Gebeten of gewurgd door uw eigen slang: veilig losmaken, wondverzorging en de slang controleren

Snel antwoord

Vrijwel alle incidenten met huisdier-slangen zijn overleefbaar en mild. Bijna alle ernstige schade ontstaat door wat de persoon in de eerste twee seconden doet.

Een beet van een niet-giftige huisdier-slang is op zichzelf zelden gevaarlijk. Het letsel waarvoor mensen naar het ziekenhuis gaan, wordt meestal veroorzaakt door het terugtrekken.

Slangentanden zijn naar achteren gebogen, richting de keel. Die vorm is bedoeld om te voorkomen dat prooien ontsnappen, dus elke achterwaartse beweging van uw hand schraapt de tanden door het vlees, scheurt de wond open en breekt tanden af in de wond. Het verwondt ook de kaak en het gebit van de slang.

• Als een slang bijt en vasthoudt, blijf dan stilzitten en ondersteun het lichaam. Trek niet.
• Een defensieve uithaal is snel en wordt direct losgelaten. Een voedingsbeet klemt vast en wikkelt zich eromheen, en vereist een losmaaktechniek.
• Wikkel bij een grote wurgslang de kronkels vanaf de staart af, nooit vanaf de kop.
• Hanteer nooit alleen een grote wurgslang. Dit is de belangrijkste regel bij het houden van grote slangen.
• Elke slangenbeet die de huid doorbreekt, is een besmette prikwond en moet goed worden schoongemaakt, ongeacht de soort.

:::danger
Grote wurgslangen mogen nooit alleen worden gehanteerd, en nooit rond de nek of het gezicht.

Een wurgende slang spant aan als reactie op beweging en op de kleine drukverandering telkens wanneer de persoon uitademt, waardoor een kronkel die beheersbaar aanvoelde steeds strakker wordt zonder dat de slang besluit harder te knijpen. Eén persoon kan een grote boa of python niet betrouwbaar van zijn eigen romp afwikkelen.

De algemeen gehanteerde regel voor houders is één bekwame volwassene voor ongeveer elke anderhalve meter aan grote wurgslang, aanwezig in de kamer, voordat de slang eruit komt. Bijna alle sterfgevallen met huisdier-slangen betreffen een grote wurgslang en een houder die alleen was.

Giftige soorten vallen buiten het bereik van elk artikel over eerste hulp aan huis. Als een giftige slang bijt, is dat een onmiddellijk noodnummer, waarbij de soort wordt genoemd.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom terugtrekken het hele probleem is

Een python of boa heeft rijen fijne, scherp naar achteren gebogen tanden op beide kaken en op het gehemelte. Ze zijn niet gebouwd om te snijden. Ze zijn gebouwd om te voorkomen dat een prooidier achteruit kan kruipen.

Als u trekt, werkt elke tand als een weerhaak. Een nette reeks prikjes wordt een reeks rafelige snijwonden, en tanden breken af bij de basis en blijven in uw huid zitten. Dezelfde beweging ontwricht de kaak van de slang, wat een fragiele structuur is van losjes verbonden botten die ontworpen zijn om uit te spreiden in plaats van weerstand te bieden aan een trekkracht.

De juiste instinctieve reactie is dus het tegenovergestelde van de natuurlijke reactie. Als een slang u vast heeft, beweeg dan naar het dier toe in plaats van ervan weg, ondersteun het lichaam zodat het niet aan zijn tanden hangt, en wacht.

De meeste defensieve beten vereisen dit alles niet. Een bange slang haalt uit en trekt zich binnen een fractie van een seconde terug, en de wond is een rij speldenprikjes. De beten die vasthouden zijn voedingsreacties, en een slang in de voedingsmodus zal niet snel van gedachten veranderen.

Een slang laten loslaten

Doorloop deze stappen in volgorde. Wacht tussen elke poging een paar seconden, omdat veel slangen uit zichzelf loslaten zodra ze beseffen dat wat ze vasthouden geen voedsel is.

