Vermoeden van botbreuk bij de hond: eerste acties, veilig vervoer en waarom u nooit moet spalken

Snel antwoord

Als u vermoedt dat uw hond een bot heeft gebroken, is het nuttigste wat u kunt doen: niet spalken. Een zelfgemaakte spalk op een poot die al gezwollen of uit de kom is, werkt als een hefboom. Het verandert een gesloten breuk in een open breuk en veroorzaakt drukplekken die langer nodig hebben om te genezen dan de breuk zelf.

Het tweede wat u moet begrijpen is dat een breuk zelden de reden is waarom een hond sterft. Wat het bot ook brak, zoals een auto, een val, een gevecht of een hek, heeft ook de kracht gehad om een long te kneuzen, een middenrif te scheuren, een inwendige bloeding in de buik te veroorzaken of een blaas te scheuren. Dat is waar het in het eerste uur echt om gaat. Controleer eerst de ademhaling en de kleur van het tandvlees, houd de hond rustig en ga naar een dierenarts.

Rust, warmte en een vlakke ondergrond doen meer voor een vermoedelijke breuk dan welk geïmproviseerd verband dan ook.

• Niet spalken. Ondersteun en immobiliseer de hele hond in plaats van alleen de poot.
• Controleer de ademhaling en de kleur van het tandvlees voordat u naar de poot kijkt.
• Geef nooit pijnstillers voor mensen. Ibuprofen en paracetamol veroorzaken zweren, nierfalen en leverfalen bij honden.
• Zelfs een vriendelijke hond bijt als een gebroken poot wordt aangeraakt. Houd hier rekening mee voordat u de hond verplaatst.
• Een hond die beide achterpoten niet kan gebruiken, kan letsel aan het bekken of de ruggengraat hebben en moet plat worden verplaatst, niet tegen uw borst worden gedragen.

:::danger
Geef nooit paracetamol, ibuprofen, aspirine of andere pijnstillers voor mensen aan een hond.

Honden metaboliseren deze medicijnen heel anders dan mensen. Ibuprofen en gerelateerde ontstekingsremmers veroorzaken maag- en darmzweren en acuut nierletsel, zelfs bij doseringen die baasjes als onbeduidend beschouwen. Paracetamol beschadigt de lever en rode bloedcellen. Naast de directe schade verstoren deze medicijnen de ontstekingsremmende en pijnstillende behandeling die de dierenarts moet gebruiken, wat de Behandeling op de dag die er het meest toe doet kan vertragen. Als uw hond pijn heeft, is dat een reden om nu te gaan, niet om het medicijnkastje open te trekken.
:::

Beslis in 60 seconden

Wat breekt er, en wat gaat er meestal gepaard met de breuk

De meeste breuken bij huisdieren komen voort uit drie bronnen: verkeer, vallen van hoogte inclusief vanuit armen en van meubels, en trauma door andere honden. Alle drie leveren kracht aan het hele lichaam, en de poot is simpelweg het deel dat u kunt zien.

Stomp borstletsel kneust de longen. Die kneuzing bereikt na uren zijn hoogtepunt, en daarom kan een hond die langs de weg slechts licht buiten adem leek, om middernacht in ademnood verkeren. Lucht kan ook in de borstholte lekken en de longen samendrukken, of het middenrif kan scheuren waardoor buikorganen in de borstholte terechtkomen.

Stomp buikletsel scheurt de milt, de lever of de blaas. Een hond die in de buik bloedt, ziet bleek, heeft koude oren en poten, heeft een snelle zwakke hartslag en wordt in een uur of twee steeds lustelozer. Een gescheurde blaas zorgt voor een hond die sinds het ongeluk niet heeft geplast en in de loop van de dag ziek wordt.

Hoofdletsel uit zich als een veranderd bewustzijnsniveau, ongelijke pupillen, of een hond die verdoofd lijkt, dan weer normaal is en vervolgens weer verdoofd.

Dit is waarom elke goede spoedeisende aanpak eerst de luchtwegen, ademhaling, bloedsomloop en bewustzijn controleert voordat er naar de breuk wordt gekeken. De poot loopt niet weg. De borstkas wellicht wel.

Eerst de belangrijke zaken controleren

Ademhaling.

