Epileptische aanvallen bij honden: wat te doen tijdens de aanval en wanneer is het een spoedgeval

Snel antwoord

Tussen de aanvallen door zien de meeste epileptische honden er volkomen Normaal uit. Herdersrassen, waaronder Border Collies, behoren tot de rassen waarbij erfelijke epilepsie goed bekend is.

Tijdens een aanval helpen slechts vier dingen: noteer de tijd, ruim harde en scherpe voorwerpen uit de weg, blijf met je handen uit de bek en film het. Al het andere kan wachten.

De klok is leidend voor de beslissing. Een stuip die na vijf minuten nog steeds gaande is, of een tweede aanval voordat het Huisdier volledig is hersteld van de eerste, is een spoedgeval waarvoor direct een Dierenarts nodig is en niet pas een Bezoek voor de volgende dag.

• Time de stuip zelf, vanaf de eerste trekking tot het moment dat het Huisdier stopt met schokken. Baasjes overschatten dit routinematig met enkele minuten.
• Stop geen handen, een lepel of iets anders in de bek. Honden kunnen hun tong niet inslikken en een hond die een aanval heeft, bijt zonder dat hij het doorheeft.
• Houd het Huisdier niet tegen. Verplaats meubels weg van het Huisdier in plaats van het Huisdier weg te verplaatsen van meubels, tenzij het zich in de buurt van trappen, water of een weg bevindt.
• Film vanaf een afstand, met het hele lichaam in beeld, en blijf filmen tijdens de herstelperiode. Die video bepaalt vaak de Diagnose.
• Sluit andere honden buiten de kamer. Honden vallen vaak een huisgenoot aan die een aanval krijgt.

:::danger
Vijf minuten is de grens, en een eerste aanval na de Leeftijd van ongeveer zeven jaar verandert het hele beeld.

Een stuip die niet binnen ongeveer vijf minuten stopt, is status epilepticus. De eigen remmechanismen van de hersenen falen, de lichaamstemperatuur stijgt alleen al door de spieractiviteit, en hoe langer het duurt, hoe moeilijker het wordt om dit met Medicatie te stoppen. Ga onmiddellijk naar een Dierenarts en bel vooruit zodat ze klaarstaan.

Twee of meer afzonderlijke aanvallen binnen 24 uur is een cluster aanval en vereist ook op dezelfde dag veterinaire zorg, zelfs als het Huisdier tussendoor alert is.

Een hond die op middelbare of oudere Leeftijd zijn eerste aanval krijgt, heeft veel minder kans op erfelijke epilepsie en veel meer kans op een structurele of metabole oorzaak, waaronder een hersentumor, leverziekte of een Lage bloedsuikerspiegel. Dat Huisdier heeft onderzoek nodig, niet alleen geruststelling.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een aanval er zo uitziet

Normale hersenactiviteit is asynchroon: verschillende groepen neuronen vuren op verschillende momenten. Een aanval is een verlies van die asynchroniteit. Een populatie corticale neuronen ontlaadt tegelijkertijd en rekruteert zijn buren.

Waar die ontlading begint en hoe ver deze zich verspreidt, bepaalt wat je ziet. Als het in één regio blijft, blijft het Huisdier bij bewustzijn en is slechts een deel van het lichaam betrokken: een trekkend gezicht, een flapperend oor, één poot die zwemt, happen naar onzichtbare vliegen, of een plotselinge uitbarsting van angst. Dat is een focale aanval en die is gemakkelijk af te doen als een gedragsafwijking.

Als het zich over beide hersenhelften verspreidt, verdwijnt het bewustzijn. Het Huisdier valt, strekt of zwemt met alle vier de poten, en de spieren van de kaak en het gezicht trekken ritmisch samen. De kauwbeweging is de reden waarom honden op hun tong bijten en waarom alles, inclusief je vingers, gevaar loopt bij de bek.

