Tavşan kalsiyumu, mesane çamuru ve takviyelerin neden ters teptiği

Kısa cevap

Tavşanlar kalsiyumu hemen hemen diğer tüm evcil hayvanlardan farklı bir şekilde işler ve bu fark önemlidir. Memelilerin çoğu besinlerden sadece ihtiyaç duydukları kadar kalsiyum emer ve geri kalanını bağırsaklarda bırakır. Bir tavşan ise önündeki kalsiyumun büyük bir kısmını emer ve ardından fazlasını idrarıyla atar.

Sağlıklı tavşan idrarının genellikle bulanık veya kireçli olmasının nedeni budur; yetişkin bir tavşanda kalsiyum takviyeleri, mineral yalama taşları ve yonca bazlı besinlerin aktif olarak zararlı olmasının nedeni de budur. Bunlar daha güçlü kemikler oluşturmaz. İdrarı kalınlaştırır ve kalınlaşmış idrar, mesane çamuruna ve mesane taşlarına dönüşür.

Tavşanda kemik ve diş sağlığı; sınırsız çayır otu, uygun miktarda ölçülü pelet, hareket edecek yeterli alan ve yeterli su ile inşa edilir. Bunu geliştiren hiçbir takviye yoktur ve durumu kötüleştiren birkaç takviye mevcuttur.

Önce ot, ikinci sırada küçük ölçülü pelet porsiyonu, üçüncü sırada yeşillikler. Bu sıralama yetişkin bir tavşan için tüm kalsiyum stratejisidir.

• Bulanık, kremsi veya kireçli tavşan idrarı genellikle normaldir. Diş macunu kıvamındaki idrar normal değildir.
• Yetişkin bir tavşana kalsiyum takviyeleri, mineral yalama taşları, tuz tekerlekleri veya kemik unu vermeyin.
• Yonca, büyüyen yavrular ile hamile veya emziren dişiler için doğrudur ancak sağlıklı yetişkinler için yanlıştır.
• Su alımı, sahip olduğunuz en etkili araçtır. Tavşanlar açık bir kaseden, suluğa kıyasla önemli ölçüde daha fazla su içer.
• Kırmızı veya turuncu idrar genellikle kan değil, bitki pigmentidir. Kısırlaştırılmamış bir dişide vulvadan gelen kan, farklı ve daha ciddi bir sorundur.

60 saniyede karar verin

Tavşanların kalsiyum işleme süreci neden sıra dışıdır?

Çoğu memelide bağırsak, vücuda ne kadar kalsiyum gireceğini kontrol eder. D vitamini ve paratiroid hormonu taşıyıcı proteinleri düzenler, hayvanın ihtiyacı olduğunda emilim artar, ihtiyacı olmadığında azalır ve böbrek sadece sonucu ince ayar yapar.

Tavşanlar bu denetimi daha az yapar. Diyetle alınan kalsiyumun önemli bir kısmı, hayvanın ihtiyacı olsun ya da olmasın, bağırsakta mevcut olan miktarı takip ederek pasif bir şekilde emilir. Düzenleme diğer uçta, kalsiyum fazlasını atan böbrekte gerçekleşir.

Bu atılan kalsiyum, idrarda süspanse edilmiş kalsiyum karbonat kristalleri olarak çıkar; normal tavşan idrarının bulanık görünmesinin ve gazete veya kum kabı üzerinde kireçli bir kalıntı olarak kurumasının nedeni budur. Diğer evcil hayvanlardan tavşanlara geçen sahipler bunu genellikle bir enfeksiyon olarak rapor eder. Sağlıklı bir tavşanda bu bir enfeksiyon değildir.

Sorun derece ile ilgilidir. Alım yüksek olduğunda, idrar hacmi düşük olduğunda veya mesane tamamen ve sık boşaltılmadığında, bu kristaller mesanenin dibinde kalın bir tortu olarak birikir. Bu çamurdur. Aşındırıcıdır, mesane astarını iltihaplandırır, idrar yapmayı ağrılı hale getirir ve ağrılı idrar yapma daha fazla tutulmaya yol açar, bu da tortuyu daha da yoğunlaştırır.

