Kertenkele hidrasyonu: su kabını görmezden gelen türler ve uratları nasıl okuyacağınız

Kısa cevap

Çoğu dehidre olmuş evcil kertenkele, içinde dolu su kabı olan kafeslerde yaşar. Sorun kap değildir. Sorun, çok sayıda kertenkele türünün durgun suyu içilecek bir şey olarak algılamamasıdır ve sahipleri bunu asla fark etmez.

Cevabın ikinci yarısı, sürüngenlerde hidrasyonun hayvanın su içişini izleyerek değil, uratlardan okunmasıdır. Sert, tebeşirimsi, sarı uratlar, bir kertenkelenin susuz kaldığının en erken güvenilir belirtisidir.

Birçok kertenkele için, günün su ihtiyacının çoğu kap yerine yiyeceklerden karşılanır.

• Bukalemunlar ve çoğu ağaçta yaşayan geko, durgun su değil hareket eden su damlacıklarını içer. Sadece bir kap onları dehidre edebilir.
• Uratlar yumuşak ve beyaz veya beyaza yakın olmalıdır. Sert, tebeşirimsi, sarı veya turuncu uratlar dehidrasyon anlamına gelir.
• Günlük sisleme yapılması yönündeki genel tavsiye, kafes nemini artırarak solunum ve deri hastalıklarına yol açtığı için çöl türlerine zarar verir.
• Uzun süreli dehidrasyon, eklemlerde ve organlarda ürik asit birikmesine neden olan ve geri dönüşü olmayan gut hastalığına yol açar.
• Asla zorlanan bir kertenkelenin ağzına şırıngayla su vermeyin. Aspirasyon pnömonisi, çözmeye çalıştığınız sorundan daha kötü bir sorundur.

60 saniyede karar verin

Kertenkeleler suyu gerçekte nasıl alır ve kaybeder

Su üç yolla gelir. Hayvan su içer. Su içeren yiyecekler yer ki bu, böcekçil veya yaprak yiyenler için öğünün çoğudur. Ve enerjisi için yiyecek kullanmanın yan ürünü olarak az miktarda metabolik su üretir.

Su aynı zamanda üç yolla çıkar. Sıcak bir güneşlenme alanı ve kuru hava ile hızla artan solunum yoluyla buharlaşma ki bu en büyük kayıptır. Memelilere göre çok daha düşük olan ancak çöl kertenkelesi ile yağmur ormanı gekosu arasında büyük farklılık gösteren deri yoluyla kayıp. Ve boşaltım.

Boşaltım, sürüngenlerin memelilerden en çok farklılaştığı yerdir ve tanı aracı sunduğu için bunu anlamaya değer.

Bir memeli atık azotu üreye dönüştürür, suda çözer ve idrarla atar. Bu su tüketir. Bir sürüngen atık azotu neredeyse çözünmeyen ürik aside dönüştürür ve macun şeklinde atar. Bu çok az su tüketir.

Sonuç olarak, bir kertenkelenin dışkısındaki urat kısmı, hidrasyon durumunun doğrudan bir göstergesidir. İyi hidre edilmiş bir hayvan yumuşak, nemli, beyaz veya beyaza yakın bir urat çıkarır. Hayvan kurudukça, urat daha sert, daha tebeşirimsi, sonra sarı, sonra turuncu ve kumlu hale gelir.

Bu sistemin bir sınırı vardır. Ürik asit üretimi, genellikle yeterli su olmadığı veya böbrekler hasar gördüğü için atılma yeteneğini aşarsa, eklemlerde ve iç organların çevresinde kristaller birikir. Bu gut hastalığıdır, ağrılıdır ve geri dönüşü yoktur. Kronik hafif dehidrasyonun, hayvan iyi görünse bile önemli olmasının nedeni budur.

Hangi kertenkele nereden içer

Bu bölüm, bakımınızın işe yarayıp yaramayacağına karar veren kısımdır ve tamamen türe bağlıdır.

Bukalemunlar.

Veiled, panther ve ilgili türler yapraklardan ve dallardan hareket eden su damlacıklarını içerler. Genellikle durgun bir su kabını tamamen görmezden gelirler ve bir bukalemun, içinde dolu bir kap olan kafeste böbrek hasarı noktasına kadar dehidre olabilir.

Suyu, hayvanın fark etmesi, yönelmesi ve içmesi için yeterince uzun süre damlacıklar halinde almaları gerekir. Kısa bir sprey yeterli değildir. Yapraklara akan bir damlatıcı veya birkaç dakika süren bir sisleme seansı, hayvana yanıt vermesi için zaman tanır. Hayvanın aktif olarak damlacıkları yaladığını izleyin, çünkü bu sistemin çalıştığının onayını verir.

Ağaçta yaşayan gekolar.

