Dişi yılanlar: yumurta sıkışması, infertil yumurtalar ve foliküler staz

Hızlı cevap

Dişi bir yılan, daha önce hiç erkekle karşılaşmış olsun ya da olmasın döngüye girer ve sonuçta oluşan yumurtaların mutlaka dışarı çıkması gerekir.

Tamamen yalnız tutulan bir dişi yılan folikül geliştirebilir, ovülasyon yapabilir ve bir infertil yumurta kümesi üretebilir. Bu yumurtaları tutmak, döllenmiş olanları tutmak kadar tehlikelidir ve daha önce hiç üreme deneyimi olmayan sahipler genellikle hazırlıksız yakalananlardır.

Evcil yılanlarda üremeye bağlı ölümlerin çoğuna iki ayrı sorun neden olur. Birinde foliküller gelişir ancak asla ovülasyon gerçekleşmez ve aylarca orada kalırlar. Diğerinde ise yumurtalar normal şekilde oluşur ancak dişi onları dışarı çıkaramaz.

• Karın bölgesinin ortasında şişlik olan ve yemek yemeyi reddeden bir dişi, bir evre değil, bir veteriner vakasıdır.
• Bir yumurtayı hareket ettirmek için vücut boyunca asla sıkmayın, sağmayın veya bastırmayın. Bu, yumurtaların içeride patlamasına neden olur.
• Ventten dışarı çıkan bir yumurtayı veya dokuyu asla çekmeyin.
• İhtiyaç duymadan önce uygun bir yumurtlama alanı sağlayın. Yuva alanı eksikliğinden kaynaklanan tutulmalar yaygındır ve önlenebilir.
• Üretmeyi planlamadığınız bir dişiyi soğutmayın veya kış uykusuna yatırmayın.

:::danger
Bir yılanın içindeki yumurtayı asla elinizle çıkarmaya çalışmayın.

Yumurtayı vücut boyunca ilerletme tavsiyesi bakıcı forumlarında sürekli olarak karşımıza çıkar ve bu yılanları öldürür. Yılanlardaki yumurta kabukları sert değil derimsidir ve uygulanan baskı, yumurtaların ovidukt (yumurta kanalı) içinde patlamasına neden olur. İçerik vücut boşluğuna dökülerek şiddetli bir inflamatuar reaksiyona ve sepsise yol açar; bu durum genellikle ölümcüldür ve her zaman orijinal sorundan daha ciddidir.

Aynı durum, ventte görünen bir yumurtayı çekmek için de geçerlidir. Bu işlem ovidukt duvarını yırtar ve bu yırtık dışarıdan onarılamaz.
:::

60 saniyede karar verin

Neden bir dişi erkek olmadan döngüye girer

Dişi bir yılanda folikül gelişimi çevre ve vücut durumu tarafından yönlendirilir. Bir soğuma ve ardından ısınma dönemi, gün uzunluğundaki değişiklikler ve dişinin yeterli rezerve sahip olması, sürecin başlaması için yeterlidir.

Çoğu türde ovülasyon çiftleşmeye bağlı değildir. Yalnız bir dişi folikül geliştirebilir, ovülasyon yapabilir, kabuklu yumurtalar oluşturabilir ve tam bir infertil yumurta kümesi bırakabilir. Bakıcılar bunlara infertil yumurta derler ve dişinin vücudu aynı işi yapmış ve aynı riskleri almıştır.

Üretici olmayan sahiplerin bu sorunla karşılaşmasının nedeni budur. Kışın soğuyan, ilkbaharda ısınan bir odada tutulan, iyi beslenen yetişkin bir dişi, bu ipuçlarını alır. Bunun iki pratik sonucu vardır: üretmeyi düşünmediğiniz bir dişi, kış uykusuna yatırmak yerine yıl boyu stabil bir sıcaklıkta tutulmalıdır ve iyi kondisyondaki iri, fazla beslenmiş bir dişi, zayıf bir dişiye göre döngüye girmeye daha meyillidir.

Canlı doğuran türler aynı mantığı farklı anatomi ile takip eder. Boalar ve diğer vivipar yılanlar kabuklu yumurtalar yerine gelişmekte olan yavrular taşır ve eşdeğer başarısızlık, içeride ölen bir fetüsün kısa sürede bir enfeksiyon kaynağı haline gelmesi nedeniyle en az diğeri kadar tehlikeli olan fetus tutulmasıdır.

Normal bir gebelik süreci nasıl görünür

Üreme döngüsü sırasında uzun bir açlık normaldir. Hiç yumurta bırakmayan bir dişideki uzun açlık ise normal değildir.

