Een kat fokken: de eerlijke controles voordat u een nestje plant

Snel antwoord

De beslissing wordt meestal genomen in de lente, onder druk van een poes die al drie weken roept. Dat is het slechtste moment om die beslissing te maken.

Katten zijn langdagfokkers. Naarmate de daglengte toeneemt, begint de cyclus van poezen, en een poes die niet gepaard heeft, heeft niet zomaar één seizoen en stopt dan. Ze is een geïnduceerde ovulator, dus zonder paring blijft ze elke paar weken in oestrus terugkeren en blijft ze roepen.

Die meedogenloosheid is wat baasjes dwingt om te fokken, en dat is de verkeerde reden. Dit artikel is de set vragen die u eerlijk moet beantwoorden vóór de beslissing, en de specifieke tests, risico's en kosten die een gepland nestje scheiden van een te voorkomen ramp.

• Een poes die nooit heeft geovuleerd, zal herhaaldelijk door het fokseizoen fietsen. Dat is normale fysiologie, geen teken dat ze een nestje nodig heeft.
• Het bepalen van de bloedgroep van beide ouders is een goedkope test die voorkomt dat een heel nestje in de eerste week sterft.
• Een genetische test die schoon terugkomt, betekent niet dat een hartscan onnodig is.
• Ga uit van een spoedkeizersnede om drie uur 's ochtends en weet van tevoren waar u naartoe zou gaan.
• Als u niet elk kitten dat niet verkocht wordt kunt houden, bent u er niet klaar voor.

Beslis in 60 seconden

Waarom het seizoen mensen ertoe aanzet

Aan de voortplantingscyclus van een poes ligt de daglengte ten grondslag. Als de lente aanbreekt, begint de cyclus en in de noordelijke helft van het jaar zal een poes die buiten leeft tot de herfst herhaaldelijk fietsen. Een poes die binnen leeft onder huishoudelijke verlichting krijgt misschien nooit de seizoenspauze.

Binnen dat seizoen is de kat een geïnduceerde ovulator. Ze laat geen eitjes los volgens een vast schema. De ovulatie wordt getriggerd door de fysieke daad van de paring, en meestal door meer dan één paring in een korte periode.

Dat ene feit verklaart bijna alles wat baasjes verontrustend vinden. Als ze niet gepaard wordt, ovuleert ze niet; als ze niet ovuleert, heeft ze geen luteale fase; zonder luteale fase keert ze binnen een paar weken terug naar oestrus en begint ze opnieuw.

Het gedrag dat volgt is dramatisch en wordt vaak aangezien voor ziekte of pijn. Een roepende poes rolt, trappelt met haar achterpoten, tilt haar achterwerk op, wordt intens aanhankelijk, kan sproeien en jankt luidkeels dagenlang. Ze lijdt niet in de zin die baasjes aannemen, maar ze staat onder echte fysiologische druk, en dat geldt ook voor het huishouden.

Er volgen twee dingen. Ten eerste is het geluid geen reden om te fokken, want één nestje lost het niet op; ze zal na het spenen weer fietsen. Ten tweede zal een niet-gecastreerde poes die zelfs kort ontsnapt tijdens deze periode zeer waarschijnlijk zwanger terugkeren, mogelijk met kittens van meer dan één kater.

De eerlijkheidstest

Waarom wilt u dit nestje?

De redenen die standhouden zijn beperkt: u werkt binnen een fokprogramma, met geregistreerde katten, gescreend op de aandoeningen die het ras met zich meebrengt, en u kunt elk kitten plaatsen of houden. De redenen die niet standhouden zijn onder andere de kinderen het laten zien, de kosten van de kat terugverdienen, één kitten van haar willen en denken dat het haar rustiger zal maken.

Kunt u de slechtste versie betalen?

Het realistische slechtste scenario is een spoedkeizersnede buiten kantooruren, een poes die daarna intensieve zorg nodig heeft en een nestje dat met de fles grootgebracht moet worden. Met de fles grootbrengen betekent wekenlang dag en nacht voeden, elke paar uur, inclusief het ontlasten van elk kitten na elke voeding. Dat is een baan, geen hobby.

Wie is er thuis?

