Brumatie bij slangen: Wat is normaal, wat niet en de controles voordat je begint

Snel antwoord

Brumatie bij slangen: Wat is normaal, wat niet en de controles voordat je begint

Brumatie is de seizoensgebonden vertraging die reptielen uit gematigde streken ondergaan wanneer de dagen korter worden en de temperaturen dalen. In het wild is dit de manier waarop een korenslang of een koningsslang een winter zonder prooi en zonder bruikbare zonneplek overleeft.

In gevangenschap is het voor de meeste slangen die als huisdier worden gehouden optioneel en voor bijna geen enkele noodzakelijk. Baasjes die kweken, laten hun dieren meestal deze cyclus doorlopen omdat de voortplanting ervan afhangt. Een individuele korenslang die als huisdier wordt gehouden en nooit zal worden gebruikt voor de kweek, hoeft niet te brumeren. Een slang die dit proces ondergaat terwijl hij een infectie, parasieten of een onverteerde maaltijd bij zich draagt, kan sterven.

• Brumatie is geen winterslaap. Het Huisdier is niet bewusteloos en moet nog steeds in staat zijn om te drinken en te bewegen.
• Tropische soorten zoals koningspythons en boa constrictors brumeren niet. Afkoeling is schadelijk voor hen.
• De darmen moeten volledig leeg zijn voordat het afkoelen begint. Voedsel dat in een afgekoelde slang achterblijft, gaat rotten.
• Een Bezoek aan de Dierenarts en een Analyse op parasieten horen voor de brumatie plaats te vinden, niet erna.
• Het woord brumatie wordt regelmatig gebruikt om het gedrag van een slang te verklaren die in werkelijkheid ziek is.

:::danger
Koel nooit een slang af die nog voedsel in zijn darmen heeft.

Spijsvertering is afhankelijk van de temperatuur. Een maaltijd die niet volledig is verteerd en gepasseerd voordat de temperatuur daalt, blijft in de darmen zitten die het niet langer kunnen verwerken, waardoor het gaat ontbinden. Dit veroorzaakt braken, een ernstige infectie en de dood. Dit is een van de meest voorkomende manieren waarop brumatie een voorheen gezond Huisdier fataal wordt. De darmen worden als leeg beschouwd door op normale temperaturen te stoppen met voeren voor een periode die passend is bij het Ras en de omvang van de laatste maaltijd, en door te zien dat de slang ontlasting heeft geproduceerd voordat de afkoeling begint.
:::

Beslis in 60 seconden

Wat brumatie werkelijk is

Brumatie is een gedragsmatige en fysiologische reactie op dalende temperaturen en korter wordende dagen. De stofwisseling vertraagt, de spijsvertering stopt effectief, de eetlust verdwijnt, de activiteit neemt af en het dier brengt lange periodes door op een beschutte plek.

Het is niet de diepe, aanhoudende lethargie van een winterslapend zoogdier. Een brumerende slang beweegt nog, reageert op verstoringen en moet drinken. Waterverlies gaat door, zelfs als al het andere stilstaat, en daarom is een drinkbak met water niet optioneel.

Het is ook geen vaststaand evenement op de kalender. Slangen in het wild brumeren zo lang als hun lokale omstandigheden vereisen. In gevangenschap wordt de lengte gekozen door het Baasje, geleid door de soort en het doel.

Het doel is van belang. Bij veel soorten uit gematigde streken zijn de spermaproductie bij mannetjes en de follikelontwikkeling bij vrouwtjes gekoppeld aan een koele periode, en kwekers laten hun dieren om die reden in een cyclus draaien. Een slang als huisdier die het hele jaar op stabiele temperaturen wordt gehouden, zonder enige intentie tot kweken, kan een lang en gezond leven leiden zonder ooit te brumeren.

Sommige baasjes geven de voorkeur aan een milde seizoensafkoeling, omdat dit overeenkomt met het natuurlijke ritme van het dier. Dat is een verdedigbaar standpunt en het verschilt van een volledige brumatie. Hoe dan ook, het moet een bewuste beslissing zijn in plaats van iets dat gebeurt omdat de verwarming werd uitgeschakeld.

Welke slangen brumeren en welke absoluut niet

Soorten uit gematigde streken die van nature winter ervaren.

Korenslangen, koningsslangen, melkslangen, rattenslangen, gopher- en stierslangen, kousenbandslangen, puntneusslangen en andere toornslangachtigen uit regio's met een koud seizoen. Dit zijn de dieren waarvoor brumatie biologisch passend is.

Tropische en subtropische soorten.