Ovülasyon.
Vücudun orta üçte birlik kısmında ani, belirgin bir şişlik; bir öğün yemeğinden oldukça farklıdır ve yerleşmeden önce yaklaşık bir gün sürer. Birçok bakıcı bunu tamamen gözden kaçırır. Eğer görürseniz tarihi not edin, çünkü bu, onu izleyen her şeyin başlangıç noktasıdır.

Ovülasyon sonrası deri değişimi.
Ovülasyondan birkaç hafta sonra gerçekleşen bir deri değişimi. Bu, çoğu bakıcının tanıdığı bir işarettir ve yumurtlama sürecine giden sayacı başlatır.

Yemek yemeyi reddetme.
Normaldir ve genellikle uzun sürer. Gebe bir dişi aylarca yemeyebilir. Bu, genel durumu iyi olan bir yılanda uzun süreli açlığın beklendiği nadir durumlardan biridir.

Duruş ve pozisyon.
Gebe dişiler, genellikle sıcak ucun etrafına sarılarak veya ona yaslanarak daha fazla zaman geçirirler. Birçoğu, özellikle top pitonları, orta kısımları karın kısmen yukarı bakacak şekilde kıvrılarak yatar. Bu normal bir davranıştır ve nörolojik bir belirti değildir.

Yumurtlama öncesi huzursuzluk.
Arayış, alanı devriye gezme, köşelere ve saklanma yerlerinin altına girme. Bir yuva alanı arıyordur; eğer ona bir tane vermediyseniz, işte bu an önemlidir.

Yumurtlama.
Yumurtalar saatler içinde üretilir ve dişi genellikle kümenin etrafına sıkıca sarılır. Canlı doğuranlar yavrularını yine saatler süren bir süreçle peş peşe dünyaya getirir.

Sonrası.
Suya, sıcaklığa, sessizliğe ve kademeli olarak yemek yemeye geri dönmeye ihtiyacı olan gözle görülür derecede daha ince, yorgun bir dişi. Yumurtlama sonrası dişiler kötü deri değişimi yaşamaya ve form kaybetmeye yatkındır, bu yüzden bu dönem kutlama ve ihmal yerine yakın bir kilo takibi dönemi olmalıdır.

İki ana sorun

Ovülasyon öncesi foliküler staz.
Foliküller yumurtalıkta büyür ancak ovülasyon asla gerçekleşmez. Geri de gerilemezler. Dişi şiş kalır, yemek yemeyi reddeder ve karnı geniş kalırken yavaş yavaş kondisyon kaybeder. Bu durum aylarca sürebilir.

İpucu uyumsuzluktur: boyun, omurga ve kuyruk bölgesinden incelen ama orta kısmı geniş kalan, herhangi bir ovülasyon şişliği ve ovülasyon sonrası deri değişimi kaydedilmemiş bir yılan. Yalnız bırakıldığında foliküller diğer organlara baskı yapar ve inflamasyon odağı haline gelir. Tıbbi tedavi nadiren çözüm olur ve genellikle kesin çözüm, yumurtalıkların cerrahi olarak alınmasıdır; bu durum evcil hayvan olan bir dişide nüksü önleme avantajına sahiptir.

Ovülasyon sonrası yumurta veya fetus tutulması.
Dişi yumurtaları oluşturur ancak dışarı çıkaramaz. Nedenler iki gruba ayrılır ve bunları ayırt etmek tedaviyi belirler.

Obstrüktif (tıkayıcı) nedenler mekaniktir: aşırı büyük, şekilsiz veya aşırı kalsifiye bir yumurta, iki yumurtanın aynı anda gelmesi, daha önceki yaralanmalardan veya metabolik kemik hastalığından kaynaklanan pelvik veya omurga deformitesi veya yolda bir kitle. Bunlar fiziksel müdahale gerektirir ve kasılmayı uyarıcı ilaçlar yardımcı olmaz, hatta zarar verebilir.

Non-obstrüktif (tıkayıcı olmayan) nedenler işlevseldir: dişinin taşıdığı küme için çok küçük veya çok genç olması, kötü kondisyon, uzun süren bir kümeden sonra yorgunluk, dehidrasyon, sürekli kas gücü için çok serin bir alan, düşük kalsiyum, enfeksiyon veya basitçe kabul edilebilir bir yuva yerinin olmaması. Bunların bazıları çevresel koşulların düzeltilmesine ve tıbbi tedaviye yanıt verir.

