Bir Tavşanı Hedef Eğitimi ile Alıştırmak: Kovalama Olmadan Taşıma, Tartma ve Sağlık Kontrolleri

Hızlı cevap

Hedef eğitimi, bir tavşana burnunu bir nesneye değdirmesini öğretmek ve ardından bu nesneyi onu ihtiyaç duyduğunuz her yere yönlendirmek için kullanmak anlamına gelir. Buradan yola çıkarak; taşıma çantasına girmeyi, tartıya çıkmayı ve siz kulaklarını, ayaklarını ve vücut kondisyonunu kontrol ederken hareketsiz durmayı öğretebilirsiniz.

Bu, gerçek bir güvenlik problemini çözmek için vardır. Kovalanmak, köşeye sıkıştırılmak ve kaldırılmak bir tavşan için avcı deneyimidir ve kısıtlamaya karşı şiddetle direnen bir tavşan kendi omurgasını kıracak kas gücüne sahiptir. Taşıma çantasına kendi yürüyerek giren bir tavşanın yakalanmasına hiç gerek yoktur.

Eğitim zemin seviyesinde, kısa oturumlarla ve tavşanın zaten aldığı yiyeceklerle gerçekleşir.

• Ekstra şekerli ödüller yerine, tavşanın normal günlük rasyonunun bir kısmını ödül olarak kullanın.
• Oturumları birkaç dakika ile sınırlayın ve tavşan hala daha fazlasını istiyorken bitirin.
• Zemin seviyesinde çalışın. Bir tavşanın üzerine doğru uzanmak avcı duruşudur.
• Asla kuru otu esirgemeyin, tavşanı asla aç bırakmayın ve asla hasta bir tavşanı eğitmeyin.
• Hedef, direnmeyi bırakmış bir tavşan değil, kendi isteğiyle size gelen bir tavşandır.

60 saniyede karar verin

İş birliği neden çoğu evcil hayvanda olduğundan daha fazla tavşanlarda önemlidir?

Bir tavşan avdır. Yukarıdan yakalanmaktan kaçınma içgüdüsü bir eğitim başarısızlığı değildir, hayvanın doğru çalıştığının göstergesidir.

İki sonuç ortaya çıkar. Birincisi, kovalamak ve yakalamak her yaptığınızda güvene zarar verir ve tavşan bunu genelleştirir: onu yakalayan kişi, kaçınılması gereken kişiye dönüşür. İkincisi, kısıtlama gerçek fiziksel risk taşır, çünkü bir tavşanın iskeleti arka bacaklarının gücüne göre hafiftir.

İş birliğine dayalı bakım, sorunu tersine çevirir. Bir prosedür için bir tavşanı kısıtlamak yerine, tavşana kendini pozisyona sokmayı ve orada kalmayı öğretirsiniz çünkü bunu yapmak kazandırır.

Pratik kazanımlar anlıktır: kovalamaca olmadan taşıma çantasına giriş, haftalık bir Kilo takibi, kulak ve ayak kontrolü ve güreşmeden verilen göz damlaları veya İlaçlar.

Hazırlık

Üzerinde çalışılacak bir mat ve sıradan bir eşya gibi bırakılan bir taşıma çantası, ihtiyacınız olan ekipmanın çoğudur.

Ödül.

Günlük rasyondan tek bir pelet, tavşanın sevdiği bir otun yaprağı veya tanıdık bir yeşilliğin küçük bir parçası. Küçük, yemesi hızlı ve günün yiyeceğinin bir parçası olarak sayılan.

Yoğurt damlaları, ballı çubuklar ve tahıl ödüllerinden tamamen kaçının. Meyve parçası kullanacaksanız, tırnak büyüklüğünde ve nadiren verin.

İşaretleyici.

İşaretleyici, "bu doğruydu, yiyecek geliyor" anlamına gelen kısa bir sestir. Bir kliker işe yarar, ancak birçok tavşan standart bir klikeri keskin bulur, bu yüzden cebinizde boğun veya bunun yerine sessiz, tutarlı bir kelime kullanın.

İşaretleyici zamanlama aracıdır. Tavşanın doğru şeyi yaptığı anı işaretler ve yiyecek bir an sonra gelir.

Hedef.

Bir çubuk üzerinde bir top, plastik bir kaşık, çubuk üzerinde bir karton rulo veya kendi uzatılmış parmağınız. Belirgin, çiğnenmesi güvenli ve tavşanın başka hiçbir zamanda görmediği bir şey olmalıdır.

