Maagzweren bij paarden: een voerritme dat de maag beschermt

Snel antwoord

Het equine gastric ulcer syndrome is niet één ziekte. Het zijn er twee, in twee verschillende delen van dezelfde maag, met verschillende oorzaken en verschillende behandelingen. De voerroutine die voor de ene vorm helpt, hoeft niet automatisch voor de andere te helpen.

Wat ze gemeen hebben, is dat de maag van een paard continu zuur afscheidt, of er nu iets in de maag zit of niet. Een paard is gebouwd om het grootste deel van de dag te eten. Een paard op stal dat twee of drie maaltijden krijgt, heeft gedurende lange tijd een lege en zure maag. De routine die het paard beschermt, is de routine die zorgt dat er continu ruwvoer door het maag-darmkanaal blijft gaan en dat de zetmeelrijke maaltijden klein blijven.

Het krachtvoer is het onderdeel dat iedereen afweegt. Het ruwvoer tussen de krachtvoermomenten is het onderdeel dat de maag daadwerkelijk beschermt.

• Zuur wordt constant geproduceerd. Alleen door op ruwvoer te kauwen wordt speeksel geproduceerd dat dit zuur buffert.
• Lange periodes zonder ruwvoer vormen de belangrijkste beïnvloedbare risicofactor voor maagzweren in het plaveiselgedeelte (squamous).
• Grote zetmeelrijke maaltijden gisten in de maag en beschadigen de bovenwand van de maag. Verdeel deze maaltijden en houd ze klein.
• Train een paard nooit met een volledig lege maag.
• Maagzweren kunnen alleen worden bevestigd door middel van een gastroscopie. Geen enkel supplement, bloedonderzoek of reactie op voeding kan ze bewijzen of uitsluiten.

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de maag van het paard zo werkt

Een grazend paard besteedt het grootste deel van de dag met het hoofd omlaag, neemt kleine happen en kauwt constant. Kauwen activeert de speekselproductie, en speeksel van paarden is rijk aan bicarbonaat. Die constante stroom van buffer, samen met een constante toevoer van vezels, is het systeem waarvoor de maag geëvolueerd is.

De zuurproductie stopt niet tussen de maaltijden. Bij een stalpaard dat op vaste tijden wordt gevoerd, verblijft de maag urenlang in een zure en lege toestand, waardoor het zuur gaat poelen en spatten.

De bovenkant van de maag is waar dit het meest relevant is. Deze is bekleed met plaveiselweefsel, vergelijkbaar met de slokdarm, en heeft niet de slijm- en bicarbonaatbescherming die de onderste kliermaag wel heeft. Het was nooit bedoeld om in contact te komen met zuur. Wanneer de maag leeg is en het paard beweegt, spat het zuur omhoog.

De onderste, klierhoudende maag is anders. Deze is gebouwd om in zuur te functioneren en verdedigt zichzelf actief. Wanneer hier aandoeningen optreden, is dat meestal een falen van die afweer in plaats van simpelweg blootstelling aan zuur. De meest constante risicofactoren zijn werklast, stress, frequente wisselingen van verzorger of routine en het gebrek aan rustdagen. Voermanagement alleen lost dit vaak niet op.

Zetmeel voegt een tweede mechanisme toe. Graanzetmeel dat niet volledig in de dunne darm wordt verteerd, gaat gisten en produceert vluchtige vetzuren. In een zure omgeving dringen deze zuren de plaveiselcellen binnen en beschadigen ze. Daarom is één grote schep erger dan dezelfde hoeveelheid verspreid over twee maaltijden, en waarom krachtvoer met veel zetmeel meer risico geeft dan voer op basis van vezels en olie.

Water is belangrijker dan het lijkt. Een verminderde waterinname is geassocieerd met een verhoogd risico op maagzweren. Een paard waarvan de drinkbak defect is of wiens drinkwater in de winter oncomfortabel koud is, drinkt minder zonder dat iemand het merkt.

Hoe een beschermend voerritme eruitziet

Ruwvoer zo veel mogelijk gedurende de dag beschikbaar.