Kwijlen gebeurt omdat het slikken stopt terwijl de speekselproductie doorgaat. Plassen en poepen gebeuren omdat de autonome uitstroom die ze tegenhoudt, samen met de rest vuurt. Geen van beide vertelt je hoe ernstig de aanval is.

Honden kunnen hun tong niet inslikken. De tong is aan de vloer van de bek verankerd door het tongriempje. Het idee dat je deze naar voren moet houden, komt uit de folklore van eerste hulp bij mensen en veroorzaakt bij een hond diepe bijtwonden en gebroken tanden.

Zodra de aanval stopt, schakelen de hersenen niet simpelweg weer in. De voorraden neurotransmitters zijn uitgeput en de schors is tijdelijk ontregeld. Dat is de postictale fase, en het is het kenmerk dat een aanval scheidt van bijna al het andere.

De drie fasen en hoe ze eruitzien

Prodroom, minuten tot dagen ervoor. Sommige honden veranderen voor een aanval. Aanhankelijkheid, rusteloosheid, verstoppen, ijsberen of het opzoeken van de koelste kamer in huis zijn de meest voorkomende. Baasjes die een dagboek bijhouden, leren vaak hun eigen hond te voorspellen.

Ictus, de aanval zelf. Meestal tussen ongeveer dertig seconden en twee minuten voor een gegeneraliseerde stuip. Het voelt veel langer aan. Hier is de timing van belang en dit is wat je moet filmen.

Postictaal, minuten tot een dag of langer. Het Huisdier is gedesoriënteerd, kan tijdelijk blind zijn, botst tegen meubels, ijsbeert, drinkt veel, heeft vaak enorme honger en kan defensief of zelfs agressief zijn omdat het je niet herkent. Herstel is eerder geleidelijk dan direct.

Een lange postictale fase betekent geen slechtere prognose, maar een postictale fase die niet binnen een dag verdwijnt, of die het Huisdier achterlaat met een aanhoudende scheve kopstand, rondjes lopen, blindheid of zwakte aan één kant, wijst op een structurele aandoening en heeft onderzoek nodig.

Wat is geen aanval

Dit is waar de meeste verslagen van baasjes de mist in gaan en waar de video zichzelf terugbetaalt.

De meest bruikbare onderscheidende factor is wat er gebeurt in de minuut nadat het stopt. Een hond die direct opstaat en normaal wegloopt, is waarschijnlijk flauwgevallen. Een hond die in de war is, blind is, ijsbeert of enorme honger heeft, heeft een aanval gehad. Film zowel de gebeurtenis als de twee minuten daarna, want die opname beantwoordt de vraag beter dan welke beschrijving dan ook.

Wat te doen terwijl het gebeurt

Noteer de tijd op een klok of start de stopwatch op je telefoon. Zeg de tijd hardop op de video als dat makkelijker is.

Maak de ruimte vrij. Verschuif een salontafel, schuif een stoel achteruit, verplaats een zware lamp. Sleep niet met het Huisdier tenzij het op een trap, bij een zwembad, op een harde rand of in het verkeer is, en als je het moet verplaatsen, trek dan samen aan het halsbandgebied en het lichaam, vanaf de achterkant, weg van het hoofd.

Zet de televisie uit, dim de lichten en houd stemmen laag. Sensorische input kan bij sommige honden de aanvalsactiviteit verlengen of triggeren.

Houd de ledematen niet tegen. Een hond stilhouden verkort een aanval niet en het brengt je handen en gezicht in de buurt van een bek die ritmisch klemt.

Verwijder andere honden uit de kamer. Een hond die een aanval krijgt, ruikt, klinkt en beweegt vreemd voor een huisgenoot, en aanvallen op het Huisdier dat een aanval heeft, komen veel voor en zijn Ernstig.

Let op de temperatuur. In een warme kamer, of bij een grote hond of een hond met een dikke vacht, bouwt een langdurige aanval snel warmte op. Een ventilator die op het Huisdier is gericht en koel water op de pootjes, lies en oksels is redelijk terwijl je wacht.

