Oorcontrole bij katten: wanneer reinigen helpt en wanneer het schaadt

Het korte antwoord

De wekelijkse taak is kijken. Reinigen is incidenteel en meestal iets waar de dierenarts u om heeft gevraagd.

De oren van een gezonde kat reinigen zichzelf. De meeste katten hoeven hun oren helemaal niet te laten reinigen, en routinematige reiniging van een normaal oor doet meer kwaad dan goed: het verwijdert het beschermende oorsmeer, irriteert de bekleding en maakt de kans op een infectie groter, niet kleiner.

De nuttige gewoonte is om wekelijks even te kijken. Als het oor er normaal uitziet en normaal ruikt, laat het dan met rust. Als dit niet zo is, dan is dat een reden voor een Bezoek aan de dierenarts, niet voor een reinigingssessie.

• Normaal is lichtroze, een kleine hoeveelheid lichtbruin oorsmeer en geen geur.
• Donker kruimelig oorsmeer, een zure of gistachtige geur, roodheid, pijn of het schudden met de kop betekenen een Bezoek aan de dierenarts, niet een reiniger.
• Reinigen vóór het Bezoek vernietigt het monster dat de dierenarts nodig heeft om te identificeren wat er groeit en om de juiste Medicatie te kiezen.
• Er mag niets in het oorkanaal van een kat gaan, tenzij een dierenarts eerst naar het trommelvlies heeft gekeken.
• Gebruik nooit een wattenstaafje in het kanaal, nooit water, nooit waterstofperoxide, azijn, alcohol, olijfolie of tea tree olie.

:::danger
Breng nooit zelf op eigen initiatief vloeistof aan in het oor van een kat.

Als het trommelvlies geperforeerd is, en u kunt niet zien of dat zo is, kunnen reinigingsoplossingen en veel oor-Medicatie in het middenoor terechtkomen. Dat kan permanente doofheid, een scheve kopstand, trillende ogen, evenwichtsverlies en ernstige duizeligheid veroorzaken.

Een trommelvlies kan scheuren door een infectie, door een poliep, door een vreemd voorwerp of door druk. Een kat met een pijnlijk, afscheidend of stinkend oor is precies de kat die het meest waarschijnlijk een beschadigd trommelvlies heeft en precies de kat waarbij een Baasje het meest in de verleiding komt om te spoelen. Laat het oor eerst onderzoeken.
:::

Beslis in 60 seconden

De anatomie die alles bepaalt

Het oorkanaal van een kat is geen rechte buis. Vanaf de opening loopt het naar beneden als een verticaal kanaal, en draait dan scherp naar binnen als een horizontaal kanaal dat eindigt bij het trommelvlies.

U kunt het verticale deel zien en bereiken. U kunt niet om de bocht kijken, en iets dat u op een vingertop naar binnen brengt ook niet.

Dat enkele feit verklaart het meeste advies hier. Alles wat in het kanaal wordt geduwd, reist door het verticale deel en loopt dan vast in de bocht, waar het oorsmeer tegen het trommelvlies duwt en niet meer teruggehaald kan worden. Een Dierenarts verwijdert dit met een otoscoop en instrumenten, vaak onder sedatie.

Dit verklaart ook hoe de juiste reiniging werkt wanneer dit wordt voorgeschreven. U vult het kanaal met vloeistof en laat het oorsmeer naar boven drijven, masseert vervolgens de basis van het oor zodat de oplossing om de bocht komt, en laat de kat het eruit schudden. De kat doet het werk. U veegt alleen weg wat naar boven is gekomen naar de plek waar u het kunt zien.

Achter het trommelvlies bevindt zich het middenoor, en daarachter het binnenoor, dat het evenwichtsorgaan bevat. Dit is de reden waarom een oorprobleem dat diep is gegaan een scheve kopstand, instabiliteit en trillende oogbewegingen veroorzaakt in plaats van alleen een jeukend oor, en waarom het inbrengen van vloeistof door een gat in het trommelvlies zo'n ernstige fout is.

Hoe een normaal kattenoor eruit ziet

Dit is het hele onderzoek: vouw de oorschelp voorzichtig naar achteren in goed daglicht en kijk naar de ingang. Bleek, droog, geen geur, geen oorsmeer.