Yer.

Zemin seviyesinde, tanıdık bir odada, kaymaz bir yüzeyde. Oturun veya uzanın, böylece tavşanın üzerinde dikilmezsiniz.

Zamanlama.

Alacakaranlık veya şafak vakti, tavşanın doğal olarak uyanık ve ilgili olduğu zamanlarda. Ana pelet öğününden sonra değil, önce.

Birinci adım: burun teması

Hedefi tavşanın burnundan birkaç santimetre uzakta sabit tutun. Tavşanlar yeni nesneleri araştırır, bu yüzden çoğu saniyeler içinde onu koklayacaktır.

Burun temas ettiği anda işaretleyin ve yiyeceği verin.

Beş veya altı kez tekrarlayın, ardından durun. Bu, tam bir ilk oturumdur.

Tavşan hedefi görmezden gelirse, ona yönelik her türlü hareketi işaretleyin ve ödüllendirin: başın dönmesi, bir adım, bir eğilme.

Temas güvenilir olduğunda, tavşanın bir adım atması gerekecek şekilde hedefi biraz daha uzağa taşıyın. Sonra iki adım. Sonra kısa bir yürüyüş.

İkinci adım: teması harekete dönüştürme

Gevşek vücut, kulaklar dik, ağırlık ileriye doğru. Bu, oturumu tolere etmek yerine katılan bir tavşandır.

Hedefi tavşanı kısa bir hat, bir kavis ve bir daire içinde yönlendirmek için kullanın. Bu artık bir direksiyon aracıdır.

Bir istasyon ekleyin: bir mat, alçak bir platform veya düz bir minder. Tavşanı hedefe yönlendirerek üzerine çıkarın, dört ayağı da üzerindeyken işaretleyin ve ödüllendirin, ardından ödülü kademeli olarak geciktirin ki tavşan orada bir saniye, sonra birkaç saniye kalsın.

Bir istasyon kulağa geldiğinden daha kullanışlıdır. Bir mata gidip orada kalabilen bir tavşan, tutmadan bakabileceğiniz, tartabileceğiniz ve kontrol edebileceğiniz bir tavşandır.

Davranış güvenilir olduğunda bir ipucu kelime ekleyin. Kelimeyi hedefi sunmadan hemen önce söyleyin ve birçok tekrardan sonra kelime kontrolü ele alır.

Üçüncü adım: öğretilmeye değer bakım davranışları

Taşıma çantasına giriş.

Taşıma çantasını kalıcı olarak, kapısı açık, içinde tanıdık bir havlu ve biraz kuru ot ile bırakın, böylece sadece veteriner ziyaretine ait bir nesne olmaktan çıkar. Tavşanı girişe doğru yönlendirin, ödüllendirin, sonra içeriye, sonra tamamen içeriye. İçinde bir öğün yedirin. Çok daha sonra kapıyı bir saniye kapatın, sonra tekrar açın.

Tartı.

Mutfak tartısı üzerine alçak kenarlı bir kutu koyun, tavşanı kutuya yönlendirin ve orada kalması için ödüllendirin. Haftalık tartımlar, bir tavşan sahibinin aldığı en faydalı evde Sağlık ölçümüdür ve bu, onları iki dakikalık bir iş haline getirir.

Ayağa kalkma.

Hedefi tavşanın başının biraz üzerinde tutun, böylece arka bacakları üzerine yükselsin. Bu size tavşanı hiç kaldırmadan göğsün, ön bacakların ve karnın net bir görünümünü verir.

Ayak ve kulak kontrolleri.

Tavşan bir mat üzerinde istasyon kurmuşken, kısaca bir ayağına dokunun, işaretleyin, ödüllendirin. Bir saniyeliğine ayağı kaldırmaya, sonra alt kısmına bakmaya kadar ilerleyin. Tavşanların pati yastıkları yoktur ve arka ayağın alt kısmı nasır (sore hocks) bölgesidir, bu yüzden bu kontrolün gerçek değeri vardır.

Şırınga kabulü.

Ucu üzerinde tavşanın sevdiği bir şeyden bir damla bulunan boş bir şırınga sunun. Her türlü gönüllü teması işaretleyin ve ödüllendirin. Şırıngadan yalayabilen bir tavşana İlaç vermek çok daha kolaydır ve gerekirse yardım ederek beslemek daha kolaydır.

Çağrıldığında gelme.

