Wapń, UVB a metaboliczna choroba kości u żółwi

Szybka odpowiedź

Metaboliczna choroba kości to najczęstszy poważny problem hodowlany u zwierzaków, takich jak żółwie wodne i lądowe, a prawie każdy przypadek wynika z tego samego: wapń jest spożywany, ale nie jest wchłaniany. Wchłanianie zależy od witaminy D3, a gady wytwarzają D3 w skórze za pomocą światła ultrafioletowego B (UVB). Brak użytecznego UVB oznacza brak D3, a brak D3 sprawia, że wapń zawarty w pożywieniu przechodzi przez organizm bezużytecznie.

Kiedy wchłanianie zawodzi, organizm utrzymuje prawidłowy poziom wapnia we krwi, pobierając go ze szkieletu i skorupy. Dlatego u chorego zwierzaka często obserwuje się całkowicie prawidłowy wynik wapnia we krwi podczas badania, podczas gdy jego skorupa staje się miękka. Uszkodzenia są widoczne w kościach na długo przed tym, zanim pojawią się w wynikach krwi.

Wapń w misce jest przydatny tylko wtedy, gdy zwierzak ma dostęp do światła ultrafioletowego i odpowiedniej temperatury ciała, aby go przyswoić.

• Szkło i większość tworzyw sztucznych blokują UVB. Żółw siedzący przy słonecznym oknie nie otrzymuje żadnego użytecznego promieniowania ultrafioletowego.
• Lampy UVB przestają wytwarzać użyteczne promieniowanie na długo przed tym, zanim przestaną emitować światło widzialne. Wymienia się je zgodnie z harmonogramem, a nie wtedy, gdy przestaną świecić.
• Ciepło jest częścią tego samego systemu. Gad przebywający w temperaturze poniżej preferowanej nie przetwarza wapnia prawidłowo, bez względu na to, jak dobre jest oświetlenie.
• Prawidłowy wynik wapnia we krwi nie wyklucza choroby. Szkielet jest poświęcany, aby utrzymać normalny poziom wapnia we krwi.
• Deformacja skorupy, która już powstała, jest trwała. Kość może ulec remineralizacji, ale kształt nie wraca do normy.

:::danger
Nie podawaj dodatkowego wapnia ani suplementów witaminy D3 bez porady Weterynarza.

Przedawkowanie witaminy D3 powoduje odkładanie się wapnia w tkankach miękkich, w tym w nerkach i naczyniach krwionośnych, a uszkodzenia te są nieodwracalne. Prawidłową reakcją na podejrzenie choroby kości jest naprawa oświetlenia UV, temperatury i diety oraz ocena stanu zdrowia zwierzaka. Proszki i krople podawane na wyczucie mogą zamienić jeden poważny problem w dwa.
:::

Decyzja w 60 sekund

Jak system działa w praktyce

Aby żółw mógł wykorzystać wapń, trzy rzeczy muszą ze sobą współgrać.

Światło ultrafioletowe B. Skóra gada zawiera prekursor, który jest przekształcany w witaminę D3, gdy pada na niego światło ultrafioletowe w wąskim paśmie. Ta witamina D3 jest następnie przetwarzana przez wątrobę i nerki w aktywną formę, która pozwala na wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego.

Kwestie praktyczne wynikają z tego bezpośrednio. Zwykłe szkło okienne blokuje odpowiednie długości fal prawie całkowicie, więc miejsce do wygrzewania się w słonecznym pokoju zapewnia ciepło i światło widzialne, ale zero witaminy D3. To samo dotyczy akrylowych pokryw zbiorników i większości arkuszy z tworzyw sztucznych. Drobna metalowa siatka między lampą a zwierzakiem pochłania znaczną część emisji. A wydajność ultrafioletowa lampy spada systematycznie z każdą godziną użytkowania, podczas gdy światło widzialne pozostaje takie samo, więc lampa, która wygląda na całkowicie sprawną, może nie dostarczać niczego pożytecznego.

Temperatura. Gady są zwierzętami zmiennocieplnymi, a ich biochemia działa w temperaturze otoczenia zwierzaka. Trawienie, konwersja D3 i metabolizm kości wymagają od zwierzaka osiągnięcia preferowanej temperatury ciała poprzez wygrzewanie się. Żółw w chłodnej wodzie z chłodną platformą do wygrzewania się nie wykorzysta prawidłowo wapnia, nawet pod zupełnie nową lampą.

Dieta. Wapń musi znajdować się w pożywieniu i musi występować w rozsądnym bilansie względem fosforu. Fosfor konkuruje z wapniem, więc dieta bogata w fosfor, a uboga w wapń, powoduje niedobory, nawet jeśli na papierze spożycie wapnia wydaje się odpowiednie. Mięso, większość owadów, wiele pelletów i większość owoców jest bardzo bogata w fosfor.