Het doel is niet een vast aantal maaltijden per dag, maar de afwezigheid van lange lege periodes. Periodes van meer dan ongeveer zes uur zonder ruwvoer worden algemeen beschouwd als een risicofactor, en 's nachts ontstaan deze periodes op de meeste stallen per ongeluk.

Vertraag de ruwvoeropname in plaats van er meer van te geven.

Voor een paard dat snel aankomt en niet onbeperkt hooi kan krijgen, zorgen slow-feeders met kleine mazen, dubbele netten en verschillende kleine hoopjes verspreid over de box of paddock ervoor dat dezelfde hoeveelheid ruwvoer over veel meer uren wordt verspreid. Dit is het praktische antwoord op het conflict tussen maagzweerpreventie en gewichtsbeheersing.

Een net met kleine mazen verandert hetzelfde gewicht aan hooi in veel meer uren kauwplezier, wat zorgt voor de productie van bufferend speeksel.

Houd krachtvoermaaltijden klein en frequent in plaats van groot en schaars.

Het verdelen van het dagelijkse krachtvoer in meer, kleinere maaltijden vermindert de zetmeelbelasting op de maag op elk gegeven moment. Uw Dierenarts of een paardenvoedingsdeskundige kan de maximale hoeveelheid per maaltijd bepalen op basis van het Gewicht en de werklast van uw paard.

Weeg het krachtvoer.

Een schep is geen eenheid. Dezelfde schep kan heel verschillende gewichten van verschillende soorten voer bevatten, en op stallen wordt routinematig twee keer zoveel gevoerd als men denkt. Weeg het één keer, markeer het niveau op de schep, en iedereen op de stal voert dezelfde hoeveelheid.

Weeg het krachtvoer één keer en markeer de schep. De maaltijdgrootte is het onderdeel van het beheer van maagzweren dat het vaakst wordt geschat en het vaakst fout gaat.

Voer ruwvoer vóór de inspanning.

Een kleine hoeveelheid ruwvoer kort voor het werk zorgt voor een vezelmat in de maag en vermindert het zuur dat door beweging omhoog spat. Dit is een van de meest aanbevolen maar minst nageleefde adviezen bij maagzweren.

Vraag uw Dierenarts naar het type ruwvoer, inclusief luzerne.

Luzerne is rijk aan calcium en eiwit en heeft een bufferend effect; het wordt vaak aanbevolen als onderdeel van de Behandeling van maagzweren in het plaveiselgedeelte. Het is echter niet voor elk paard geschikt, en er zijn aanwijzingen dat het mogelijk niet geschikt is voor paarden met zweren in het kliergedeelte. Dit is een beslissing die u moet nemen met de Dierenarts die uw paard heeft onderzocht, niet op basis van een algemene regel.

Buitengang, gezelschap en routine.

Paarden in de wei met gezelschap worden blootgesteld aan minder risicofactoren die zweren in het kliergedeelte veroorzaken. Waar volledige weidegang onmogelijk is, zorgen consistentie in verzorging en routine, rustdagen in het werkprogramma, en visueel en sociaal contact met andere paarden voor een stabiele omgeving.

Water, altijd, en controleer het.

Constante toegang tot schoon water op een temperatuur die het paard ook daadwerkelijk drinkt. Controleer automatische drinkbakken fysiek in plaats van aan te nemen dat ze werken.

Symptomen die actie vandaag vereisen

Volledig verlies van eetlust bij een paard dat normaal goed eet.

Een paard dat bij het voer wegloopt, heeft iets significants onder de leden. Bel dezelfde dag nog de Dierenarts.

Rollen, schrapen, herhaaldelijk opstaan en liggen, naar de flank kijken.

Koliek. Bel de Dierenarts, haal het voer weg, houd het paard veilig en observeer. Dien geen pijnstillers toe tenzij uw Dierenarts dat heeft aangegeven, omdat het maskeren van pijn de beoordeling bemoeilijkt.

Plotselinge tegenzin om opgezadeld te worden of een duidelijke gedragsverandering onder het zadel.

Pijn van welke aard dan ook. Dit kan maag-gerelateerd zijn, musculoskeletaal, gebits- of uitrustingsgerelateerd. Onderzoek dit in plaats van er doorheen te trainen.