Tavşanın adını söyleyin, sonra her seferinde, birkaç hafta boyunca yiyecek çıkarın. Bir çağrıya güvenilir bir şekilde gelen bir tavşanın yakalanmasına nadiren ihtiyaç duyulur.

Oturumları işler hale getirme

Asla yapılmaması gerekenler

Bir tavşanı yakalamak için kovalamayın. Seçenekleriniz tükendiyse, yakalamak yerine bir bariyerle taşıma çantasına veya bir kutuya yönlendirin.

Ensesinden tutmayın, kulaklarından kaldırmayın ve bir tavşanı sırtüstü çevirmeyin. Sırtüstü yatarken hareketsizleşmek korkudur, rahatlama değil ve tavşanlar bundan çıkarken kendilerini yaralarlar.

Cezalandırmayın, bağırmayın, su püskürtmeyin veya tavşanın burnuna dokunmayın. Korku bir av türünde öğrenmeyi durdurur ve ilişkilendirme yapışır.

Motivasyonu artırmak için yiyecek veya kuru otu esirgemeyin. Yemeyen bir tavşan sindirim sorunu yaşayan bir tavşandır ve açlık, bir bağırsak fermente edicisinde bir eğitim aracı değildir.

Ödül olarak şekerli atıştırmalıklar kullanmayın. Bunlar kuru otun yerini alır, Kilo aldırır ve kaçınmaya çalıştığınız veteriner ziyaretlerine yol açan sindirim sorunlarına neden olur.

Sessiz, kambur duran, iştahsız veya hastalıktan iyileşen bir tavşanı eğitmeyin.

Bir tekrar daha almak için oturumu zorlamayın. En son gerçekleşen şey, tavşanın hatırladığı şeydir.

Sorun giderme

Tavşan yiyecekle ilgilenmiyor.

Zamanlamayı kontrol edin. Öğleden sonra bir tavşanın dinlenme dönemidir. Ödülü kontrol edin: birçok tavşan, pelet için çalışmayacaklarında taze kişniş veya fesleğen için çalışacaktır. Ve tavşanın kendisini kontrol edin, çünkü gerçekten yiyecek istemeyi bırakmış bir tavşanın daha iyi bir ödüle değil, bir veterinere ihtiyacı vardır.

Tavşan ısırıyor.

Neredeyse her zaman saldırganlıktan ziyade yiyecek konusunda aşırı hevesliliktir. Düz bir avuç içinden veya kaşıktan verin ve tavşanı elinize yaklaşmak yerine hedefe dokunduğu için ödüllendirin.

Hedef göründüğünde tavşan kaçıyor.

Hedef çok büyük, çok hızlı hareket ediyor veya çok yüksek tutuluyor olabilir. Yere koyun, sabit tutun ve tavşanı sadece yakınında olduğu için ödüllendirin.

İlerleme duruyor.

Muhtemelen zorluğu çok hızlı artırdınız. İki adım geriye gidin, üç kolay başarı elde edin ve daha küçük artışlarla ilerleyin.

Bağlı bir çiftin bir tavşanı her şeyi yiyor.

Onları aynı odada bir bariyerle ayrı ayrı eğitin veya ikinci kişinin diğer tavşanı beslemesini sağlayın. Bağlı bir çifti eğitim için asla farklı odalara ayırmayın.

Ne zaman yardım almalı

Mata gidip orada kalabilen bir tavşan, hiç kaldırmadan kontrol edebileceğiniz bir tavşandır.

Tavşanınız yiyecek için çalışmayı bırakırsa, bunun yanında daha az yerse, daha az dışkılarsa, kambur oturursa veya dişlerini yüksek sesle gıcırdatırsa aynı gün bir veteriner ile iletişime geçin.

Eğitim, görmediğiniz bir şeyi ortaya çıkarırsa bir veteriner ile iletişime geçin: bir arka ayağın alt kısmında çıplak veya kırmızı cilt, gözlerden veya burundan akıntı, keçeleşmiş tüyler, bir yumru veya belirli bir bölgeye dokunulduğunda irkilen bir tavşan.

Tavşanınız o kadar korkmuşsa ki sizden hiç yiyecek almıyorsa veterinerinizden veya nitelikli, ödül tabanlı bir davranış uzmanından yardım isteyin, çünkü bu genellikle ya acıyı ya da daha fazla oturumdan ziyade yapılandırılmış bir plana ihtiyaç duyan bir geçmişi yansıtır.