Kiedy którykolwiek z tych trzech elementów zawodzi, przytarczyce reagują, mobilizując wapń z kości. Poziom wapnia we krwi pozostaje w granicach normy, zwierzak przez pewien czas wydaje się zdrowy, a szkielet i skorupa po cichu ulegają demineralizacji.

Jak to wygląda na poszczególnych etapach

Wczesny.

Subtelny i łatwy do przeoczenia. Zmniejszony apetyt, mniejsza aktywność, mniej czasu na wygrzewanie się, wolniejszy wzrost. Plastron może zacząć lekko uginać się pod delikatnym naciskiem kciuka. U gatunków wodnych zwierzak może zacząć pływać z dziwnym przechyleniem, ponieważ jest słabszy po jednej stronie.

Zaawansowany.

Skorupa staje się miękka lub gumowata i można ją wgnieść. Tarczki brzeżne na krawędzi karapaksu wywijają się do góry. Wzrost staje się nierówny, z grudkowatymi, wypukłymi tarczkami u żółwi lądowych. Szczęka mięknie, dziób przerasta i nie zamyka się prawidłowo, a zwierzak ma trudności z odgryzaniem kawałków pokarmu. Kończyny puchną w miejscach, gdzie kość została zastąpiona tkanką włóknistą. Chodzenie staje się wleczeniem się, a nie unoszeniem ciała, przy czym plastron szoruje o podłoże.

Późny.

Kości łamią się pod wpływem normalnego obciążenia, czasami bez wyraźnego urazu. Kręgosłup i skorupa ulegają trwałej deformacji. Poziom wapnia we krwi w końcu spada, powodując drżenie mięśni, tiki i drgawki. Samice w ciąży stają się niezdolne do złożenia jaj, ponieważ wymagany wysiłek mięśniowy zależy od wapnia. W tym momencie zwierzak jest w stanie krytycznym.

Czas trwania różni się ogromnie. Młody osobnik rosnący szybko w złych warunkach może osiągnąć poważny stan w ciągu kilku miesięcy. Duży dorosły żółw lądowy z rezerwami może chorować latami i często trafia do lekarza z zupełnie innego powodu.

Regularne ważenie i zapisywanie wyniku pozwala wyłapać powolny spadek, którego cotygodniowe spojrzenie nigdy nie wykryje.

Co jeszcze tak wygląda

Każda miejscowa zmiana, każdy wypływ i każdy nieprzyjemny zapach przenoszą Diagnozę z choroby kości w stronę infekcji lub urazu.

Prawidłowe warunki hodowli

Światło ultrafioletowe.

Używaj lampy przeznaczonej do produkcji UVB dla gadów, zamontowanej tak, aby nic jej nie blokowało. Nie przez szkło, nie przez akryl, nie przez zamkniętą pokrywę.

Zamontuj ją w odległości określonej przez producenta dla danego produktu, mierząc do skorupy zwierzaka w miejscu wygrzewania się, i uwzględnij siatkę, jeśli wybieg ją posiada.

Zapisz datę instalacji na lampie za pomocą markera i wymieniaj ją zgodnie z harmonogramem producenta, bez względu na to, czy nadal świeci.

Prawdziwe niefiltrowane światło słoneczne na zewnątrz, w bezpiecznym zacienionym wybiegu z możliwością wyjścia ze słońca, jest doskonałe, gdy pozwala na to pogoda. Nigdy nie zostawiaj żółwia na wybiegu bez cienia, ani w szklanym zbiorniku w pełnym słońcu, gdzie się przegrzeje.

Ciepło.

Zapewnij suche miejsce do wygrzewania się pod źródłem ciepła, z gradientem temperatury w całym wybiegu. Żółwie wodne muszą mieć możliwość całkowitego wyjścia z wody i osuszenia się. Mierz temperaturę powierzchni do wygrzewania za pomocą sondy lub termometru na podczerwień, zamiast ufać przyklejanemu wskaźnikowi, i sprawdź właściwy zakres dla swojego gatunku.

Dieta.

Dopasuj ją do gatunku i etapu życia. Wiele żółwi wodnych jest bardziej mięsożernych jako młode i przechodzi na pokarm roślinny jako dorosłe. Żółwie lądowe z rejonu Morza Śródziemnego to zwierzęta pasące się, które potrzebują wysokobłonnikowych chwastów, traw i liści, a nie sałaty czy owoców.

Buduj dietę na produktach odpowiednich pod kątem wapnia. Ciemne warzywa liściaste, odpowiednie chwasty, a dla gatunków wodnych dobrej jakości pełnowartościowy pellet jako część diety, a nie jej całość.

Unikaj tworzenia podstawy diety ze szpinaku, boćwiny, liści buraka czy rabarbaru. Zawartość szczawianów wiąże wapń i uniemożliwia jego wchłanianie.

