Krwawienie u ptaka: Pierwsza pomoc, która zyskuje czas na dojazd

Szybka odpowiedź

Ptak jest mały, a całkowita ilość krwi w jego ciele jest równie niewielka. Krwawienie, które u psa byłoby drobnym problemem, u papużki falistej może mieć ogromne znaczenie, a objętość krwi, która na papierowym ręczniku wygląda niepozornie, może stanowić poważną część tego, co mały ptak posiada w organizmie.

Prawie każde krwawienie u ptaka, z którym spotkasz się w domu, pochodzi z trzech miejsc: złamanego pióra krwawiącego, zbyt krótko przyciętego lub wyrwanego pazura oraz rany zadanej przez inne zwierzę lub element wyposażenia klatki. Pierwsza reakcja w każdym z tych trzech przypadków jest taka sama: zabezpiecz zwierzaka, zastosuj stały ucisk i udaj się do weterynarza zajmującego się ptakami.

Apteczka pomaga tylko wtedy, gdy jest skompletowana przed nagłym wypadkiem, znajduje się w jednym pudełku i zawiera numer do weterynarza.

• Bezpośredni, stały ucisk czystą gazą jest właściwym sposobem leczenia. Nie unoś jej co kilka sekund, aby sprawdzić stan rany.
• Proszek hemostatyczny jest przeznaczony wyłącznie do pazurów i dzioba. Jest żrący dla skóry i nigdy nie może trafić do otwartej rany ani w okolice oczu.
• Nigdy nie ściskaj klatki piersiowej ptaka. Ptaki nie mają przepony i nie mogą oddychać, jeśli mostek nie może się poruszać.
• Każde obrażenie spowodowane przez kota jest nagłym przypadkiem, nawet jeśli nie ma krwawienia i nawet jeśli ptak wydaje się czuć dobrze.
• Krew z dzioba, nozdrzy, kloaki lub w odchodach to krwawienie wewnętrzne. W takich sytuacjach nie udziela się pierwszej pomocy w domu. Jedź natychmiast.

:::danger
Atak kota lub psa jest nagłym przypadkiem wymagającym interwencji tego samego dnia, z widoczną krwią lub bez niej.

Jamy ustne kotów przenoszą bakterie, które dla ptaków są szybko śmiertelne, a ptak może otrzymać śmiertelną infekcję przez ranę kłutą tak małą, że nigdy nie znajdziesz jej pod piórami. Urazy zmiażdżeniowe spowodowane przez psa powodują podobne uszkodzenia wewnętrzne przy równie niewielkiej liczbie zewnętrznych oznak. Ptak, który wydaje się, że uszedł cało z ataku kota, nadal wymaga podania antybiotyków przez weterynarza tego samego dnia. Czekanie, aby zobaczyć, czy ptak poczuje się gorzej, jest powodem, dla którego tracimy te zwierzęta.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego mały ptak nie może pozwolić sobie na utratę krwi

Ptaki charakteryzują się wysokim tempem przemiany materii przy niewielkim ciele. Wszystko, co robią, zależy od dostarczania tlenu, a dostarczanie tlenu zależy od krążącej krwi.

Nie ma tu żadnych rezerw. Ssak wielkości psa ma zapas krwi na wypadek skaleczenia. Ptak taki jak zięba go nie ma.

Drugim problemem jest to, że najczęstsze źródło poważnego krwawienia u ptaka domowego jest zaprojektowane tak, aby krwawić. Rosnące pióro jest zasilane przez naczynie krwionośne, które biegnie wewnątrz pochewki, aby dostarczać składniki odżywcze rozwijającemu się pióru. Złamanie tej pochewki otwiera naczynie wewnątrz sztywnej rurki, która nie może zapaść się, aby się zamknąć.

Dlatego złamane pióro krwawiące może krwawić z przerwami przez długi czas, dlatego krwawienie wraca, gdy ptak się porusza, i dlatego właściciele je lekceważą. Dlatego też najważniejsze są największe pióra: lotki skrzydeł i sterówki ogona mają największe ukrwienie.

