Żwirek dla ptaków: kto go potrzebuje, komu szkodzi i ryzyko zaczopowania

Krótka odpowiedź

Żwirek jest sprzedawany przy niemal każdej mieszance ziaren dla ptaków, jednak dla większości trzymanych przez ludzi ptaków jest on zbędny i może być zabójczy.

Papugi, papużki faliste, nimfy, nierozłączki, konury i ary obierają ziarno dziobem i połykają tylko jądro. Nie mają one potrzeby używania twardych kamieni do mielenia, których potrzebuje gołąb lub kurczak, a chory ptak pozostawiony z otwartą miską żwirku może wypchać nim swój żołądek.

• Żwirek nierozpuszczalny (kwarc, granit, piasek krzemionkowy) to pomoc w mieleniu. Pozostaje w żołądku mięśniowym.
• Żwirek rozpuszczalny (skorupy ostryg, sepiolit, wapień) rozpuszcza się w kwasie żołądkowym. Jest źródłem wapnia, a nie pomocą w mieleniu, co jest nieustannie mylone na opakowaniach.
• Ptaki, które połykają ziarno w całości, takie jak gołębie, synogarlice i drób, używają nierozpuszczalnego żwirku. Ptaki, które łuskają ziarno dziobem, nie robią tego.
• Żwirek nie naprawia złej diety, nie dostarcza znaczących witamin i nie łagodzi dolegliwości trawiennych.
• Ptak, który nagle zaczyna jeść żwirek, daje do zrozumienia, że coś jest nie tak. To powód do Wizyty u Weterynarza, a nie powód do uzupełniania miski.

:::danger
Nigdy nie pozostawiaj nierozpuszczalnego żwirku do woli ptakowi typu papuga.

Ptak, który odczuwa nudności, jest niedożywiony lub odczuwa ból, będzie nadmiernie spożywał żwirek. Ponieważ żołądek mięśniowy jest komorą mielącą z wąskim wyjściem, masa ta może zablokować odpływ, a zaczopowanie żołądka gruczołowego lub mięśniowego kończy się śmiercią. Ptaki najczęściej tracone w ten sposób to papużki faliste i nimfy, czyli dokładnie te gatunki, dla których żwirek jest najbardziej reklamowany.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego żołądek mięśniowy zmienia odpowiedź

Ptaki przetwarzają pokarm w dwóch żołądkach. Żołądek gruczołowy produkuje kwas i enzymy. Żołądek mięśniowy, zazwyczaj nazywany żołądkiem mięśniowym, to gruba, umięśniona komora, która fizycznie miażdży to, co do niej dotrze.

U ptaka ziarnożernego, który połyka całe ziarno, żołądek mięśniowy potrzebuje czegoś twardego wewnątrz, aby docisnąć ziarno. Małe kamienie wykonują tę pracę, a ptak wymienia je w miarę ścierania. Gołębie i drób utrzymują zapas tych kamieni i aktywnie ich szukają.

Papuga nie stawia przed żołądkiem mięśniowym tego samego problemu. Trzyma ziarno w łapie lub przy górnej żuchwie, dzieli łuskę i połyka miękkie jądro. Żołądek mięśniowy jest nadal umięśniony, ale materiał docierający do niego jest już rozbity.

To nie jest subtelna różnica w wydajności. To różnica między młynem, który potrzebuje kamieni młyńskich, a takim, który ich nie potrzebuje.

Kanarki i ptaki egzotyczne w opinii większości ludzi plasują się pośrodku, ale one również obierają ziarno dziobem. Dlatego lekarze weterynarii zajmujący się ptakami zazwyczaj zaliczają je w tej kwestii do papug, a nie do gołębi.

Rozpuszczalny i nierozpuszczalny, czyli dlaczego opakowanie wprowadza w błąd

Pod tym samym słowem sprzedawane są dwa zupełnie różne produkty.

Żwirek nierozpuszczalny to kwarc, granit lub piasek krzemionkowy. Nie rozpuszcza się w kwasie żołądkowym. Cała jego funkcja jest mechaniczna i pozostaje w żołądku mięśniowym, dopóki nie zostanie starty lub wydalony.

