Reptieltrauma: schildfracturen, verbrijzelingsletsel en het eerste uur

Snel antwoord

De juiste eerste hulp voor een verbrijzeld of aangereden reptiel is een opgevulde, geventileerde, warme container en een snelle reis. Al het andere wordt in de kliniek gedaan.

Een reptiel dat is aangereden door een voertuig, is vertrapt, in een grasmaaier terechtgekomen of bekneld geraakt door een deur, heeft een Dierenarts nodig, geen reparatie thuis. Het allerbelangrijkste om te weten is dat een gebarsten schild een gebroken bot is: levend, bloedend, pijnlijk en door een Dierenarts te herstellen op een manier die niet mogelijk is met lijm.

Het op één na belangrijkste is dat reptielen buitengewoon moeilijk te beoordelen zijn. De stofwisseling is traag, de hartslag kan erg moeilijk te vinden zijn en een dier dat dood lijkt, kan nog in leven en behandelbaar zijn. Maak dat oordeel niet zelf.

• Dicht een schildfractuur niet af met epoxy, hars, secondelijm of glasvezel. Afdichten sluit besmetting op in een wond die moet kunnen draineren.
• Controleer de kleur van het tandvlees of de capillaire vultijd niet. Dat zijn controles voor de perfusie bij zoogdieren en ze zijn niet betrouwbaar bij reptielen.
• Stop duidelijke bloedingen met lichte, directe druk op schoon gaas en stop daarna.
• Houd het dier tijdens de reis binnen het normale temperatuurbereik. Een koud reptiel kan infecties niet bestrijden en niet genezen.
• Dek open wonden af en breng het dier naar binnen. Vliegen leggen binnen enkele uren eitjes in wonden bij reptielen.

:::danger
Gebruik geen lijm, epoxy, tape of glasvezel op een gebroken schild.

Schildfracturen zijn besmette wonden. Het afdichten van het oppervlak sluit vuil, straatgruis en bacteriën op tegen het blootliggende bot en de lichaamsholte, waarna er maandenlang onzichtbaar infectie onder kan ontstaan. Moderne veterinaire reparatie reinigt de wond, stabiliseert de fragmenten met materiaal dat verwijderd kan worden en laat de verwonding opzettelijk open zodat deze kan draineren. Veel schildpadden overleven ernstige schildfracturen wanneer ze op deze manier worden behandeld, terwijl er veel minder overleven nadat het thuis is afgedicht.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom eerste hulp bij zoogdier-trauma u hier misleidt

U kunt de perfusie niet aflezen uit de mond.

Het beoordelen van de kleur van het tandvlees en het timen van de capillaire vultijd zijn basiscontroles bij zoogdieren. Bij reptielen zijn ze onbetrouwbaar: het mondweefsel is bij verschillende soorten verschillend gepigmenteerd, de bloedsomloop reageert anders en een reptiel kan in grote problemen verkeren met een mond die er normaal uitziet. Het openen van de mond veroorzaakt ook stress en riskeert het dier te verwonden.

Een trage hartslag en trage ademhaling zijn normaal.

Reptielen ademen met tussenpozen en hun hartslag is laag en afhankelijk van de temperatuur. Het ontbreken van een duidelijke ademhaling tijdens een korte observatie betekent niet dat het dier is gestorven, en reptielen zijn door Baasjes doodverklaard terwijl ze bij de Kliniek nog in leven bleken te zijn. Dit heeft praktische gevolgen: verwerk, vries of begraaf nooit een gewond reptiel zonder veterinaire Analyse.

Shock ziet er niet hetzelfde uit.

Het bleke, hijgende beeld met tachycardie van shock bij zoogdieren is niet wat u zult zien. Een reptiel in de problemen is meestal slap, reageert niet, voelt koel aan en wil niet bewegen.

Temperatuur is Behandeling.

Een reptiel dat onder zijn voorkeursbereik zit, kan geen immuunrespons uitvoeren, kan Medicatie niet voorspelbaar metaboliseren en kan niet genezen. Het warm houden van een gewond reptiel tijdens de reis is geen comfort-zorg, het is onderdeel van de Behandeling. Oververhit het dier echter niet.

Genezing loopt volgens een andere klok.

Een schildfractuur is geen blessure van zes weken. Reparatie duurt meestal vele maanden, waarbij het dier gedurende de hele tijd onder veterinaire zorg staat. Baasjes die een snelle oplossing verwachten, zijn het meest geneigd om naar lijm te grijpen.

