Kopanie i drapanie rogów przez świnkę morską: co to tak naprawdę oznacza

Szybka odpowiedź

Kopanie u świnki morskiej częściej jest komunikatem dotyczącym wybiegu, pogody lub towarzysza z klatki niż objawem nudy.

Świnki morskie nie kopią nor. Ich dzicy krewni pasą się na otwartych przestrzeniach i przemieszczają się ścieżkami wydeptanymi w roślinności, chroniąc się w gęstych zaroślach lub w norach wykopanych przez inne zwierzęta. Ma to znaczenie, ponieważ standardowa porada, aby „dać im pudełko do kopania, bo to naturalni kopacze”, odpowiada na pytanie, którego Twój Zwierzak prawdopodobnie nie zadaje.

Utrzymujące się kopanie, drapanie rogów i niszczenie ściółki u świnki morskiej prawie zawsze oznacza jedną z czterech rzeczy: potrzebę znalezienia schronienia, chęć ochłodzenia się, unikanie innej świnki morskiej lub swędzenie zamiast kopania.

• Obserwuj, w którą stronę skierowane są łapy. Drapanie podłogi to sygnał dotyczący mieszkania. Drapanie własnego ciała to problem skórny.
• Kopanie w rogu w ciepłe dni, połączone z leżeniem w płaskiej pozycji, to poszukiwanie chłodu, a wysoka temperatura jest niebezpieczna dla tego gatunku.
• Kopanie w rogu przez jedną świnkę z pary często oznacza, że ta podporządkowana próbuje uciec od drugiej.
• Drobne, pylące podłoża wprowadzają cząsteczki do strefy oddechowej zwierzęcia, którego nos znajduje się przy samej podłodze.
• Samica, która nagle zaczyna drapać i przekopywać podłoże, może być w fazie rui lub może być w ciąży.

Decyzja w 60 sekund

Co świnki morskie faktycznie robią swoimi łapami

Przepychanie ściółki.

Najczęstsze zachowanie domowe. Świnka pcha nos przez podłoże i zgarnia przednimi łapami, tworząc stos lub upychając ściółkę w rogu. Jest to szybkie, przerywane i nieznaczące.

Drapanie rogów.

Powtarzające się drapanie jednego konkretnego rogu, często tego samego każdego dnia. To zachowanie ma znaczenie. Rogi to miejsca, do których świnka morska udaje się, gdy chce mieć oparcie za plecami, a uporczywe drapanie zazwyczaj odzwierciedla chęć znalezienia schronienia, chłodu lub ucieczki.

Tunelowanie w sianie.

Wpychanie się pod stertę siana, aż widoczny jest tylko zad. Jest to zachowanie prawidłowe i zdrowe; to domowa wersja poruszania się przez roślinność, a świnka, która to robi, mówi Ci, że sterta siana spełnia swoje zadanie.

Przeciąganie i przewracanie kryjówek.

Przepychanie kryjówki po podłodze lub wchodzenie pod nią. Często terytorialne, często u samców, często dotyczy kontrolowania zasobów.

Znakowanie zapachem.

Przeciąganie zadem po podłodze, pocieranie brodą o przedmioty. To znakowanie, a nie kopanie, i nasila się, gdy pojawia się nowy przedmiot lub nowe zwierzę.

Pięć przyczyn i jak je odróżnić

Poszukiwanie schronienia.

Zwierzę, które przez całą historię ewolucyjną było ofiarą, czuje się niekomfortowo na otwartej przestrzeni. Duża klatka bez wyposażenia produkuje więcej kopania w rogach niż mniejsza z tunelami, kryjówkami i stertami siana.

Kluczem jest czas. Kopanie związane z poszukiwaniem schronienia nasila się, gdy w pokoju jest jasno, gdy jest hałas, gdy w pobliżu jest pies lub kot, lub gdy klatka stoi w przejściu.

Rozwiązaniem jest zapewnienie schronienia, a nie zwiększanie rozmiaru: co najmniej jedna kryjówka na świnkę plus zapasowa, kryjówki z dwoma otworami, aby nikt nie został uwięziony, oraz tunele lub zadaszona ścieżka z siana przez całą klatkę zamiast jednego schronienia w rogu.

Gorąco.

To przyczyna, która może zabić, a wygląda zwodniczo spokojnie. Świnki morskie mają ograniczoną zdolność oddawania ciepła, nie pocą się i mają gęstą sierść. W ciepłym pokoju kopią w dół w stronę chłodniejszej warstwy i leżą na niej wyciągnięte.

Kluczem jest postawa. Płaska, wyciągnięta, brzuch do podłogi, brak chęci do ruchu, czasem szybki, płytki oddech i wilgotne futro wokół nosa. Jeśli widzisz taką kombinację, traktuj to jako gorąco, a nie jako zachowanie.

Pora roku i miejsce klatki robią tu większość pracy: klatka na podłodze pokoju, który nagrzewa się po południu, oranżeria, wybieg na słońcu lub miejsce przed grzejnikiem w zimie.

Presja społeczna.

