Maagkanteling (GDV) bij de hond: vroege herkenning en het eerste uur

Snel antwoord

Een hond in de vroege fase van een maagkanteling staat vaak nog gewoon en ziet er nog uit als uw hond, wat precies de reden is dat baasjes wachten

Een maagkanteling betekent maagdilatatie en volvulus: de maag vult zich met gas en draait vervolgens, waardoor deze aan beide kanten wordt afgesloten. Er kan niets uit door boeren, braken of doorstromen naar de darmen, dus de druk loopt alleen maar op.

De hond sterft niet aan de maag. De hond sterft aan shock, omdat de opgezwollen maag de grote aderen afknelt die bloed naar het hart terugvoeren. Daarom kan een hond staan, alert zijn en er aan de buitenkant herkenbaar uitzien terwijl hij al in een circulatoire shock verkeert. De tijdspanne van het eerste symptoom tot een hond in gevaar wordt gemeten in een uur of twee, niet gedurende een nacht.

• Herhaaldelijk loze braakneigingen zijn het meest bruikbare symptoom. Wacht niet op een opgezwollen buik.
• Rusteloosheid en het niet kunnen vinden van rust komen meestal eerst, nog voordat er iets verkeerd lijkt.
• Bel de spoedkliniek terwijl iemand anders de auto haalt. Het telefoontje stelt hen in staat zich voor te bereiden, en dat verandert de uitkomsten.
• Geef niets via de mond. Geen water, geen voer, geen tabletten tegen gasvorming, geen olie, geen bicarbonaat.
• Een preventieve gastropexie bij een ras met een hoog risico elimineert het draaien, wat het dodelijke onderdeel is.

:::danger
Een vermoeden van een maagkanteling is een noodgeval waarbij u direct moet vertrekken, niet afwachten.

Elke minuut van maagdistensie verergert de shock en doodt meer van de maagwand. Er is niets dat u thuis kunt doen wat helpt en verschillende populaire acties verspillen de enige tijd die de hond heeft. Als uw hond braakt zonder dat er iets uitkomt, rusteloos is en kwijlt, of een harde buik heeft, breng hem dan onmiddellijk naar een spoedeisende dierenarts en bel onderweg. Laat de hond niet lopen, bied geen water aan en probeer de hond niet te laten braken.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een maagkanteling zo snel doodt

De afsluiting.
Naarmate de maag uitzet en draait, worden de overgang met de slokdarm aan de ene kant en de maagportier (pylorus) aan de andere kant beide dichtgedraaid. Gas blijft geproduceerd worden door fermentatie en ingeslikt lucht kan niet ontsnappen. Dit is een afgesloten, opzwellend compartiment binnen een vaste lichaamsholte.

Het kwijlen heeft een mechanisme.
Baasjes noemen vaak dat de hond slierten speeksel produceert. Speeksel wordt normaal aangemaakt maar kan nergens heen, omdat de weg naar de maag gesloten is. Speekselvloed zonder braken, bij een rusteloze hond, is een sterke aanwijzing.

De shock komt uit de aderen, niet uit de maag.
De achterste holle ader (caudal vena cava) en de poortader lopen langs de achterkant van de buikholte. Een uitgezette, gedraaide maag drukt deze samen. Bloed dat uit de hele achterste helft van het lichaam terugkeert, kan het hart niet bereiken, dus het hartminuutvolume daalt, ook al heeft de hond geen druppel bloed verloren. Dit is obstructieve shock, en dat is de reden waarom het tandvlees vroeg bleek wordt.

De maagwand begint af te sterven.
De vaten die de maag van bloed voorzien, zijn gedraaid en uitgerekt. Delen van de wand verliezen binnen een paar uur hun bloedtoevoer, en dood weefsel moet tijdens de operatie worden verwijderd. De milt is aan de maag verbonden en wordt meestal meegetrokken, waarbij deze soms ook de eigen bloedtoevoer verliest.

Ademhalen wordt moeilijker.
Een enorm uitgezette maag duwt naar voren tegen het middenrif, waardoor de hond snel en oppervlakkig ademt. Dat is een drukprobleem, geen longprobleem, en het zal niet reageren op iets wat u thuis kunt doen.

Dan hapert het ritme.
Gifstoffen en ontstekingsmediatoren uit het beschadigde weefsel komen in de bloedsomloop zodra de doorbloeding weer op gang komt. Ventriculaire ritmestoornissen komen vaak voor in de twaalf tot achtenveertig uur na de operatie, wat de reden is dat een hond die de operatie heeft doorstaan, nog nauwlettend wordt gevolgd en niet buiten gevaar is alleen omdat hij de operatie heeft overleefd.