Het werpen gebeurt meestal 's nachts. Iemand moet aanwezig en wakker genoeg zijn om problemen te herkennen en beschikbaar zijn om te rijden.

Wat gebeurt er met de kittens die u niet kunt plaatsen?

Het kattenseizoen betekent dat asielen het drukst zijn precies wanneer uw nestje klaar is om te vertrekken. Als het eerlijke antwoord op "wat als niemand de laatste twee neemt" iets anders is dan "ze blijven hier", stop dan.

Wat gebeurt er daarna met de poes?

Haar met pensioen sturen en castreren is onderdeel van het plan, geen bijzaak. Een niet-gecastreerde poes draagt een levenslang risico op pyometra, wat een chirurgisch noodgeval is, en een hoger levenslang risico op borstkanker.

Is ze de juiste Leeftijd?

Een poes kan maanden voordat ze fysiek volwassen is bevrucht raken. Het fokken met een kat die nog groeit is een welzijnsprobleem en registers stellen om een reden minimumleeftijden vast. Aan de andere kant brengt een eerste nestje bij een oudere poes meer risico met zich mee dan een eerste nestje bij een jongvolwassene.

Is ze op het juiste Gewicht en in de juiste conditie?

Een zwaarlijvige poes heeft een hoger percentage geboortemoeilijkheden. Een dunne poes zal door lactatie meer conditie verliezen dan ze kan missen. De conditie moet vóór de paring worden beoordeeld en gecorrigeerd, niet tijdens de zwangerschap.

De uitrusting is het minste van alles. Wat een nestje werkelijk kost, is screening vóór de paring, veterinaire zorg tijdens en na, en de tijd waar niemand rekening mee houdt.

De tests die de moeite waard zijn en wat ze niet dekken

Infectieziekten, bij beide katten.

De status van het kattenleukemievirus en het kattenimmunodeficiëntievirus moet bekend zijn voor de poes en de kater voordat ze elkaar ontmoeten. Het binnenhalen van een niet-geteste kat in uw huis, of uw poes naar een kat sturen, is hoe deze virussen een huishouden binnendringen. De vaccinatiestatus moet vóór de dracht actueel zijn, niet tijdens, omdat sommige vaccins niet aan zwangere poezen worden gegeven.

Bloedgroepbepaling, bij beide katten.

Dit is de goedkoopste test op de lijst en degene die het vaakst wordt overgeslagen. Als de poes bloedgroep B heeft en de kater type A, worden kittens die type A erven gezond geboren en absorberen ze vervolgens anti-A-antilichamen uit haar colostrum op hun eerste levensdag. Die antilichamen vernietigen de eigen rode bloedcellen van de kittens.

De kittens worden zwak, stoppen met drinken, kunnen donkerrode of bruine urine plassen, worden geelzuchtig en sterven vaak binnen enkele dagen. Overlevers verliezen soms het puntje van de staart of de oren. Het heet neonatale isoerythrolyse, het is volledig te voorkomen en het komt vaker voor bij rassen waar type B vaker voorkomt, waaronder Britse Kortharen, Devon en Cornish Rex, Turkse rassen en Birmanen.

Preventie is simpel: bepaal de bloedgroep van beide katten vóór de paring. Als de combinatie riskant is, kies dan een andere kater, of plan met uw Dierenarts om de kittens de eerste levensdag bij de poes weg te houden en een vervanger te voeren, aangezien de darm die antilichamen slechts in een kort venster na de geboorte absorbeert.

Rasspecifieke screening.

De specifieke tests hangen volledig af van het ras en uw rasvereniging of club zal de huidige lijst publiceren. Gevestigde voorbeelden zijn polycysteuze nierziekte bij Perzen en verwante rassen, erfelijke vormen van hypertrofische cardiomyopathie bij Maine Coons en Ragdolls, pyruvaatkinasedeficiëntie en progressieve retina-atrofie bij verschillende oosterse en gevlekte rassen, en heupdysplasie bij Maine Coons.

Waarom een schone DNA-test niet het einde is.