Żwirek rozpuszczalny to skorupy ostryg, wapień lub sepiolit. Rozpuszcza się. Dostarcza wapnia i w ogóle nie mieli.

Opiekun, który przeczyta, że jego ptak "potrzebuje żwirku dla wapnia", a następnie kupi worek żwirku granitowego, kupił coś, co nie dostarcza wapnia i niesie ryzyko zaczopowania. Opiekun, który przeczyta, że "żwirek powoduje blokady" i wyrzuci sepiolit, usunął bezpieczne źródło wapnia bez powodu.

Sposobem na uniknięcie zamieszania jest całkowite zignorowanie słowa żwirek i zadanie dwóch oddzielnych pytań. Czy ten gatunek potrzebuje pomocy w mieleniu? Czy ten ptak potrzebuje więcej wapnia i z jakiego źródła?

Czego ptak faktycznie potrzebuje dla wapnia

Wapń jest najważniejszy dla niosek każdego gatunku, ptaków rosnących oraz żako, które są uznawane za podatne na niski poziom wapnia we krwi.

Użyteczne źródła to gotowa dieta granulowana, sepiolit, zwykła kostka mineralna i pokarmy zawierające wapń, takie jak ciemne zielone warzywa liściaste. Wapń wymaga również witaminy D3 do wchłonięcia, która pochodzi z diety w gotowej żywności lub z odpowiedniego oświetlenia ultrafioletowego, jeśli jest zapewnione.

Mieszanki ziaren są powodem, dla którego w ogóle pojawiają się problemy z wapniem. Większość ziaren jest bogata w tłuszcz i uboga w wapń, a ptakowi pozwolonemu na wybieranie tylko słonecznika lub prosa zaserwujemy dietę, która jest gorsza niż mieszanka sugeruje na etykiecie.

Dodanie żwirku nie zmienia nic w tej kwestii. To tani, mały produkt, który daje Opiekunowi poczucie zajęcia się problemem żywieniowym, który nadal istnieje w dokładnie tym samym miejscu.

Jak wygląda zdrowe trawienie

Ptak, którego trawienie działa prawidłowo, jest czujny, pewnie siedzi na żerdzi i utrzymuje prawidłową Wagę. Odchody i cotygodniowa Waga pokażą problem, zanim ptak zacznie wyglądać na chorego.

Odchody są odczytem. Prawidłowy odchód ma trzy części: uformowaną część kałową, białą lub kremową część moczową i klarowny płynny mocz.

Całe, niestrawione ziarna w części kałowej są nieprawidłowe. Sugerują, że pokarm przechodzi bez rozdrobnienia, co u ptaka jest jednym z klasycznych objawów choroby żołądka gruczołowego lub mięśniowego.

Waga to drugi odczyt. Waga gramowa i cotygodniowe ważenie wykrywają problem trawienny na tygodnie przed jego widocznością, ponieważ pióra całkowicie ukrywają kondycję ciała. Waż o tej samej porze dnia, najlepiej rano przed pierwszym karmieniem.

Ptak, który trawi normalnie, ma również wole, które się opróżnia. U dorosłego osobnika pokarm nie powinien zalegać w wolu wiele godzin później.

Zmiany, które oznaczają działanie już dziś

Regurgitacja, która nie jest zalotami.

Ptak, który kiwa głową i wyrzuca pokarm dla lustra, zabawki lub ulubionej osoby, zachowuje się normalnie. Ptak, który potrząsa głową i rozrzuca materiał na boki, z mokrymi, poplamionymi piórami wokół twarzy, wymiotuje, a to jest objaw żołądka gruczołowego.

Całe ziarno w odchodach.

Pokarm opuszcza przewód pokarmowy nieprzetworzony. Wymaga to wykonania obrazowania.

Prężenie się lub skulona postawa na żerdzi z kiwającym się ogonem.

Kiwający się ogon w spoczynku jest objawem wysiłku oddechowego, ale w połączeniu z prężeniem się i napuszoną postawą jest stanem nagłym u każdego małego ptaka.

Nagłe intensywne zainteresowanie żwirkiem, piaskiem, ściółką klatki lub farbą.

