Honden: een voeretiket lezen, en de drie regels die er werkelijk toe doen

Kort antwoord

Vrijwel alles op de voorkant van een zak hondenvoer is marketing. De onderdelen die juridische betekenis hebben zijn klein gedrukt, meestal op de achterkant, en ze beantwoorden drie vragen: is dit voer op zichzelf compleet, voor wie is het compleet, en hoeveel energie zit erin.

Leer deze drie regels te vinden en u kunt binnen een minuut twee willekeurige producten in het schap van de supermarkt vergelijken. Als u verder niets leert, zal de ingrediëntenlijst op de voorkant u misleiden, omdat deze is gerangschikt op gewicht voor de bereiding en gunstig kan worden ingedeeld.

De voerbak is waar het etiket uiteindelijk terechtkomt. Bepaal de portie op basis van het caloriegehalte en een weegschaal, niet op basis van de maatschep op de voorkant van de zak.

• Zoek eerst de verklaring voor nutritionele geschiktheid. Zonder deze verklaring is het voer niet ontworpen als volledige voeding.
• Voer dat als aanvullend is gemarkeerd, is een toevoeging en geen maaltijd, wat de afbeelding ook suggereert.
• Cijfers uit de gegarandeerde analyse kunnen niet tussen nat- en droogvoer worden vergeleken totdat u ze corrigeert voor vocht.
• Het caloriegehalte, niet de voedingsgids, is het getal waarop u de portie moet baseren.
• Maak een foto van de batchcode en de houdbaarheidsdatum van elke zak die u opent.

Beslis in 60 seconden

De drie regels die u als eerste moet zoeken

1. De verklaring voor nutritionele geschiktheid.

Dit is een zin, meestal in kleine letters bij de voedingsgids, die vermeldt dat het voer compleet en gebalanceerd is en de norm noemt waaraan het voldoet, typisch AAFCO in Noord-Amerika of FEDIAF in Europa.

Er zijn twee manieren waarop voer dit verdient. Het kan worden geformuleerd om te voldoen aan een gepubliceerd voedingsstoffenprofiel, wat een berekening is. Of het kan worden onderbouwd door voedingstesten, wat betekent dat honden het daadwerkelijk hebben gegeten en zijn gemonitord. Beide zijn legitiem, maar de bewoording verschilt en de testversie geeft aan dat het voer meer heeft doorstaan dan een rekenblad.

Als de verklaring ontbreekt, is het product niet bedoeld als enige voeding. Dat is geen probleem voor een traktatie of een toevoeging. Het is een ernstig probleem als het het enige in de voerbak is.

2. De levensfase.

Groei en voortplanting, onderhoud voor volwassenen, of alle levensfasen. Voer voor pups van grote rassen bevat een aanvullende kwalificatie omdat de calcium- en fosforgehaltes moeten worden gecontroleerd tijdens een snelle skeletgroei, en het fout instellen daarvan bijdraagt aan orthopedische ontwikkelingsstoornissen. Als u een pup heeft die een grote hond zal worden, is dit de regel die op de hele verpakking het zwaarst weegt.

3. De vermelding van het caloriegehalte.

Meestal weergegeven als kilocalorieën per kilogram en per kopje of per blik. Dit is het getal waarmee u nauwkeurig kunt portioneren, en het is het getal waarmee u twee soorten voer eerlijk kunt vergelijken, omdat een kopje van het ene voer en een kopje van het andere niet gelijkwaardig zijn.

Waarom de ingrediëntenlijst misleidt

Ingrediënten worden vermeld in afnemende volgorde van gewicht zoals ze de mixer in gingen, voor het koken.

Vers vlees bestaat voor ongeveer driekwart uit water. "Verse kip" als eerste vermelden is volkomen legaal en volkomen waar, maar nadat het voer is gedroogd, is wat er van die kip overblijft een fractie van wat de positie suggereert. Een gesmolten droog ingrediënt dat op de derde plaats staat, levert mogelijk meer eiwit aan het eindproduct.

De tweede techniek is splitsen. Als een recept een grote hoeveelheid erwt bevat, betekent het vermelden daarvan als erwten, erwteneiwit, erwtenvezel en erwtenzetmeel vier kleinere vermeldingen lager op de lijst in plaats van één grote bovenaan. Er is niets veranderd aan het voer.

Specifiek benoemde ingrediënten zijn informatiever dan generieke ingrediënten. "Kip" en "kippenmeel" vertellen u de diersoort. "Vlees en dierlijke bijproducten" of "meel van bijproducten van gevogelte" doen dat niet. Bijproducten zijn niet automatisch slecht: orgaanvlees is rijk aan voedingsstoffen en wordt door wilde hondachtigen bij voorkeur boven spierweefsel gegeten. Maar een benoemde bron is traceerbaar en een generieke bron niet, en traceerbaarheid is wat telt bij een terugroepactie of een vermoedelijke reactie op voeding.