Ondersteun eerst de slang.
Neem het gewicht van zijn lichaam over met uw vrije hand of vraag iemand anders dit te doen. Een slang die zich niet ondersteund voelt, knijpt harder.

Blijf stilzitten en stop de prikkel.
Verminder beweging, verlaag uw stem, en als er een warmtelamp op uw hand is gericht, beweeg er dan uit. Een groot deel van de voedingsreactie wordt gedreven door warmte.

Laat lauwwarm water over de kop van de slang lopen.
Een zachte stroom lauw water over de neus en bek onderbreekt bij veel slangen de voedingsreactie. Het water mag niet heet of koud zijn.

Breng een kleine hoeveelheid vloeistof op alcoholbasis aan op de snuit.
Een druppel mondwater, handgel of sterke drank op de neus van de slang, aangebracht met een wattenstaafje, is de methode waar de meeste ervaren houders naar grijpen. Houd dit uit de buurt van de ogen. Het werkt omdat de smaak en geur onaangenaam zijn, niet omdat het de slang schaadt.

Maak de kaak voorzichtig open vanaf de achterkant, niet de voorkant.
Als de slang nog steeds niet loslaat, kan een dun, stomp voorwerp zoals een plastic kaartje voorzichtig tussen de kaken bij de mondhoek worden geschoven en als hefboom worden gebruikt, waarbij u met de richting van de tanden meewerkt in plaats van ertegenin. Dit is een laatste redmiddel en brengt risico's voor de tanden van de slang met zich mee.

Doe dit nooit.
Trek niet. Sla niet op de slang en schud er niet mee. Stop de slang of zijn kop niet onder koud water. Gebruik geen vuur, warmtebron of ammoniak bij zijn gezicht.

Een wurgende slang afwikkelen

Constrictie is een reflex. De slang spant aan als reactie op druk en beweging, en houdt vast zolang hij dat detecteert. Hij besluit niet om harder te knijpen, en daarom bereikt discussiëren met het dier niets en werkt een rustige, mechanische aanpak wel.

Begin bij de staart.
De staart is het zwakste en minst verankerde deel van de kronkel, en bevindt zich aan de tegenovergestelde kant van de tanden. Afwikkelen vanaf de kop brengt uw gezicht en handen bij de bek en geeft de slang iets om tegenaan te grijpen.

Neem één kronkel tegelijk en houd deze los.
Laat een tweede persoon elk bevrijd gedeelte van het lichaam weghouden zodat de slang niet opnieuw kan vastgrijpen terwijl u aan de volgende kronkel werkt.

Vecht niet direct tegen de kronkel.
Trekkracht tegen het midden van de lus verhoogt de druk die de slang voelt en versterkt de reflex.

Alcohol op de neus kan hier ook helpen.
Dezelfde onaangename prikkel die een voedingsbeet doorbreekt, zorgt er bij een wurgende slang vaak voor dat deze loslaat.

Laat kronkels nooit in de buurt van de nek komen.
Dit is geen regel die alleen geldt voor grote soorten. Een slang die de nek bereikt, kan zelfs bij een gemiddeld formaat moeilijk te verwijderen zijn, en druk op de nek en borst is wat constrictie-ongelukken dodelijk maakt.

Een handdoek, een kaartje, een flesje gel op alcoholbasis en een tweede persoon vormen de hele uitrusting. Zorg dat ze in de kamer zijn voordat de slang eruit komt, niet in een kast.

Wondverzorging voor de persoon

Slangenbeten doorboren de huid op een manier die triviaal lijkt en zich gedraagt als een prikwond, het type wond dat het meest waarschijnlijk geïnfecteerd raakt.

Was enkele minuten onder stromend water.
Gebruik gewone zeep en water en wees grondig. Mechanisch wassen verwijdert de besmetting. Dit is belangrijker dan welk antisepticum dan ook.