Apetyt na materiały niebędące żywnością pojawia się u ptaków, które są chore i u ptaków, które mają niedobory. Pojawia się również przy zatruciu metalami ciężkimi, gdzie ptak żuł coś metalowego i teraz czuje się źle. Wszystkie trzy są problemami weterynaryjnymi.

Spadek Wagi tydzień po tygodniu.

Każdy konsekwentny spadek wymaga zbadania, niezależnie od tego, jak wygląda ptak.

Diagnostyka różnicowa, którą przeprowadzi Twój Weterynarz

Ptak, który regurgituje, traci na wadze i wydala całe ziarno, nie ma jednej oczywistej przyczyny, a zaczopowanie żwirkiem jest tylko jedną z pozycji na liście.

Każdy z tych przypadków jest leczony inaczej, dlatego użyteczną rzeczą, jaką Opiekun może zrobić, jest dokładne opisanie osi czasu, a nie zgadywanie przyczyny.

Rutyna, która wykrywa problemy wcześnie

Czego nigdy nie robić

Nie oferuj żwirku "na wszelki wypadek". Nie ma żadnej korzyści dla ptaka łuskającego ziarno, a minusem jest zaczopowanie, które może zabić.

Nie używaj żwirku ani węgla do leczenia dolegliwości trawiennych. Węgiel w szczególności wiąże składniki odżywcze i nie naprawia przyczyny źródłowej, a ptak, który jest chory, powinien być zbadany, a nie leczony na własną rękę.

Nie wykładaj klatki papierem ściernym lub żwirem i nie używaj nakładek na żerdzie z papieru ściernego. Ptaki żują to, na czym stoją, a ścierne nakładki na żerdzie powodują również odleżyny pod spodem stopy.

Nie traktuj kostki mineralnej jako substytutu zbilansowanej diety. Jest to dodatek do odpowiedniej diety, a nie poprawka dla złej.

Nie zakładaj, że skoro dziki krewny je ziemię, Twój ptak potrzebuje miski z kamieniami. Jedzenie gliny i ziemi u dzikich papug jest rozumiane jako pobór minerałów i wiązanie toksyn i nie jest zachowaniem związanym z mieleniem.

Jeśli Twój ptak jadł żwirek

Usuń źródło natychmiast i zapisz mniej więcej, ile było dostępne i przez jak długi czas.

Nie próbuj wywoływać u ptaka wymiotów, nie podawaj olejów i nie oferuj niczego, aby "przepłukać". Ptak z częściowo zablokowanym odpływem może doznać pełnej blokady w wyniku takiej interwencji.

Zabierz ptaka do weterynarza od ptaków tego samego dnia, jeśli regurgituje, pręży się, jest napuszony lub przestał jeść. RTG jest tutaj szybką odpowiedzią, ponieważ żwirek jest gęsty i wyraźnie widoczny.

Zabierz ze sobą opakowanie. Wiedza o tym, czy to granit, kwarc, skorupy ostryg czy mieszany produkt, zmienia interpretację zdjęcia.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem od ptaków tego samego dnia w przypadku któregokolwiek z poniższych:

• Wymioty lub regurgitacja z mokrymi, poplamionymi piórami twarzy
• Całe ziarna w odchodach
• Prężenie się, skulona postawa lub napuszony ptak siedzący nisko na żerdzi
• Nagłe kompulsywne jedzenie żwirku, piasku, farby lub metalu
• Każdy ptak, który przestał jeść

Umów wizytę rutynową w przypadku stałej utraty Wagi, ptaka, który je tylko jeden rodzaj ziarna, lub jeśli nie jesteś pewien, czy produkt mineralny, który oferowałeś, jest odpowiedni dla Twojego gatunku.

Zabierz ze sobą: dziennik Wagi, zdjęcie odchodów z ostatnich dwudziestu czterech godzin na zwykłym papierze, opakowanie żywności, opakowanie żwirku lub produktu mineralnego oraz listę wszystkiego metalowego, do czego ptak ma dostęp. Ta kombinacja odpowiada na większość pytań, które zada Weterynarz.