Unikaj owoców jako rutynowego elementu dla większości gatunków oraz całkowicie unikaj karmy dla psów i kotów.

Oferuj kość mątwy. Żółwie będą ją gryźć, a w przypadku żółwi wodnych można ją umieścić w wodzie. Jest to źródło, które zwierzak pobiera dobrowolnie.

Jeśli używasz suplementu w proszku, uzyskaj informacje o rodzaju i częstotliwości od Weterynarza, a nie z opakowania. To, czy powinien zawierać witaminę D3, zależy całkowicie od zapewnionego źródła światła ultrafioletowego.

Liściasty, bogaty w błonnik, urozmaicony pokarm roślinny dla gatunku roślinożernego. Dieta składająca się z jednego elementu, bez względu na to, jak dobry jest to produkt, to początek niedoborów.

Co najczęściej idzie nie tak

Zakładanie, że okno wystarczy. To najczęstszy powód, dla którego dobrze pielęgnowany zwierzak rozwija chorobę kości.

Nigdy niewymienianie lampy. Drugi najczęstszy powód. Lampa, która działa od lat, jest źródłem ciepła i światła, a nie źródłem UVB.

Kupowanie kombinowanej żarówki i zakładanie, że robi wszystko. Niektóre produkty sprzedawane jako pełnozakresowe wytwarzają bardzo mało użytecznego UVB. Sprawdź, co faktycznie podaje producent.

Umieszczanie siatki, szkła lub pokrywy między lampą a zwierzakiem.

Błędna odległość. Zbyt duża odległość sprawia, że emisja jest pomijalna; zbyt mała może spowodować uszkodzenia oczu i skóry. Postępuj zgodnie ze specyfikacją danej lampy.

Karmienie jednym rodzajem pokarmu. Diety oparte tylko na sałacie, tylko na pellecie lub tylko na krewetkach prowadzą do tego samego wyniku różnymi drogami.

Suplementacja zamiast naprawy oświetlenia. Proszek z wapniem nie zrekompensuje stanu zwierzaka, który nie potrafi wchłaniać wapnia.

Traktowanie miękkiej skorupy jako problemu kosmetycznego. To choroba szkieletu, w której miękka skorupa jest tylko jednym widocznym objawem.

Pomijanie kwestii temperatury. Idealna lampa nad zimnym wybiegiem nie działa.

Czego nigdy nie robić

Nie polegaj na świetle słonecznym przez okno.

Nie używaj lampy UVB po upływie jej deklarowanej trwałości, tylko dlatego, że nadal świeci.

Nie umieszczaj szkła, akrylu ani pełnej pokrywy między lampą a zwierzęciem.

Nie podawaj suplementów witaminy D3 bez wytycznych Weterynarza.

Nie podawaj karmy dla psów, kotów, chleba ani przetworzonej żywności dla ludzi.

Nie buduj diety na bazie szpinaku, boćwiny lub owoców.

Nie naciskaj mocno na skorupę, aby ją sprawdzić. Delikatny nacisk kciukiem na plastron wystarczy, a zdemineralizowana skorupa może zostać uszkodzona.

Nie wypuszczaj żółwia na zewnątrz bez cienia, wody i bezpiecznych, zabezpieczonych przed ucieczką granic.

Nie zakładaj, że prawidłowy wynik wapnia we krwi oznacza, że szkielet jest w porządku.

Kiedy szukać pomocy

Idź tego samego dnia w przypadku drgawek, drżenia, niezdolności do obrócenia się, niezdolności do uniesienia ciała podczas chodzenia, u samicy w ciąży, która przestała jeść lub napiera, oraz u każdego żółwia z oddychaniem przez otwarty pysk.

Twarda skorupa, dziób, który się prawidłowo zamyka i ciało uniesione nad podłożem podczas chodzenia to rzeczy, które musisz sprawdzać.

Umów Wizytę niezwłocznie, jeśli skorupa ugina się pod lekkim naciskiem, szczęka jest miękka lub źle ustawiona, dziób przerośnięty, kończyny spuchnięte, wzrost skorupy nierówny lub grudkowaty, albo jeśli żółw nigdy nie miał źródła UVB.

Przygotuj dokładny gatunek i wiek, markę i model lampy oraz datę jej instalacji, odległość montażu i informację, czy pomiędzy nimi znajduje się siatka lub szkło, zmierzone temperatury wygrzewania i wody wraz ze sposobem ich pomiaru, pełną listę tego, co zwierzę zjada w tygodniu, każdy suplement wraz z opakowaniem, zapis wagowy oraz zdjęcia całego wybiegu, a także samego zwierzęcia. Oczekuj, że Weterynarz będzie chciał wykonać zdjęcia rentgenowskie, ponieważ gęstość kości i złamania są tam widoczne, oraz że zajmie się naprawą warunków hodowlanych jako główną częścią Leczenia.