Eiwit en spieren bij katten: wat kwaliteit echt betekent en de vierpunts-spiercheck

Snel antwoord

Eiwit is de enige voedingsstof waarop een kat niet kan bezuinigen. Wat er in de kom zit, gebruikt het lichaam of het haalt het uit de spieren.

Een kat is geen kleine hond met een voorliefde voor vlees. De lever van een kat gebruikt de enzymen die aminozuren afbreken voor energie op een permanent hoge stand, en hij kan deze niet verlagen wanneer de inname van eiwit via de voeding daalt.

Dat ene feit is bepalend voor alles in deze gids. Als het dieet te weinig eiwit levert, of eiwit van slechte kwaliteit, vertraagt de kat de eiwitverbranding niet. Het proces gaat door en het tekort wordt aangevuld vanuit de spieren. Het resultaat is een kat die er op de weegschaal prima uitziet, maar onder zijn vacht langzaam verdwijnt.

• Ruw eiwit op een etiket is een meting van stikstof. Het kan je niet vertellen of het eiwit verteerbaar is of dat de aminozuren de juiste zijn.
• Nat- en droogvoer kunnen alleen worden vergeleken nadat beide zijn omgezet naar een drogestofbasis. Het direct vergelijken van de afgedrukte cijfers is zinloos.
• "Minder eiwit voor oudere katten" is onjuist. Oudere katten verteren eiwit vaak minder goed en hebben meer nodig, niet minder.
• Eiwitbeperking is een Behandeling voor een gediagnosticeerde nieraandoening, niet een voorzorgsmaatregel voor een gezonde oudere kat.
• Een Body Condition Score meet vet. Een spierconditiecheck meet spiermassa. Ze staan los van elkaar, en een kat kan tegelijkertijd overgewicht hebben en spierverlies.

Beslis in 60 seconden

Waarom eiwit anders is voor een kat

De lever heeft geen lage versnelling.

Bij een alleseter zorgt een eiwitarm dieet ervoor dat de lever aminozuren bespaart door de enzymen die ze deamineren te verminderen. De versie van die regulatie bij de kat is beperkt. Die enzymen werken bijna op hun maximum, ongeacht wat er in de kom belandt.

Het praktische gevolg is dat een kat op een eiwitarm dieet zich niet aanpast. Hij heeft een continu tekort en betaalt dit met zijn spiermassa. Dit is de reden waarom dezelfde dieetwijziging die een hond iets slanker maakt, een kat zichtbaar mager kan maken.

Taurine wordt verloren, niet gerecycled.

Katten conjugeren galzuren met taurine en kunnen niet overschakelen op glycine zoals andere soorten dat kunnen. Taurine verlaat het lichaam daarom elke dag via de gal, of de voeding het nu aanvult of niet, en katten synthetiseren zeer weinig uit cysteïne.

De gevolgen van een tekort zijn niet subtiel: gedilateerde cardiomyopathie en centrale retina-degeneratie die eindigt in permanente blindheid. Beide kwamen veel voor bij katten voordat commercieel voer werd verrijkt, en beide komen weer voor bij zelfbereide en ongebalanceerde rauwe diëten.

Arginine-tekort wordt in uren gemeten.

Arginine stuurt de ureumcyclus aan, die de ammoniak afvoert die door al die eiwitafbraak wordt geproduceerd. Een kat die een maaltijd krijgt zonder arginine kan snel klinische hyperammoniëmie ontwikkelen. Er is geen trage achteruitgang die je opmerkt.

Dit is de reden waarom "ik maak zijn eten zelf wel van vlees" een echt gevaarlijk plan is en niet slechts een suboptimaal plan.

Wat eiwitkwaliteit werkelijk betekent

De weegschaal beantwoordt een vraag die de verpakking niet kan beantwoorden. Wat telt is de hoeveelheid gram per dag, op drogestofbasis, niet het percentage dat op de voorkant staat.

Verteerbaarheid.

Ruw eiwit is stikstof vermenigvuldigd met een vaste factor. Stikstof uit een zeer verteerbaar spier- of orgaan-eiwit en stikstof uit verenmeel, haar of bindweefsel produceren hetzelfde getal op het etiket.