Hoe het eruitziet, fase voor fase

Het uur voordat iemand zich zorgen maakt.
De hond kan geen rust vinden. Hij staat op, draait rond, gaat liggen, staat weer op. Hij gaat misschien naar een andere kamer of vraagt herhaaldelijk om naar buiten te mogen. Niets lijkt medisch. Dit is het moment waarop de hond nog makkelijk te redden is.

Vroeg stadium.
Braakneigingen of kokhalzen waar niets uitkomt, of alleen een beetje wit schuim. Kwijlen. Het voorste deel naar beneden strekken met het achterste deel omhoog, soms omschreven als een bidhouding, omdat die houding de buikdruk verlicht. Herhaaldelijk naar de flank kijken.

Gevorderd stadium.
De buik wordt gespannen en zet uit achter de laatste rib. Er zachtjes op tikken kan een trommelachtig geluid geven. De ademhaling is snel en oppervlakkig. Het tandvlees begint kleur te verliezen en voelt plakkerig aan. De hartslag is hoog.

Laat stadium.
Het tandvlees is wit of grijs, de pols is zwak en racend, de hond is zwak, wankel of ligt op de grond. Hij kan misschien nog zijn hoofd optillen en naar u kijken. Deze hond verkeert in gedecompenseerde shock en heeft een chirurgisch team nodig dat al voorbereid is.

De valkuil.
Bij een Deense Dog, een Ierse Wolfshond of elke hond met een zeer diepe en smalle borstkas kan een maag aanzienlijk uitzetten en toch grotendeels onder de ribbenkast blijven zitten. Het baasje dat zoekt naar een zichtbaar opgezwollen buik ziet een hond die er normaal uitziet en wacht. Braakneigingen zonder resultaat plus rusteloosheid is op zichzelf al genoeg. U hoeft niet te wachten tot de buik verandert.

Een hond die routinehandelingen rond de mond accepteert, laat u toe de kleur van het tandvlees in seconden te controleren wanneer het ertoe doet

Het tandvlees controleren, en wat de kleur u vertelt

Dit duurt vijf seconden en het is het meest nuttige dat een baasje aan de telefoon kan melden.

Til de bovenlip op en kijk naar het tandvlees boven een hoektand. Gezond tandvlees is roze en vochtig. Druk met een vingertop op het tandvlees totdat het wit wordt, laat los en tel hoe lang het duurt voordat de kleur terugkeert.

Roze en vochtig, kleur terug binnen ongeveer twee seconden.
Normale doorbloeding. Het sluit een vroege maagkanteling niet uit, maar het vertelt de kliniek dat de hond nog niet in zichtbare shock verkeert.

Bleekroze, plakkerig, kleur keert langzaam terug.
De doorbloeding neemt af. Deze hond is aan het compenseren en moet al in de auto zitten.

Wit, grijs of modderig, kleur keert zeer langzaam terug of helemaal niet.
Decompenserende shock. Zeg dit exact zo aan de telefoon.

Baksteenrood tandvlees.
Kan voorkomen bij sepsis en bij ernstige systemische ontsteking. Het is niet geruststellend.

Oefen dit af en toe bij een gezonde hond zodat u beiden weet hoe het gaat. Sommige honden hebben gepigmenteerd tandvlees; gebruik in dat geval de binnenkant van het onderste ooglid of het weefsel in de vulva of voorhuid.

Het optillen van de lip om de kleur van het tandvlees te controleren is de snelste beoordeling thuis of een hond in shock raakt

De look-alikes

Diverse andere noodgevallen presenteren zich als een noodlijdende hond met symptomen in de buik. U hoeft ze thuis niet te onderscheiden, omdat ze allemaal vandaag een dierenarts nodig hebben, maar het kennen van de kenmerken maakt uw beschrijving veel nuttiger.

Het eerste uur: wat te doen

Bel voordat u vertrekt, of vanuit de auto terwijl iemand anders rijdt.
Zeg de woorden "mogelijke maagkanteling" of "mogelijke GDV" en geef het ras en het gewicht door. Dit is geen formaliteit. Het stelt het team in staat om infuusvloeistoffen en een dikke infuusnaald klaar te leggen, een decompressieset voor te bereiden, een anesthesist te waarschuwen en een operatiekamer klaar te maken voordat u aankomt.

Neem de hond mee zoals hij is.
Forceer de hond niet in een positie. Een hond die ervoor kiest om te staan of gebogen te zitten, doet dat omdat die positie de druk verlicht. Ondersteun een grote hond met een deken als brancard in plaats van onder de buik te tillen.

Doe geen muilkorf om bij een hond met braakneigingen.
Als de hond toch iets naar boven krijgt, verandert een muilkorf dat in aspiratie.

Niets via de mond.
Geen water, zelfs niet als de hond dorstig lijkt. Alles wat wordt ingeslikt voegt volume toe aan een compartiment dat al onder te hoge druk staat, en een hond die binnen twintig minuten anesthesie nodig heeft, is veiliger met een lege slokdarm.