Crested, gargoyle, gün gekoları ve benzer türler camdan ve yapraklardan damlacıkları yalarlar. Küçük bir kap kullanabilirler ancak damlacıklar güvenilir şekilde yanıt verdikleri şeydir.

Leopar gekolar ve diğer karasal çöl gekoları.

Bunlar bir su kabı kullanırlar ve her zaman erişilebilir olmalıdır. Bu türlerle ilgili hata diğer taraftan gerçekleşir: sahipler deri dökülmesine yardımcı olmak için yoğun şekilde sisleme yapar, kafes nemini genel olarak yükseltir ve solunum hastalığına neden olurlar. Bu hayvanların bunun yerine ihtiyaç duyduğu şey, hayvanın kendi tercihiyle girdiği, nemli alt tabakaya sahip, küçük kapalı bir kutu olan nemli bir saklanma alanıdır ve kafesin geri kalanını kuru bırakır.

Sakallı ejderler ve benzeri karasal agamidler.

Değişkendir. Birçoğu, özellikle su hareket ediyorsa sığ bir kaptan içer. Birçoğu suyunun çoğunu, ağırlıkça büyük kısmı su olan yeşilliklerden alır. Bazıları hiç içmiyor gibi görünür ve yediklerinden dolayı mükemmel şekilde hidre olmuştur.

Skinkler.

Çoğu bir kabı kolayca kullanır ve yeterince büyükse birçoğu içinde ıslanır.

Monitör kertenkeleleri ve tegular.

Büyük, aktif ve genellikle içmeye ve ıslanmaya isteklidirler. İçine girebilecekleri kadar büyük bir su kabına ihtiyaç duyarlar, bu da kendi nem ve hijyen yönetimini getirir.

Uromastyx gibi otçul çöl türleri.

Bunlar suyu büyük ölçüde bitki materyalinden alırlar ve çok kuru havaya uyum sağlamışlardır. Kalıcı yüksek nem onlar için gerçek bir tehlikedir ve yoğun sisleme yanlış bir müdahaledir.

Yeşillikler çoğunlukla sudur. Bir sakallı ejder için, iyi yenen bir salata, hayvanın asla yaklaşmadığı bir kaptan hidrasyon için daha fazlasını yapar.

Hayvan üzerinde dehidrasyonu okuma

Deri turgoru.

Yan taraftaki veya vücudun yanındaki deri kıvrımını nazikçe çimdikleyin ve serbest bırakın. Hidre olmuş bir kertenkelede hemen düzleşir. Dehidre olmuş olanda ise bir an veya daha uzun süre çadır gibi kalır. Bunu daha gevşek derili türlerde değerlendirmek daha kolaydır, ağır pullu veya çok küçük hayvanlarda ise daha zordur, bu yüzden bütün cevap yerine bir girdi sağlar.

Gözler.

Çökük gözler güvenilir ve oldukça geç bir belirtidir. Büyük gözlü gekolarda bu barizdir. Aynı hayvanın iyi olduğu zamanki fotoğraflarıyla karşılaştırın, bu yüzden bazılarını saklamaya değer.

Deri kıvrımları.

Boyun çevresinde, kalçaların önünde ve kuyruk kökünde gevşek, kırışık deri. Bunu, yakın zamanda zayıflamış bir hayvanın normal gevşek derisinden ve kilo kaybının yağ pedi değişikliklerinden ayırt edin.

Ağız.

Salyası ince ve berrak olmalıdır. Ağızda kalın, ipliksi veya yapışkan mukus bir dehidrasyon belirtisidir ve sürüngen Veteriner hekiminin kontrol edeceği bir şeydir.

Deri değiştirme.

Tekrarlayan deri dökülmeme sorunu, özellikle parmaklarda ve kuyruk ucunda sıkışmış deri halkaları, nem ve hidrasyon sorununun birleştiğine işaret eder. Gekolarda bu parmak kaybına mal olabilir.

Davranış.

Azalan iştah, uyuşukluk ve kertenkelenin serin uçta olağandışı miktarda zaman geçirmesi. Bunların hiçbiri spesifik değildir ancak urat değişiklikleri ile birleştiğinde resmi oluştururlar.

Kilo.

Haftalık kullanılan dijital bir tartı, gözün görmediği su kaybını yakalar. Günler içindeki ani kilo değişimi doku değil, sıvıdır.

İhtiyacı olan bir kertenkeleye su verme

Önce su teminini türe göre eşleştirin. Bukalemun için daha büyük bir kap eklemek hiçbir işe yaramaz. Uzun bir damlatıcı seansı eklemek işe yarar.

Yiyecekteki su içeriğini artırın. Neme doymuş sebzelerle bağırsakları doldurulduktan kısa süre sonra sunulan iyi hidre edilmiş böcekler, öğünün içinde su sağlar. Hepçiller ve otçullar için, yeşillikleri durulanmış ve hala nemli olarak sunmak, ortam nemini uzun süre yükseltmeden su ekler.