Doe dit wekelijks, bij een ontspannen kat, in daglicht of onder een heldere lamp.

Kleur. Lichtroze. Niet rood, niet grijs, niet verdikt.

Oorsmeer. Weinig of geen, en een lichtbruine kleur waar aanwezig. Een kleine hoeveelheid bij de plooien van de ingang is Normaal.

Geur. Geen. Houd uw neus dichtbij. Elke geur, of deze nu zuur, gistachtig, zoet of vies is, is abnormaal bij een kat.

De oorschelp zelf. Schoon aan de binnenkant, goed behaard aan de buitenkant, geen korstjes langs de punt, geen verdikking, niet heet.

De reactie van de kat. Een normaal oor kan aangeraakt worden. Een kat die zich consequent omdraait en wegtrekt bij één oor, vertelt u dat dat oor pijn doet.

Fijne haartjes. Normaal, vooral bij de ingang. Langharige katten en sommige rassen hebben er meer. Deze hoeven niet verwijderd te worden.

Controleer ook de basis van het oor en de nek. Krabplekken, afgebroken haren of kleine korstjes daar zijn vaak het eerste bewijs dat de kat aan een oor heeft gewerkt waar u nog niet in heeft gekeken.

Let op hoe het Normaal van uw kat eruitziet. Individuele katten variëren, en de verandering ten opzichte van de eigen baseline van die kat is informatiever dan enige algemene beschrijving.

Wanneer reinigen echt het juiste antwoord is

Er zijn drie situaties waarin het reinigen van een kattenoor gepast is.

Uw dierenarts heeft het oor onderzocht, bevestigd dat het trommelvlies intact is en een reiniger voorgeschreven. Dit is veruit de meest voorkomende legitieme reden, en dit gaat meestal gepaard met een Behandeling voor een infectie.

Zichtbaar oorsmeer op de buitenste plooien die u kunt zien en bereiken. Het afvegen van de oorschelp en de ingang met vochtig watten is ongevaarlijk, zolang er niets in het kanaal terechtkomt.

Een kat met een bekende chronische ooraandoening, volgens een schema dat de dierenarts heeft opgesteld. Sommige katten hebben continu onderhoud nodig. Die beslissing behoort toe aan de persoon die met een otoscoop in het oor heeft gekeken.

Buiten die drie gevallen: laat het oor met rust. Er valt geen voordeel te behalen bij het reinigen van een normaal oor, en er is een reële prijs: de bekleding raakt geïrriteerd, het beschermende oorsmeer wordt verwijderd en achtergebleven vocht bevordert gist.

De techniek, wanneer deze is voorgeschreven

Alles binnen handbereik voordat u begint. Watten of gaasjes, nooit wattenstaafjes, en een handdoek voor het schudden.

Zet alles eerst klaar. Zodra u bent begonnen, verliest u de kat als u moet stoppen om iets te pakken.

Warm het flesje op door het een paar minuten in uw hand te houden. Koude vloeistof in het oor zorgt ervoor dat katten hevig schudden en de ervaring onthouden.

Wikkel de kat stevig in een handdoek met alleen de kop naar buiten als hij ook maar enigszins ongelukkig is met de behandeling. Een knusse wikkel is vriendelijker dan door twee mensen worden vastgehouden.

Houd de oorschelp omhoog en iets naar buiten. Dit trekt het verticale kanaal recht en geeft de vloeistof een duidelijke route naar binnen.

Vul het kanaal met de vloeistof totdat het vol is. Te weinig vloeistof doet niets nuttigs, omdat het doel is om oorsmeer naar buiten te laten drijven in plaats van het weg te deppen.

Masseer de basis van het oor aan de zijkant van de kop, onder de opening, gedurende enkele seconden. U hoort een zacht klotsend geluid. Dat geluid betekent dat de oplossing om de bocht is gekomen.

Laat de kat schudden. Stap achteruit en laat de handdoek het opvangen. Het schudden is het onderdeel dat daadwerkelijk oorsmeer naar boven brengt.

Veeg alleen weg wat u kunt zien, met behulp van watten of gaas gewikkeld rond een vinger. Ga niet verder dan waar uw vingertop op natuurlijke wijze bij kan. Nooit een wattenstaafje en nooit een borende beweging.