Als je Dierenarts noodmedicatie heeft voorgeschreven voor gebruik thuis, is dit waarvoor het bedoeld is. Volg het geschreven protocol dat je hebt gekregen, noteer de tijd dat je het hebt gebruikt en informeer de praktijk. Geef nooit een kalmeringsmiddel voor mensen of overgebleven Medicatie van een ander dier.

Nadat het stopt

Blijf bij het Huisdier en houd de kamer rustig en gedimd. Praat met een lage stem en dring niet op in zijn gezicht, omdat een postictaal Huisdier kan bijten zonder je te herkennen en het zich niet zal herinneren.

Blokkeer de toegang tot trappen, zwembaden en balkons totdat het Huisdier normaal loopt. Postictale blindheid en ataxie veroorzaken meer letsel dan de aanval zelf.

Bied water aan zodra het Huisdier zijn kop omhoog kan houden en goed kan slikken. Wacht tot het slikken duidelijk Normaal is voordat je voer aanbiedt, hoe hongerig het Huisdier ook lijkt, want verslikken is een reëel risico bij een hond die nog ongecoördineerd is.

Enorme honger na een aanval is Normaal en maakt deel uit van de postictale fase. Wacht tot het Huisdier alert is en normaal slikt voordat je gaat voeren, in plaats van te voeren om het te kalmeren.

Oorzaken en hoe Leeftijd de kansen verandert

Onder de zes maanden. Aangeboren en verworven oorzaken domineren. Een portosystemische shunt, waarbij bloed de lever omzeilt, veroorzaakt neurologische symptomen die vaak erger zijn na een eiwitrijke maaltijd, naast een slechte groei en een klein postuur. Lage bloedsuikerspiegel bij kleine rassen, waterhoofd bij kleine rassen met een koepelvormige kop, infecties en blootstelling aan gifstoffen horen hier allemaal thuis.

Ongeveer zes maanden tot zes jaar. Dit is het venster waarin idiopathische epilepsie, de erfelijke soort zonder zichtbare laesie, zich doorgaans openbaart. Het wordt gediagnosticeerd door andere dingen uit te sluiten en door het patroon: een Normaal Huisdier tussen aanvallen door, een normaal neurologisch onderzoek, normaal bloedonderzoek.

Verschillende rassen hebben een goed gedocumenteerde erfelijke aanleg, waaronder Border Collies, Belgische herders, Labrador en Golden Retrievers, Beagles en Australian Shepherds. Ras stelt op zichzelf geen diagnose, maar het verandert wel wat waarschijnlijk is.

Middelbare leeftijd en ouder, eerste aanval. De waarschijnlijkheid verschuift naar een structurele aandoening, vooral een hersentumor, en naar metabole oorzaken: leverfalen, nierfalen, Lage bloedsuikerspiegel door een insulineproducerende tumor, of ernstige verstoring van de elektrolytenbalans. Een eerste aanval bij een oudere hond rechtvaardigt bloedonderzoek en een gesprek over geavanceerde beeldvorming.

Elke leeftijd: gifstoffen. De veelvoorkomende aanval veroorzakende blootstellingen zijn metaldehyde slakkengif, beschimmeld voedsel en compost, chocolade in grote hoeveelheden, suikervrije producten die xylitol bevatten, nicotine, sommige rodenticiden en permethrin-producten bedoeld voor honden die bij de verkeerde soort of in de verkeerde concentratie zijn aangebracht. Herdersrassen die de MDR1-variant dragen, zijn gevaarlijk gevoelig voor bepaalde ontwormingsmiddelen en andere Medicatie, wat goed is om te weten voordat er Medicatie wordt gegeven.

Elke leeftijd: warmte. Een zonnesteek veroorzaakt aanvallen en aanvallen veroorzaken hyperthermie. Als een hond een aanval krijgt bij warm weer, na zware inspanning of na tijd in een auto, behandel het dan als hittegerelateerd totdat een Dierenarts anders zegt.

