Białko w karmie dla psów: jakość, strawność i nic nieznaczące deklaracje

Szybka odpowiedź

Wartość białka na opakowaniu opisuje azot, a nie odżywienie. Liczy się to, ile tego białka pies jest w stanie faktycznie wchłonąć i wykorzystać.

Procentowa zawartość białka surowego na opakowaniu karmy dla psów nie jest miarą ilości mięsa ani jakości. Jest to szacunek oparty na zawartości azotu, co oznacza, że każdy składnik bogaty w azot podnosi ten wynik, w tym izolaty białka roślinnego, które wnoszą niewiele z tego, czego pies faktycznie potrzebuje.

Dwie karmy mogą deklarować dwadzieścia osiem procent białka i dostarczać bardzo różne ilości przyswajalnych aminokwasów, ponieważ różnią się strawnością, równowagą aminokwasową oraz tym, jaka część tego wyniku pochodzi z mięsa, a nie z białka grochu czy ziemniaków dodanego w celu osiągnięcia celu marketingowego.

• Białko surowe mierzy azot, a nie jakość białka. Nie potrafi odróżnić skóry od kurczaka.
• Porównuj karmy na podstawie suchej masy lub kalorii, nigdy tak jak jest napisane, inaczej porównujesz wodę.
• Strawność to najważniejsza liczba, której prawie nigdy nie ma na etykiecie. Musisz o to zapytać.
• Mączka mięsna jest często bardziej skondensowanym źródłem białka niż świeże mięso, które w większości składa się z wody.
• Oceniaj wynik po swoim psie: kondycji ciała, mięśniach, okrywie włosowej, objętości i konsystencji stolca.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego procent na opakowaniu nie mówi ci tego, co chcesz wiedzieć

Białko surowe mierzy się poprzez spalanie lub trawienie próbki, pomiar uwolnionego azotu i mnożenie przez współczynnik przeliczeniowy. Białko jest bogate w azot, więc działa to jako przybliżenie.

Oznacza to również, że test nie może powiedzieć, skąd pochodzi azot. Mączka z piór, kopyta, skóra i czyste izolaty białka roślinnego rejestrują się w teście. Podobnie jak chemikalia niebędące żywnością, co dokładnie stało się w 2007 roku, gdy melaminę dodano do glutenu pszennego w łańcuchu dostaw karm dla zwierząt. Podniosła ona pozorność zawartości białka, przeszła standardowy test i spowodowała niewydolność nerek u dużej liczby psów i kotów.

Ten epizod jest najjaśniejszą możliwą ilustracją zasady: białko surowe opisuje wynik analityczny, a nie odżywczy.

To, czego pies faktycznie potrzebuje, to zestaw niezbędnych aminokwasów w odpowiednich proporcjach, dostarczonych w formie, którą jego jelita mogą rozłożyć i wchłonąć. Trzy rzeczy decydują o tym, czy tak się stanie.

Strawność.

Ile z przyjętego białka jest faktycznie wchłaniane, a nie wydalane. Wysoce strawne białka zwierzęce są wchłaniane wydajnie. Słabo przetworzone, uszkodzone przez ciepło lub ciężko oparte na roślinach białko nie jest. Dwie karmy o identycznym białku surowym mogą się tutaj znacząco różnić, a różnica bezpośrednio wpływa na zwierzaka.

Profil aminokwasowy.

Białko jest tylko tak użyteczne, jak jego najbardziej ograniczający niezbędny aminokwas. Karma może być nominalnie bogata w białko, podczas gdy brakuje w niej metioniny, lizyny lub tryptofanu, a pies może budować tkankę tylko do poziomu tego, co kończy się pierwsze. Białka zwierzęce mają tendencję do ścisłego dopasowania do wymagań psa. Pojedyncze białka roślinne zazwyczaj tego nie robią, chociaż dobrze sformułowana mieszanka może.

Przetwarzanie.

Nadmierne lub powtarzające się ciepło uszkadza aminokwasy, szczególnie lizynę, wiążąc je z cukrami w sposób, którego jelita nie mogą odwrócić. Białko jest nadal liczone w teście azotu. Nie jest już dostępne dla psa.

Żadna z tych trzech cech nie widnieje na etykiecie. To uczciwa odpowiedź na pytanie, dlaczego samo czytanie etykiet nie pozwala na ocenę karm pod kątem jakości i dlaczego pytania, które zadajesz producentowi, mają większe znaczenie niż tabela, którą czytasz.