W parze lub grupie zwierzę podporządkowane, które jest wypierane od jedzenia, siana lub najlepszej kryjówki, często kończy na drapaniu w rogu. Nie dekoruje klatki, próbuje się odizolować.

Kluczem jest kto i kiedy. Jeśli kopanie ma miejsce, gdy zbliża się druga świnka, jeśli występuje zgrzytanie zębami, gruchanie, przeganianie lub próby dominacji, albo jeśli jedna świnka traci na Wadze, problemem jest relacja.

Pomaga dodanie zasobów: dwie sterty siana na przeciwległych końcach, dwa poidełka, dwie kryjówki i wystarczająca długość podłogi do ucieczki zamiast kompaktowego kwadratu.

Podrażnienie skóry pomylone z kopaniem.

To coś, co Właściciele przeoczają. Drapanie i kopanie wyglądają podobnie na pierwszy rzut oka, a różnica polega po prostu na tym, czy łapa ląduje na podłodze, czy na ciele zwierzęcia.

Świerzbowce drążą kanały w skórze i powodują intensywne swędzenie, utratę sierści na grzbiecie, bokach i wewnętrznej stronie ud, zgrubiałą, strupowatą skórę, a w zaawansowanych przypadkach ból tak silny, że powoduje drgawki. Wszy zazwyczaj swędzą mniej i czasem można je zauważyć poruszające się u nasady włosów za uszami i wzdłuż zadu. Grzybicze infekcje skóry zazwyczaj powodują strupiaste, pozbawione sierści plamy wokół nosa, oczu i uszu i mogą przenosić się na ludzi.

Świnka morska, która zaczęła się intensywnie drapać, potrzebuje weterynaryjnego badania skóry, a nie zmiany ściółki.

Zachowania reprodukcyjne.

Cykl samicy powtarza się mniej więcej co 16 dni, a w okolicach rui może stać się niespokojna, gruchać, próbować dominować towarzysza i przekopywać ściółkę. Jest to krótkotrwałe i powtarza się przewidywalnie.

Ciężarna samica może drapać i zbierać ściółkę w późnej fazie ciąży. Ciąża świnki morskiej trwa długo jak na gryzonia, około 59 do 72 dni, młode rodzą się w pełni owłosione z otwartymi oczami, a samicę, która przebywała z niekastrowanym samcem w ciągu ostatnich trzech miesięcy, należy uznać za ciężarną, dopóki Weterynarz nie powie inaczej.

Zajęcia związane z poszukiwaniem pokarmu przekierowują instynkt, który nie ma gdzie indziej ujścia. Jedzenie rozrzucone w sianie i ukryte w drewnianej zabawce produkuje bardziej pożyteczną aktywność niż pusta większa klatka.

Dlaczego podłoże ma większe znaczenie niż samo zachowanie

Kopanie jest problemem tylko wtedy, gdy problemem jest to, w czym świnka kopie, i stąd bierze się prawdziwa szkoda.

Kurz.

Nos świnki morskiej znajduje się kilka centymetrów nad podłożem, a kopanie rozpyla wszystko, co tam leży. Świnki morskie są wysoce podatne na choroby układu oddechowego, a drobne trociny, pyląca ściółka papierowa i piasek do zabawy wprowadzają cząsteczki dokładnie do strefy, z której zwierzę oddycha. Jeśli podłoże wyraźnie pyli przy poruszeniu, jest to niewłaściwe podłoże dla kopacza.

Aromatyczne drzewo iglaste.

Wióry sosnowe, a zwłaszcza cedrowe, uwalniają lotne związki. Produkty suszone w piecu i odpylone są traktowane inaczej przez różne źródła, ale cedr jest szeroko unikany w przypadku małych ssaków i nie ma korzyści, która uzasadniałaby jego stosowanie.

Wilgotna ściółka i opuszki łap.

Powtarzające się kopanie utrzymuje stopy w kontakcie z najwilgotniejszą warstwą na dnie klatki. W połączeniu z szorstką lub twardą powierzchnią prowadzi to do pododermatitis: zaczerwienienia, potem utraty sierści na podeszwie, a następnie owrzodzenia opuszki. Jest to bolesne, powoli się goi i jest znacznie łatwiejsze do zapobiegania niż do leczenia. Sprawdzaj spody stóp co tydzień u każdej świnki, która kopie.

Nitki i włókna.

Maty polarowe są świetne, dopóki się nie strzępią. Luźne nitki owijają się wokół palca, zaciskają i odcinają dopływ krwi. Kopiąca świnka szybciej uwalnia luźne nitki niż ta siedząca spokojnie. Przycinaj postrzępione brzegi i sprawdzaj palce, gdy kontrolujesz stopy.

Połknięcie.

Niektóre świnki jedzą to, w czym kopią. Ściółka na bazie papieru zjadana w ilościach masowych oraz wszystko, co jest perfumowane lub konserwowane, stanowi problem żołądkowy czekający na rozwiązanie. Siano powinno być zawsze najbardziej dostępną rzeczą do gryzienia, aby ściółka nie była najbardziej interesującą opcją.