Trzecim czynnikiem jest wstrząs. Utrata krwi powoduje spadek ciśnienia, ptak staje się zimny i słaby, a wychłodzonego, słabego ptaka znacznie trudniej ustabilizować. Ciepło i cisza to nie są tylko środki poprawiające komfort. Są częścią procesu ratowania życia.

Kontrolowanie krwawienia

Działaj szybko i spokojnie, a jeśli w domu jest ktoś jeszcze, poproś o pomoc. Jedna osoba przytrzymuje ptaka, druga tamuje krwawienie.

Najpierw zabezpiecz ptaka.

Łapanie latającego ptaka w pomieszczeniu kosztuje go dużo krwi i czasu. Zmniejsz oświetlenie, zasłoń zasłony i złap ptaka małym ręcznikiem.

Przytrzymuj za głowę, nigdy za klatkę piersiową.

Kontroluj głowę od tyłu za pomocą ręcznika, aby nie zostać ugryzionym, i pozwól ciału spoczywać w dłoni bez ściskania. Jeśli ptak nie może rozszerzyć klatki piersiowej, nie może oddychać. Każde przytrzymanie powinno trwać jak najkrócej.

Zastosuj bezpośredni ucisk czystą gazą.

Naciśnij mocno na miejsce krwawienia i trzymaj. Odliczaj czas przez kilka minut, zamiast sprawdzać co kilka sekund, ponieważ unoszenie gazy zrywa skrzep, który się formował.

W przypadku pazura lub czubka dzioba użyj proszku hemostatycznego.

Zanurz pazur w proszku lub dociśnij niewielką ilość za pomocą patyczka higienicznego, a następnie zastosuj ucisk. Proszek hemostatyczny działa chemicznie, zamykając małe naczynia, i właśnie dlatego nie może trafić na skórę ani do rany.

Jeśli nie masz proszku hemostatycznego, zwykła mąka kukurydziana lub pszenna nałożona na krwawiący pazur z uciskiem jest dopuszczalnym rozwiązaniem tymczasowym dla pazura. Nie jest to jednak substytut wizyty u weterynarza, jeśli krwawienie trwa nadal.

W przypadku krwawiącego pióra, uciśnij nasadę.

Ściśnij pióro w miejscu, w którym wychodzi ze skóry, używając gazy, i utrzymuj stały ucisk. Podeprzyj skrzydło tak, aby ruchy ptaka go nie szarpały.

Nie wyrywaj pióra odruchowo. Usuwanie pióra krwawiącego jest bolesne, może uszkodzić mieszek włosowy tak, że pióro nigdy nie odrośnie prawidłowo, a w niewprawnych rękach może pogorszyć krwawienie. Jeśli ucisk nie przyniósł efektu po kilku próbach, jest to powód do wizyty u weterynarza, a nie powód do wyrywania.

W przypadku rany na skórze lub ugryzienia, stosuj tylko ucisk.

Czysta gaza, pewny ucisk, a potem transport. Nie oczyszczaj rany, nie nakładaj kremu i nie usuwaj niczego, co w niej tkwi.

Kontroluj głowę, podpieraj ciało i nigdy nie zamykaj dłoni wokół klatki piersiowej. Ptak, który nie może poruszać mostkiem, nie może oddychać.

Co robić w drodze do samochodu

Ptak nie jest w stanie stabilnym tylko dlatego, że widoczne krwawienie ustało. Traktuj podróż jako część nagłego przypadku.

Umieść ptaka w małym transporterze lub pudełku wyłożonym papierowym ręcznikiem lub gładkim materiałem, bez luźnej ściółki i wysokiej żerdzi, z której mógłby spaść.

Zapewnij mu ciepło. Transporter ogrzewany z zewnątrz poduszką grzewczą lub owiniętym termoforem, z dostępną nieogrzewaną stroną, utrzymuje ciepło bez przegrzewania ptaka. Częściowo przykryj transporter, aby było w nim ciemno i cicho.

Zostaw wodę tylko wtedy, gdy nie może się ona wylać i zamoczyć ptaka, ponieważ mokry ptak szybko traci ciepło. Nie podawaj wody ani jedzenia strzykawką do dzioba. Słaby ptak może się zakrztusić.