Belirtiler her iki durumda da aynıdır. Hiçbir sonuç vermeyen uzun süreli ıkınma. Başlayıp duran ve dişinin hala açıkça bir şeyler taşıdığı bir küme. Ventten akıntı, kan veya kötü koku. Prolabe olmuş doku. Halsiz, zayıf ve kas tonusunu kaybetmiş bir dişi. Bunlardan herhangi biri aynı gün acil durumdur.

Karın bölgesindeki şişliğin diğer nedenleri

Yakın zamandaki bir öğün.
Günler içinde kuyruğa doğru hareket eden ve sonra kaybolan ayrık bir şişlik. Yumurtalar ve foliküller hareket etmez.

Kabızlık veya impaksiyon.
Serttir ve genellikle vente doğru daha geridedir. Yılan genellikle normal beslenmiştir ve dışkı çıkarmamıştır. Substrat yutulması sık bir nedendir.

Obezite.
Yerel değil, genelleştirilmiş, yumuşaktır. Vücut kesiti normal ekmek şekli yerine yuvarlaklaşır, kuyruk tabanında ve boyun kıvrımlarında yağ görülür. Obez bir yılanın üreme sorunları yaşama olasılığı daha yüksektir, bu yüzden iki durum bir arada bulunur.

Sölomik sıvı.
Yumuşaktır, yılan pozisyon değiştirdiğinde yer değiştirir, genellikle başka nedenlerle rahatsız olan bir yılanda görülür.

Organ büyümesi veya kitle.
Sert, asimetrik, hareket etmez ve genellikle herhangi bir üreme geçmişi olmayan, kondisyon kaybeden bir yılanda görülür.

Apse veya granülom.
Sert ve yereldir, bazen yara veya enfeksiyon öyküsü vardır.

Önemli ayrıştırıcılar şunlardır: yılanın cinsiyeti, mevsim, ovülasyon şişliği ve ovülasyon sonrası deri değişiminin görülüp görülmediği ve yılanın hala yemek yiyip yemediği. Bahar aylarında, yemek yemeyen ve karnı şiş bir dişi, aksini kanıtlayana kadar üreme vakasıdır.

Yumurtlayabilmesi için ortamı hazırlamak

Yılanın tamamının sığabileceği büyük, karanlık ve nemli bir saklanma yeri, tutulmayı önleyen en önemli unsurdur.

Yumurtlama kutusu.
Yılanın tamamını rahatça alabilecek kadar büyük, karanlık, tek girişli, nemli sphagnum yosunu veya ıslak olmayan ancak nemi tutan benzer bir substratla doldurulmuş bir kap. İhtiyacı olacağını düşünmeden önce yerleştirin. Uygun bir yeri olmayan bir dişi tutmaya çalışacaktır ve tutmak, işlevsel bir sorunun tıbbi bir sorun haline gelmesine neden olur. Uygun bir şeyi olmayan dişiler genellikle su kabına yumurtlar, bu da döllenmiş yumurtaları boğar ve size ortamın yanlış olduğunu anlatır.

Su ve nem.
Temiz suya ve türe uygun neme sürekli erişim. Dehidrasyon, yumurtaları çıkarma yeteneğini azaltır ve katkıda bulunan en yaygın faktörlerden biridir.

Sıcaklık.
Doğru ve korunmuş bir sıcak uç. Yumurtlama sürekli bir kas çalışmasıdır ve ektotermlerde kas çalışması sıcaklıkla desteklenir.

Sessizlik.
Gebe bir dişiyi gerekli olmadıkça tutmayın ve yumurtlayan veya kümenin üzerinde kıvrılmış olan bir dişiyi asla rahatsız etmeyin. Süreci kesintiye uğratmak, başlı başına bir tutulma nedenidir.

Sadece boyut değil, kondisyon.
Zayıf bir dişi çiftleştirilmemelidir ve obez bir dişi, distosi (doğum güçlüğü) açısından daha yüksek risk altındadır. Bir dişiyi yetişkin boyutuna ulaşmadan çiftleştirmek, mevcut en güçlü risk faktörlerinden biridir.

Üst üste gelen mevsimlerde çiftleştirmeyin.
Bir dişinin rezervlerini yenilemesi gerekir. Arka arkaya gelen kümeler, yumurtlamayı bitiremeyen yorgun dişiler üretir.

Çiftleştirmediğiniz bir dişiyi soğutmayın.
Tropikal türler için bu durum iki kat daha önemlidir, çünkü soğuk dönem hem bir üreme tetikleyicisi hem de kendi başına bir sağlık riskidir.

Veteriner ne yapar?