Het dagboek dat de Behandeling verandert

Een notitieblok en een accuraat huidig Gewicht zijn de twee dingen waarop een aanvalsplan draait. Anti-aanvalsmedicatie wordt gedoseerd op Gewicht, dus een hond die Gewicht is aangekomen of verloren, kan onder- of overgedoseerd zijn.

Epilepsie wordt beheerd op patronen, niet op enkele gebeurtenissen. De beslissing om te starten met Medicatie, om een Dosis te veranderen of om een tweede middel toe te voegen, wordt genomen op basis van het Dossier dat je bijhoudt.

Waar de Dierenarts om zal vragen

De video en de Duur die je daadwerkelijk hebt getimed in plaats van je indruk ervan.

Leeftijd bij de eerste gebeurtenis ooit en hoeveel er sindsdien zijn geweest.

Of het Huisdier Normaal is tussen de episodes en specifiek of het rondjes loopt, zijn kop tegen muren duwt, aan één kant onhandig is geworden of het zicht heeft verloren.

Toegang tot gifstoffen: slakkengif, composthopen, Medicatie binnen bereik, de schuur van de buren en of een hond in het huishouden onlangs is behandeld voor parasieten.

Huidig Gewicht, omdat elke anti-aanvalsmedicatie daarop wordt gedoseerd.

Dieet en recente wijzigingen, en de exacte timing van maaltijden in relatie tot aanvallen.

Vaccinatie- en reisgeschiedenis, wat van belang is voor infectieuze oorzaken van hersenontsteking in sommige regio's.

Of een nestgenoot of ouder aanvallen heeft.

Wat je nooit moet doen

Stop nooit iets in de bek. Niet je hand, niet een portemonnee, niet een houten lepel. Het bereikt niets en veroorzaakt bijtwonden, gebroken tanden en verslikking.

Gooi nooit water over een hond die een aanval heeft. Het stopt de aanval niet en het compliceert de situatie als het Huisdier ook oververhit is.

Houd een hond nooit vast tijdens een aanval. Als het doel is om te voorkomen dat het zichzelf pijn doet, verplaats dan de objecten, niet het Huisdier.

Stop nooit plotseling met voorgeschreven anti-aanvalsmedicatie of sla geen doses over omdat het Huisdier zich goed heeft gevoeld. Abrupt stoppen kan een Ernstige cluster of status epilepticus uitlokken.

Geef nooit kalmeringsmiddelen voor mensen, kruidachtige kalmeringsproducten of Medicatie van een ander dier.

Ga er nooit vanuit dat een enkele korte aanval bij een oudere hond geen onderzoek behoeft. Dat is de groep waarbij een behandelbare onderliggende oorzaak het meest waarschijnlijk is.

Laat andere honden nooit in de kamer, hoe goed ze normaal ook met elkaar omgaan.

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk naar een Dierenarts bij een stuip die na vijf minuten nog steeds voortduurt, bij een tweede aanval vóór volledig herstel, bij twee of meer aanvallen in 24 uur, bij aanvallen met een bekend of vermoedelijk gif, en bij elke aanval bij een hond die het warm heeft, is ingestort of niet Normaal ademt.

Ga dezelfde dag naar de Kliniek voor een eerste aanval ooit op elke Leeftijd, voor een hond wiens aanvallen zijn veranderd in karakter of frequentie, en voor een hond die enkele uren na de gebeurtenis nog steeds abnormaal is.

Maak snel een afspraak voor focale symptomen die zich blijven herhalen, zoals trekkingen in het gezicht, vlieghappen of plotselinge onverklaarbare angstepisoden, aangezien dit ook aanvallen zijn en ze maandenlang vaak gemist worden.

Neem de video, het dagboek, het huidige Gewicht van het Huisdier en de verpakking van alles wat het gegeten zou kunnen hebben mee. Bel vooruit zodat de praktijk zich kan voorbereiden en rijd met de auto koel en het Huisdier op een vlakke ondergrond waar het niet vanaf kan vallen.