Papağan konuşması ve taklit yeteneği: nasıl çalışır ve kelimeler nasıl öğretilir

Hızlı cevap

Papağanların ses telleri yoktur. Sesi, soluk borusunun ayrıldığı bir yapı olan syrinx'te üretirler ve bunu, insanların ünlü ve ünsüz harfleri oluşturma biçimine şaşırtıcı derecede yakın bir şekilde dil ve gaga ile şekillendirirler. Bir papağanın konuşmayı taklit etmesi, ıslık çalması yerine konuşma gibi duyulmasının nedeni budur.

Bunu yapmalarının nedeni tamamen sosyaldir. Vahşi papağanlar sürülerinin çağrılarını öğrenir ve bunları birbirlerini tanımlamak ve iletişimde kalmak için kullanırlar. Bir evcil hayvan olan papağanın sürüsü ev halkıdır, bu yüzden ev halkının en sık ve en duygulu şekilde çıkardığı sesleri öğrenir. Bu, makaledeki en yararlı gerçek budur, çünkü papağanların sabırla tekrarladığınız kelimeden önce mikrodalgayı, yangın alarmını, köpeği, kahkahayı ve bir küfrü neden güvenilir bir şekilde öğrendiğini açıklar.

Kelimeleri öğretmek, diğer davranışlar gibi şekillendirmedir: istediğiniz yaklaşımı işaretleyin, hemen pekiştirin ve oturumları kısa tutun.

• Kelimeyi tam olayın gerçekleştiği anda söyleyin. Bağlam etiketleme, tekrardan çok daha iyi çalışır.
• Duygu ve ses seviyesi, niyetten daha hızlı öğretir. Bağırdığınız her şey öğrenilir.
• Bir kuşun gelecek kırk yıl boyunca, gelecekteki bir Sahip dahil olmak üzere söylemesini istemeyeceğiniz bir kelimeyi asla öğretmeyin.
• Birçok papağan asla konuşmaz. Bu normal bir varyasyondur, eğitimin başarısızlığı değildir.
• Sesi değişen, kısıklaşan veya aniden ses çıkarmayı bırakan bir papağanın bir kanatlı veterinerine ihtiyacı vardır.

60 saniyede karar verin

Ses nasıl üretilir

Syrinx, soluk borusunun tabanında, iki bronşa ayrıldığı yerde bulunur. Hava keselerinden gelen hava, titreşen zarların üzerinden geçer ve yapının etrafındaki kaslar, perdeyi ve ses seviyesini değiştirmek için gerilimi ve hava akışını değiştirir.

Ötücü kuşlar, bağımsız olarak kontrol edilebilen iki yarıya ve çok sayıda küçük kasa sahip bir syrinx'e sahiptir, bu yüzden bazıları aynı anda iki nota söyleyebilir. Papağanlar, soluk borusunun daha yukarısında bulunan, daha az iç kasa sahip daha basit bir düzene sahiptir.

Papağanların bunun yerine sahip olduğu şey, dilin olağanüstü kontrolüdür. İnsan konuşma sesleri temel olarak dilin ve dudakların ses yolunun rezonansını değiştirmesiyle şekillenir ve papağanlar, kalın kaslı bir dil ve hassas bir şekilde açıp kapatabildikleri bir gaga ile işlevsel olarak benzer bir şey yaparlar. Papağan konuşmasının, temel ses üretimi bizimkinden tamamen farklı olmasına rağmen, bir köpeğin seslendirmesinin asla olamayacağı bir şekilde anlaşılır olmasının nedeni budur.

Bu aynı zamanda pratik bir noktayı da açıklar. Bir kelimeyi öğrenen papağan, hava akışının, syrinx geriliminin ve dil pozisyonunun motor bir desenini öğrenir. Herhangi bir motor beceri gibi pratikle gelişir, bu yüzden yeni bir kelime genellikle anlaşılmaz bir mırıldanma olarak başlar ve günler veya haftalar içinde netleşir. Erken kaba versiyonu ödüllendirmek, cilalı olanı nasıl elde ettiğinizdir.

