Hond aangereden door een auto: de eerste minuten en de letsels die later pas duidelijk worden

Snel antwoord

Elke hond die door een voertuig is geraakt, moet dezelfde dag door een dierenarts worden gezien, ook de hond die opstaat, zich uitschudt en naar huis loopt. De letsels die dodelijk zijn na een verkeersongeval zitten meestal in de borstkas en de buik, en de meeste daarvan zijn de eerste paar uur van buitenaf onzichtbaar.

Jouw taak langs de weg is beperkt: maak de plek veilig, stop overduidelijk bloeden, houd de hond stil en warm, en krijg hem bij een dierenarts zonder rug- of bekkenletsel erger te maken. Niets anders wat je in de eerste tien minuten doet, verandert de uitkomst zozeer als snel aankomen.

Een EHBO-doos geeft je een paar minuten om bloedingen te beheersen en veilig transport te regelen. Het vervangt de rit niet, en geen enkele hond die door een auto is geraakt, wordt thuis behandeld.

• Bel de praktijk terwijl iemand anders bij de hond is. Vertel hen dat je onderweg bent en ongeveer wanneer je aankomt.
• Doe een bewuste hond een muilkorf om voordat je pijnlijke plekken aanraakt, tenzij de hond moeite heeft met ademen of braakt.
• Verplaats de hond als één geheel, op een plat oppervlak, in plaats van hem bij het lichaam op te tillen.
• Geef geen menselijke pijnstillers. Sommige zijn direct giftig en ze maken het werk van de dierenarts allemaal moeilijker.
• Geef geen eten of water. Sedatie of een operatie kan binnen het uur nodig zijn.

:::danger
De hond die naar huis rent, is het klassieke fatale geval.

Een catecholamine-stoot na de impact maskeert pijn en zorgt voor een hond die staat, loopt en zelfs kwispelt. Ondertussen kan een gescheurde milt of lever in de buik bloeden en vullen gekneusde longen zich de komende uren. Baasjes die afwachten hoe de hond er in de ochtend uitziet, zijn degenen die in het donker aankomen bij een spoedkliniek met een hond die al in gedecompenseerde shock is.

Elke impact in het verkeer, bij elke snelheid, betekent een veterinair onderzoek dezelfde dag.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een hond die in orde lijkt na een aanrijding dat vaak niet is

Stompe traumata leveren energie die het lichaam ongelijkmatig absorbeert. Huid en haar zijn elastisch en vaak onbeschadigd, terwijl de organen erachter, die vastzitten door ligamenten en vol bloed zitten, de deceleratiekracht direct opvangen.

Drie dingen volgen daaruit.

De buitenkant onderschat de binnenkant. Een hond kan hard genoeg geraakt worden om een leverkwab te scheuren zonder dat er iets zichtbaar is behalve een veeg vuil op de vacht. Omgekeerd kan een alarmerende huidwond het minst belangrijke letsel zijn.

Sommige letsels hebben uren nodig om zich te manifesteren. Gekneusd longweefsel lekt vocht in de luchtzakjes in de uren na de impact, dus ademhalingsinspanning piekt meestal ver na het ongeval in plaats van erbij. Een borstkas die langs de weg acceptabel klinkt, is geen borstkas die is vrijgegeven.

Adrenaline is een tijdelijk verdovingsmiddel. De sympathische stoot die een gewond dier laat ontsnappen aan een dreiging, onderdrukt ook de pijn die het anders zou stoppen met bewegen. Dat effect vervaagt in het uur of twee daarna, wat precies het moment is waarop veel baasjes zien dat de hond stil, terughoudend en pijnlijk wordt en concluderen dat er iets nieuws is gebeurd. Er is niets nieuws gebeurd. De maskering is uitgewerkt.

Dit is het hele argument om op de dag zelf te gaan in plaats van af te wachten. Het onderzoek kost een avond. Wachten kost het venster waarin interne bloeding nog corrigeerbaar is.

De eerste minuten langs de weg

Maak de plek eerst veilig.

Je kunt een hond niet helpen onder een tweede voertuig. Zorg dat het verkeer stopt of gewaarschuwd is voordat iemand op de rijbaan knielt. In veel landen ben je ook wettelijk verplicht een aanrijding met een hond te melden, en de regels verschillen, dus controleer wat geldt waar je woont voordat je het nodig hebt.