Kalıcı olan çamur, taşların oluşması için bir yüzey sağlar. Tavşanlarda mesane taşları kana, zorlanmaya ve bazı durumlarda tıkanıklığa neden olur.

Bu nedenle pratik kural doğrudan fizyolojiden gelir. Tavşanın kalsiyumunu takviye ederek düzeltemezsiniz, çünkü tavşan bunu emecek ve sonra ondan kurtulmak zorunda kalacaktır. Bunu, gireni kontrol ederek ve seyrelten miktarı artırarak yönetirsiniz.

Peletler kepçe ile değil, tartılarak verilmelidir. Ölçülü günlük porsiyon, diyetin konsantre kısmının sessizce kontrolü ele geçirmesini durduran şeydir.

Diyet aslında nasıl olmalıdır?

Çayır otu, sınırsız, her zaman mevcut.

Timothy, çayır otu veya benzeri bir ot, tavşanın hacim olarak yediklerinin büyük çoğunluğunu oluşturmalıdır. Sürekli büyüyen yanak dişlerini birbirine karşı aşındıran uzun aşındırıcı lifi sağlar ve bağırsağı hareketli tutar. Ayrıca diyetin çoğu olduğunda önemli olan kalsiyum açısından nispeten orta düzeydedir.

Ot kalitesi gerçek bir değişkendir. Kokusu tatlı, sarı veya gri yerine yeşil, tozlu parçalar yerine uzun saplı olmalı ve kuru saklanmalıdır. Ot yemeyi reddeden bir tavşan genellikle kötü otu reddediyordur veya diş ağrısı çekiyordur.

Çayır otu bazlı peletin ölçülü bir miktarı.

Yetişkin için yonca yerine çayır otuna dayalı, hepsi aynı şekle sahip sade bir ekstrüde pelet. Günlük porsiyonu kepçe yerine tartın. Peletler diyetin konsantre kısmıdır ve en fazla aşırı beslenme olasılığı olan kısımdır.

Pul, bezelye, tohum ve renkli parçalar içeren müsli tarzı karışımlar hiç verilmemelidir. Tavşanlar tatlı, yüksek nişastalı parçaları seçici olarak yerler ve lifli peleti bırakırlar, bu yüzden tavşanın gerçekten yediği diyet etiketteki ile aynı değildir. Bu, evcil tavşanlarda diş hastalığı ve obezitenin temel nedenlerinden biridir.

Günlük taze yapraklı yeşillikler.

Büyük miktarda tek bir ürün yerine karışık bir seçki. Çeşitlilik, mineral ve oksalat yükünü yayar ve tek bir yeşillikle dolu büyük bir kaseden daha doğal bir diyeti yansıtır.

Sahiplere genellikle içinde kalsiyum olan her yeşilliği ortadan kaldırmaları söylenir. Bu aşırı kısıtlama gereksizdir ve taze yeşillikler anlamlı bir su kaynağı olduğundan su alımını azaltır. Makul miktarlarda çeşitlilik daha iyi bir talimattır. Tavşanınızda yerleşik bir çamur veya taş sorunu varsa, tahmin etmek yerine veterinerinizden özel bir liste alın.

Açık bir kasede su.

Bu tek değişiklik, çoğu diyet ayarlamasından daha önemlidir. Tavşanlar, ağır, geniş, açık bir kaseden, suluktan içtiklerinden önemli ölçüde daha fazla su içerler çünkü suluktan içmek yavaş ve zordur. Daha fazla su, daha seyreltik idrar ve daha az tortu anlamına gelir.

Geçiş yapıyorsanız her ikisini de sunun, kaseyi devrilmeyecek kadar ağır tutun ve günlük temizleyin.

Yonca, doğru yerinde.