Fabrikanten kennen hun eigen verteerbaarheidscijfers. Etiketten vermelden ze bijna nooit. Wat je in plaats daarvan kunt gebruiken, is indirect bewijs: ontlastingvolume en kwaliteit, conditie van de vacht en of de spiermassa na maanden op die voeding behouden blijft.

Aminozuurprofiel.

Katten hebben onder andere een specifieke behoefte aan taurine, arginine, methionine en cysteïne. Plantaardige eiwitten zijn doorgaans laag in precies deze stoffen. Een voeding kan een hoog ruw eiwitpercentage halen met erwten- en aardappeleiwit, terwijl het een profiel levert dat een kat slecht ondersteunt.

Dit is het gebrek aan het beoordelen van voeding op basis van alleen het eiwitpercentage, en het is het gebrek dat graanvrije formuleringen vaak uitbuiten, omdat het graan meestal is vervangen door peulvruchten die hun eigen plantaardige eiwitten bevatten.

De omrekening naar drogestof.

Nat- en droogvoer kunnen niet worden vergeleken zoals afgedrukt, omdat het ene voornamelijk uit water bestaat. Reken beide om.

Deel het ruw eiwitpercentage door het drogestofpercentage (dat is 100 minus het vochtpercentage) en vermenigvuldig met 100. Ter illustratie: een natvoer met 8 procent eiwit en 78 procent vocht heeft 8 gedeeld door 22, wat ongeveer 36 procent eiwit op drogestofbasis is. Een droogvoer met 30 procent eiwit bij 10 procent vocht komt uit op ongeveer 33 procent.

Het natvoer in dat voorbeeld is het voer met het hogere eiwitgehalte, ondanks het lagere getal op het blik.

Gram per dag, niet percentages.

Percentages beschrijven het voer. Wat de kat bereikt, zijn grammen eiwit per dag, wat afhangt van de energiedichtheid van het voer en hoeveel de kat daadwerkelijk eet. Zeer calorierijk voer dat naar behoefte wordt gegeven, levert minder eiwit dan minder calorierijk voer dat in dezelfde totale hoeveelheid calorieën wordt gegeven.

Weeg het voer. Volume-metingen variëren sterk tussen producten en de voedingsrichtlijn op de verpakking is een startpunt, geen Recept.

De marketingclaims en wat ze waard zijn

"Echte kip is het eerste ingrediënt."

Ingrediënten worden aangegeven op basis van Gewicht zoals ze in de mixer gaan, voordat het water wordt onttrokken. Verse kip bestaat grotendeels uit water, dus het kan de lijst aanvoeren terwijl het minder eiwit bijdraagt aan de uiteindelijke voeding dan een gedroogde maaltijd die als derde staat vermeld.

"Geen bijproducten."

Bijproduct is een wettelijke categorie, geen kwaliteitsklasse. Het omvat lever, hart, nier en long, die voedzamer zijn dan skeletspieren en die een wilde kat als eerste eet. Hart is een van de rijkste natuurlijke bronnen van taurine. Voeding die wordt verkocht op basis van de afwezigheid van bijproducten heeft het orgaanvlees verwijderd en meestal vervangen door spierweefsel en plantaardig eiwit.

"Graanvrij."

Katten hebben geen behoefte aan graan, dus het verwijderen ervan is op zichzelf geen voedingskundig voordeel. Waar het om gaat is wat ervoor in de plaats kwam. Erwten, linzen, aardappel en tapioca zijn ook koolhydraatbronnen, en peulvruchten voegen plantaardig eiwit toe dat het aminozuurprofiel verschuift weg van de behoeften van de kat.

"Menselijke kwaliteit" en "rauw".

Geen van beide termen beschrijft de toereikendheid van aminozuren. Een rauw dieet op basis van spierweefsel zonder toegevoegde taurine en zonder calcium is de klassieke route naar zowel blindheid als fracturen, en het voegt een blootstelling aan pathogenen toe voor het huishouden. Koken vernietigt de eiwitkwaliteit in een goed samengesteld voer niet op betekenisvolle wijze.

"Hoog eiwitgehalte."