Neden taklit ederler ve bunun öğrendikleri için anlamı nedir

Vahşi papağanlar, mesafeden ve yoğun bitki örtüsü içinden kimin kim olduğunu bilmeye bağlı bir sosyal yapıya sahip sürülerde yaşarlar. Bunu öğrenilmiş iletişim çağrılarıyla yaparlar. Sürüler yerel lehçeler geliştirir, çiftler paylaşılan imzalar geliştirir ve bireyler çağrılarını yakın oldukları kuşlarla eşleşecek şekilde ayarlar.

Vokal taklit bu nedenle bir parti numarası değil, bir sosyal bağ kurma davranışıdır. Kuş, sürüsü gibi ses çıkarmaya çalışır.

Evcil bir papağan için sürü ev halkınızdır. Tercihen şunları öğrenecektir:

Sık tekrarlanan sesler. Mikrodalga, kapı zili, telefon, su ısıtıcısı, belirli bir zil sesi.

Duygu ile yapılan sesler. Kahkaha, ünlemler, tartışmalar ve insanların bir şeyi düşürdüklerinde söyledikleri kelime.

Tepki yaratan sesler. Eğer bir gürültü güvenilir bir şekilde bir insanın ortaya çıkmasını sağlıyorsa, kuş bunu kullanacaktır. Bu, çoğu çığlık sorununun arkasındaki mekanizmadır.

Bağlı olduğu kişi tarafından kuşa yöneltilen sesler.

Pratik sonuç, her zaman öğretiyor olmanızdır ve öğrettiklerinizin çoğu kazayla olur. Kelime dağarcığı üzerinde kontrol istiyorsanız, bunu elde etmenin yolu, istediğiniz kelimeleri istemediklerinden daha sık, duygusal açıdan daha belirgin ve daha tutarlı bir şekilde ödüllendirmektir.

Sakin ve az rekabetçi sesin olduğu bir yerde eğitin. Bir televizyon, radyo veya başka bir kuşun sesi, her seferinde kuşun dikkati için sizinle rekabet edecektir.

Bağlam etiketleme: çalışan yöntem

Anlamlı, iyi kullanılan bir kelime dağarcığı üreten yaklaşım, kelimeyi boşlukta tekrarlamak yerine olaya bağlamaktır.

Bir kelime ve bir olay seçin.

Kısa, belirgin ve günde birkaç kez gerçekleşen bir şeye bağlı. En sevilen yiyeceği vermek, sabah kafesi açmak, elinize basmak, odadan çıkmak.

Her seferinde, tam o anda söyleyin.

Aynı kelime, aynı tonlama, dizinin aynı noktasında. Tonlama tutarlılığı insanların beklediğinden daha önemlidir, çünkü kuş bir sözlük girişi değil, bir ses deseni kopyalamaktadır.

Herhangi bir yaklaşımı hemen pekiştirin.

İlk deneme kelime gibi duyulmayacaktır. Onu bir tıklayıcı veya tutarlı kısa bir sözel işaretleyici ile işaretleyin ve kuşun istediği bir şeyi bir veya iki saniye içinde teslim edin. İlgi, sevilen bir yiyecek veya kelime onu adlandırıyorsa nesnenin kendisi.

Kriteri yavaşça yükseltin.

Kaba versiyon güvenilir olduğunda, sadece daha yakın girişimleri pekiştirin. Bu sıradan şekillendirmedir ve el basma veya durma eğitimi için aynı şekilde çalışır.

Oturumları kısa ve sık tutun.

Günde birkaç kez bir veya iki dakika, uzun bir oturumdan daha iyidir. Papağanlar hızla ilgilerini kaybederler ve kuşun ilgisini aşan bir oturum, eğitime sıkıcı olduğunu öğretir.

Kuşun kendi motivasyonunu kullanın.

Öğün sonrasında değil önce eğitin, kuşun gerçekte sevdiği yiyeceği ödül için sağlıklı olduğunu düşündüğünüzden ziyade kullanın ve hala daha fazlasını isterken durun.

Model ve rakip yaklaşımını düşünün.

