Grit voor vogels: wie heeft het nodig, wie wordt erdoor geschaad en wat is het risico op verstopping?

Snel antwoord

Grit wordt naast bijna elk zaadmengsel voor vogels verkocht, en voor de vogels die de meeste mensen houden is het onnodig en kan het dodelijk zijn.

Papegaaien, grasparkieten, valkparkieten, dwergpapegaaien, conures en ara's pellen hun zaden met de snavel en slikken alleen de kern door. Zij hebben niets aan de harde maalstenen die een duif of kip nodig heeft, en een ziek vogeltje dat bij een open bakje grit kan, kan zijn maag ermee volstouwen.

• Onoplosbaar grit (kwarts, graniet, silicazand) is een maalhulp. Het blijft in de spiermaag.

• Oplosbaar grit (oesterschelpen, sepia, kalksteen) lost op in het maagzuur. Het is een calciumbron, geen maalhulp, en op verpakkingen worden beide constant verward.

• Vogels die zaden in hun geheel doorslikken, zoals duiven, tortelduiven en pluimvee, gebruiken onoplosbaar grit. Vogels die zaden pellen met de snavel doen dat niet.

• Grit verhelpt geen slecht dieet, levert geen zinvolle vitaminen en helpt niet bij spijsverteringsklachten.

• Een vogel die plotseling grit begint te eten, vertelt u dat er iets mis is. Dat is een reden om naar de Dierenarts te gaan, niet om het bakje bij te vullen.

:::danger
Laat onoplosbaar grit nooit vrij beschikbaar voor een papegaaiachtige vogel.

Een vogel die misselijk, ondervoed of in pijn is, zal te veel grit eten. Omdat de spiermaag een gespierde maalkamer is met een nauwe uitgang, kan die massa de afvoer blokkeren, en een verstopte kliermaag of spiermaag is dodelijk. De vogels die hier het vaakst aan overlijden zijn grasparkieten en valkparkieten, en dat zijn precies de vogels waarvoor grit het meest agressief wordt aangeprezen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom de spiermaag het antwoord verandert

Vogels verwerken voedsel in twee magen. De kliermaag produceert zuur en enzymen. De spiermaag is een dikke gespierde kamer die fysiek vermaalt wat er binnenkomt.

Bij een zaadetende vogel die zaden in zijn geheel doorslikt, heeft de spiermaag iets hards nodig om het zaad tegenaan te drukken. Kleine steentjes doen dat werk, en de vogel vervangt ze naarmate ze slijten. Duiven en pluimvee houden een werkzame voorraad van deze steentjes aan en zullen er actief naar zoeken.

Een papegaai geeft de spiermaag niet hetzelfde probleem. Hij houdt het zaad in zijn poot of tegen de bovensnavel, splitst de huls en slikt de zachtere kern door. De spiermaag is nog steeds gespierd, maar het materiaal dat erin terechtkomt is al opengebroken.

Dit is geen subtiel verschil in efficiëntie. Het is het verschil tussen een molen die molenstenen nodig heeft en een molen die dat niet heeft.

Kanaries en vinken zitten in de meeste mensen hun gedachten in het midden, maar ook zij pellen zaden met hun snavel. Daarom plaatsen vogelartsen hen bij deze vraag meestal bij de papegaaien en niet bij de duiven.

Oplosbaar en onoplosbaar, en waarom de verpakking ze verart

Twee totaal verschillende producten worden onder hetzelfde woord verkocht.

Onoplosbaar grit is kwarts, graniet of silicazand. Het lost niet op in maagzuur. De gehele functie is mechanisch en het blijft in de spiermaag totdat het is versleten of wordt uitgescheiden.

Oplosbaar grit is oesterschelp, kalksteen of sepia. Het lost op. Het draagt bij aan calcium en maalt helemaal niets.

Een baasje dat leest dat zijn vogel "grit nodig heeft voor calcium" en vervolgens een zak granietgrit koopt, heeft iets gekocht dat geen calcium levert en een risico op verstopping met zich meebrengt. Een baasje dat leest dat "grit verstoppingen veroorzaakt" en vervolgens de sepia weggooit, heeft een veilige calciumbron zonder reden verwijderd.

De manier om verwarring te voorkomen is om het woord grit volledig te negeren en twee aparte vragen te stellen. Heeft deze soort een maalhulp nodig? Heeft deze vogel meer calcium nodig, en van wat?

Wat een vogel daadwerkelijk nodig heeft voor calcium

Calcium is het belangrijkst bij leggende hennen van elke soort, bij opgroeiende vogels en bij grijze roodstaartpapegaaien, die bekendstaan als vatbaar voor een laag calciumgehalte in het bloed.

De bruikbare bronnen zijn een uitgebalanceerd dieet met pellets, sepia, een eenvoudig mineraalblok en calciumrijk voedsel zoals donkergroene bladgroenten. Calcium heeft ook vitamine D3 nodig om te worden opgenomen, wat uit het dieet in de vorm van uitgebalanceerd voer komt of uit geschikte ultraviolette verlichting waar dat wordt geboden.

Zaadmengsels zijn de reden waarom calciumproblemen überhaupt ontstaan. De meeste zaden zijn vetrijk en arm aan calcium, en een vogel die alleen zonnebloempitten of gierst mag kiezen, eet een dieet dat slechter is dan de mix op het etiket suggereert.

Het toevoegen van grit doet daar niets aan. Het is een klein, goedkoop product dat het baasje het gevoel geeft een voedingstekort te hebben aangepakt dat nog steeds precies hetzelfde is.

Hoe een gezonde spijsvertering eruitziet

Een vogel waarvan de spijsvertering werkt, is alert, zit stabiel op de stok en behoudt zijn Gewicht. Ontlasting en het wekelijkse Gewicht zullen een probleem laten zien voordat de vogel er ongezond uitziet.