Görüntüleme ilk adımdır ve her şeye karar veren soruyu yanıtlar. Röntgenler, kabuklu yumurtaları, sayılarını, boyutlarını ve şekillerini gösterir. Ultrason, yumuşak folikülleri kabuklu yumurtalardan ayırt eder ve sıvıları veya canlı doğuranlarda fetusun canlılığını gösterir. Birlikte, foliküler stazı yumurta tutulmasından ve obstrüktif tutulmayı non-obstrüktiften ayırırlar.

Kan testleri; kalsiyuma, enfeksiyon belirtilerine ve organ fonksiyonlarına bakar; bunların hepsi planı değiştirir.

Sıvı ve sıcaklık, dehidre olmuş veya tükenmiş bir dişide her şeyden önce gelir.

Non-obstrüktif tutulma için, tıkanıklık elendikten sonra rahim kasılmasını uyaran bir ilaç ile tıbbi yönetim kullanılabilir. Bunu körü körüne vermek tehlikelidir, bu yüzden evde tedavi asla uygulanmaz.

perkütan ovosentez, yani bir iğne ile vücut duvarından yumurtanın içeriğini çekerek yumurtayı söndürme işlemi, dişinin yumurtayı çıkarabilmesi için bazı durumlarda kullanılır.

Cerrahi yaygındır ve genellikle son çareden ziyade doğru cevaptır. Yumurtaların alınması veya üreme yolunun tamamen çıkarılması kesindir, acil sorunu çözer ve üretici değil evcil hayvan olan bir dişide nüksü önler.

Asla yapılmaması gerekenler

Yumurtaları vücut boyunca sıkmayın, sağmayın, yuvarlamayın veya bastırmayın. Bu, yumurtaların ovidukt içinde patlamasına ve ölümcül inflamasyona neden olur.

Ventten dışarı çıkan hiçbir şeyi (yumurta, doku veya membran) çekmeyin.

Yumurtlamayı tetiklemek için yılanı sıcak suda bekletmeyin. İşe yaramaz ve aşırı ısınmış bir yılan ikinci bir acil durumdur.

Evde kalsiyum, hormon veya herhangi bir ilaç vermeyin. Obstrüktif bir vakada verilen kasılma uyarıcı ilaçlar oviduktu patlatabilir.

Yumurtlamayı kendi başına halledip halledemeyeceğini görmek için beklemeyin. Sürekli ıkınma onu tüketir ve durum her gün kötüleşir.

Üretmeyi planlamadığınız bir dişiyi kış uykusuna yatırmayın veya soğutmayın.

Küçük, zayıf, obez veya geçen mevsim yumurtlamış bir dişiyi çiftleştirmeyin.

Gebe yılanlar oruç tuttuğu için uzun süreli açlığın iyi olduğunu varsaymayın. Yumurtlayan bir dişide sorun yoktur. Yumurtlamayan bir dişide ise bu iyi bir durum değildir.

Veteriner ile dişinin tamamını çıkarıp çıkarmadığını kontrol etmeden önce bir kümeyi kuluçkaya yatırmayın veya atmayın.

Yardım alacağınız zaman

Yumurtlamadan sonraki amaç, su içen, temiz deri değiştiren ve beslenmeye geri dönen daha ince ancak canlı bir dişidir.

Hiç sonuç vermeyen ıkınma, başlamış ve durmuş bir küme, ventten dışarı çıkan herhangi bir doku veya yumurta, kan veya kötü kokulu akıntı veya halsiz, zayıf ya da tepkisiz hale gelen bir dişi için derhal gidin.

Ovülasyon şişliği veya ovülasyon sonrası deri değişimi göstermeden uzun süre karnı şiş olan ve yemek yemeyen bir dişi için ve orta kısmı geniş kalırken kilo veren bir dişi için birkaç gün içinde gidin.

Yumurtlamadan sonra kötü deri değiştiren, makul bir süre içinde beslenmeye geri dönmeyen veya kilo vermeye devam eden her dişi için bir kontrol randevusu alın.

Yanınızda şunları getirin: türü, yaşı ve yetişkin boyutu, kilo kaydı, daha önce bir erkekle barındırılıp barındırılmadığı ve ne zaman olduğu, ortamın ne zaman soğutulduğu, eğer görüldüyse ovülasyon şişliği ve ovülasyon sonrası deri değişimi tarihleri, ne kadar süredir yemek yemediği, kaç yumurta bırakıldığı ve nasıl göründükleri, ölçülen sıcak ve soğuk uç sıcaklıkları, nem ve vücut şeklinin yukarıdan ve yandan fotoğrafları.