Zabierz ze sobą złamane pióro lub zdjęcie urazu i zanotuj, co się stało oraz kiedy zaczęło się krwawienie.

Zadzwoń do kliniki, podczas gdy ktoś przygotowuje ptaka, aby wiedzieli, co się dzieje i mogli przygotować ciepłą klatkę.

Transporter, czyste ręczniki i zwykła gaza w jednym miejscu. Nie wszystko z ludzkiej apteczki się tu nadaje: żadnych kremów antyseptycznych, żadnego alkoholu, żadnych bandaży na ciało.

Po leczeniu ptak, który wrócił na żerdź, jest czujny i zainteresowany jedzeniem, to obraz, do którego dążysz.

Oznaki, że ptak stracił zbyt wiele krwi

Oto zmiany, które zmieniają problem pierwszej pomocy w nagły przypadek, nawet po ustaniu krwawienia.

Nastroszone pióra i na wpół przymknięte oczy.

Ptak, który przestał utrzymywać pióra w gładkiej pozycji, wydatkuje energię gdzie indziej.

Siedzenie na dnie klatki.

Rezygnacja z żerdzi jest późną oznaką u gatunku, który ukrywa chorobę.

Osłabienie, chwianie się lub niezdolność do chwytania się żerdzi.

Szybszy lub utrudniony oddech, bądź ruchy ogona z każdym oddechem.

Blada skóra wokół twarzy, stóp lub dzioba u ptaków, u których można to zaobserwować.

Każdy ptak, który krwawił, a następnie stał się cichy.

Cisza to nie to samo co powrót do zdrowia.

Zapobieganie najczęstszym przyczynom

Większość krwawień, z którymi mierzą się weterynarze, jest możliwa do uniknięcia, a ten sam zestaw przyczyn powraca regularnie.

Czego nigdy nie robić

Nie używaj wody utlenionej, spirytusu chirurgicznego, alkoholu, płynów z jodem ani ludzkich kremów antyseptycznych. Uszkadzają one tkanki, a preparaty oleiste niszczą strukturę piór i powodują wychłodzenie ptaka.

Nie nakładaj proszku hemostatycznego na skórę, otwartą ranę ani w okolice oczu czy dzioba. Jest żrący.

Nie zawiązuj niczego wokół skrzydła lub nogi jako opaski uciskowej.

Nie bandażuj ciała ani klatki piersiowej. Każde owinięcie wokół tułowia ogranicza mostek i zatrzymuje oddychanie.

Nie wyrywaj krwawiącego pióra jako pierwszej czynności.

Nie podawaj ludzkich leków przeciwbólowych. Paracetamol, ibuprofen i aspiryna nie są bezpieczne do improwizowania u ptaków.

Nie wkładaj ptaka z powrotem do klatki, czekając, czy krwawienie nie wróci w nocy.

Nie kąp ptaka, aby zmyć krew. Moczenie ptaka w szoku jeszcze bardziej obniża jego temperaturę.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się do weterynarza zajmującego się ptakami natychmiast, jeśli krwawienie nie ustało po uciśnięciu, jeśli ptak stracił krew i stał się cichy lub nastroszony, w przypadku kontaktu z kotem lub psem oraz w przypadku krwi z dzioba, nozdrzy, kloaki lub odchodów.

Udaj się tego samego dnia w przypadku rany dowolnej wielkości, niezależnie od tego, jak czysta się wydaje, oraz w przypadku złamanego pióra krwawiącego, które krwawiło wielokrotnie.

Umów się na wizytę nawet po udanej pomocy domowej, jeśli ptak siedzi na dnie klatki, nie je przy następnym karmieniu lub stracił na wadze od ostatniego ważenia.

Przynieś zapis wagi, złamane pióro, jeśli je masz, opis tego, co się stało, oraz informacje o tym, co zastosowałeś. Weterynarz musi wiedzieć, czy proszek hemostatyczny dostał się tam, gdzie nie powinien, ponieważ zmienia to sposób leczenia rany.