De ontlasting is de indicator. Een normale uitwerpsel heeft drie delen: een gevormd ontlastingsgedeelte, een wit of gebroken wit uraatgedeelte en heldere vloeibare urine.

Hele, onverteerde zaden in het ontlastingsgedeelte zijn abnormaal. Ze suggereren dat het voedsel erdoorheen komt zonder te worden afgebroken, en bij een vogel is dat een van de klassieke Symptomen van kliermaag- of spiermaagziekte.

Gewicht is de andere indicator. Een grammenweegschaal en een wekelijkse weging ontdekken een spijsverteringsprobleem weken voordat het zichtbaar is, omdat veren de lichaamsconditie volledig verbergen. Weeg op hetzelfde tijdstip van de dag, bij voorkeur 's ochtends voor de eerste voeding.

Een vogel die normaal verteert, heeft ook een krop die leegloopt. Bij een volwassen vogel hoort het voedsel vele uren later niet meer in de krop te zitten.

Veranderingen die betekenen dat u vandaag in actie moet komen

Braken dat geen baltsgedrag is.

Een vogel die met zijn hoofd knikt en voedsel opbrengt voor een spiegel, een speeltje of een favoriet persoon, gedraagt zich normaal. Een vogel die met zijn kop schudt en materiaal opzij slingert, met natte, bevlekte veren rond het gezicht, braakt, en dat is een Symptoom van de kliermaag.

Hele zaden in de ontlasting.

Voedsel verlaat het spijsverteringskanaal onverwerkt. Dit heeft Analyse nodig.

Persen, of een gebogen houding op de stok waarbij de staart wipt.

Staartwippen in rust is een teken van ademhalingsmoeilijkheden, maar in combinatie met persen en een bolle houding is het een noodgeval bij elke kleine vogel.

Plotselinge intense interesse in grit, zand, bodembedekking of verf.

Eetlust voor niet-eetbaar materiaal komt voor bij vogels die ongezond zijn, en bij vogels die tekorten hebben. Het komt ook voor bij zware metalenvergiftiging, waarbij de vogel aan iets van metaal heeft gekauwd en zich nu ziek voelt. Alle drie zijn redenen voor een Bezoek aan de Dierenarts.

Gewicht dat week na week daalt.

Elke consistente achteruitgang heeft onderzoek nodig, ongeacht hoe de vogel eruitziet.

De differentiële diagnose waar uw Dierenarts mee zal werken

Een vogel die braakt, gewicht verliest en hele zaden uitpoept, heeft niet één voor de hand liggende oorzaak, en gritverstopping is slechts één item op de lijst.

Elk van deze wordt anders aangepakt, daarom is het nuttig als het Baasje de tijdlijn nauwkeurig beschrijft in plaats van zelf naar de oorzaak te raden.

De routine die problemen vroeg opvangt

Wat u nooit moet doen

Bied geen grit aan "voor het geval dat". Er is geen voordeel voor een vogel die zaden pelt, en het nadeel is een verstopping die dodelijk kan zijn.

Gebruik geen grit of houtskool om spijsverteringsproblemen te behandelen. Vooral houtskool bindt voedingsstoffen en lost de onderliggende oorzaak niet op, en een vogel die ongezond is, moet worden onderzocht in plaats van behandeld met Medicatie.

Bekleed een kooi niet met schuurpapier of grindpapier en gebruik geen schuurpapier voor zitstokken. Vogels kauwen op waar ze op staan, en schurende zitstokken veroorzaken ook doorligwonden aan de onderkant van de voet.

Beschouw een mineraalblok niet als vervanging voor een uitgebalanceerd dieet. Het is een aanvulling op een adequaat dieet, geen correctie voor een slecht dieet.

Ga er niet vanuit dat omdat een wild familielid aarde eet, uw vogel een bakje met steentjes nodig heeft. Het eten van klei en aarde bij wilde papegaaien wordt begrepen als mineraalinname en gifstofbinding, en het is geen maalgedrag.

Als uw vogel grit heeft gegeten

Verwijder de bron onmiddellijk en houd bij hoeveel er ongeveer beschikbaar was en hoe lang.

Probeer de vogel niet te laten braken, geef geen oliën en bied niets aan om het "door te spoelen". Een vogel met een gedeeltelijk geblokkeerde uitgang kan door dat soort interventies een volledige obstructie krijgen.

Breng de vogel dezelfde dag naar een vogelarts als hij braakt, perst, bol zit of is gestopt met eten. Röntgenfoto's zijn hier de snelle oplossing, omdat grit dicht is en duidelijk zichtbaar.

Neem de verpakking mee. Weten of het graniet, kwarts, oesterschelp of een gemengd product is, verandert de interpretatie van de afbeelding.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een vogelarts voor een van deze symptomen:

• Braken of opbrengen van voedsel met natte, bevlekte veren in het gezicht
• Hele zaden in de ontlasting
• Persen, een gebogen houding of een bolle vogel die laag op de stok zit
• Plotseling dwangmatig eten van grit, zand, verf of metaal
• Elke vogel die is gestopt met eten

Maak een reguliere afspraak voor gestaag gewichtsverlies, een vogel die slechts één soort zaad eet, of als u niet zeker weet of het mineraalproduct dat u heeft aangeboden geschikt is voor uw soort.

Neem mee: het logboek van het gewicht, een foto van de ontlasting van de laatste vierentwintig uur op simpel papier, de verpakking van het voer, de verpakking van het grit of mineraalproduct en een lijst van alles van metaal waar de vogel toegang toe heeft. Die combinatie beantwoordt de meeste vragen die de Dierenarts zal stellen.