Koningspythons, boa constrictors, groene boompythons, tapijtpythons en soortgelijke soorten brumeren niet. Ze komen uit klimaten zonder koude winter. Sommigen, met name koningspythons, eten seizoensgebonden minder, en dit wordt vaak en ten onrechte behandeld als brumatie. Het afkoelen van een tropische slang onderdrukt het immuunsysteem en maakt de slang vatbaar voor infecties aan de luchtwegen, wat precies het tegenovergestelde is van wat het Baasje beoogde.

Dieren die ongeacht de soort niet mogen worden afgekoeld.

Pasgeboren slangen en erg jonge slangen, die nauwelijks reserves hebben. Dieren met ondergewicht of een slechte conditie. Drachtige vrouwtjes. Elke slang met mijten, een infectie aan de luchtwegen, mondrot, huidletsels, achtergebleven vervelling, een parasietenbelasting of enige ziekte die onderzocht wordt. Elke slang die onlangs heeft gegeten.

De Gezondheid-checks die eerst komen

Behandel dit als een pre-operatieve beoordeling, omdat het hetzelfde doel dient: bevestigen dat het dier een periode kan verdragen waarin het niet kan compenseren.

Een onderzoek door de Dierenarts.

Een reptielenarts controleert de conditie van het lichaam, de mond, de ogen en de oogkappen, de huid en schubben, de ademhaling en palpeert de buik. Vraag direct of dit dier een geschikte kandidaat is.

Een Analyse op parasieten via ontlasting.

Dit is de controle die het vaakst wordt overgeslagen en het is belangrijker dan welke andere ook. Interne parasieten blijven zich vermenigvuldigen terwijl de immuunreactie van de gastheer wordt verminderd door de kou. Een belasting die een warme, gezonde slang onder controle had, kan de slang tijdens de brumatie overweldigen, en slangen worden om precies deze reden regelmatig dood of ernstig verzwakt aangetroffen aan het einde van een koele periode. Analyseer en behandel voordat de afkoeling begint als er iets wordt gevonden.

Een geregistreerd startgewicht.

Weeg de slang op dezelfde weegschaal en noteer het getal. Elke inschatting die je maakt tijdens de brumatie hangt af van dit cijfer. Spreek vooraf met je Dierenarts af bij welke mate van verlies het proces vroegtijdig moet worden beëindigd.

Een bevestigde lege darm.

Stop met voeren terwijl de verblijfplaats nog op normale temperatuur is, geef voldoende tijd om de laatste maaltijd volledig te verteren voor die soort en maaltijdgrootte, en bevestig dat de slang deze heeft uitgescheiden. Deze periode is langer dan Baasjes verwachten en is niet onderhandelbaar.

Een voltooide vervelling.

Begin niet met afkoelen met een slang die midden in een cyclus zit of met achtergebleven vervelling, inclusief achtergebleven oogkappen.

Een schone status wat betreft externe parasieten.

Controleer de drinkbak op donkere vlekjes en veeg de slang af met een wit papieren doekje. Mijten tijdens de brumatie zijn een ramp, omdat de slang koud is, immuungecompromitteerd en ongestoord blijft.

Een stabiele, veilige opstelling.

Een plek waar de temperatuur kan worden gecontroleerd en niet zal schommelen. Een onverwarmde garage, schuur of serre is geen gecontroleerde omgeving, en een plotselinge koude-inval die de temperatuur onder het veilige bereik voor de soort brengt, kan fataal zijn.

Veilig uitvoeren, als je besluit het te doen

Eén. Leeg de darm en bevestig dit.

Stop met voeren op normale temperaturen totdat de laatste maaltijd is verteerd en uitgescheiden. Wacht daarna nog langer.

Twee. Verminder daglengte en temperatuur geleidelijk.

Over weken in plaats van dagen. Verkort eerst de daglengte en verlaag daarna de temperatuur in stappen. Een plotselinge daling is een schok in plaats van een seizoen.

Drie. Bereik het voor de soort passende koele bereik en houd dit vast.

Zoek het bereik op voor jouw specifieke soort via een reptielenarts of een specialistische bron en meet dit met een sonde-thermometer op het niveau waar de slang zich werkelijk bevindt. Gebruik geen algemeen cijfer voor reptielen en ga niet improviseren met een huishoudelijke koelkast of een bijgebouw.

Vier. Zorg voor water gedurende de hele tijd en ververs dit.

Vers, schoon water moet altijd beschikbaar zijn. Dit is het punt waar de meeste brumatie-mislukkingen op neerkomen.

Vijf. Zorg voor een veilige schuilplaats, duisternis en rust.

Minimale verstoring. De slang moet een plek hebben waar hij kan settelen en kan blijven.

