Podtopienie u żółwia: uwięzienie, ratunek i 72 godziny po zdarzeniu

Szybka odpowiedź

Żółwie toną. Brzmi to mało prawdopodobnie dla osób, które codziennie obserwują, jak pływają, a jest to jedna z najczęstszych możliwych do uniknięcia przyczyn zgonów u żółwi w niewoli. Zazwyczaj nie chodzi o żółwia, który nie potrafił pływać, lecz o takiego, który nie mógł wypłynąć na powierzchnię, ponieważ zaklinował się między ozdobą a szybą, wpłynął pod wyspę i nie mógł znaleźć drogi wyjścia, zahaczył kończyną o osłonę filtra lub przewrócił się na grzbiet w zbiorniku z gładkim dnem i nie mógł się odwrócić.

Jeśli znajdziesz żółwia pod wodą, który nie reaguje, wyjmij go, trzymaj głową w dół, aby woda wypłynęła, zapewnij mu ciepło i udaj się do weterynarza specjalizującego się w gadach. Nie wkładaj go z powrotem do wody, nie naciskaj na skorupę i nie zakładaj, że nie żyje. Żółwie słodkowodne znacznie lepiej znoszą niedobór tlenu niż ssaki, a zwierzęta, które wyglądały na martwe, wracały do zdrowia.

Poza wodą, głowa niżej niż reszta ciała, na ręczniku i w cieple. To cały schemat pierwszej pomocy.

• Nigdy nie wykonuj uciskania klatki piersiowej u żółwia. Skorupa jest sztywna i nie daje się ścisnąć, a jej naciskanie uszkadza narządy wewnętrzne.
• Trzymaj żółwia głową w dół pod dużym kątem, aby woda wypłynęła z dróg oddechowych.
• Pod żadnym pozorem nie wkładaj go z powrotem do wody, nawet aby sprawdzić, czy odżyje.
• Każdy żółw, który omal nie utonął, potrzebuje Wizyta u weterynarza, nawet jeśli godzinę później wydaje się być w porządku. Zapalenie płuc rozwija się w ciągu kolejnych dni.
• Żółw, który nie reaguje, niekoniecznie jest martwy. Niech zostanie zbadany, zanim założysz najgorsze.

:::danger
Nigdy nie uciskaj skorupy żółwia, aby usunąć wodę, i nigdy nie potrząsaj ani nie wiruj zwierzęciem.

Żółw oddycha poprzez poruszanie kończynami i zawartością jamy ciała wewnątrz i na zewnątrz stałej kostnej skrzynki, a nie poprzez rozszerzanie klatki piersiowej. Nie ma tam żeber do uciskania ani przepony. Naciskanie na plastron lub boki skorupy popycha wątrobę, jelita i płuca w stronę twardej kości, co powoduje obrażenia wewnętrzne. Potrząsanie żółwiem za skorupę lub wirowanie nim, by wylać wodę, wywołuje ten sam skutek z dodatkowym ryzykiem urazów szyi i kończyn. Grawitacja i delikatne poruszanie kończynami to jedyne bezpieczne narzędzia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego żółwie toną w zbiornikach, w których żyją od lat

Przyczyną jest niemal zawsze problem strukturalny i niemal zawsze coś, co uległo zmianie.

Zaklinowanie. Żółw, który wpycha głowę w szczelinę między ozdobą a szybą lub pod kamień, może zaklinować skorupę w najszerszym miejscu. Żółwie rosną. Szczelina, która była bezpieczna rok temu, w tym roku jest pułapką, a zwierzę, które korzystało z niej sto razy, za sto pierwszym razem zostaje uwięzione.

Sprzęt (filtry i grzałki). Koszyki wlotowe filtrów z szerokimi szczelinami mogą złapać kończynę lub głowę. Osłony grzałek z otwartym końcem stają się rurą, do której mały żółw wpłynie, ale nie może z niej wycofać. Przyssawki odpadają, sprzęt spada, przygniatając zwierzę.

Problemy z wyspą. Pływająca wyspa, która przesuwa się i zakrywa całą powierzchnię wody, lub rampa, która się poluzowała, sprawiają, że żółw pływa pod przykryciem. Żółwie wypływają tam, gdzie ostatnio to robiły; jeśli ta droga jest zablokowana, nie zawsze potrafią znaleźć inną.

Odwrócenie na grzbiet. Żółw, który przewróci się na grzbiet w zbiorniku o gładkim dnie i bez punktu oparcia, może nie być w stanie samodzielnie się odwrócić. Walki między współmieszkańcami, upadek z wyspy i śliskie dno zbiornika przyczyniają się do tego ryzyka. Największy problem mają gatunki o wysokiej skorupie.