Breng de informatie, niet het papierwerk.
Wanneer de hond voor het laatst at en wat, wanneer het eerste teken verscheen, of de hond überhaupt heeft gebraakt, en welke medicatie de hond krijgt. Dat is alles wat nodig is bij de ingang.

Verwacht stabilisatie vóór de operatie.
Het team zal infusen plaatsen, vloeistoffen en pijnstilling toedienen, een röntgenfoto van de buik maken om de draaiing te bevestigen en de maag decomprimeren met een sonde of naald vóór de anesthesie. Dit is geen vertraging. Een hond in shock anesthesie toedienen zonder hem eerst te stabiliseren is hoe honden overlijden op de operatietafel.

Wees bereid om snel een beslissing te nemen.
Dit is een grote spoedoperatie in de buikholte. U kunt gevraagd worden om binnen enkele minuten toestemming te geven, en u kunt gevraagd worden over het verwijderen van een deel van de maag of de milt als het weefsel niet levensvatbaar is. Van tevoren beslissen wat u wilt, vooral bij een reuzenras, is de moeite waard om op een rustige dag te doen.

De mythes die het uur verspillen

"Laat de hond lopen, dan gaat het over."
Lopen laat een maag niet terugdraaien. Het verbruikt de resterende reserves van de hond en vertraagt de rit.

"Geef een tablet tegen gasvorming."
Simethicon en soortgelijke producten werken op gas dat zich kan verplaatsen. Gas in een afgesloten, gedraaide maag kan niets bereiken wat u via de mond geeft, en alles wat u inslikt voegt volume toe.

"Laat de hond braken."
De hond probeert het al en kan het niet. De uitgang is afgesloten. Het forceren van de poging brengt het risico op aspiratie en schade aan de slokdarm met zich mee.

"Masseer of druk op de buik om het gas vrij te laten."
Druk op een uitgezette, ischemische maag kan deze doen scheuren.

"Wacht af of het vannacht beter wordt."
Maagdilatatie en volvulus lossen niet vanzelf op. Een hond die een uur later rustiger lijkt, gaat vaak achteruit in plaats van vooruit.

"Verhoogde voerbakken voorkomen maagkanteling."
Dit is de meest hardnekkige mythe. Studies bij grote rassen hebben verhoogd voeren geassocieerd met een verhoogd in plaats van verlaagd risico op maagkanteling. Tenzij een verhoogde bak is voorgeschreven voor een specifiek probleem zoals mega-oesofagus, is er geen reden om er een te gebruiken ter voorkoming van maagkanteling.

"Hij heeft het eerder gehad en toen ging het goed."
Een eerdere episode van dilatatie die was opgelost, maakt een toekomstige volvulus waarschijnlijker, niet minder. Die hond is een kandidaat voor een preventieve gastropexie.

Wie loopt er risico

Borstkasvorm in plaats van grootte.
De sterkste anatomische associatie is een diepe en smalle borstkas. Daarom staan Deense Doggen bovenaan de risicolijst, en waarom een hond met een tonvormige borstkas van hetzelfde gewicht een lager risico heeft. De diepte ten opzichte van de breedte is de bepalende factor.

Rassen die het vaakst worden getroffen.
Deense Dog, Ierse Wolfshond, Ierse Setter, Gordon Setter, Weimaraner, Sint Bernard, Koningspoedel, Duitse Herder, Dobermann, Boxer, en bij kleinere honden de Basset Hound, die de borstkasvorm heeft zonder de hoogte.

Familiegeschiedenis.
Het hebben van een eerstegraads familielid dat maagkanteling heeft gehad, verhoogt het risico. Vraag het aan de fokker.

Leeftijd.
Het risico stijgt met de leeftijd bij de vatbare rassen.

Lichaamsconditie.
Tegen de verwachting in lijken slanke en ondergewicht honden bij deze rassen een hoger risico te lopen in plaats van lager.

Temperament.
Angstige, bange en reactieve honden zijn oververtegenwoordigd. Het inslikken van lucht tijdens stress is een aannemelijke route.

Voedingspatroon.
Eén grote maaltijd per dag, snel schrokken en competitief eten in een huishouden met meerdere honden zijn allemaal geassocieerd met een hoger risico.

Niets van dit alles maakt een hond veilig.
Maagkanteling komt ook voor bij bastaardhonden en middelgrote honden. De risicofactoren vertellen u voor wie u moet plannen, niet wie u moet negeren.