Schildfracturen bij land- en waterschildpadden

Een geventileerde transportbox, een zachte handdoek en gewoon gaas. Let op wat ontbreekt: geen lijm, geen zalf, geen water.

Wat het schild werkelijk is.

Het rugschild aan de bovenkant en het buikschild aan de onderkant zijn gevormd uit bot dat vergroeid is met de ribben en ruggenwervels, bedekt met keratine-schilden. Het is een skelet, geen vastgeschroefd pantser. Het bevat bloedvaten en zenuwen, en dat is waarom een barst bloedt en waarom het pijn doet.

Waarom het te overleven is.

Schildfracturen, inclusief ernstige, behoren tot de meer dankbare verwondingen bij reptielen om te behandelen. Schildpadden verdragen de reparatie goed en het bot groeit aan, mits er sprake is van een schone wondverzorging, stabilisatie, antibiotica, pijnstilling en voldoende tijd.

Waarom het tijd-kritisch is.

De verwonding is vanaf het moment dat het gebeurt besmet. Straatgruis, grond, vijverwater en vliegeneitjes dringen allemaal binnen. Het tijdsbestek waarin een Dierenarts een wond grondig kan reinigen voordat de infectie zich heeft vastgezet, wordt gemeten in uren, niet in dagen.

Wat u doet.

Sluit het dier op een gewatteerde, vlakke ondergrond in een geventileerde doos. Dek blootliggend weefsel losjes af met schoon gaas dat is bevochtigd met steriele zoutoplossing of schoon water, zodat het niet uitdroogt. Duw uitstekend weefsel niet naar binnen. Spoel de wond niet af met iets waar u uw eigen oog niet mee zou spoelen. Houd het dier warm en vertrek.

Wat de Dierenarts zal overwegen.

Röntgenfoto's om de omvang van de fractuur te zien en of de ruggengraat of ledematen betrokken zijn. Debridement en lavage. Stabilisatie, waarbij afhankelijk van de fractuur schroeven en draadbruggen, platen of een vacuüm-ondersteund verband kunnen worden gebruikt. Antibiotica en pijnstilling. Daarna maanden van wondverzorging en, voor in het water levende soorten, een zorgvuldig gecontroleerde terugkeer naar het water.

Specifiek waterschildpadden.

Houd een gewonde waterschildpad uit het water totdat een Dierenarts anders aangeeft. Water voert bacteriën rechtstreeks in een open schildwond, en een door letsel verzwakte schildpad kan verdrinken in een diepte die hij normaal gesproken aankan. Hydratatie wordt op instructie van de Dierenarts beheerd door baden of vloeistoffen, niet door het dier terug in het aquarium te zetten.

Hagedissen en slangen: verbrijzelings- en ruggenmergletsel

Ruggenmergletsel.

Vertrapt worden, overreden worden of vast komen te zitten onder een sluitende deur beschadigt meestal de ruggengraat. Bij een hagedis uit zich dit als het slepen met achterpoten, verlies van staartbeweging en verlies van blaas- of darmcontrole. Bij een slang uit dit zich als een hardnekkige knik en het onvermogen om het lichaam achter dat punt te bewegen.

Vervoer deze dieren plat, volledig ondersteund over hun gehele lengte, in een container die precies groot genoeg is om te voorkomen dat ze gaan schuiven. Til een slang met een vermoedelijk ruggenmergletsel niet op bij het midden van het lichaam: ondersteun deze van kop tot staart.

Inwendig letsel zonder uitwendige tekenen.

De huid en schubben van een reptiel kunnen intact lijken over een ernstig inwendig letsel. Een hagedis die is vertrapt en nu ineengedoken zit, of een slang die niet normaal wil bewegen, moet worden onderzocht met beeldvorming, ongeacht hoe de buitenkant eruitziet.

Fracturen aan ledematen.

Spalk niets. De ledematen van reptielen zijn kort, de huid is delicaat en een zelfgemaakte spalk die over schubben wordt aangebracht, veroorzaakt snel drukplekken. Opsluiting in een kleine, opgevulde container volstaat totdat de Dierenarts het dier ziet.

Autotomie van de staart bij hagedissen.

Veel hagedissen werpen de staart opzettelijk af wanneer ze worden gegrepen of verwond. De stomp bloedt meestal kort en stopt dan, en de staart groeit onvolledig weer aan. Dit is op zichzelf geen noodgeval, hoewel het schoon en droog moet worden gehouden en het onderliggende incident nog steeds gecontroleerd moet worden. Trek nooit aan de staart van een hagedis en pak een hagedis nooit bij de staart op.