Gewichtsverlies, doffe vacht, prestatievermindering die zich over weken ontwikkelt.

Chronisch en makkelijk te normaliseren. Bespreek dit met de Dierenarts, ook als er niets acuter lijkt.

Abnormale slijmvliezen.

Het beoordelen van de kleur van het tandvlees en de capillaire vulling is een echte vaardigheid en hoort bij elke koliekbeoordeling, maar het is een controle op de bloedsomloop, niet op de maag. Bleke, steenrode, paarse of blauwe slijmvliezen met een trage vulling betekenen dat het paard er slecht aan toe is en onmiddellijk een Dierenarts nodig heeft. Normale slijmvliezen sluiten maagzweren niet uit.

Geen mest, of een paard dat gestopt is met mesten.

Bel de Dierenarts. De darmmotiliteit is gestopt en dat is een noodgeval, ongeacht de oorzaak.

De routine die problemen vroeg opvangt

Bekijk het paard tijdens het eten, minstens één keer per dag, en weet hoe lang het er normaal over doet om een portie op te eten. Een paard dat langzamer begint te eten, vertelt u iets voordat het gewicht verliest.

Controleer het net of de hoop op momenten dat er tekorten ontstaan. 's Nachts laat en 's ochtends vroeg is wanneer de lege periode zich meestal verstopt.

Weeg of meet het paard regelmatig en schrijf de getallen op, zodat een langzame achteruitgang zichtbaar wordt.

Let op de mest. Tel het aantal hopen, kijk naar de consistentie en of er onverteerde vezels in zitten.

Laat het gebit volgens schema controleren door een gebitsverzorger of Dierenarts. Gebitspijn en maagpijn lijken op elkaar, en het een is veel makkelijker te vinden dan het andere.

Wat u nooit moet doen

Laat een paard 's nachts niet zonder ruwvoer staan omdat het "overdag genoeg krijgt".

Train een paard niet direct vanuit een lege stal met een lege maag.

Voer geen grote maaltijd graan om een overgeslagen maaltijd goed te maken. Twee kleine maaltijden zijn veiliger dan één dubbele.

Stel geen diagnose van maagzweren op basis van een label op een supplement of omdat een paard beter lijkt na een voerverandering. Een gastroscopie is de enige manier om te weten welke vorm van de ziekte aanwezig is en of deze genezen is.

Stop niet te vroeg met een voorgeschreven kuur omdat het paard er beter uitziet. Genezen zijn en er goed uitzien is niet hetzelfde, en uw Dierenarts wil wellicht opnieuw kijken.

Geef geen maagzuursupplement naast voorgeschreven Medicatie zonder te overleggen, omdat sommige producten de opname van de Medicatie kunnen veranderen.

Verander niet meerdere dingen tegelijk. Als u in dezelfde week ruwvoer, krachtvoer, buitengang en werklast aanpast, weet u niet wat heeft geholpen.

Behandel plotselinge ernstige buikpijn niet als een opvlamming van maagzweren en wacht niet af. Koliek is een ander noodgeval en dat wacht niet.

Wanneer hulp inschakelen

Bel direct een paardendierenarts bij tekenen van koliek, volledig verlies van eetlust, afwezigheid van mest, zweten, een paard dat suf en niet-reagerend is, of abnormale slijmvliezen met een trage capillaire vulling.

Boek een reguliere afspraak voor geleidelijk gewichtsverlies, doffe vacht, traag eten, gevoeligheid bij het aansingelen, verminderde prestaties of gedragsveranderingen onder het zadel, en vraag specifiek naar een gastroscopie.

Een paard in goede conditie, eet gestaag, met ruwvoer voor zich. Continuïteit is waar het om draait.

Breng de volledige dagelijkse routine schriftelijk mee: type en Gewicht van ruwvoer, type en Gewicht van krachtvoer per maaltijd, voer- en ruwvoertijden inclusief 's nachts, uren buitengang, werkprogramma, reis-frequentie en eventuele recente veranderingen van stal, groep in de wei of verzorger. Maagaandoeningen worden evenzeer beheerd op basis van die informatie als op de bevindingen van de gastroscopie.