Dit is het punt waar het meeste fokadvies de mist in gaat. Een DNA-test vertelt u alleen over de specifieke mutaties waar hij naar zoekt. Hypertrofische cardiomyopathie bij katten wordt niet volledig verklaard door de bekende mutaties, dus een genetisch schone kat kan nog steeds de ziekte ontwikkelen en de aanleg doorgeven. Screening door middel van echocardiografie, herhaald met tussenpozen tijdens het fokleven van de kat, is wat het werkelijk detecteert. Behandel DNA-resultaten en beeldvorming als twee verschillende hulpmiddelen die twee verschillende vragen beantwoorden.

Conditie, Gewicht, gebitsgezondheid en parasietenbestrijding moeten allemaal goed zijn vóór de paring in plaats van gecorrigeerd te worden tijdens de zwangerschap.

Wie heeft zware bevallingen en waarom

Brachycefale rassen.

Perzen en Exotics combineren een brede, ronde kittenkop met een moederlijk bekken dat niet is verbreed om daarbij te passen. Moeilijke geboortes en keizersnedes komen vaker voor en dit is een bekende kost van het koptype in plaats van pech.

Eenlingnestjes.

Een enkel groot kitten is een klassieke oorzaak van geboortemislukking. De bevalling hangt deels af van signalen van de kittens en van voldoende baarmoederstimulatie, en één te groot kitten in een ruime baarmoeder zorgt vaak niet voor een effectieve bevalling. Als een scan één kitten laat zien, bespreek dan vooraf een geplande aanpak met de Dierenarts.

Een eerder gebroken bekken.

Dit is degene die reddingsbaasjes overkomt. Katten die door auto's worden geraakt, breken vaak het bekken en de breuk geneest met een vernauwd bekkenkanaal. De kat is volledig gezond en geeft geen teken van het probleem totdat ze er geen kitten doorheen kan krijgen. Als uw poes een voorgeschiedenis van trauma heeft, heeft ze radiografieën nodig voordat ze wordt gepaard, niet daarna.

Zeer jonge of zwaarlijvige poezen.

Beide verhogen de kans op een ineffectieve bevalling.

Eerdere dystocie.

Een poes die bij een vorig nestje hulp nodig had, heeft die vaker weer nodig.

Hoe een bevalling er werkelijk uitziet en wanneer te bellen

De dracht duurt ongeveer 63 tot 67 dagen. In de laatste week zal de poes meestal ergens een afgesloten, donkere en rustige plek zoeken om te nestelen. Geef haar die plek ruim van tevoren, in een kamer waar niet doorheen gelopen wordt.

De eerste fase is rusteloosheid, hijgen, spinnen, herhaaldelijke bezoeken aan het nest en vaak verlies van eetlust. Contracties zijn nog niet zichtbaar. Dit kan uren duren.

De tweede fase is zichtbaar persen, en hier telt de tijd. Spreek vooraf exacte drempels af met uw Dierenarts en schrijf ze op. De algemeen gebruikte drempels zijn dat krachtig, productief persen zonder dat er een kitten verschijnt, of een lang interval tussen kittens nadat de actieve bevalling is begonnen, beide rechtvaardigen een telefoontje in plaats van meer wachten.

Bel onmiddellijk, op elk moment, voor een van deze gevallen: groene of zwarte afscheiding voordat het eerste kitten is geboren, een kitten dat zichtbaar is bij de vulva en niet vordert, hevig vers bloeden, een poes die zwak wordt, instort of trilt, of een poes die stopt met bevallen terwijl u nog kittens kunt voelen.

Observeer na de geboorte de poes net zo nauwlettend als de kittens. Koorts, een stinkende afscheiding, een harde, hete, pijnlijke melkklier, weigering om te eten of een poes die het nest negeert, vereisen allemaal aandacht op dezelfde dag. Trillingen of epileptische aanvallen bij een zogende poes zijn een noodgeval en kunnen wijzen op een gevaarlijke daling van het calciumgehalte in het bloed.

Poezen kiezen afgesloten, donkere, rustige plaatsen om te bevallen. Als u die niet aanbiedt, zal ze haar eigen plek vinden, meestal in een kledingkast of onder een bed op het slechtste moment.