Bekijk de borstkas en buik vanaf de zijkant. Kijk hoe snel, hoe zwaar en of de inspanning aan het begin of het einde van de ademhaling zit. Ademen met open mond bij een hond die het niet warm heeft of opgewonden is, is abnormaal. Een hond die niet wil liggen en de ellebogen naar buiten houdt, vertelt u dat hij niet plat kan liggen om te ademen.

Kleur van het tandvlees en capillaire vulling.

Til een lip op. Gezond tandvlees is roze en vochtig. Druk een vingertop een seconde op het tandvlees en laat los; de witte plek moet vrijwel onmiddellijk weer roze worden. Bleek, wit, grijs of blauw tandvlees, of een plek die wit blijft, betekent dat het bloed niet op de juiste plek komt. Gepigmenteerd tandvlees maakt dit lastig, dus gebruik de binnenkant van het ooglid of de bleke huid aan de binnenkant van de dij.

Alertheid.

Weet de hond dat u er bent. Volgt hij uw hand. Is dat veranderd sinds u hem vond?

Kleur van het tandvlees en de capillaire vulling zijn de snelste thuiscontrole voor inwendige bloedingen en kosten tien seconden.

Waarom thuis spalken misgaat

Een spalk heeft één taak: beweging bij de breuk stoppen. Beweging wordt alleen gestopt als de spalk het gewricht boven en onder de breuk overbrugt. Bij een hond zit het gewricht boven een breuk in het bovenbeen of de opperarm binnen de lichaamsgewelf, dus die kunnen helemaal niet gespalkt worden. Een poging voegt alleen een stijve hefboom toe aan een mobiel fragment.

Zelfs onder de elleboog en de knie, waar spalken theoretisch mogelijk is, zijn de praktische problemen groot. Breukuiteinden zijn scherp. Het manipuleren van een poot om deze recht te krijgen bij een bewust dier met pijn, drijft die uiteinden door spieren, bloedvaten en huid. Dit verandert een gesloten breuk in een open breuk en verandert de behandeling van een eenvoudige reparatie in een geïnfecteerde wond.

Padding is het andere struikelblok. Diergeneeskundige pootverbanden gebruiken veel zachte vulling, juist omdat een poot uren na het letsel blijft zwellen. Een strak verband dat langs de weg is aangebracht, is een tourniquet tegen de tijd dat u de Kliniek bereikt. Druknecrose boven het spronggewricht of de accessoire carpalen is een bekende complicatie die langer duurt dan de breuk zelf.

De enige uitzondering is bloeden. Directe druk op een bloedende wond is correct en verschilt van spalken.

De hond verplaatsen zonder het erger te maken

Kleine honden.

Schuif een opgevouwen deken of handdoek onder de hond in plaats van hem op te scheppen. Ondersteun de borstkas en het bekken tegelijk zodat de ruggengraat niet doorzakt en houd de gewonde poot bovenop als dat kan zonder het lichaam te draaien. Een stevige doos of een reismand met een handdoek erin reist beter dan op schoot.

Grote honden.

Gebruik een stijve vlakke ondergrond bij vermoeden van letsel aan bekken of ruggengraat: een strijkplank, een plank, een stijve slee, een deur. Bij gebrek daaraan houdt een deken als brancard waarbij twee mensen samen tillen, één bij de schouders en één bij de heupen, het lichaam in lijn. Laat de hond niet op drie poten naar de auto lopen bij enige twijfel over bekken of ruggengraat.

Muilkorven.

Een hond met ernstige pijn zal bijten, en hij bijt de persoon die het pijnlijke deel aanraakt, wat u bent. Een zachte muilkorf, een strook verband om de kaken of zelfs een handdoek over de kop vermindert het risico. Muilkorf geen hond die braakt, ademhalingsmoeilijkheden heeft, een platte snuit heeft of hoofd- of gezichtsletsel heeft, omdat u dan de enige luchtweg blokkeert die er is.

Warmte.

Een gewonde hond verliest snel warmte en kou verergert shock en bloedstolling. Een deken over het lichaam is nuttig. Directe warmtebronnen zijn dat niet, omdat een hond in shock een brandwond niet kan voelen.

Een stijve ondergrond, een deken, gaas en een tweede paar handen zijn beter dan elke geïmproviseerde spalk.