Benader van voren, laag en langzaam, en praat.

Een bange, gewonde hond die van achteren wordt benaderd en zonder waarschuwing wordt aangeraakt, zal draaien en bijten.

Muilkorf voordat je pijnlijke plekken aanraakt.

Een tape- of stoffen muilkorf, of een reep verband in een lus over de neus en achter de oren, voorkomt letsel aan jou waardoor de hond niemand meer heeft om hem te vervoeren. Er zijn twee absolute uitzonderingen: muilkorf nooit een hond die moeite heeft met ademen, en muilkorf nooit een hond die braakt of een letsel aan de mond of het gezicht heeft. Een hond met een platte snuit kan helemaal niet veilig worden gemuilkorfd, omdat hij bijna geen snuit heeft om omheen te binden en afhankelijk is van een open mond om lucht te verplaatsen.

Beheers overduidelijk bloeden met directe druk.

Plaats een schone doek, maandverband of opgevouwen shirt over de wond en druk. Voeg lagen toe bovenop in plaats van doordrenkte te verwijderen, omdat het optillen van het verband het stolsel verwijdert dat is begonnen te vormen. Houd de druk tijdens de reis vast.

Tourniquets zijn een laatste redmiddel voor een ledemaat dat oncontroleerbaar bloedt ondanks druk, en als er een wordt aangelegd, moet het tijdstip worden genoteerd en doorgegeven aan de dierenarts.

Dek wonden af, reinig ze niet.

Niets bijtends gaat op een verse traumatische wond: geen ontsmettingsconcentraat, geen spiritus, geen zalf. Een schone vochtige doek is genoeg. De wond wordt onder sedatie goed gespoeld.

Houd de hond warm.

Gewonde, geschokte honden verliezen snel warmte en koud bloed stolt slecht. Een deken, jas of reddingsdeken over het lichaam helpt. Pas geen directe hitte toe, zoals een kruik tegen de huid, die bloed naar de oppervlakte trekt en weg van de organen die het nodig hebben.

Een hond verplaatsen met mogelijk rug- of bekkenletsel

Wat daadwerkelijk wordt gebruikt: iets plat en stijfs, een deken, absorberend verband en een bench. Gewone huishoudelijke voorwerpen doen het werk als ze bij de hand zijn.

Het doel is om het hele dier als één eenheid te verplaatsen zonder de ruggengraat te buigen of een gebroken bekken te laten schuren.

Schuif voor een middelgrote of grote hond een stijf plat oppervlak eronder: een plank, een kofferbakmat, een plank, een opgevouwen stijve deken. Twee mensen, één bij de schouders en één bij de heupen, schuiven in plaats van tillen, waarbij de rug in een rechte lijn blijft.

Voor een kleine hond werkt een doos met stijve wanden of een reismand met een opening aan de bovenkant. Ondersteun de borstkas en het bekken tegelijkertijd.

Til een vermoedelijk fractuurgeval nooit onder de buik op met één arm, en draag een hond nooit alleen aan de voorpoten of onder de voorpoten. Beide verdraaien de ruggengraat.

Als de hond in de auto is, rijd rustig en laat een passagier een hand stabiel op de hond houden. Zet een hond met vermoedelijk rugletsel niet op een autostoel waar hij vanaf kan glijden.

Shock lezen voordat het duidelijk wordt

Til de lip op en kijk naar het tandvlees boven de hoektand. Druk met een vingertop, laat los en tel hoe lang de witte vlek erover doet om weer roze te worden.

Je hebt geen apparatuur nodig om bloedverlies te detecteren. Je hebt het tandvlees nodig.

Kleur. Gezond tandvlees is roze en vochtig. Bleekroze, wit, grijs of modderig tandvlees betekent dat bloed de oppervlakte niet bereikt, ofwel omdat er minder bloed is of omdat de vaten zijn dichtgeknepen om de hersenen en het hart te beschermen.

Navultijd. Druk met een vingertop op het tandvlees, laat los en kijk. De witte plek moet snel weer kleuren. Een plek die merkbaar langer dan een seconde of twee wit blijft, is een teken van slechte doorbloeding, en een plek die onmiddellijk weer kleurt en er baksteenrood uitziet, kan het tegenovergestelde probleem betekenen.

