Przechowywanie karmy i siana dla świnek morskich: utrata witaminy C, pleśń i jełczenie

Krótka odpowiedź

Właściwa karma może stać się niewłaściwą, gdy leży w szafce. Sposób przechowywania decyduje o tym, ile składników z etykiety faktycznie trafia do organizmu zwierzęcia.

Świnki morskie nie potrafią samodzielnie wytwarzać witaminy C, a jest ona jednym z najmniej stabilnych składników w każdym worku z karmą. Rozkłada się ona pod wpływem czasu, ciepła, światła, powietrza i wilgoci, a proces ten jest niewidoczny i bezwonny.

Dlatego świnka morska karmiona codziennie dobrej jakości granulatem wzbogaconym witaminą C może mimo wszystko zachorować na szkorbut. W momencie opuszczenia fabryki granulat był pełnowartościowy. Zanim jednak trafił do miski po ośmiu miesiącach w otwartym worku przechowywanym w ciepłej kuchni w przezroczystym słoju, jego wartości odżywcze uległy zmianie.

• Kupuj opakowania granulatu, które zużyjesz w ciągu kilku miesięcy, a nie największy worek na półce.
• Przechowuj granulat w zamknięciu, w chłodnym, ciemnym i suchym miejscu. Światło i ciepło niszczą witaminę C.
• Przechowuj siano w odwrotny sposób: z dostępem powietrza, nie na podłodze, nigdy w szczelnym plastikowym pojemniku, ponieważ uwięziona wilgoć sprzyja powstawaniu pleśni.
• Codziennie dostarczaj witaminę C ze świeżych warzyw. Granulat jest jedynie dodatkowym, a nie niezawodnym źródłem.
• Przed każdym uzupełnieniem miski powąchaj granulat i siano. Zjełczały tłuszcz i pleśń mają charakterystyczny zapach, natomiast utrata witaminy C nie.

:::danger
Zapleśniałe siano powoduje choroby układu oddechowego u świnek morskich, które przez wiele godzin dziennie wtykają pyski w siano.

Zarodniki grzybów z wilgotnego lub źle przechowywanego siana są wdychane bezpośrednio do małych dróg oddechowych zwierzęcia, którego pysk jest zanurzony w materiale przez większość czasu czuwania. Wynikiem może być wszystko od kichania i wydzieliny z oczu po zapalenie płuc. Siano, które pachnie stęchlizną, kwaśno lub piwnicznie, jest ciepłe lub wilgotne w dotyku, wygląda na szare lub pokryte białym pyłem, albo wypuszcza chmurę pyłu podczas potrząsania, musi zostać wyrzucone, a nie użyte jako ściółka.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego witamina C jest składnikiem, który ginie

Większość ssaków wytwarza witaminę C w wątrobie z glukozy. Świnki morskie, podobnie jak ludzie i kilka innych gatunków, utraciły tę zdolność, więc całe dzienne zapotrzebowanie musi być dostarczane drogą pokarmową.

Kwas askorbinowy to mała, reaktywna cząsteczka. Łatwo oddaje elektrony, co czyni ją przydatnym antyoksydantem w organizmie, ale jednocześnie sprawia, że jest bardzo niestabilna w worku z karmą. Tlen, ciepło, światło, wilgotność i śladowe ilości metali przyspieszają reakcję, która przekształca ją w formy, których świnka morska nie może wykorzystać.

Producenci reagują, stosując stabilizowane lub powlekane formy witaminy C oraz dodając hojny zapas w procesie produkcji, aby wartość z etykiety była spełniona nawet po kilku miesiącach. Działa to w pewnych granicach, ale oznacza dwie rzeczy, o których właściciele rzadko myślą.

Zegar zaczął tykać w momencie produkcji, a nie zakupu. Worek, który leżał w magazynie, a potem na półce, już zużył część swojego budżetu.

Po otwarciu worka przy każdym ponownym zamknięciu wchodzi powietrze, a tempo utraty witaminy rośnie. Przechowywanie otwartego worka w ciepłym miejscu lub w przezroczystym pojemniku na nasłonecznionym blacie dodatkowo przyspiesza ten proces.

Konsekwencją jest cicha awaria. Nie ma zapachu, zmiany koloru ani tekstury, które ostrzegłyby cię, że witamina C zniknęła. Karma wygląda identycznie, a świnka morska nadal ją je.

Jak to wygląda u zwierzęcia.

Wczesny niedobór witaminy C objawia się w sposób niejasny: matowa, nastroszona sierść, wolniejsze gojenie drobnych ran, zmniejszony apetyt oraz świnka morska, która mniej się rusza i niechętnie daje się brać na ręce.

Rozwinięty szkorbut jest bezbłędny i bolesny: opuchnięte, obolałe stawy, szczególnie nadgarstki i stawy skokowe, skulona postawa, krwawienie z dziąseł, rozluźnienie zębów oraz świnka, która kwili przy dotknięciu lub podniesieniu. Wygląda to jak artretyzm lub uraz i jest regularnie mylone z jednym i drugim.