Yonca bir ot değil, baklagildir. Kalsiyum ve protein açısından yüksektir; ihtiyaçları gerçekten daha yüksek olan büyüyen yavrular, hamile veya emziren dişiler için uygundur. Kimse olgunlukta geçiş yapmadığında ve bir yetişkin yıllarca çocuk mamasıyla beslendiğinde sorun haline gelir.

Yetişkin tavşanınız hala yonca peleti yiyorsa, ani diyet değişiklikleri kendi bağırsak sorunlarına neden olduğundan, iki tanesini karıştırarak birkaç hafta içinde kademeli olarak çayır otu bazlı bir pelete geçin.

D vitamini ve neden körü körüne takviye edilmemeli

D vitamini kalsiyum emilimini artırır. Zaten kalsiyumu pasif olarak emen ve fazlasını böbrekleri yoluyla atan bir hayvanda, bir neden olmadan D vitamini eklemek, herhangi bir şeyi güçlendirmek yerine sistem üzerindeki yükü artırır.

Tavşanlar D vitaminini güneşle kurutulmuş otlardan ve derideki güneş ışığından alır. İyi ot yiyen bir ev tavşanı genellikle endişe kaynağı değildir. Kötü, ahırda saklanan otlarla beslenen ve doğal ışıktan uzak tutulan bir tavşan, tartışma için daha makul bir konudur, ancak bu tartışma tavşan konusunda deneyimli bir veterinerle yapılmalıdır, çünkü D vitamininin aşırı takviyesi gerçekten tehlikelidir.

Açık bir pencereden doğal gün ışığına erişim veya güvenli bir alanda denetimli dış mekan zamanı, bir şişe damladan daha iyi bir cevaptır. Cam, ilgili dalga boylarının çoğunu filtreler, bu yüzden güneşli bir iç mekan pencere önü aynı şey değildir.

Uzun, yeşil, tatlı kokulu saplar. Kısa tozlu parçalar dişleri aşındırmaz ve tavşanlar bunlardan daha az yer.

Tavşanlarda kemik sorunları aslında nereden kaynaklanır?

Diş hastalığı.

Bu, evcil tavşanlarda kemikle ilgili gerçek sorundur ve diğer her şeye hükmeder. Tavşan dişleri yaşam boyunca uzar ve lifli maddelerin çiğnenmesiyle aşınır. Yeterli uzun lif olmadığında, yanak dişleri dili ve yanağı tahriş eden keskin çıkıntılar geliştirir, kökler çeneye ve gözyaşı kanallarına ve göz yuvalarına doğru uzar ve tüm yapı yeniden şekillenir.

Belirtiler ilk başta incedir: yemek düşürme, yumuşak yiyecekleri tercih etme, daha az ot yeme, çene altında ıslak kürk, sulu bir göz, çene boyunca bir yumru veya kilo kaybı. Bir tavşan tamamen yemeği reddettiğinde hastalık ilerlemiştir.

Uzun saplı ot tedavidir ve önlemdir. Hiçbir takviye yerini tutmaz.

Hareketsiz tavşanlarda zayıf kemik.

Koşma, kazma ve ayağa kalkma imkanı az olan küçük kafeslerde barındırılan tavşanlar, alana sahip tavşanlardan daha kötü kemikler geliştirir. Kemik yüke yanıt verir. Koşabilen, zıplayabilen ve esneyebilen bir tavşan, kendisini güvende tutan iskeleti inşa ediyordur.

Omurga kırığı.

Tavşan kemiği, arka bacakların gücüne göre hafiftir. Zapt edilirken paniğe kapılan veya düşürülen bir tavşan, tek bir tekme ile kendi bel omurgasını kırabilir. Bu, beslenme sorunundan ziyade bir kullanım sorunudur, ancak kötü kemikli bir tavşanda çok daha olasıdır. Arka kısımları her zaman destekleyin, asla sadece ensesinden kaldırmayın ve asla bir tavşanın havada çırpınmasına izin vermeyin.

Genç tavşanlarda ayrık bacak.