Pols en ledematen. Polsslagen die dun en snel aanvoelen, koude pootjes en oorpunten, en trillen bij een hond die het niet koud heeft, wijzen allemaal in dezelfde richting.

Mentale toestand. Stilte bij een hond die net is aangereden, is geen kalmte. Verslechtering van helder naar dof naar niet reagerend is de belangrijkste trend die je kunt rapporteren.

Ken de normale kleur van het tandvlees van je hond. Sommige rassen hebben gepigmenteerd tandvlees; gebruik in dat geval de binnenkant van het ooglid of de vulva of voorhuid. Dit een keer controleren op een gezonde dag is meer waard dan erover lezen.

Donker of baksteenrood tandvlees, of tandvlees met kleine speldeknop-bloedinkjes, is ook belangrijk en moet aan de kliniek worden beschreven in plaats van langs de weg te worden geïnterpreteerd.

De letsels die later pas duidelijk worden

Dit gedeelte is waarom de controle net zo belangrijk is als het eerste bezoek.

Longkneuzing.

Gekneusde longen vullen zich in de uren na de impact met vocht en bloed. Let op ademhaling die sneller wordt of meer moeite kost, een buikbeweging bij elke ademhaling, tegenzin om op de zij te liggen of een zachte hoest. Dit wordt meestal erger gedurende de eerste dag voordat het verbetert.

Pneumothorax.

Lucht die lekt in de ruimte rond de longen veroorzaakt een snelle, oppervlakkige, beperkende ademhaling en een hond die staat met de ellebogen naar buiten en de nek gestrekt. Dit kan zich ontwikkelen na de eerste beoordeling.

Middenrifscheur.

Een scheur in de spierplaat tussen borstkas en buik laat organen naar voren bewegen in de borstkas. Sommige honden laten dit onmiddellijk zien, andere laten dagen of zelfs weken bijna niets zien en presenteren zich dan met inspanningsintolerantie of braken. Elke hond die ongewoon snel moe lijkt in de weken na een verkeersongeval, moet met dat in gedachten opnieuw worden onderzocht.

Gescheurde blaas of urinebuis.

Dit is wat baasjes het vaakst missen omdat de hond er in eerste instantie acceptabel uitziet. Urine die in de buik lekt, is langzaam giftig en de hond wordt in een dag of twee geleidelijk lusteloos, eet niet en braakt. Registreer of de hond heeft geplast sinds het ongeval en hoe de urine eruit zag. Een hond die perst zonder urine te produceren nadat hij is aangereden, heeft dringend aandacht nodig.

Hartritmestoornis na stomp borstletsel.

Kneuzingen aan de hartspier kunnen een abnormaal ritme veroorzaken dat vaak een dag of twee na de impact verschijnt, niet langs de weg. Zwakte, instorten of een plotseling verlies van inspanningstolerantie in de dagen na een ongeval moet worden gemeld, en veel klinieken zullen om precies deze reden een ECG herhalen.

Zenuwletsels.

Een voorpoot die wordt meegesleept met de voet omgeklapt en geen reactie op een stevige knijp, wijst op zenuwwortels die zijn gescheurd waar de poot de ruggengraat ontmoet. Een slappe staart met urine- of ontlastingsverlies wijst op letsel aan de basis van de ruggengraat. Beide hebben een neurologisch onderzoek nodig en beide veranderen het plan aanzienlijk.

Schaaf- en ontvelingswonden.

Waar de huid over het asfalt is gesleept, kan het weefsel dat op dag één intact lijkt, in de dagen daarna afsterven omdat de bloedtoevoer wegvalt. Deze wonden worden over weken behandeld, niet gehecht en vergeten.

Fracturen die niet de voor de hand liggende waren.

Een dier met een ernstig gebroken achterpoot hopt op de andere drie, waardoor de gekneusde rib, de gebroken kaak en de beschadigde pols onopgemerkt kunnen blijven totdat de pijnlijke poot is gestabiliseerd. Controle-onderzoeken bestaan om deze reden.

Wat het spoedteam zal doen

De volgorde kennen maakt het bezoek minder eng en helpt je nuttig antwoord te geven.