De eerste weken en de dingen die stilletjes misgaan

Weeg elk kitten elke dag op een grammenweegschaal. Een gestage dagelijkse toename is de meest betrouwbare indicator dat een nestje gedijt, en het detecteert een falend kitten een dag of meer voordat het er ongezond uitziet.

Een kitten dat niet aankomt, aanhoudend huilt, koel aanvoelt of slap is, heeft onmiddellijk hulp nodig. Pasgeboren kittens kunnen hun eigen temperatuur niet goed regelen, kunnen de bloedsuikerspiegel niet lang op peil houden en verslechteren binnen uren in plaats van dagen.

Houd de omgeving van de poes warm, tochtvrij en schoon, en verstoor het nest in de eerste dagen zo min mogelijk. Hanteren is prima en nodig voor het wegen; een stroom bezoekers niet.

Plan het veterinaire schema voordat de kittens worden geboren: ontwormen, eerste Vaccinaties, chippen en gezondheidscontroles vallen allemaal samen voordat ze naar nieuwe huizen gaan, en elk heeft een timing die wordt bepaald door de Leeftijd van het kitten.

Kittens mogen pas naar nieuwe huizen vertrekken als ze zelfstandig eten, gesocialiseerd zijn en oud genoeg zijn. Veel landen stellen een wettelijke minimumleeftijd vast en gerenommeerde registers stellen een hogere vast.

Als u heeft besloten niet te fokken

Castratie is het antwoord op het roepen, en het is ook het antwoord op sproeien, ontsnappingspogingen, gevechten met katers, ongeplande nestjes en pyometra.

De timing is een gesprek met uw Dierenarts. Het traditionele advies om te wachten tot na een eerste seizoen is in veel landen niet meer de standaardpraktijk, en er zijn goede redenen om te castreren voordat een poes bevrucht kan raken, gezien hoe vroeg dat kan zijn.

Terwijl u wacht, houdt u een roepende poes strikt binnenshuis, beveilig ramen en balkons en onthoud dat een vastberaden kater even gemakkelijk een weg naar binnen zal vinden als zij een weg naar buiten. Gebruik hormonale onderdrukking niet zomaar; het heeft bijwerkingen en mag alleen op veterinair advies worden gebruikt.

Wat u nooit moet doen

Fok niet om de kosten van de kat terug te verdienen. Het werkt niet, en zodra het winstgevend begint te lijken, heeft u bezuinigd op iets wat van belang was.

Gebruik geen ongeregistreerde, ongeteste kater omdat hij in de buurt is en gratis.

Sla de bloedgroepbepaling niet over omdat de poes er gezond uitziet. Zij zal gezond zijn. De kittens zijn degenen die betalen.

Accepteer geen dekafspraak zonder actuele testresultaten en vaccinatiebewijzen te zien.

Laat een poes geen nestjes achter elkaar krijgen. Ze heeft hersteltijd nodig en de registers die limieten stellen, doen dat om goede redenen.

Probeer niet een kitten dat vastzit eruit te trekken. Tractie met de hand verwondt het kitten en de poes.

Geef de poes tijdens de dracht of lactatie geen Medicatie, supplement of ontwormingsmiddel zonder veterinaire aanwijzing. Verschillende routinematige producten zijn in deze fasen niet veilig.

Herplaats kittens niet vroeg, zelfs niet naar goede huizen. Verwijdering voordat ze er klaar voor zijn, veroorzaakt blijvende gedragsproblemen.

Wat de Dierenarts wil

Wanneer hulp inroepen

Ga nu voor groene of zwarte afscheiding vóór het eerste kitten, een kitten dat halverwege vastzit, hevig bloeden, een poes die instort, trilt of epileptische aanvallen heeft, of een poes die stopt met bevallen terwijl er nog kittens binnenin zitten.

Op dezelfde dag voor een kitten dat zwak, koel of slap is of donkere urine plast in de eerste week, een poes die dof, koortsig is, niet eet of na de bevalling stinkende afscheiding heeft, of een harde, hete, pijnlijke melkklier.

Boek vóór alles een consult vóór het fokken. Bijna elk ernstig probleem in dit artikel is tijdens die afspraak te voorkomen en daarna niet meer te herstellen.