoals wangschildpadden kunnen goed uit de voeten met diepte. Muskusschildpadden, modderschildpadden, dailschildpadden en jongen hebben ondieper water nodig met overal gemakkelijke toegang tot het oppervlak, niet alleen aan één kant.

Beveilig de inlaten. Filterinlaten hebben een rooster nodig waar het dier geen ledemaat in kan krijgen. Verwarmingen hebben een beschermkap nodig, wat ook brandwonden voorkomt.

Verwijder alles wat draderig is. Netten, plantenbinders, draad en kunstplanten met losse vezels.

Controleer de verwarming en de temperatuur. Een defecte verwarming bij koud weer zorgt voor een trage schildpad. Bevestig het juiste temperatuurbereik voor uw soort bij een reptielendierenarts en controleer dit met een thermometer in plaats van te vertrouwen op de draaiknop.

Houd groepsdynamiek in de gaten. Schildpadden zijn niet van nature sociaal, en het ene dier dat het andere onder water houdt is geen spel. Scheid dieren van zeer verschillende groottes.

Wat u nooit moet doen

Zwaai, schud, draai of keer een schildpad niet om om water te verwijderen.

Voer geen mond-op-mondbeademing uit en blaas niet in de neusgaten.

Oefen geen druk uit op het schild en pomp niet met de ledematen als vorm van reanimatie.

Plaats een geredde schildpad niet terug in water, zelfs niet in ondiep water, om te zien hoe het ermee gaat.

Warm een koude schildpad niet snel op, niet met heet water en niet met een lamp die direct op het dier staat.

Trek niet aan een schildpad die klem zit. Verwijder in plaats daarvan waar mogelijk het obstakel.

Besluit niet dat een schildpad die is opgestaan en weggelopen niet gezien hoeft te worden.

Ga er niet van uit dat een dier dat dood lijkt, ook dood is. Reptielen overleven zuurstofgebrek gedurende verrassend lange periodes, en dat oordeel is aan een Dierenarts.

Houd geen muskus-, modder- of dailschildpad, of enig jong dier, in diep water dat is ontworpen voor een sterke zwemmer.

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk naar een Dierenarts met een schildpad die ondergedompeld is geweest en slap is, niet reageert, gaapt, bellen blaast uit de neus of ademt met zichtbare moeite.

Ga dezelfde dag nog voor elke schildpad die ook maar enige tijd onder water bekneld heeft gezeten, zelfs voor een dier dat volledig hersteld lijkt, en voor elke schildpad die ongelijkmatig drijft, niet kan duiken of met open mond aan het oppervlak is.

Boek een afspraak voor een schildpad die zwak is geworden, moeite heeft om op het zonne-eiland te klimmen of er geen gebruik meer van maakt, omdat verlies van kracht de factor is die een normaal aquarium verandert in een verdrinkingsrisico.

Een herstelde schildpad moet rustig ademen met de mond dicht, zichzelf in water in balans houden en gemakkelijk uit het water kunnen komen.

Neem informatie mee over hoe lang het dier bekneld of ondergedompeld is geweest indien u dit weet, waar het onder of in bekneld zat, de watertemperatuur, de diepte en indeling van het aquarium, of er vloeistof uit de mond of neus is gelopen en hoeveel, de soort en geschatte Leeftijd, en of het dier eerdere ademhalingsproblemen heeft gehad. Verwacht dat de Dierenarts de longen in beeld wil brengen, en verwacht dat de Behandeling nog enige tijd zal voortduren nadat het dier in orde lijkt.