Triage gaat voor alles, en het is niet wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Een hond die moeite heeft met ademen wordt onmiddellijk meegenomen, en de jouwe kan zonder uitleg uit je armen worden gehaald. Dat is het systeem dat werkt.

Verwacht een combinatie van: zuurstof; pijnstilling per injectie, meestal een opioïde in plaats van een ontstekingsremmer in de acute fase omdat ontstekingsremmers riskant zijn bij een uitgedroogde of bloedende patiënt; een intraveneuze katheter en vloeistoffen; een snelle echo-scan van de buik en borstkas op zoek naar vrij bloed of lucht; bloeddruk en bloedonderzoek inclusief een lactaatmeting als marker voor hoe goed weefsels worden doorbloed; en röntgenfoto's zodra de hond stabiel genoeg is.

Definitief herstel van fracturen wordt meestal uitgesteld. Een hond wordt verdoofd voor een orthopedische operatie wanneer zijn borstkas en bloedsomloop veilig zijn, wat een dag of langer later kan zijn. Die vertraging is bewust, geen verwaarlozing.

Vraag de kliniek direct wat het observatieplan is en wanneer de borstkas opnieuw wordt beoordeeld, omdat het antwoord bepaalt of de hond moet blijven.

Wat je moet meenemen en wat je moet registreren

De snelheid van de impact is belangrijker dan het klinkt. Een hond die wordt geraakt door een auto die achteruitrijdt op wandeltempo en een hond die wordt geraakt op wegsnelheid zijn verschillende klinische problemen, en de voorgeschiedenis bepaalt hoe agressief de borstkas en buik worden onderzocht.

Wat je nooit moet doen

Geef geen menselijke pijnstillers. Ibuprofen en andere menselijke ontstekingsremmers veroorzaken maagzweren en nierletsel bij honden, en paracetamol is giftig. Zelfs veterinaire ontstekingsremmers zijn het verkeerde medicijn bij een geschokt of bloedend dier, omdat ze de bloedtoevoer naar de nieren verminderen op het moment dat die toevoer al is aangetast.

Geef geen eten of water, hoe dorstig de hond ook lijkt. Een maag vol water is een aspiratierisico onder anesthesie en kan een operatie vertragen.

Trek geen voorwerp eruit dat vastzit, of het nu een stok, een stuk carrosserie of een glasscherf is. Het kan het enige zijn dat ernstige bloedingen voorkomt.

Gebruik geen tourniquet als eerste stap bij een bloeding. Directe druk beheerst de meeste bloedingen en brengt het ledemaat niet in gevaar.

Was een wond niet met ontsmettingsconcentraat, zout water dat je zelf hebt gemaakt of spiritus. Weefsel dat is beschadigd door een antisepticum geneest slechter dan weefsel dat met rust wordt gelaten onder een schoon verband.

Beslis niet vanaf de buitenkant dat de hond in orde is. Het onderzoek is wat die bepaling maakt, en het is het goedkoopste onderdeel van het hele evenement.

Wanneer hulp inschakelen

Ga onmiddellijk, zonder eerst te bellen als je niet beide kunt doen, in een van deze gevallen:

• Moeite met ademen, ademen met open mond in rust, of een blauwe of grijze tong
• Bewusteloosheid, of een hond die niet gewekt kan worden
• Bloeding die niet vertraagt onder stevige druk
• Bleek, wit of grijs tandvlees
• Onvermogen om te staan, of een meegesleepte poot of staart
• Een zichtbaar misvormde poot, of bot door de huid

En vervolgens, op dezelfde dag, zelfs als geen van bovenstaande van toepassing is, voor elke impact in het verkeer van welke aard dan ook.

Herstel is beperkt, saai en gecontroleerd. Benchrust met een schriftelijk controleplan is het gebruikelijke eindpunt van een goede afloop.

En keer terug, in plaats van te wachten op een geplande controle, als je hond in de dagen daarna sneller of zwaarder gaat ademen, niet wil eten, niet heeft geplast, zwak wordt of instort, of stopt met het gebruiken van een poot die hij gisteren nog gebruikte. Dat zijn de vertraagde letsels die de kop opsteken, en ze zijn allemaal beter behandelbaar als je er vroeg bij bent.