Wat lijkt op een breuk en is het niet

Een hond die een poot omhoog houdt, is geen bewijs van een breuk, en de alternatieven veranderen wat er daarna moet gebeuren.

Craniale kruisbandruptuur veroorzaakt plotselinge kreupelheid waarbij de hond de achterpoot niet belast, vaak tijdens gewone beweging, bij honden van middelbare leeftijd en vaak met overgewicht. Er is geen vervorming en de hond zal meestal binnen een dag of twee de tenen weer op de grond zetten.

Patellaluxatie bij kleine rassen geeft een intermitterende hinkende kreupelheid waarbij de hond de poot een paar passen draagt en daarna normaal gebruikt.

Gewrichtsluxatie, vooral van de heup of elleboog, zorgt voor een poot die in een vreemde positie wordt gehouden, wat baasjes redelijkerwijs als een breuk interpreteren. Er zijn röntgenfoto's nodig om het verschil te zien.

Panosteitis bij jonge honden van grote rassen geeft wisselende kreupelheid met duidelijke pijn bij het indrukken van de lange beenderen en zonder trauma in de geschiedenis.

Immuungemedieerde polyartritis veroorzaakt stijfheid in meerdere poten, koorts en onwil om überhaupt te bewegen.

Een voetprobleem is het meest voorkomende van allemaal: een gescheurde nagel, een grasaar of glas in een voetzooltje, een brandwond van heet asfalt, een bijensteek tussen de tenen. Kijk naar de voet voordat u aan de poot denkt.

Pathologische breuk. Een hond van een groot of reuzenras die een bot breekt op een manier die niet overeenkomt met de uitgeoefende kracht, vooral bij de pols, schouder of knie, kan een onderliggende bottumor hebben die het bot heeft verzwakt. Meld eventuele eerdere kreupelheid in die poot als u bij de dierenarts bent.

Wat u nooit moet doen

Probeer niet om een vervormde poot recht te zetten, eraan te trekken of terug in de kom te zetten.

Reinig, spoel, desinfecteer of onderzoek een open breuk niet. Bedek deze met een schoon, droog, niet-pluizig verband en blijf er vanaf.

Pas geen ijs of hitte toe op de plek van de breuk. Beiden helpen niet en leiden af van het vertrek.

Geef geen eten of drinken. Een hond die binnen een uur anesthesie nodig heeft, is veiliger met een lege maag, en braken onder sedatie is een reëel risico.

Gebruik geen plakband, huishoudfolie of elastisch verband direct op de huid of vacht.

Laat de hond niet een dag rusten om te zien hoe het gaat na een verkeersongeluk of een val van hoogte. De inwendige verwondingen zijn de verwondingen die zich pas laat openbaren.

Maak geen foto in plaats van te vertrekken. Maak de foto terwijl iemand anders rijdt.

Wanneer hulp zoeken

Ga direct bij elk vermoeden van een breuk en behandel het volgende als redenen om te reizen zonder verdere beoordeling: zichtbaar bot of een wond over een vervormde poot, onvermogen om op beide achterpoten te staan, slepende achterpoten, bleek of grijs tandvlees, moeizame ademhaling, een opgezette of pijnlijke buik, of een hond die helemaal niet tot rust komt.

Ga dezelfde dag voor een hond die een poot niet belast, zelfs als hij alert is, en voor elke kreupelheid na een verkeersongeluk of val van hoogte, hoe klein het ook leek.

Plan een afspraak voor kreupelheid die na een dag of twee rust niet is verdwenen, voor elke kreupelheid bij een puppy, en voor wisselende of terugkerende kreupelheid bij een volwassen hond.

Breng het tijdstip en het mechanisme van het letsel mee, of de hond is gezien bij de aanrijding of daarna is gevonden, of hij het bewustzijn heeft verloren, of hij sindsdien heeft geplast, zijn huidige Gewicht, alle medicatie en supplementen, en elke geschiedenis van kreupelheid in die poot van vóór vandaag. Als het een groot of reuzenras is en het letsel buitenproportioneel lijkt voor de uitgeoefende kracht, zeg dit dan.

Herstel wordt gemeten in weken van beperkte beweging, dus plan de rustruimte voordat u de hond mee naar huis neemt.