Arytmetyka, która sprawia, że dwie karmy są porównywalne

Gwarantowana analiza jest drukowana na podstawie „as-fed”, co oznacza, że woda jest wliczona. Karma mokra to głównie woda, a sucha nie, więc bezpośrednie porównywanie wydrukowanych liczb jest bezcelowe.

Uczciwe porównanie dwóch karm zaczyna się od arytmetyki, a nie od przodu opakowania. Ważenie porcji to druga połowa pracy.

Przelicz na suchą masę.

Odejmij procent wilgoci od 100, aby uzyskać procent suchej masy. Podziel liczbę białka surowego przez tę liczbę suchej masy i pomnóż przez 100.

Jako przykład z wymyślonymi wartościami etykiety: sucha karma wykazująca 26 procent białka i 10 procent wilgoci ma 90 procent suchej masy, więc 26 podzielone przez 90, razy 100, to około 29 procent białka w przeliczeniu na suchą masę. Mokra karma wykazująca 9 procent białka i 78 procent wilgoci ma 22 procent suchej masy, więc 9 podzielone przez 22, razy 100, to około 41 procent. Mokra karma, która wyglądała na znacznie niższą, jest w rzeczywistości karmą o wyższej zawartości białka.

Co jeszcze lepsze, przelicz na białko na kalorię.

Psy jedzą, aby zaspokoić zapotrzebowanie na energię, więc to, co pies faktycznie otrzymuje dziennie, to białko w stosunku do kalorii. Jeśli opakowanie podaje energię metaboliczną w kcal na kilogram, gramy białka na 1000 kcal to najuczciwsze porównanie i jednostka, w której pracują dietetycy weterynaryjni. Jeśli opakowanie nie podaje wartości energetycznej, zapytaj. Producent, który nie potrafi podać zawartości kalorii w swojej własnej karmie, daje ci do zrozumienia pewną informację.

Następnie sprawdź oświadczenie o adekwatności.

Gdzieś na opakowaniu znajdzie się oświadczenie, że karma jest kompletna i zbilansowana dla określonego etapu życia oraz w jakich ramach regulacyjnych. W Ameryce Północnej odnosi się to do profili AAFCO. W Europie do FEDIAF. Inne regiony mają swoje własne zasady, a niektóre mają bardzo niewiele regulacji.

Istnieją dwie wersje tego oświadczenia i nie są one równoważne. Jedna mówi, że karma została opracowana tak, aby spełniać profil składników odżywczych, co jest obliczeniem. Druga mówi, że karma została przetestowana w próbie żywieniowej, co jest rzeczywistym pomiarem u rzeczywistych psów. Oświadczenie o próbie żywieniowej jest silniejszym dowodem, szczególnie w zakresie strawności, czego samo sformułowanie nie może wykazać.

Sprawdź również etap życia. „Wszystkie etapy życia” oznacza, że karma spełnia wymagania dla wzrostu i reprodukcji, które są najwyższe. To nie jest automatycznie korzystne dla psa dorosłego lub seniora, ponieważ zazwyczaj oznacza więcej energii i więcej minerałów, niż ten pies potrzebuje.

Czytanie listy składników bez bycia oszukanym

Składniki są wymienione w kolejności malejącej według wagi w momencie ich dodania, przed gotowaniem. Ten jeden szczegół napędza większość manipulacji.

Świeże mięso na pierwszym miejscu to słabszy sygnał, niż się wydaje.

Świeże mięso mięśniowe to w przybliżeniu od dwóch trzecich do trzech czwartych wody. Gdy karma jest gotowana i suszona, większość tej wagi znika. „Świeży kurczak” jako pierwszy składnik może wnosić mniej do gotowej karmy niż drugi lub trzeci element na liście.

Mączka mięsna nie jest gorszym składnikiem.

Nazwana mączka mięsna, taka jak mączka z kurczaka lub mączka jagnięca, ma już usuniętą wodę i większość tłuszczu. Na jednostkę wagi dostarcza znacznie więcej białka niż świeże mięso. Słowo to brzmi przemysłowo, co jest właśnie powodem, dla którego marketing go unika, ale w arytmetyce jest to często bardziej gęste i spójne źródło białka.

Nazwa ma większe znaczenie niż świeżość.