Ponieważ niedobór osłabia również odpowiedź immunologiczną, świnkę morską, która często choruje na drobne infekcje lub nie wraca do zdrowia po jednej z nich, warto zbadać pod kątem poziomu witaminy C równolegle z innymi badaniami.

Niezawodną drogą są świeże warzywa każdego dnia, a nie granulat. Granulat to użyteczny dodatek, a nie gwarancja.

Przechowywanie granulatu: szczelnie, chłodno i ciemno

Trzymaj karmę w jej własnym worku i włóż worek do pojemnika. Worek stanowi barierę dla światła i tłuszczu, której zwykły pojemnik nie zapewnia.

Kupuj zgodnie z tempem zużycia.

Ekonomia dużego worka przestaje działać w momencie, gdy ostatnia trzecia część traci swoje właściwości odżywcze. Dla jednej lub dwóch świnek morskich jedzących odmierzoną dzienną porcję, mniejszy worek kupowany częściej dostarcza więcej witaminy C za tę samą cenę niż wielki worek, który starcza na większość roku.

Zachowaj oryginalne opakowanie.

Przesypywanie bezpośrednio do pojemnika pozbawia karmę bariery wybranej przez producenta, a wraz z nią informacji o partii i dacie, które będą potrzebne, jeśli coś pójdzie nie tak. Zwiń worek, zepnij go i umieść całość w szczelnym pojemniku.

Chłodno, ciemno, sucho, stabilnie.

Szafka w najchłodniejszym pomieszczeniu jest idealna. Miejsca, które niszczą karmę, to te, które ludzie uważają za wygodne: garaż lub szopa z dużymi wahaniami temperatury, półka nad grzejnikiem, słoneczny blat, ogród zimowy lub wierzch lodówki, gdzie silnik nagrzewa powierzchnię.

W gorącym lub wilgotnym klimacie jest to kluczowe ograniczenie. Tam, gdzie temperatura otoczenia jest wysoka przez cały rok, kupuj małe opakowania, często, i trzymaj pojemnik w najchłodniejszym pokoju wewnętrznym, a nie w budynkach gospodarczych.

Nigdy nie przechowuj karmy w pokoju, w którym przebywa świnka, jeśli jest tam ciepło i wilgotno.

Te same warunki, które nie sprzyjają zwierzęciu, szybko niszczą jego pokarm.

Używaj suchej miarki.

Mokra lub tłusta miarka wprowadza wilgoć do środka. Wilgoć jest tym, czego pleśń i roztocza magazynowe potrzebują do rozwoju.

Jełczenie i świnka, która przestaje jeść

Granulat zawiera tłuszcz, a tłuszcz się utlenia. Efektem jest jełczenie, które w przeciwieństwie do utraty witaminy C ma swój zapach: przypominający stare orzechy, kredki, kit lub farbę olejną.

Wynikają z tego dwie rzeczy. Zjełczały tłuszcz niszczy witaminę E w karmie, więc dieta traci drugi składnik odżywczy. Co więcej, zjełczała karma smakuje źle, więc świnka morska je jej mniej.

Ma to znaczenie, ponieważ spadek apetytu u świnki morskiej nigdy nie jest błahym problemem. Świnka, która je mniej, ma mniej pracujące jelita, a zastój pracy jelit u tego gatunku szybko eskaluje.

Lista kontrolna, gdy świnka morska odmawia swojego zwykłego granulatu:

Pierwsze sprawdzenie nic nie kosztuje i zajmuje pięć sekund: otwórz worek i powąchaj go.

Przechowywanie siana: odwrotne zasady

Dobre siano jest od zielonego do jasnozłotego, sprężyste, słodko pachnące i niemal wolne od pyłu. To wzorzec, do którego porównujesz każdą nową belę.

Siano stanowi większość diety i jest głównym elementem ścierającym zęby i utrzymującym pracę jelit, więc jego stan jest ważniejszy niż stan granulatu.

Siano musi oddychać. Zamykanie siana w szczelnym plastikowym pojemniku zatrzymuje niewielką ilość wilgoci, którą zawsze posiada, i zamienia pojemnik w inkubator. Użyj kartonowego pudełka, worka jutowego lub bawełnianego, materiałowego worka na siano lub paśnika, w miejscu z przepływem powietrza.

Trzymaj je z dala od podłogi i surowego betonu. Beton wyciąga wilgoć w górę, a bela leżąca bezpośrednio na podłodze garażu przez tygodnie wciąga wilgoć w swoją podstawę, zanim ktokolwiek to zauważy.

Trzymaj je z dala od bezpośredniego słońca i wszelkich źródeł pary lub wilgoci, w tym pomieszczeń gospodarczych z suszarką bębnową.

Ocena partii.

Ciepło wewnątrz przechowywanej beli jest poważnym ostrzeżeniem. Oznacza to, że zachodzi tam aktywność drobnoustrojów.

Roztocza magazynowe.

Wilgotna, ciepła przechowywana karma i siano sprzyjają populacjom roztoczy, które są niewidoczne gołym okiem. Powodują one swędzenie i podrażnienie skóry u zwierząt, a ich obecność jest sygnałem, że warunki przechowywania są niewłaściwe. Jeśli świnka zaczyna się drapać, a siano lub karma były źle przechowywane, wymień oba podczas przeprowadzania dochodzenia.