İki kişi sırayla yapar: biri kelimeyi ister ve diğeri doğru yanıt verip ödülü alır. Kuşlar sosyal öğrenicilerdir ve başka bir bireyin bir ses için ödüllendirildiğini izlemek güçlü bir gösterimdir. Solo eğitimden daha fazla iştir ve özellikle nesne etiketleri için genellikle çok daha etkilidir.

Neler çalışmaz

Döngü halinde kayıtları oynatmak.

Bir kayıt yanıt veremez, ödüllendiremez ve çeşitlilik gösteremez. Kuşlar buna alışır ve kuşun ayrılamadığı bir odadaki tekrarlayan bir ses parçası, öğretmekten ziyade gürültü kirliliğine daha yakındır. Bazı kuşlar hayal kırıklığına uğrar ve sonuç olarak daha fazla ses çıkarır.

Televizyonu veya radyoyu arkadaşlık için açık bırakmak.

Ses sağlar ancak etkileşim sağlamaz ve kuşun dikkati için sizinle rekabet eder.

Bir kelimeyi kuşa arka arkaya düzinelerce kez tekrarlamak.

Bağlam olmadan ve pekiştirme olmadan, bu sadece gürültüdür.

Motivasyonu artırmak için yiyeceği esirgemek.

Bir papağanın yiyeceğini daha çok çalışması için azaltmak gereksiz ve risklidir. Bunun yerine zamanlama ve ödül değerini kullanın ve veteriner gözetimi olmadan eğitim için bir kuşun kilosunu asla manipüle etmeyin.

Yanlış sesi cezalandırmak.

Çığlık atan bir kuşa bağırmak, ona tam olarak çığlığın ne işe yaradığını verir: sürüden bir tepki. Çığlığı daha kötü hale getirmenin en güvenilir yollarından biridir.

Beklemeniz gereken varyasyon

Tür farklılıkları gerçektir ancak tahmin olarak güvenilmezdir. Afrika gri papağanları, amazonlar, muhabbet kuşları, İskender papağanları ve keşiş papağanlarının hepsi genellikle iyi konuşuculardır ve özellikle muhabbet kuşları boyutlarına rağmen çok büyük kelime dağarcıkları oluşturabilirler. Sultan papağanları genellikle kelimelerden ziyade ıslıklarda daha iyidir. Makavlar genellikle daha küçük bir kelime dağarcığıyla ancak büyük bir ses seviyesiyle konuşurlar. Kakadular değişkendir ve genellikle zayıftır. Bunların her birinin her iki yönde de istisnaları vardır.

Bireyler bir tür içinde muazzam bir şekilde değişir. Aynı kuluçkadan çıkan iki Afrika gri papağanı tamamen farklı olabilir.

Cinsiyet, çoğu türde folklorun önerdiğinden daha az etkiye sahiptir, ancak erkeklerin daha üretken taklitçiler olduğu türler vardır.

Yaş başlangıçta önemlidir ancak uzun süre değil. Genç kuşlar sesleri kolayca alır ve çoğu papağan yaşam boyunca yeni sesler öğrenmeye devam eder. Yetişkin olarak edinilen bir kuş yıllar sonra konuşmaya başlayabilir.

Alışma yaştan daha önemlidir. Başka bir yere yerleştirilen veya yeni edinilen bir kuş genellikle aylarca hiçbir şey söylemez, ardından gerçekten alıştığında başlar. Yeni bir kuşta sessizlik bir kişilik değerlendirmesi değildir.

Bazı kuşlar asla konuşmaz ve bunun zekaları, sizinle olan bağları veya refahları üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Bir papağanı konuşan bir kuş istediğiniz için satın almak, papağanların yeniden sahiplenilmeye ihtiyaç duymasının daha yaygın nedenlerinden biridir.

Kuş sakin ve meşgulken eğitin. Sabitlenmiş gözler, boyundaki kalkık tüyler veya uzağa eğilen bir kuş, dur ve daha sonra dene demektir.

İstenmeyen kelimeler ve bunlar hakkındaki dürüst durum

Bir papağandan bir kelimeyi silemezsiniz. Bir kez öğrenildiğinde repertuvardadır, potansiyel olarak on yıllarca, papağanların uzun ömürleri vardır ve sıklıkla yeniden sahiplenilirler. Kahkaha için öğretilen bir kelime, kuşu bir sonraki evine ve ondan sonrakine kadar takip eder.