Sprawdzaj zwierzę, nie tylko podłogę. Rozgarnij sierść na grzbiecie i bokach oraz odwróć stopy, zanim zdecydujesz, że kopanie jest kwestią behawioralną.

Co zmienia odpowiedź

Wiek.

Świnki morskie poniżej około sześciu miesięcy są bardziej aktywne pod każdym względem, w tym w seriach drapania i podskoków. Nowe, utrzymujące się kopanie u ustabilizowanego dorosłego osobnika częściej ma podłoże termiczne, społeczne lub medyczne.

Płeć i status kastracji.

Samce częściej znakują i przekopują, zwłaszcza gdy w zasięgu węchu znajduje się nowy samiec lub samica. Samice wykazują cykliczne serie. Samiec trzymany obok samic będzie uporczywie pchał i znakował, a żadne urozmaicenie tego nie rozwiąże.

Typ sierści.

Długowłose Rasy, takie jak peruwiańskie, sheltie i texel, ciągną sierść przez wszystko, w czym kopią, co oznacza wilgotną ściółkę i mocz przy skórze. Rozety abisyńskie zatrzymują fragmenty. W przypadku takiej sierści nawyk kopania skraca czas, w jakim musisz sprawdzać, czy nie powstają kołtuny i odparzenia od moczu.

Pora roku.

Letnie kopanie to gorąco, dopóki nie udowodni się inaczej. Zimowe kopanie w sianie często oznacza poszukiwanie ciepła, a klatka na zimnej podłodze lub w przeciągu od drzwi jest częstym wyzwalaczem.

Pora dnia.

Świnki morskie są aktywne w seriach o świcie i zmierzchu, a śpią w krótkich epizodach, a nie w jednym długim bloku. Aktywność w nieoczekiwanych godzinach jest normalna, nie oznacza stresu.

Historia mieszkania.

Świnka morska przeniesiona niedawno, adoptowana lub nowo sparowana będzie kopać i przekopywać więcej przez kilka tygodni. Oceniaj zachowanie względem ustabilizowanej normy, a nie pierwszego tygodnia.

Nadanie zachowaniu legitymizacji

Chodzi o to, aby nie powstrzymywać świnki morskiej przed przemieszczaniem ściółki. Chodzi o to, aby upewnić się, że wersja, którą wykonuje, jest bezpieczna i satysfakcjonująca.

Czego nigdy nie robić

Nie traktuj kopania jako lęku separacyjnego. Ta koncepcja pochodzi od psów, nie opisuje świnek morskich i prowadzi ludzi do zostawiania samotnej świnki morskiej z większą liczbą zabawek zamiast z towarzyszem.

Nie używaj zamykanego pudełka z drobnym piaskiem do zabawy. Jest zakurzone, a gatunek tak podatny na choroby układu oddechowego nie powinien być zachęcany do rozpylania piasku na wysokości nosa.

Nie powstrzymuj świnki przed kopaniem poprzez zabranie całej ściółki i trzymanie jej na gołym plastiku. To gwarantuje uszkodzenia opuszek i odbiera możliwość odejścia od moczu.

Nie karz, nie krzycz i nie uderzaj w klatkę. Świnki morskie nie kojarzą dźwięku z zachowaniem; uczą się, że człowiek przy klatce jest nieprzewidywalny, a zastyganie w bezruchu to nie to samo, co bycie spokojnym.

Nie dodawaj drugiej świnki morskiej tylko po to, by przestała kopać. Towarzysz jest właściwy z innych powodów, a źle dobrana para zwiększa kopanie w rogach, zamiast je ograniczać.

Nie pozwalaj śwince morskiej kopać swobodnie w ziemi na niezabezpieczonym wybiegu w ogrodzie. Ucieczka to małe ryzyko. Dostęp drapieżników z góry i z dołu to duże ryzyko.

Czego będzie chciał Weterynarz

Stan docelowy: świnka, która odpoczywa na otwartej przestrzeni, ponieważ ma dostęp do schronienia, jeśli go potrzebuje, zamiast świnki pracującej przy rogu.

Kiedy szukać pomocy

Tego samego dnia w przypadku gorączkowego drapania, jakichkolwiek drgawek, leżenia na płasko w ciepłym pokoju, wysiłku przy oddawaniu moczu lub krwi w ściółce.

W tym tygodniu w przypadku utraty sierści lub strupów w jakimkolwiek miejscu na ciele, bolesnej lub zaczerwienionej opuszki stopy, świnki, która przestała używać kryjówek, utraty wagi w skali lub kopania w rogu przez jedną świnkę z pary wraz z przeganianiem i zgrzytaniem zębami.

Zawsze, gdy zachowanie jest nowe u ustabilizowanego dorosłego osobnika i nie możesz połączyć go z gorącem, brakiem schronienia lub towarzyszem z klatki. U świnek morskich niewyjaśniona zmiana zachowania jest pytaniem medycznym, dopóki badanie nie wykaże inaczej.