Op de meeste markten een ongereguleerde claim. Controleer het drogestofcijfer zelf.

De enige regel die de moeite van het lezen waard is.

De verklaring van voedingskundige geschiktheid. In de Verenigde Staten verwijst dit naar AAFCO, in Europa naar FEDIAF, en andere markten variëren of hebben helemaal geen equivalent. Het vertelt je voor welke levensfase de voeding compleet is en of dat is vastgesteld door formulering of door een voedingstest. Alles op de voorkant van de zak is ondergeschikt daaraan.

Spierconditie: de check die bijna niemand doet

Vier plaatsen vertellen je bijna alles: de slapen, de schouderbladen, weerszijden van de ruggengraat en de punten van de heupen.

Body condition scoring vraagt naar hoeveel vet er op de kat zit. Spierconditie-scoring vraagt hoeveel spiermassa er nog over is. Ze veranderen onafhankelijk van elkaar, en de tweede is de score die voorspelt hoe een kat omgaat met ziekte.

Waar te voelen.

Boven de schedel, bij de slapen aan weerszijden boven de ogen. Over de schouderbladen, voel de rand die midden over elk blad loopt. Weerszijden van de ruggengraat, waar de spier aan beide kanten van de benige knobbels omhoog moet komen. Over de punten van de heupen aan de achterkant.

Doe dit met vlakke vingers en lichte druk, bij een ontspannen kat, idealiter tijdens een borstelbeurt. Een lange vacht verbergt veel, wat precies de reden is dat de check met de hand wordt gedaan en niet op het oog.

Hoe normaal voelt.

Botten zijn voelbaar maar opgevuld. De ruggengraat voelt als een centrale lijn met spieren die aan weerszijden omhoog komen, niet als een rij afzonderlijke knobbels. De rand van het schouderblad is detecteerbaar maar niet scherp. De slapen zijn zachtjes convex.

Hoe verlies voelt, in de volgorde waarin het meestal verschijnt.

Het hoofd gaat bij veel katten als eerste. Baasjes beschrijven het als het gezicht dat beniger of ouder lijkt. Dan worden de randen van de schouderbladen scherper. Daarna worden de ruggenwervels afzonderlijk telbaar. Dan worden de heupen prominent en kan de kat moeite krijgen met springen of in een hoge kattenbak stappen.

Doe het maandelijks en schrijf het op.

Spierverlies is geleidelijk en leeft elke dag met de kat mee, dus de persoon die de kat het vaakst ziet, is het minst geneigd het op te merken. Een gedateerde notitie en een foto van direct bovenaf en van opzij in hetzelfde licht, maken van een indruk bewijs.

Wat spierverlies betekent en hoe je de oorzaken onderscheidt

Leeftijdsgebonden verlies zonder ziekte.

Spiermassa neemt af met de Leeftijd bij katten, net als bij mensen. Het is trager, het is symmetrisch en het komt zonder veranderingen in dorst, eetlust of activiteit. Het is ook deels te voorkomen, wat het argument is om eiwit hoog te houden in plaats van te verminderen.

Ziektegerelateerde verspilling.

Hyperthyreoïdie is de klassieker: meer eten, gewicht en spieren verliezen, vaak rusteloos, vocaal 's nachts, soms met een snelle hartslag. Chronische nieraandoening komt meestal met meer drinken en vaker urineren. Diabetes brengt dorst plus een grote eetlust en soms een platte stand van de achterpoten. Kanker en hartziekten hebben de neiging de eetlust te verminderen terwijl het verspilling doorgaat. Chronische enteropathie zie je terug in de ontlasting en bij braken.

De onderscheidende vraag gaat bijna altijd over de richting van eetlust en dorst. Spieren verliezen terwijl je meer eet, wijst ergens anders op dan spieren verliezen terwijl je minder eet.

Innameproblemen.

Tandpijn, een gezwel in de mond of simpelweg voer waar de kat op uitgekeken is, zal spierverlies produceren met een normaal uitziende kat en een normaal uitziende kom als er een ander Huisdier in huis is. Pijnlijke monden worden op grote schaal onderkend omdat katten door de pijn heen blijven eten totdat ze niet anders kunnen.