Laat het een beetje bloeden.
Knijp niet agressief, maar haast u ook niet om een lichte bloeding te stoppen. Bloeden spoelt de wond uit.

Zoek naar tanden.
Fijne witte schilfers kunnen in de wond achterblijven, vooral na een voedingsbeet. Ze zijn een veelvoorkomende reden waarom een beet niet geneest. Als een wond pijnlijk blijft of er een kleine, stevige knobbel ontstaat, is dit wat u moet vermoeden.

Sla de waterstofperoxide over.
Waterstofperoxide en onverdunde ontsmettingsmiddelen beschadigen het weefsel dat moet genezen en verbeteren de resultaten niet in vergelijking met goed wassen.

Bedek en observeer.
Verbind de wond en controleer deze dagelijks op verspreidende roodheid, warmte, zwelling, afscheiding of een rode lijn die langs het ledemaat omhoog trekt. Elk van deze symptomen vereist medische aandacht.

Vraag medisch advies voor beten met een hoger risico.
Beten in de hand, vooral boven een gewricht of pees, beten in het gezicht of oog, diepe prikwonden, beten bij mensen met diabetes, immuunsuppressie of tijdens chemotherapie, en elke beet waarbij u er niet zeker van bent dat de wond schoon is. Controleer of de tetanusvaccinatie actueel is.

Noem het reptiel.
Reptielen kunnen Salmonella dragen, en vermelden dat het letsel door een slang komt, verandert de aanpak van een behandelaar. Was uw handen grondig na elk contact met reptielen en hanteer nooit slangen terwijl u eet.

De slang daarna controleren

Het dier is ook een patiënt, en de verwondingen die het oploopt, zijn die welke eigenaren routinematig missen.

Zodra iedereen kalm is, vertelt een korte blik in de bek u of tanden verloren zijn gegaan en of het tandvlees gescheurd is.

Bekijk de bek één keer, kort, als de slang tot rust is gekomen.
Doe dit niet direct na het incident. Wacht tot de slang kalm is en laat een tweede persoon het lichaam ondersteunen terwijl u voorzichtig de bek opent. U zoekt naar ontbrekende of afgebroken tanden, gescheurd tandvlees, bloedingen en alles wat tussen de tanden vastzit.

Let de komende weken op tekenen van bekrot.
Beschadigd tandvlees is de klassieke ingang voor infectieuze stomatitis. De vroege tekenen zijn verminderde eetlust, een verandering in hoe de slang prooien aanneemt, overtollig of draderig speeksel, kleine gele of kaasachtige afzettingen langs de tandvleeslijn, roodheid bij de tandlijn en zwelling van de kaak of onder de kin. Elk van deze symptomen vereist een reptielenarts.

Controleer het lichaam op schade.
Als er aan de slang getrokken is, ermee geschud of is laten vallen, voel dan langs de lengte op knikken, asymmetrie, zwelling of een sectie die niet normaal buigt, en kijk hoe het beweegt. Slangen verbergen letsels aan de ruggengraat en ribben goed.

Voer niet onmiddellijk.
Geef het dier enkele dagen rust zonder hantering voor de volgende voeding. Een gestreste slang zal sneller braken, en een pijnlijke bek maakt van voeren een slechte ervaring die kan leiden tot wekenlange weigering.

Niet straffen, tikken of spuiten met de slang.
Slangen leren niet van correctie zoals een zoogdier dat doet, en aversieve omgang levert een defensief dier op dat vaker uithaalt.

Waarom het gebeurde en hoe het niet opnieuw te laten gebeuren

Uitzoeken welk van deze punten van toepassing is, is nuttiger dan welke techniek dan ook.

Voedingsreactie, geen agressie.
Het klassieke patroon is een eigenaar die net ontdooide prooien heeft gehanteerd, het verblijf op de gebruikelijke voertijd heeft geopend of vanaf de voorkant naar binnen is gegaan terwijl de slang voedsel verwacht. Was handen en onderarmen grondig na het aanraken van prooien, en scheid de voederroutine van de omgangsroutine zodat de slang het verschil kan merken.