„Mączka z kurczaka” mówi ci o gatunku. „Mączka mięsna” lub „pochodne zwierzęce” nie, co oznacza, że skład może się różnić między partiami w zależności od tego, co było dostępne. Dla psa z podejrzeniem reakcji pokarmowej nienazwane źródła sprawiają, że próba eliminacyjna jest niemożliwa.

Produkty uboczne to nie odpady.

W kategoriach odżywczych, wątroba, nerki, serce i śledziona są jednymi z najbardziej gęstych odżywczo części zwierzęcia, a dziki psowaty zjada je jako pierwsze. Negatywne nacechowanie tego słowa to wymysł marketingowy. Uprawnioną troską jest spójność i specyficzność, a nie sama kategoria.

Uważaj na dzielenie składników.

Jeśli groch, białko grochu, mąka grochowa, skrobia grochowa i włókno grochowe pojawiają się osobno, dodaj je w pamięci. Podzielone na fragmenty, każdy zajmuje niską pozycję. Połączone, mogą przeważyć mięso na szczycie. Ta sama sztuczka jest używana z frakcjami ryżu, kukurydzy i ziemniaków.

Izolaty białka roślinnego tanio podnoszą wynik.

Białko grochu i białko ziemniaczane są skoncentrowane, niedrogie i w pełni liczą się do białka surowego. Nie są automatycznie złe, a dobrze sformułowana dieta może ich używać rozsądnie. Ale karma, która osiąga nagłówkową liczbę białka głównie dzięki izolatom, sprzedaje ci liczbę, a nie przewagę odżywczą.

Słowa bez definicji

Niektóre terminy na opakowaniach karm dla zwierząt są regulowane. Wiele nie jest, a na większości rynków te nieregulowane przewyższają liczbą te regulowane.

Pytanie o karmę bezzbożową i choroby serca, postawione uczciwie

Od 2018 roku prowadzone jest dochodzenie, zainicjowane w Stanach Zjednoczonych, dotyczące doniesień o kardiomiopatii rozstrzeniowej u psów ras, które zazwyczaj nie są do niej predysponowane, w związku z dietami bogatymi w groch, soczewicę, inne rośliny strączkowe lub ziemniaki, z których wiele jest sprzedawanych jako bezzbożowe.

Ustalono, że doniesienia istnieją, że niektóre chore psy poprawiły się po zmianie diety i suplementacji tauryny w przypadku stwierdzenia niedoboru, oraz że niektóre rasy, w tym Golden Retrievery, mają udokumentowaną formę choroby reagującą na taurynę.

Nie ustalono natomiast udowodnionego mechanizmu przyczynowego. Podejrzani obejmowali metabolizm tauryny, wkład aminokwasowy formulacji bogatych w rośliny strączkowe oraz coś w sposobie, w jaki te diety wpływają na dostępność składników odżywczych. Dochodzenie nie przyniosło ostatecznej odpowiedzi.

Praktyczne stanowisko, które z tego wynika, nie brzmi „bezzbożowe jest niebezpieczne”. Brzmi ono tak, że dieta zbudowana wokół dużych ilości roślin strączkowych, od producenta, który nie potrafi opisać swojej wiedzy fachowej w formulacji lub swoich testów, niesie nieokreślone ryzyko bez wykazanej korzyści. Jeśli twój pies jest na takiej diecie bez powodów medycznych, warto porozmawiać o tym z weterynarzem. Jeśli twój pies jest na niej z powodu zdiagnozowanego problemu, nie zmieniaj jej jednostronnie.

Zboża nie są częstą przyczyną alergii pokarmowej u psów. Najczęściej zgłaszanymi alergenami dietetycznymi są białka, które pies jadł od długiego czasu, zazwyczaj wołowina, nabiał i kurczak, a alergia pokarmowa jako całość jest znacznie rzadszą przyczyną swędzenia, niż zakładają właściciele i personel sklepu.

Etap życia, rozmiar i obciążenie pracą

Wymagania dotyczące białka to nie jedna liczba.

Szczenięta.

Rosnące psy potrzebują więcej białka na kalorię niż dorośli i potrzebują go w odpowiedniej równowadze aminokwasowej. Dla ras dużych i olbrzymich ryzykiem, które ma znaczenie podczas wzrostu, wcale nie jest białko. Jest nim całkowita energia i wapń, ponieważ zbyt szybki wzrost i przyjmowanie nadmiaru wapnia uszkadza rozwijające się stawy w sposób, którego nie da się odwrócić. Używaj karmy opracowanej specjalnie dla wzrostu dużych ras i nie dodawaj wapnia.