De ingrediëntenlijst kan u ook niet vertellen of de voedingsstoffen daadwerkelijk beschikbaar zijn voor de hond. Twee soorten voer met identieke ingrediëntenpanelen kunnen verschillen in verteerbaarheid, afhankelijk van de kwaliteit van de grondstoffen en de manier waarop ze zijn verwerkt, en niets daarvan staat op het etiket.

Een goedkope keukenweegschaal is het nuttigste hulpmiddel voor voeding dat de meeste baasjes kunnen kopen. Maatscheppen variëren, het inzakken verandert de dichtheid, en portioneren op volume sluipt in de loop der tijd naar boven.

Natvoer en droogvoer eerlijk vergelijken

De gegarandeerde analyse geeft het minimale eiwitgehalte, minimale vetgehalte, maximale vezelgehalte en maximale vochtgehalte. Het is niet de werkelijke samenstelling, het is een reeks garanties, en de echte waarden liggen ergens aan de juiste kant van elk cijfer.

De vochtregel maakt een directe vergelijking ongeldig. Droogvoer vermeldt misschien ongeveer tien procent vocht en natvoer ongeveer tachtig. Als u hun eiwitpercentages naast elkaar vergelijkt, vergelijkt u vooral het watergehalte.

Om goed te vergelijken, rekent u beide om naar droge stof. Trek het vochtpercentage af van honderd om de droge stof te krijgen, deel vervolgens het voedingsstofpercentage door dat drogestofcijfer en vermenigvuldig met honderd.

Bijvoorbeeld: voer met 26 procent eiwit en 10 procent vocht heeft 90 procent droge stof, en 26 gedeeld door 90 vermenigvuldigd met 100 geeft ongeveer 29 procent eiwit op drogestofbasis. Natvoer met 9 procent eiwit en 78 procent vocht heeft 22 procent droge stof, en 9 gedeeld door 22 vermenigvuldigd met 100 geeft ongeveer 41 procent. Het natvoer dat veel minder rijk leek, is in werkelijkheid het rijkere voer per eenheid daadwerkelijke voeding.

Doe dit één keer voor de twee soorten voer waar u tussen kiest en de vergelijking is geen gokwerk meer.

De woorden die niets betekenen

Premium, super-premium, gourmet, holistisch, ancestral en biologisch passend hebben geen wettelijke definitie. Elke fabrikant mag ze op elk product gebruiken.

Natuurlijk heeft in sommige rechtsgebieden een globale definitie, wat over het algemeen betekent dat de ingrediënten niet chemisch zijn gesynthetiseerd, maar het zegt niets over kwaliteit, verteerbaarheid of geschiktheid.

Humane kwaliteit heeft in sommige regelgevingssystemen een specifieke betekenis en wordt elders vaak losjes gebruikt.

Graanvrij beschrijft de afwezigheid van één categorie ingrediënten. Het beschrijft niet wat er voor in de plaats is gekomen, en wat er voor in de plaats is gekomen is meestal een peulvrucht of een aardappel. Het is goed om te weten dat toezichthouders, waaronder de Amerikaanse FDA, meldingen hebben onderzocht van gedilateerde cardiomyopathie bij honden die voeding aten met veel erwten, linzen en andere peulvruchten. Een causaal mechanisme is niet vastgesteld en de kwestie is niet opgelost, maar het is een actuele discussie en het is verstandig om dit met uw dierenarts te bespreken, vooral bij rassen die al een aanleg hebben voor hartziekten.

"Aanbevolen door dierenartsen" en "goedgekeurd door dierenartsen" op een algemeen winkelvoer zijn marketingclaims, geen wettelijke categorie. Therapeutische diëten die via dierenartspraktijken worden verkocht, zijn iets anders en zijn geformuleerd voor specifieke aandoeningen.

De vragen die het etiket niet kan beantwoorden

De nuttigste beoordeling van een hondenvoerbedrijf is een reeks vragen die nergens op de verpakking staan, en die de meeste fabrikanten zullen beantwoorden als u het vraagt.

Heeft het bedrijf iemand in dienst met een formele kwalificatie in diervoeding, en wie formuleert de recepten.

Is het bedrijf eigenaar van de fabrieken waar het voer wordt gemaakt, of wordt de productie uitbesteed.

Heeft dit specifieke product voedingstesten ondergaan, of is het alleen geformuleerd volgens een profiel.

Wilt het bedrijf de volledige voedingsstoffenanalyse van het eindproduct verstrekken, in plaats van alleen de gegarandeerde minima en maxima, als u erom vraagt.

Welke kwaliteitscontrole wordt toegepast op inkomende grondstoffen en op eindproducten.

Een bedrijf dat deze vragen duidelijk beantwoordt, vertelt u iets wat het etiket niet kan. Een bedrijf dat dat niet kan of wil, vertelt u ook iets.

Portioneren op basis van het etiket

Zoek de vermelding van het caloriegehalte en werk daarvan uit in plaats van uit te gaan van de voedingsgids.

Voedingsgidsen zijn opgesteld voor een brede populatie en geven over het algemeen een overschatting voor gecastreerde, matig actieve volwassen binnenhonden. Beginnen in het midden van een marge en aanpassen aan de lichaamsconditie, in plaats van het getal blind te vertrouwen, is de standaardbenadering.