Van bovenaf naar binnen reiken.
Alles wat in het wild een slang eet, komt van boven. Benaderen vanaf de zijkant en het midden van het lichaam aanraken met een haak of een zachte aanraking voordat u optilt, vertelt de slang dat dit omgang is in plaats van predatie.

Hanteren tijdens vervelling.
In de blauwe fase vertroebelt het brillenschubje over het oog en is de slang effectief halfblind. Vrijwel elke normaliter rustige slang wordt defensief. Laat het dier met rust tot de vervelling compleet is.

Hanteren van een hongerige slang of een slang die bijna gevoerd moet worden.
Het risico stijgt aanzienlijk in de dag of twee voor een geplande voeding.

Een nieuwe of recent verplaatste slang.
Een dier dat nog niet gewend is aan zijn verblijf is defensief. Geef het een wenperiode voor het hanteren.

Een drachtig vrouwtje of een slang in het paarseizoen.
Het temperament verandert aanzienlijk, en dit is normaal in plaats van een probleem dat gecorrigeerd moet worden.

Geurverontreiniging.
Knaagdierbedding op uw mouwen, de geur van een ander huisdier aan uw handen of een partner die prooien heeft gehanteerd, wordt allemaal gelezen als voedsel.

Soortverschillen.
Korenslangen en andere kleine slangen geven milde beten die zelden meer nodig hebben dan wassen. Koningspythons bijten zelden defensief, maar hebben een sterke voedingsreactie. Boombewonende soorten zoals de groene boompython en de smaragdboa hebben opvallend lange tanden aan de voorzijde en geven diepere prikwonden. Boa's, Tijgerpythons en Netpythons zijn de groep waar constrictie, niet de beet, het echte risico is en waar de tweepersoonsregel niet onderhandelbaar is.

Wat u nooit moet doen

Trek uw hand niet terug van een slang die deze vastheeft.

Sla, schud, gooi of laat een slang die gebeten heeft niet vallen. U zult het dier verwonden en u zult niet sneller loskomen.

Dompel de kop van de slang niet onder in koud water en gebruik geen ijs.

Gebruik geen vlam, een brandende sigaret, een verfbrander of ammoniak in de buurt van het gezicht van het dier. Deze methoden circuleren op grote schaal en veroorzaken ernstig letsel bij de slang zonder betrouwbaar te werken.

Pulk niet aan een wond om tanden te verwijderen met ongewassen vingers of een naald. Laat ernaar kijken.

Laat een slang van welk formaat dan ook geen kronkels rond een nek leggen voor een foto.

Bedien een grote wurgslang niet alleen, zelfs niet een die nooit interesse heeft getoond in bijten.

Hervat het normale voeren en hanteren niet voordat de bek van de slang is gecontroleerd.

Enkele rustige dagen zonder hantering en een uitgestelde volgende voeding zijn de nazorg voor de slang.

Wanneer hulp inroepen

Zoek voor de persoon medische hulp bij elke beet in het gezicht of oog, elke beet boven een vingergewricht of pees, een diepe of rafelige wond, een wond die u niet schoon krijgt, onzekerheid over tetanusvaccinatie, of bij elke verspreidende roodheid, zwelling, warmte of afscheiding in de dagen daarna. Zeg dat het letsel door een reptiel komt.

Bel onmiddellijk de hulpdiensten voor een giftige soort of voor een constrictie-incident waarbij de borst of nek betrokken is.

Neem voor de slang contact op met een reptielenarts als er bloedingen uit de bek zijn die niet snel stoppen, zichtbare schade aan het tandvlees of de kaak, ontbrekende tanden met gescheurd weefsel, elke knik of asymmetrie in het lichaam daarna, of een van de tekenen van bekrot in de weken daarna. Neem de datum van het incident, de datum van de laatste voeding en een foto van de bek mee als u die kalm kon maken.