Zbyt głęboka woda dla gatunku lub konkretnego osobnika. Żółwie błotne i wonne chodzą po dnie i słabo pływają; muszą mieć możliwość dotarcia do powierzchni przez wyciągnięcie szyi z dna. Młode żółwie każdego gatunku są słabymi pływakami. Żółw, który jest chory, ma kontuzję kończyny lub cierpi na metaboliczną chorobę kości, może pływać na granicy swoich możliwości, czego nikt nie zauważa.

Oczka wodne i wypadki w ogrodzie. Oczka wodne o stromych brzegach bez płytkiej półki, żółwie lądowe eksplorujące ogród, siatki rozłożone nad wodą, w które plączą się kończyny, oraz wiadra zostawione bez opieki.

Miska do kąpieli. Żółwie lądowe regularnie toną w miskach i kuwetach do kąpieli, które są zbyt głębokie lub mają zbyt śliskie ścianki, by z nich wyjść.

Ręcznik, transporter z wentylacją i ciepły samochód. Nic więcej nie jest potrzebne i nic więcej nie pomoże.

Pierwsze dziesięć minut

Wyjmij zwierzę i nie wkładaj go z powrotem.

Bez wyjątków. Żółw, który wciągnął wodę, po powrocie do niej wciągnie jej więcej.

Opróżnij drogi oddechowe za pomocą grawitacji.

Podtrzymuj żółwia obiema rękami, jedną na karapaksie, drugą na plastronie, i pochyl go tak, aby głowa znajdowała się wyraźnie poniżej ogona pod ostrym kątem. Przytrzymaj go w tej pozycji, pozwalając wodzie wypłynąć z pyska i nosa. Zmieniaj kąt powoli, zamiast szarpać zwierzęciem.

Delikatnie poruszaj przednimi kończynami.

Ponieważ przednie kończyny i ściany ciała odpowiadają za wentylację u żółwi, powolne wyciąganie i cofanie przednich nóg powoduje wymianę niewielkiej ilości powietrza. Wyciągaj każdą przednią kończynę powoli, przytrzymaj przez chwilę i pozwól jej wrócić, w stałym rytmie. Robi się to delikatnie i w tempie powolnego oddechu, nie szybko.

Oczyść pysk tylko wtedy, gdy coś w nim widzisz.

Zanieczyszczenia, rośliny lub żwir z przodu pyska można usunąć palcami lub tępą pęsetą. Nie wpychaj niczego do gardła ani nozdrzy.

Zapewnij ciepło, ale nie gorąco.

Zawiń w suchy ręcznik i utrzymuj temperaturę odpowiednią dla gatunku. Zziębnięty żółw ma prawie zerowe szanse na odpowiednią reakcję organizmu. Żółw włożony pod lampę grzewczą, by szybko się ogrzał, może się przegrzać, nie mogąc się odsunąć, więc użyj ciepła otoczenia, np. nagrzanego samochodu lub ciepłego pokoju, zamiast punktowego źródła ciepła na zwierzę, które nie reaguje.

Nie podawaj jedzenia ani wody.

Jedź.

Zadzwoń wcześniej, aby Klinika wiedziała, że przyjedzie przypadek nagły, i powiedz im, jak długo zwierzę było pod wodą i w jakim jej rodzaju.

Nie poddawaj się zbyt wcześnie.

Żółw słodkowodny potrafi przetrwać okresy bez tlenu, które byłyby śmiertelne dla ssaka, a oznaki fizyczne, po których ludzie oceniają zgon, są w tej grupie niewiarygodne. Żółwie wracały do zdrowia po znalezieniu w stanie pozornie bez życia. Decyzja należy do weterynarza.

Co dzieje się w ciągu następnych trzech dni

Podtopienie to nie cała choroba. Woda w płucach przenosi bakterie, resztki organiczne, a w basenie lub uzdatnianym zbiorniku również chemikalia. Następstwem jest stan zapalny i infekcja tkanki płucnej, która nie ma wydajnego sposobu na samooczyszczenie.

Płuca żółwia są słabo przystosowane do drenażu. Leżą grzbietowo, przyczepione do karapaksu, a zwierzę nie potrafi kaszleć tak jak ssak. Materiał, który się tam dostanie, zazwyczaj w nich zostaje, dlatego zachłystowe zapalenie płuc u żółwi jest częste po podtopieniu i trudne w Leczenie.

Objawy, na które trzeba zwracać uwagę przez co najmniej kilka dni:

Oddychanie z otwartym pyskiem lub oddychanie z szyją wyciągniętą do przodu i do góry.

Pęcherzyki, piana lub śluz przy nozdrzach lub pysku.

Świszczenie, klikanie lub piszczenie przy każdym oddechu. Żółw powinien być cichy.