Stop en probeer het een andere dag opnieuw als de kat onrustig wordt. Eén sessie die uitdraait op een gevecht zal elke toekomstige poging moeilijker maken, en katten onthouden dat voor lange tijd.

Als zowel een reiniger als een Medicatie zijn voorgeschreven, reinig dan eerst en laat het interval dat uw dierenarts heeft opgegeven verstrijken voordat u de Medicatie aanbrengt. Deze samen aanbrengen verdunt het middel en spoelt het er weer uit.

Vergeet de buitenkant van het oor niet

De oorschelp is net zo belangrijk als het kanaal, en het is makkelijker te controleren.

Korstjes of schilfers aan de uiterste punt, vooral bij een witte of lichtgekleurde kat. Zonneschade bouwt zich in de loop der jaren op op dun behaarde, ongepigmenteerde oortips en kan overgaan in huidkanker. Een korstige oortip die korstjes vormt, geneest en op dezelfde plek opnieuw korstjes vormt, heeft veterinaire beoordeling nodig in plaats van een zalf. Katten met witte oren moeten uit de sterkste zon worden gehouden en in de schaduw zijn als ze buiten zijn.

Een zachte, warme, met vloeistof gevulde zwelling van de oorschelp. Dit is een bloeding in de oorschelp, meestal veroorzaakt door hevig schudden met de kop. Dit moet behandeld worden, evenals de oorzaak waarom de kat schudde.

Verdikking, haaruitval of kleine korstjes op de oorschelp. Mijt, allergie en andere huidaandoeningen laten zich hier zien.

Takjes, grasaren en klitten in de vacht achter het oor. Buitenkatten verzamelen ze, en een grasaar bij de ooringang kan zijn weg naar het kanaal vinden.

Wat u nooit moet doen

Stop geen wattenstaafje in het kanaal. Het duwt oorsmeer tegen het trommelvlies en kan dit doen scheuren.

Gebruik geen water, waterstofperoxide, chirurgische spiritus, azijnoplossingen, olijfolie, kokosolie of enig huismiddeltje. Water dat in een kanaal achterblijft, bevordert gist, peroxide en alcohol verbranden ontstoken weefsel, en oliën vangen oorsmeer op in plaats van het te verwijderen.

Gebruik geen tea tree olie of enige etherische olie in de buurt van een kat. Verschillende zijn direct giftig voor katten en ze worden door de huid opgenomen, evenals ingeslikt tijdens de vachtverzorging.

Gebruik geen product dat voor een hond, voor een andere kat of voor een vorig oorprobleem van deze kat is voorgeschreven. Het organisme kan anders zijn, en het behandelen van de verkeerde soort vertraagt de juiste zorg terwijl het oor verslechtert.

Reinig geen pijnlijk oor. Pijn betekent ontsteking of schade, en het forceren van de situatie veroorzaakt letsel en vernietigt de tolerantie van de kat voor toekomstige behandeling.

Pluk geen haar uit het kanaal. Het creëert kleine wondjes in de bekleding.

Zet niet door als de kat tegen u vecht. Stop en vraag de Kliniek om het te doen of het u te tonen.

Wanneer hulp zoeken

Boek een Bezoek voor dezelfde dag bij een scheve kopstand, rondjes lopen, trillende oogbewegingen, evenwichtsverlies of een kat die plotseling één kant niet goed kan gebruiken. Deze wijzen op het midden- of binnenoor.

Boek deze week een Bezoek voor elke geur, elke donkere of verkleurde afscheiding, roodheid, zwelling, pijn bij aanraking, aanhoudend schudden met de kop, of krabben waardoor de huid rond de ooraanzet beschadigd is.

Boek een regulier Bezoek voor een korstige, niet-genezende oortip, vooral bij een witte of lichtgekleurde kat, en voor elke nieuwe verdikking of haaruitval op de oorschelp.

Een kat die tolereert dat er week na week naar zijn oren wordt gekeken, is een kat wiens volgende oorprobleem vroeg wordt opgemerkt.

Neem het oorsmeer mee met de kat, wat betekent: niet eerst reinigen. Vertel de Kliniek wat er al in het oor is aangebracht, wat er eerder op deze kat is gebruikt en of een ander dier in huis aan het krabben is. Die drie details bepalen vaak de Diagnose voordat de otoscoop naar buiten komt.