Niet-gebruik.

Artritis produceert asymmetrisch verlies, meestal erger in de achterpoten, bij een kat die is gestopt met springen. Dit is spierverlies veroorzaakt door pijn in plaats van door voeding, en meer eiwit voeren lost het niet op.

De fout in het gebruikelijke gewichtsverliesplan

Katten met overgewicht komen veel voor en gewichtsverlies is oprecht belangrijk. De manier waarop het meestal misgaat, is dat calorieën worden verminderd door minder van hetzelfde voer te geven, wat het eiwitgehalte met precies dezelfde verhouding vermindert.

De kat verliest vervolgens gewicht van zowel vet als spieren. De weegschaal beloont je en de spierconditiescore wordt slechter.

Een correct plan vermindert calorieën terwijl de eiwittoevoer minstens zo hoog blijft als voorheen, wat meestal betekent dat je overstapt op voeding met een hogere eiwit-calorieverhouding in plaats van de portie simpelweg te verkleinen. Het betekent ook het voer wegen in plaats van scheppen, de kat regelmatig wegen en elke maand spierconditie naast de Body Condition scoren.

Gewichtsverlies bij katten moet ook geleidelijk zijn, omdat een kat die te snel gewicht verliest risico loopt op hepatische lipidose, wat een lever-noodgeval is en geen tegenslag.

De routine die problemen vroeg opspoort

Wat je nooit moet doen

Zet een gezonde oudere kat niet op eiwitarm voer als voorzorgsmaatregel voor de nieren. Er is geen bewijs dat het de nieren beschermt en het kost spiermassa die je later zult willen hebben.

Vergelijk geen nat- en droogvoer met de afgedrukte cijfers.

Gebruik het percentage ruw eiwit niet als maatstaf voor kwaliteit.

Bouw geen zelfgemaakt dieet op van vlees en organen zonder formulering van een veterinair voedingsdeskundige voor die specifieke kat. De tekorten aan taurine, calcium en vitamine A zijn voorspelbaar en sommige schade is permanent.

Beperk geen calorieën bij een kat met overgewicht zonder de eiwitinname te beschermen en streef niet naar snel verlies.

Accepteer "hij wordt gewoon oud" niet als excuus voor een benig hoofd en een scherpe ruggengraat. Die beschrijving dekt hyperthyreoïdie, nieraandoening, diabetes en kanker, die allemaal beter behandelbaar zijn wanneer ze worden opgespoord voordat de spieren zijn verdwenen.

Wanneer hulp inschakelen

Het resultaat om naar te streven: een kat die zijn spiermassa behoudt tot op hoge Leeftijd, op basis van voeding gekozen om wat het levert in plaats van wat het beweert.

Boek een afspraak bij een van deze gevallen:

• Spierverlies opgemerkt tijdens de maandelijkse check, met of zonder gewichtsverandering
• Gewichtsverlies met een toegenomen eetlust
• Gewicht- of spierverlies met toegenomen dorst of urineren
• Een kat die is gestopt met springen of die op de hakken staat in plaats van op de tenen
• Weigeren om hard voer te eten, voer laten vallen of een geur uit de mond
• Elke geplande overstap naar een zelfbereid, rauw of beperkt dieet

Neem de gewichtshistorie op één weegschaal mee, je notities over de spierconditie, het huidige voer inclusief een foto van het hele etiket, de gemeten grammen per dag en foto's van de kat van boven en van de zijkant.

Verwacht dat de Dierenarts de kat zelf weegt en scoort, de schildklier palpeert, de hartslag controleert en bloedonderzoek uitvoert naar schildklier, nierwaarden en glucose, met een urinemonster om de nierwaarden goed te interpreteren. Spierverlies bij een kat is een Symptoom met een korte lijst van oorzaken, en dat onderzoek scheidt de meeste ervan.

Als alles normaal terugkomt, verschuift het gesprek naar het voer zelf: hoeveel eiwit wordt er werkelijk per dag geleverd, of het voer bij de spijsvertering van een oudere kat past en of de portie stilletjes is afgenomen terwijl de behoeften van de kat niet zijn veranderd.