Pływanie krzywo, z jedną stroną skorupy wyżej niż drugą, co sugeruje, że jedno płuco jest zajęte.

Odmowa nurkowania lub utrzymywanie się na powierzchni i brak możliwości zanurzenia.

Utrata apetytu, apatia i brak chęci do wygrzewania się.

Jeśli wystąpi którykolwiek z nich, wróć do lekarza lub udaj się teraz, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś.

Profilaktyka: audyt zbiornika

Zrób to raz porządnie i powtarzaj za każdym razem, gdy żółw urośnie lub zmienisz wystrój.

Zamknij każdą szczelinę. Szukaj miejsc między dekoracjami a szybą, między skałami i pod wyspami, które są wystarczająco szerokie dla głowy, a zbyt wąskie dla skorupy. Zasilikonuj je lub usuń.

Osłoń wloty. Wloty filtrów powinny mieć drobne sitka lub gąbkę filtracyjną. Osłony grzałek powinny być zamknięte z obu końców lub ich brak, a grzałka umieszczona tam, gdzie żółw nie może się za nią dostać.

Spraw, by wyspa była oczywista i stabilna. Stabilna rampa o łagodnym nachyleniu, zabezpieczona tak, aby nie mogła się przesunąć, oraz wyspa, która nie zakrywa całej powierzchni wody.

Dostosuj głębokość do zwierzęcia. Żółw powinien móc łatwo dotrzeć do powierzchni, wyciągając szyję, stojąc na dnie, szczególnie w przypadku żółwi błotnych, wonnych, młodych oraz każdego żółwia, który jest chory lub kontuzjowany. Głębsza woda jest dobra dla silnych pływaków z łatwym wyjściem.

Nadaj fakturę dnu. Coś, od czego żółw może się odepchnąć, by się odwrócić. Duże, gładkie kamienie rzeczne zbyt duże do połknięcia lub fakturowane podłoże zamiast gołej szyby.

Obserwuj grupy mieszane. Rywalizacja o miejsce do wygrzewania kończy się zrzucaniem żółwi z wysp i sporadycznym wywracaniem. Agresywni współmieszkańcy stanowią ryzyko utonięcia oraz pogryzienia.

Oczka wodne potrzebują płytkiej półki i łagodnie nachylonego wyjścia w więcej niż jednym punkcie oraz braku luźnych siatek.

Miski do kąpieli dla żółwi lądowych powinny być wystarczająco płytkie, by zwierzę mogło stanąć z głową nad wodą, z szorstką powierzchnią, której może się chwycić, i nigdy nie zostawiane bez opieki.

Czego nigdy nie robić

Nie wykonuj uciskania klatki piersiowej ani nie naciskaj na skorupę.

Nie potrząsaj, nie kołysz ani nie wiruj żółwiem.

Nie wkładaj go z powrotem do wody.

Nie próbuj sztucznego oddychania usta-nos lub usta-usta. Wszystko, co wydychasz, przenosi florę bakteryjną jamy ustnej do i tak już osłabionych płuc.

Nie zostawiaj żółwia, który nie reaguje, pod lampą grzewczą.

Nie podawaj jedzenia ani wody.

Nie stwierdzaj, że nie żyje, tylko dlatego, że się nie rusza.

Nie pomijaj weterynarza, ponieważ zwierzę wydaje się odzyskać siły. To właśnie opóźnione zapalenie płuc zabija w takich przypadkach.

Kiedy szukać pomocy

Natychmiast dla każdego żółwia znalezionego pod wodą i nieprzytomnego, oddychającego z otwartym pyskiem, z pianą lub bąbelkami przy nosie lub pysku oraz żółwia, który nie może się odwrócić lub zanurzyć.

W ciągu dnia dla każdego żółwia, który był uwięziony, był pod wodą dłużej niż zwykle lub wydawał się połykać wodę, nawet jeśli teraz wygląda dobrze.

Wróć niezwłocznie w dowolnym momencie w ciągu następnego tygodnia, jeśli pojawi się świszczący lub klikający oddech, krzywe pływanie, odmowa wygrzewania się, brak apetytu lub nowa apatia.

Dobrym wynikiem jest żółw, który prawidłowo się wygrzewa, nurkuje bez wahania i oddycha cicho tydzień później.

Przynieś informacje o tym, jak długo zwierzę było pod wodą, jaki to był rodzaj wody, jak dokładnie doszło do uwięzienia, zdjęcie konfiguracji, w której to się stało, temperaturę wody i wygrzewania oraz Waga zwierzęcia. Znajomość tego, czy woda była czystą słodką wodą, chlorowaną wodą z basenu czy oczkiem wodnym, zmienia to, czego weterynarz spodziewa się znaleźć w płucach.