Dorośli.

Wymagania utrzymania są skromne, a większość komercyjnych karm dla dorosłych wygodnie je przekracza. Dla zdrowego dorosłego psa, białko rzadko jest czynnikiem ograniczającym. Zazwyczaj są to kalorie.

Psy pracujące i sportowe.

Utrzymująca się praca zwiększa zapotrzebowanie zarówno na energię, jak i białko, a stosunek tłuszczu do białka ma znaczenie dla pracy wytrzymałościowej. To prawdziwy przypadek dla formulacji wydajnościowej, a nie marketingowej.

Starsze psy.

Stara rada, aby ograniczyć białko u starszych psów, opierała się na błędnej interpretacji. Starzejące się psy tracą beztłuszczową masę ciała, stają się mniej wydajne w wykorzystywaniu białka dietetycznego i zazwyczaj potrzebują co najmniej tyle samo dobrej jakości białka, co młodszy dorosły, a nie mniej. Wyjątkiem jest pies ze zdiagnozowaną chorobą nerek, gdzie dieta terapeutyczna z kontrolowanym białkiem i, co ważniejsze, kontrolowanym fosforem jest częścią leczenia. To recepta oparta na wynikach badań, a nie środek ostrożności, który należy stosować do każdego „siwego pyska”.

Małe rasy.

Wyższe tempo metabolizmu na kilogram oznacza wyższe wymaganie na jednostkę masy ciała, ale praktycznym ograniczeniem jest zazwyczaj dokładność porcji. Mały błąd w porcji małego psa jest proporcjonalnie dużym błędem.

Co oceniać zamiast torby

Najbardziej wiarygodnym dowodem na temat karmy jest pies, który ją je, oceniany przez tygodnie, a nie dni.

Najlepszym dowodem na temat karmy jest zwierzę, które ją je: kondycja ciała, mięśnie nad kręgosłupem i biodrami, okrywa, energia i to, co wychodzi drugim końcem.

Stolec zasługuje na szczególną uwagę. Jeśli pies produkuje duże objętości miękkich, masywnych odchodów na jednej karmie, a mniejsze, twardsze, rzadsze na drugiej, przy tym samym spożyciu, druga karma jest trawiona bardziej kompletnie. To prawdziwy sygnał jakości, którego żadna etykieta ci nie da, a jest darmowy.

Poświęć na każdą zmianę diety od ośmiu do dwunastu tygodni przed wyciągnięciem wniosków na temat okrywy i kondycji, a przejście przeprowadź w ciągu około tygodnia, aby uniknąć zaburzeń żołądkowych, które mylą obraz sytuacji.

Pytania, które należy zadać producentowi

Globalne wytyczne dotyczące żywienia weterynaryjnego sugerują zadawanie producentom określonego zestawu pytań, a pouczającą częścią jest zazwyczaj to, czy firma w ogóle potrafi na nie odpowiedzieć.

• Czy zatrudniacie wykwalifikowanego dietetyka weterynaryjnego lub równoważnie wykwalifikowanego dietetyka zwierzęcego i czy są oni zaangażowani w formulację?
• Kto opracowuje wasze diety i jakie ma kwalifikacje?
• Czy posiadacie i obsługujecie własne zakłady produkcyjne, czy produkcja jest zlecana na zewnątrz?
• Jaką kontrolę jakości stosujecie wobec składników i gotowego produktu?
• Czy przeprowadziliście próby żywieniowe i według jakiego standardu?
• Czy możecie mi podać pełną analizę składników odżywczych tego produktu, a nie tylko analizę gwarantowaną?
• Jaka jest energia metaboliczna na kilogram lub na puszkę?
• Czy mierzycie strawność i jaka jest ona dla tego produktu?

Firma, która odpowiada na nie bezpośrednio, na piśmie, wykazuje coś znaczącego. Firma, która odpowiada przymiotnikami, również mówi ci coś istotnego.

Tryby awarii typowych porad

„Po prostu kup tę z najwyższą zawartością białka.”

Kupujesz liczbę azotu. Nic nie mówi o źródle, strawności lub równowadze, a u niektórych psów po prostu produkuje droższy stolec.