Yapabileceğiniz şey, pekiştiren her şeyi kaldırarak ne sıklıkla kullanıldığını azaltmaktır.

Kesinlikle hiçbir tepki vermeyin. Kahkaha değil, bakış değil, odadan çıkmak değil, hayır demek değil. Herhangi bir yanıt ilgidir ve ilgi ödüldür.

Evdeki herkese söyleyin. Bir kişinin bir kez gülmesi davranışı süresiz olarak sürdürür, çünkü aralıklı pekiştirme en dayanıklı türdür.

Bir alternatifi pekiştirin. Sevdiğiniz bir ses seçin ve cömertçe ödüllendirin. Pekiştirilen davranış artar; asla karşılığını vermeyen davranış azalır.

Uzun sürmesini bekleyin ve azalmadan önce geçici bir artış bekleyin. Daha önce ödüllendirilen bir davranış çalışmayı bıraktığında, hayvanlar pes etmeden önce daha çok çabalar.

Bazı kalıcılıkları kabul edin. Birçok uzun ömürlü papağan bir kelimeyi yedekte tutar ve hayatlarının geri kalanında ara sıra çıkarır.

Pratik sonuç önleyicidir. Bir şey öğretmeden önce, yirmi yıl sonra bir yabancının duymasından rahatsız olup olmayacağınıza karar verin.

Asla yapılmaması gerekenler

Sonsuza kadar tekrarlanmasını istemeyeceğiniz kelimeleri veya sesleri öğretmeyin.

Çığlık atan bir kuşa bağırmayın.

Döngü halinde çalan bir kayıt bırakmayın.

Eğitim motivasyonunu artırmak için yiyeceği kısıtlamayın.

Ses çıkardığı için bir kuşu cezalandırmayın. Ses çıkarmak normal papağan davranışıdır ve onu bastırmak başka sorunlara neden olur.

Hayal kırıklığı içinde bile kuşa geri çığlık atmayın. Bu bir iletişim çağrısıdır ve az önce yanıtladınız.

Sessiz bir kuşun mutsuz olduğunu veya konuşkan bir kuşun mutlu olduğunu varsaymayın. Konuşma bir refah ölçüsü değildir.

Ses kalitesindeki değişikliği görmezden gelmeyin.

Hormonal veya iletişim çağrısı sorunları olan bir kuşta etkileşim yerine ayna kullanmayın.

Kuşunuzun ilerlemesini internetteki bir videoyla karşılaştırmayın.

Ne zaman yardım almalı

Ses kalitesindeki bir değişiklik, kısık veya nefesli bir ses, ses çıkarırken görünür çaba, nefes alırken kuyruk sallama veya sessizleşmiş konuşkan bir kuş için aynı hafta içinde bir kanatlı veterineri randevusu alın.

Azalmış ses çıkarma; tüylü bir duruş, kafes tabanında oturma, iştah kaybı veya dışkıda herhangi bir değişiklikle birlikte gelirse aynı gün gidin, çünkü bunlar birlikte hasta bir kuşu gösterir.

Çığlık atma yerleşmişse, kuş kendine zarar veriyorsa veya iletişim çağrısı ev halkını etkileyecek noktaya kadar tırmanmışsa, deneyimli bir güç kullanmayan papağan eğitmeninden veya veteriner davranış uzmanından davranışsal yardım isteyin. Bunlar çözülebilir sorunlardır ve erken ele alındıklarında çok daha kolaydır.

İyi bir oturum, ilgisi kesilene kadar çalışılmış bir kuş yerine, hala daha fazlasını isteyen sakin, meşgul bir kuşla biter.

Tarihli ses kayıtlarını, kuşun kilo geçmişini, türü ve yaşı, diyeti ve değişikliğin ilk fark edildiği zamanı içeren bir not getirin. Özellikle vokal bir değişiklik için, bir kanatlı veterineri genellikle hava yolunu incelemek isteyecek ve syrinx dışarıdan değerlendirilemediği için görüntüleme ve mantar hastalığı testi önerebilir.