Brandwonden door maaimachines.

Letsel door grasmaaiers en bosmaaiers combineert vaak snijwonden, verbrijzeling en besmetting. Behandel ze met dezelfde urgentie als een schildfractuur.

Madenbesmetting: de complicatie die mensen missen

Een wond bij een reptiel buiten, of in een warme kamer met open ramen, trekt vliegen aan. Eitjes worden in en rond beschadigd weefsel gelegd en komen in warme omstandigheden snel uit, waarna de larven het levende weefsel binnendringen.

Dit is op zichzelf een echt noodgeval en kan zich binnen enkele uren na het oorspronkelijke letsel ontwikkelen.

Breng elk gewond reptiel onmiddellijk naar binnen. Dek open wonden af met schoon gaas. Kijk goed in en rond de wond, in de lijnen van schildfracturen, rond de basis van de staart en in de ledematen-pockets van een schildpad. Als u eitjes ziet, die eruitzien als kleine clusters van bleke korrels, of larven, meld dit dan wanneer u de praktijk belt, omdat dit de urgentie waarmee ze het dier moeten zien verandert.

Probeer niet zelf larven te verwijderen. Ze zitten dieper dan ze lijken en verwijdering is een veterinaire ingreep.

Vervoer en het eerste uur

Wat u nooit moet doen

Schildfracturen niet afdichten, lijmen, tapen of met hars behandelen.

Gebruik geen waterstofperoxide, chirurgische spiritus, jodium in volledige sterkte of een huishoudelijk ontsmettingsmiddel op de wond.

Breng geen crèmes, zalven of honingpreparaten aan voordat een Dierenarts de wond heeft gereinigd. Alles wat vet is, moet worden verwijderd voordat de wond kan worden beoordeeld.

Geef geen menselijke pijnstillers. Paracetamol, ibuprofen en aspirine zijn niet veilig om zomaar te geven aan reptielen, en effectieve pijnstilling voor reptielen wordt voorgeschreven per soort en Gewicht.

Controleer niet de kleur van het tandvlees of de capillaire vultijd en dwing de mond niet open.

Dompel een gewond reptiel niet onder en zet een gewonde waterschildpad niet terug in zijn aquarium.

Ga er niet van uit dat een reptiel dat geen tekenen van leven vertoont, dood is. Houd het warm, sluit het op en laat een Dierenarts beslissen.

Wacht niet omdat het dier in orde lijkt. Inwendig letsel, haarscheurtjes in het schild en langzaam manifesteerende infecties zijn de reden dat dit een afspraak voor dezelfde dag is, zelfs voor een dier dat wegliep.

Herstel na schildreparatie wordt gemeten in maanden van beheerste wondzorg, niet in weken. De kalme, warme en schone opstelling is daar een groot onderdeel van.

Wanneer hulp inschakelen

Elk reptiel dat betrokken is bij een aanrijding, verbrijzelingsletsel, machine-ongeval of val heeft dezelfde dag een reptiel-ervaren Dierenarts nodig, of u nu schade kunt zien of niet.

Ga onmiddellijk bij elke schildfractuur, zichtbaar weefsel door een wond, bloedingen die niet stoppen, slepende ledematen, een geknikte en onbeweeglijke slang, vliegeneitjes of larven in een wond, of een dier dat levenloos lijkt.

Als het dier een wilde schildpad is die op een weg is gevonden, sluit deze op in een geventileerde doos, noteer precies waar u hem heeft gevonden en neem contact op met een Dierenarts voor in het wild levende dieren of een erkende opvang. Locatie is belangrijk omdat een gerehabiliteerd dier moet worden teruggebracht naar waar het vandaan kwam, en het verplaatsen naar elders verkleint de overlevingskans. Controleer de lokale regels voordat u wilde dieren hanteert, aangezien in veel regio's beschermde soorten betrokken zijn.

Neem de soort en geschatte Gewicht mee, het tijdstip en mechanisme van het letsel, het temperatuurbereik van het verblijf dat u normaal biedt, het dieet, foto's van de locatie en alles wat u op de wond heeft aangebracht. Zeg duidelijk of u lijm, ontsmettingsmiddel of zalf heeft gebruikt, omdat de Dierenarts dit moet verwijderen voordat het letsel goed kan worden beoordeeld.