Voor dit noodgeval is de nuttige uitrusting een deken om mee te dragen, een telefoon en een klinieknummer dat al is opgeslagen

Wat het risico daadwerkelijk verlaagt

Preventieve gastropexie is de enige interventie die het dodelijke onderdeel aanpakt.
De chirurg hecht het maagportier-gedeelte (pylorus) aan de rechterbuikwand. De maag kan nog steeds uitzetten, maar kan niet meer draaien, en het is de draaiing die de shock en het afsterven van weefsel veroorzaakt. Het kan laparoscopisch worden gedaan, of tegelijkertijd met castratie bij een ras met een hoog risico, wat een tweede anesthesie voorkomt. Bespreek dit met uw dierenarts voordat een pup van een reuzenras wordt gecastreerd in plaats van daarna.

Verdeel de dagelijkse rantsoen in twee of drie maaltijden.
Kleinere volumes, minder lucht ingeslikt per maaltijd.

Vertraag het eten.
Een anti-schrokbak, een snuffelmat of het verspreiden van het voer verminderen allemaal het schrokken bij een hond die voer naar binnen werkt.

Voer apart in een huis met meerdere honden.
Competitie drijft de snelheid op, en snelheid drijft het inslikken van lucht op.

Houd maaltijden en intensieve lichaamsbeweging uit elkaar.
Vermijd krachtige beweging vlak voor en na het eten. Het bewijs hiervoor is zwakker dan voor de andere maatregelen, maar de kosten van het toepassen ervan zijn nihil.

Pak angst op de juiste manier aan.
Dit is een gezondheidsinterventie bij een ras met risico, niet alleen een kwestie van levenskwaliteit.

Houd het spoednummer op een plek waar u het om drie uur 's ochtends zult vinden.
Opgeslagen in de telefoons van beide baasjes en opgeschreven op de koelkast. Weet welke kliniek een buiten-kantooruren operatieteam heeft, want niet elke praktijk heeft dat.

Na de operatie

De eerste twee dagen zijn net zo belangrijk als de operatie zelf.
Ventriculaire ritmestoornissen komen vaak voor in dit tijdsbestek omdat beschadigd weefsel weer wordt doorbloed. Honden worden om deze reden meestal aan continue monitoring gehouden en sommigen hebben anti-aritmische medicatie nodig.

Sommige honden verliezen een deel van de maag of de milt.
Als weefsel is afgestorven, moet het worden verwijderd. Dit verlengt de operatie en het herstel, en wordt tijdens de operatie besloten in plaats van ervoor.

Een gastropexie wordt normaal gesproken tegelijkertijd uitgevoerd.
Zonder een dergelijke ingreep komt herhaling vaak voor. Met een gastropexie kan de maag nog steeds uitzetten, maar zou deze niet meer mogen draaien.

Het voeren begint weer klein en frequent.
Volg de instructies bij ontslag precies op en meld braakneigingen, rusteloosheid of weigering om te eten direct.

Let opnieuw op dezelfde signalen.
Een gastropexie voorkomt draaiing, niet uitzetting. Rusteloosheid en loze braakneigingen bij een hond die reeds een pexie heeft gehad, rechtvaardigen nog steeds een telefoontje.

Wat de dierenarts wil weten

Wat u nooit moet doen

Bied geen water of voer aan, zelfs niet als de hond erom vraagt.

Geef geen orale medicatie, huismiddeltjes, olie, bicarbonaat of anti-gasproducten.

Probeer zelf geen sonde in de maag te brengen en probeer nooit gas vrij te laten met een naald. Beide worden in klinieken gedaan terwijl de hond gestabiliseerd en gemonitord wordt, en beide kunnen fataal zijn als ze verkeerd worden uitgevoerd.

Druk of masseer niet op de buik om deze te beoordelen. Lichte aanraking is genoeg om spanning te voelen.

Laat de hond niet bewegen, lopen of rennen in de hoop het gas te verplaatsen.

Doe geen muilkorf om bij een hond met braakneigingen.

Wacht niet af omdat het midden in de nacht is of omdat u hoopt dat het voorbijgaat. Deze aandoening gaat niet voorbij.

Wanneer hulp inroepen

Ga onmiddellijk, op elk uur, bij loze braakneigingen, rusteloosheid met kwijlen, een gespannen of trommelachtige buik, snelle oppervlakkige ademhaling, bleek tandvlees of instorting. Bel terwijl u onderweg bent.

Bel dezelfde dag nog als uw hond zich heeft overeten en de buik is uitgezet, zelfs als de hond comfortabel lijkt, en als een hond die al een pexie heeft gehad, vroege symptomen vertoont.

Plan op een rustige dag een routinegesprek met uw dierenarts als u een ras met een hoog risico bezit of koopt. Beslissen over gastropexie, weten waar de dichtstbijzijnde chirurgische spoedservice is en van tevoren afspreken wat u gedaan wilt hebben, is allemaal veel makkelijker voordat de nacht waarin het gebeurt aanbreekt.