Weeg het voer. Een schep brokken varieert meer dan de meeste baasjes verwachten, afhankelijk van hoe het in de zak zit en hoe de zak is behandeld, en volumefouten hopen zich bij elke maaltijd op.

Houd rekening met traktaties. Traktaties, kauwsnacks, beloningen bij training en voer dat wordt gebruikt om medicatie te verbergen, vormen doorgaans het niet-geëtiketteerde deel van de inname van een hond, en het gebruikelijke advies is om deze te beperken tot ongeveer een tiende van de dagelijkse calorieën. Elke traktatie met een calorieaanduiding moet worden meegeteld; van elke traktatie zonder aanduiding moet u aannemen dat het meer is dan u denkt.

Weeg de hond opnieuw en beoordeel de lichaamsconditie opnieuw in plaats van blind te vertrouwen op het plan. Het etiket heeft u een uitgangspunt gegeven. De hond vertelt u of het juist was.

Brokken die vettig of mat zijn geworden of muf ruiken, zijn geoxideerd. Vet is het onderdeel dat als eerste bederft, en het neemt de in vet oplosbare vitamines mee.

Bewaren, batches en terugroepacties

Bewaar voer in de originele zak. De zak is ontworpen als barrière tegen licht, lucht en vocht, en de gedrukte batchcode en houdbaarheidsdatum staan erop. Plaats de gehele zak in een bewaarcontainer in plaats van het voer erin uit te gieten.

Maak een foto van de batchcode en de houdbaarheidsdatum wanneer u een nieuwe zak opent, en bewaar de foto totdat de zak leeg is. Als er een terugroepactie is, vermeldt het bericht de betreffende batch, en een foto op uw telefoon beantwoordt binnen enkele seconden een vraag die anders onbeantwoord blijft.

Vet oxideert. Een zak die open blijft staan, op een warme plek wordt bewaard of lang na opening wordt bewaard, verliest aan smakelijkheid en een deel van de vitamine-activiteit. Koop een zakformaat dat de hond binnen een redelijke tijd opeet, in plaats van de grootste die verkrijgbaar is.

Was de bewaarcontainer tussen twee zakken af. Restanten van de vorige zak zijn oud vet.

Wat u nooit moet doen

Geef voer zonder geschiktheidsverklaring nooit als enige voeding.

Kies niet tussen nat- en droogvoer op basis van hun gegarandeerde analysecijfers zonder ze om te rekenen naar droge stof.

Bepaal de portie voor een pup van een groot ras op voer voor volwassenen of voor alle levensfasen niet zonder de kwestie van het mineraalgehalte met uw dierenarts te bespreken.

Voeg geen calcium of andere supplementen toe aan een compleet voer. Compleet betekent compleet, en de balans tussen mineralen is even belangrijk als de hoeveelheden.

Stap niet plotseling over op ander voer. Stap over over een periode van meerdere dagen met toenemende verhoudingen, tenzij een dierenarts u om een medische reden anders heeft geadviseerd.

Giet geen voer uit de zak in een bak om vervolgens de zak weg te gooien.

Gebruik een therapeutisch diergeneeskundig dieet niet zonder de aandoening waarvoor het is ontworpen, en stop er niet mee zonder overleg met de dierenarts die het heeft voorgeschreven.

Aanvaar niet dat duur automatisch passend betekent. Prijs correspondeert minstens zo sterk met marketinguitgaven als met de formulering.

Wanneer u hulp moet inschakelen

Raadpleeg een dierenarts voordat u voer kiest voor een pup die groot zal worden, voor een hond met een nier-, lever-, hart-, alvleesklier- of aandoening aan de luchtwegen of urinewegen, voor een hond met vermoedelijke voedselgevoelige huid- of darmaandoening, en voor elke hond met een zelfbereide of rauwe voeding waar geen enkel etiket aanwezig is om te controleren.

Maak een afspraak bij onverklaarbare gewichtsverandering, aanhoudende dunne ontlasting, terugkerende jeuk, of een doffe, vettige of verharende vacht ondanks voer dat er op papier goed uitziet. Dit zijn de situaties waarin de verpakking niet het hele verhaal vertelt.

Neem direct contact op met een dierenarts als voer dat uw hond eet wordt teruggeroepen, of als meerdere honden in een huishouden onwel worden nadat een nieuwe zak is geopend.

De test van voer is de hond vier weken later: een stabiel gewicht, een goede lichaamsconditie, gevormde ontlasting, een prettige huid en een vacht die er goed uitziet.

Neem de foto van het gehele etiket mee, de exacte productnaam en variant, de batchcode, hoeveel u voert op basis van gewicht en hoeveel maaltijden, elke traktatie en kauwsnack die in een normale week wordt gegeven, eventuele supplementen, en de gewichtsgeschiedenis van de hond. Als het gaat om een vermoedelijke reactie op voeding, verwachte dat de dierenarts een goed uitgevoerd eliminatiedieet wil in plaats van een reeks voerwisselingen, omdat het herhaaldelijk wisselen van merk het antwoord moeilijker te bereiken maakt.