Kaygan zeminde tutunamayan yavrular ve altında gelişimsel sorunları olan yavrular, dışa doğru açılan bacaklar geliştirebilir. Başlangıçtan itibaren kaymaz yüzeyler gerçek bir fark yaratır.

Sorunları erken yakalayan günlük kontroller

Her gün kum kabına bakın. Üç şeye bakıyorsunuz: dışkıların miktarı ve boyutu, idrarın görünümü ve tavşanın gittiği yerin deseninden zorlanma olup olmadığı.

Tavşanı haftalık hissedin. Bir elinizi omurga boyunca ve kalçaların üzerinden geçirin. Kemik hafif bir kaplama ile hissedilmelidir, ne keskin ne de gömülü olmalıdır.

Haftalık tartın ve not edin. Hala yiyor gibi görünen bir tavşanda düşen kilo genellikle diş hastalığıdır.

Arka bacaklar arasındaki kürkü kontrol edin. Kuru ve temiz olmalıdır. Herhangi bir lekelenme, ıslaklık veya koku, idrarın düzgün yapılmadığı veya tavşanın bakım için ulaşamadığı anlamına gelir ve her ikisi de dikkat gerektirir.

Tavşanın idrar yapmak için nasıl oturduğunu izleyin. Zorlanması gereken, yarı kalkan veya tek bir deposit yerine birkaç küçük deposit bırakan bir tavşan size bir şey söylüyordur.

Asla yapılmaması gerekenler

Tavşanın kafesine kalsiyum tozu, kemik unu, gaga taşı, mineral yalama taşı veya tuz tekerleği eklemeyin.

Veteriner yönlendirmesi olmadan D vitamini takviyesi yapmayın.

Müsli tarzı karışımlarla beslemeyin.

Yetişkin bir tavşanı yonca bazlı pelet üzerinde bırakmayın.

İdrar yanığı olan bir tavşanda idrar hacmini azaltmak dahil hiçbir nedenle suyu kısıtlamayın. Yardımcı olan şey tam tersidir.

Kalsiyum içeriği nedeniyle tüm yeşillikleri ortadan kaldırmayın. Makul miktarlarda çeşitlilik, su alımını azaltan kısıtlı bir diyetten daha iyidir.

Bulanık idrarın enfeksiyon olduğunu varsaymayın ve kırmızı idrarın kan olduğunu varsaymayın.

Sessizleşmiş ve yemeyi bırakmış bir tavşanı görmezden gelmeyin, idrarın nasıl göründüğü önemli değil. Bu kendi başına bir acil durumdur.

Ne zaman yardım alınmalı

Zorlanma, kan, ıslak veya yanıklı bir alt bölge, yemeyi bırakmış bir tavşan veya kambur ve sessiz bir tavşan için aynı gün müdahale.

Kısırlaştırılmamış bir dişinin vulvasından gelen kan için acilen, ki bu mesaneden ziyade uterus hastalığına işaret eder ve idrar yapamıyor gibi görünen her tavşan için acil veteriner randevusu alın.

Ot bırakmaya, yiyecek düşürmeye, haftalık kayıtta kilo kaybetmeye veya kalıcı nemli bir çene veya sulu bir göz geliştirmeye başlayan bir tavşan için rutin bir randevu alın. Bunlar diş belirtileridir ve erken aşamada yönetilmeleri çok daha kolaydır.

Hedef sıkıcı olandır: tüm gün ot yiyen, iyi içen ve dikkat çekmeyen bir kum kabı bırakan bir tavşan.

Marka ve günlük pelet ağırlığı dahil tam diyeti, hangi su kabının kullanıldığını, haftalık ağırlık kaydını, idrarın beyaz kağıt üzerindeki bir fotoğrafını, tavşanın kısırlaştırılıp kısırlaştırılmadığını ve ne zaman olduğunu, yonca veya müsli karışımıyla hiç beslenip beslenmediğine dair bir notu getirin. Tavşan idrar yolu hastalığında, diyet geçmişi genellikle herhangi bir test yapılmadan önce tabloyu açıklar.