Ostre elementy.

Niektóre siano zawiera ości, które mogą wbić się w oko, ucho lub pod skórę. Świnki morskie zakopują pyski w sianie, a wbicie się źdźbła w oko jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłego zamknięcia i łzawienia oka. Przed włożeniem siana do paśnika potrząśnij garścią i obejrzyj ją.

W klimacie wilgotnym siano to trudny problem.

Tam, gdzie wilgotność jest stale wysoka, siano kupowane hurtowo zepsuje się przed zużyciem. Kupowanie sprasowanych, szczelnych, małych paczek i otwieranie ich jedna po drugiej działa lepiej niż jedna wielka bela, nawet jeśli koszt jednostkowy jest wyższy.

Świeże warzywa i woda

Świeża zielenina to niezawodne codzienne źródło witaminy C, ale również się psuje, tylko szybciej.

Zawartość witaminy C spada, gdy warzywa więdną, więc worek liści, który leżał w lodówce tydzień, jest wart znacznie mniej niż wygląda. Kupuj świeże, przechowuj w chłodzie i szybko zużywaj.

Myj i osuszaj warzywa przed podaniem, szczególnie te uprawiane na zewnątrz, i podawaj je w temperaturze pokojowej, a nie prosto z lodówki.

Usuwaj niezjedzone świeże jedzenie w ciągu kilku godzin, a w ciepłe dni znacznie wcześniej. Mokre warzywa pozostawione w klatce fermentują, przyciągają muchy, a w ciepłych warunkach przyczyniają się bezpośrednio do ryzyka muchowatości u zwierzęcia z zabrudzonym tyłem.

Krople witaminy C dodawane do wody pitnej są powszechnie sprzedawane i są słabym rozwiązaniem. Witamina rozkłada się w wodzie w ciągu kilku godzin, szczególnie na świetle, i zmienia smak wody na tyle, że niektóre świnki piją jej mniej. Ograniczone spożycie wody u gatunku podatnego na kamienie pęcherza moczowego to realny koszt. Jeśli suplementacja jest faktycznie potrzebna, poproś weterynarza o formę podawaną bezpośrednio, a nie przez wodę.

Poidełka i miski wymagają faktycznego czyszczenia. Biofilm gromadzi się wewnątrz rurki, a glony rosną wszędzie tam, gdzie światło dociera do wody, a oba te czynniki ograniczają ilość wody wypijanej przez świnkę.

Rutyna, która dba o jakość jedzenia

Czego nigdy nie robić

Nie przechowuj siana w szczelnym plastikowym pudełku lub worku na śmieci. Zapleśnieje.

Nie używaj siana, które pachnie stęchlizną, jako ściółki z założeniem, że świnka go nie zje. Świnki morskie śpią z pyskami w ściółce.

Nie trzymaj granulatu w przezroczystym słoiku na jasnym blacie. Światło niszczy witaminę C, za którą płacisz.

Nie dodawaj kropli witaminy C do wody pitnej jako głównej strategii.

Nie dosypuj nowego worka na resztki starego. Najpierw wykończ i umyj pojemnik, inaczej stara, utleniona karma i wszelkie roztocza, które ze sobą niesie, zainfekują nowe zapasy.

Nie podawaj skoszonej trawy z kosiarki jako substytutu siana. Fermentuje ona błyskawicznie i powoduje poważne zaburzenia trawienne.

Nie kupuj karmy luzem z otwartego pojemnika ze wspólną łopatką, jeśli możesz tego uniknąć. Nie masz pojęcia, jak długo była wystawiona na działanie czynników zewnętrznych.

Świeża zielenina każdego dnia to niezawodne źródło witaminy C. Granulat wspiera ten proces, ale go nie zastępuje.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem tego samego dnia, jeśli:

• Oddech jest utrudniony, słychać trzeszczenie lub świszczenie
• Świnka morska całkowicie przestała jeść lub produkuje bardzo mało bobków albo wcale
• Oko jest nagle zamknięte, łzawi lub jest mętne, co często oznacza wbicie się źdźbła siana
• Kwili przy podnoszeniu lub odmawia obciążenia kończyny

Umów wizytę w ciągu tygodnia, jeśli:

• Sierść jest matowa, nastroszona, przy zmniejszonej aktywności i niechęci do bycia braną na ręce
• Stawy są opuchnięte, szczególnie wokół nadgarstków i stawów skokowych
• Dziąsła krwawią, cofają się lub zęby są luźne
• Występuje uporczywe kichanie lub wydzielina z oczu bez trudności w oddychaniu
• Drapanie zaczęło się po zmianie siana lub karmy

Zabierz ze sobą worek po karmie lub zdjęcie etykiety z numerem partii i datą, informację jak długo był otwarty, gdzie był przechowywany, garść obecnego siana, listę codziennych warzyw oraz trend wagi. Niedobór witaminy C diagnozuje się głównie na podstawie historii i reakcji na korektę diety, więc szczegóły dotyczące przechowywania nie są trywialne. To informacje diagnostyczne.