„Pierwszym składnikiem musi być mięso.”

Nagradza producentów za wymienianie na pierwszym miejscu świeżego mięsa bogatego w wodę, co może być słabszą formulacją.

„Unikaj produktów ubocznych i mączek.”

Odrzuca dwie z najbardziej gęstych odżywczo i białkowo kategorii składników na podstawie tego, jak brzmią te słowa.

„Bezzbożowe jest zdrowsze.”

Niepoparte dowodami i niesie nierozwiązane pytanie o formulacje bogate w rośliny strączkowe i choroby serca.

„Starsze psy potrzebują mało białka.”

Odwrotność prawdy dla zdrowego starszego psa i droga do utraty mięśni u zwierząt najmniej mogących sobie na to pozwolić.

„Przejdź na nowe białko, bo się drapie.”

Usuwa źródło białka, które później może być potrzebne do właściwej próby eliminacyjnej, a większość swędzących psów okazuje się mieć alergię środowiskową lub pasożyty, a nie alergię pokarmową.

„Dodaj posypkę, żeby było bardziej atrakcyjne.”

Dodaje niepoliczone kalorie i rozbija zbilansowaną dietę. Pies, który nagle potrzebuje namawiania do jedzenia, ma najpierw pytanie medyczne do rozstrzygnięcia.

Czego nigdy nie robić

Nie przygotowuj diety domowej z przepisu znalezionego w internecie bez udziału wykwalifikowanego dietetyka. Opublikowane analizy przepisów internetowych dla psów wielokrotnie wykazywały, że większość z nich jest niekompletna, a wynikające z tego niedobory pojawiają się miesiącami i są trudne do odwrócenia.

Nie dodawaj suplementów wapnia do kompletnej karmy, a zwłaszcza nie do karmy szczenięcia dużej rasy.

Nie podawaj diety terapeutycznej ani jej nie odstawiaj bez diagnozy, do której została przepisana.

Nie zmieniaj karmy gwałtownie, a następnie nie oceniaj strawności po kilku pierwszych dniach.

Nie stosuj surowych kości mięsnych ani surowych diet bez zrozumienia osobnego ryzyka obchodzenia się, patogenów i złamań, które są osobnym tematem.

Nie traktuj procentowej zawartości białka jako wskaźnika zawartości mięsa. To konkretne przekonanie, od którego zależy cała ta branża.

Pies utrzymujący dobre mięśnie, stabilną wagę i twardy stolec na karmie, którą je chętnie, to wynik, do którego zmierza to wszystko.

Kiedy szukać pomocy

Zapytaj swojego weterynarza, a nie sklep, w tych sytuacjach:

• Każda niewyjaśniona utrata wagi lub utrata mięśni nad kręgosłupem, czaszką lub tylnymi kończynami
• Szczenię dużej lub olbrzymiej rasy, gdzie tempo wzrostu i wapń mają większe znaczenie niż białko
• Każdy pies ze zdiagnozowaną chorobą nerek, wątroby, serca, trzustki lub jelit, gdzie dieta jest częścią leczenia
• Podejrzewana alergia pokarmowa, zanim zmienisz źródła białka i uniemożliwisz późniejszą próbę eliminacyjną
• Każdy plan karmienia dietą przygotowaną w domu na dłuższą metę
• Pies, który nagle staje się wybredny, ponieważ zmiana apetytu jest objawem medycznym, zanim stanie się preferencją

Przynieś właściwe opakowanie lub zdjęcia panelu składników, analizy gwarantowanej i oświadczenia o adekwatności. Przynieś aktualną wagę i wagi z ostatnich kilku miesięcy. Przynieś uczciwą listę wszystkiego innego, co pies je, w tym smakołyków, gryzaków, nagród za szkolenie i wszystkiego podawanego przez innych domowników, ponieważ to tam często ukrywają się brakujące kalorie i niezbilansowanie.

Jeśli twój pies ma stan, w którym odżywianie jest kluczowe, zapytaj, czy w twoim regionie dostępna jest konsultacja u dyplomowanego dietetyka weterynaryjnego. Wielu z nich będzie pracować zdalnie z twoim własnym weterynarzem, a w przypadku złożonego problemu jest to lepsze wykorzystanie pieniędzy niż kolejna torba czegoś sprzedawanego jako premium.