Zes. Voer niet.

Helemaal niets terwijl de slang wordt afgekoeld. De darmen kunnen het niet verwerken.

Zeven. Controleer wekelijks, kortstondig.

Kijk naar de slang, kijk naar het water en weeg op intervallen die je vooraf hebt afgesproken. Houd de verstoring kort. Noteer elke keer het Gewicht.

Acht. Beëindig het als er iets misgaat.

Opvallend gewichtsverlies, elk symptoom aan de luchtwegen, uitvloeiing, een prolaps, braken of een dier dat niet reageert, betekent dat de brumatie nu eindigt. Warm geleidelijk op naar het normale bereik en neem contact op met een reptielenarts.

Negen. Warm geleidelijk op.

Keer het proces om over een vergelijkbare periode. Herstel de daglengte en het temperatuurverloop in stappen.

Tien. Bied eerst water aan, dan een kleine maaltijd.

Wacht totdat de slang volledig terug is in het normale temperatuurbereik en een tijdje actief is geweest voordat je voedsel aanbiedt, en maak de eerste maaltijd kleiner dan normaal. Let op braken.

Elf. Weeg en evalueer opnieuw.

Vergelijk met het startgewicht. Boek een Controle bij de Dierenarts als de slang significant is afgevallen, niet is begonnen met eten of op enige wijze vreemd lijkt.

Hoe normaal eruitziet tijdens brumatie

De slang brengt het grootste deel van zijn tijd verstopt en stil door en komt af en toe naar buiten.

Hij drinkt. Je ziet het misschien niet, maar het waterniveau daalt en de bak moet worden ververst.

Hij reageert wanneer hij wordt gestoord. Langzaam en minder dan normaal, maar hij beweegt, tongelt en verplaatst zich.

Gewicht wordt over het algemeen vastgehouden. Een bescheiden afname over de hele periode wordt verwacht. Een gestage daling niet.

De ogen zijn helder, de mond is schoon en gesloten, de ademhaling is stil en de buikschubben zien er normaal uit.

Hij eet niet, en dat is correct.

De routine die het veilig houdt

Wat je nooit moet doen

Koel nooit een slang af met voedsel erin.

Brumeer nooit een tropische soort, hoe overtuigend hij ook is gestopt met eten.

Brumeer nooit een pasgeboren slang, een slang met ondergewicht, een drachtig vrouwtje of een dier dat onwel is of onder onderzoek staat.

Brumeer nooit een slang met mijten, achtergebleven vervelling of een bekende parasietenbelasting. Behandel eerst.

Laat een brumerende slang nooit zonder water.

Gebruik nooit een ongecontroleerde ruimte zoals een garage, schuur, bijgebouw of serre, waar een plotselinge koude-inval de temperatuur onder het veilige bereik kan brengen.

Improviseer nooit met een huishoudelijke koelkast voor een slang.

Sla de gewichtscontroles nooit over omdat de slang niet gestoord mag worden. Een korte wekelijkse blik is veel minder riskant dan het niet weten.

Voer nooit tijdens de brumatie en bied nooit een maaltijd van normale grootte aan direct na het opwarmen.

Verklaar een verslechterende slang nooit als brumerend. Als het dier gewicht verliest, hoorbaar ademt, uitvloeiing produceert of zichzelf niet kan omdraaien, is het ziek.

Wanneer hulp zoeken

Neem contact op met een reptiel-ervaren Dierenarts voordat je begint voor een gezondheidscheck en een Analyse op parasieten via ontlasting. Dit is de afspraak die de meeste brumatie-verliezen voorkomt.

Neem dringend contact op tijdens of na de brumatie voor piepen, klikken, bubbelen of ademen met open mond, uitvloeiing of schuim bij de mond of neusgaten, braken, prolaps, opvallend gewichtsverlies, een slang die niet reageert of een slang die in het zicht ligt en niet terugkeert naar zijn schuilplaats.

Boek een controle als de slang niet binnen een redelijke periode na volledig opgewarmd te zijn begint met eten, of aanzienlijk meer gewicht heeft verloren dan verwacht.

Neem de startgewichten en huidige gewichten mee, de data van de laatste maaltijd en de laatste ontlasting, de temperatuurmetingen en hoe deze werden gemeten, het koel- en opwarmingsschema dat je hebt gebruikt, de soort en de leeftijd, en de resultaten van eventuele parasietenanalyses.

Het gewichtsdossier en de voerdata zijn waar een Dierenarts als eerste naar zal vragen, omdat in deze toestand de voorgeschiedenis het dier veel beter verklaart dan het onderzoek zelf.