Belirtildiğinde sığ ılık ıslatmalar.

Dehidrasyon belirtileri gösteren bir kertenkele için, rahatlatıcı derecede ılık su dolu bir kapta sığ bir ıslatma yardımcı olabilir ve birçok kertenkele bu sırada su içer. Kurallar kesindir: su, hayvanın başını çaba sarf etmeden dışarıda tutabileceği noktadan daha derin olmamalı, su sıcak değil ılık olmalı, kap kaçış geçirmez olmalı ve hayvan asla gözetimsiz bırakılmamalıdır. Bazı kertenkeleler ıslatma sırasında dışkılayabilir ki bu yararlı ve normaldir, kap sonrasında uygun şekilde temizlenmelidir.

Islatma, her türe uygulanacak bir rutin değil, bir soruna verilen yanıttır. Stres verici bulan bir hayvanı sürekli zorla ıslatmak ters etki yaratır.

Genel nemlendirme yerine nemli saklanma alanları.

Deri değiştirme için nemi artırmaya meyilli olduğunuz herhangi bir tür için bunun yerine nemli bir saklanma alanı kullanın. Hayvana ihtiyaç duyduğu nemli mikro iklimi sağlar ve kafesin geri kalanını türün gerektirdiği nemde bırakır.

Suyu suçlamadan önce ısıyı kontrol edin.

Çok sıcak bir güneşlenme yüzeyi veya düzgün bir serin ucu olmayan bir kafes, solunum yoluyla su kaybını artırır ve ne kadar su mevcut olursa olsun hayvanı dehidrasyona iter. Kafesin her iki ucunu yüzeyler için bir kızılötesi termometre ve hava için bir prob ile ölçün ve türünüz için doğru aralıkları bir sürüngen Veteriner hekimi ile doğrulayın.

Aynı tartıda haftalık alınan kilo, hidrasyon sorunu için mevcut olan en ucuz erken uyarı sistemidir.

Türe, yaşa ve mevsime göre neler değişir

Yavru ve gençler hacimlerine göre daha büyük bir yüzey alanına ve çok daha küçük rezervlere sahiptir, bu yüzden daha hızlı dehidre olurlar ve bunu daha geç gösterirler. Ayrıca çok derin bir su kabında boğulma riski en yüksek olan hayvanlardır.

Yumurta taşıyan dişiler daha yüksek su taleplerine sahiptir ve hidrasyon marjinal ise sorunlara daha yatkındırlar.

Deri değiştiren hayvanlar, genel olarak değil yerel olarak sunulan türe uygun neme ihtiyaç duyarlar.

Kışın iç mekan ısıtması en güvenilir şekilde gözden kaçan faktördür. Merkezi ısıtma iç mekan nemini önemli ölçüde düşürür ve yazın doğru olan bir kafes, kurulumda hiçbir şey değişmeden ocak ayında çok kuru olabilir.

Kış uykusuna yatan türlerin tekrar farklı ihtiyaçları vardır ve kış uykusu sırasında hidrasyon, doğaçlama yerine bir sürüngen Veteriner hekimi ile planlanmalıdır.

Hasta veya iyileşen hayvanların su içtiği varsayılamaz. Yemek yemeyi bırakmış bir hayvan, yemeğiyle birlikte gelen suyu almayı da bırakmıştır.

Asla yapılmaması gerekenler

Direnen bir kertenkelenin ağzına şırıngayla su vermeyin. Sürüngenler kolayca aspire eder ve aspirasyon pnömonisini tedavi etmek dehidrasyondan çok daha zordur.

Dolu bir su kabının hidre olmuş bir hayvan anlamına geldiğini varsaymayın. Birçok yaygın evcil hayvan türü için bu neredeyse hiçbir şey ifade etmez.

Genel bir uygulama olarak yoğun sisleme yapmayın. Bir çöl türünde sürekli yüksek nem, solunum yolu enfeksiyonuna ve deri hastalığına neden olur.

Bir kertenkeleyi derin suda, sıcak yerine çok sıcak suda veya izlemeden ıslatmayın.

Uygun bir güneşlenme düzenlemesi yerine ısı taşı kullanmayın. Yakıcıdır ve yanan bir hayvan hasarlı deriden sıvı kaybeder.

Tekrarlayan deri dökülmeme sorununu kozmetik bir sorun olarak ele almayın. Parmak ve kuyruk uçlarındaki sıkışmış deri halkaları kan akışını keser.

Kendi yargınıza göre elektrolit veya spor içecekleri veya tuz çözeltileri eklemeyin. Bir kertenkelenin içme ve ıslanmanın ötesinde sıvılara ihtiyacı varsa, Veteriner hekim tarafından uygun şekilde verilen sıvılara ihtiyacı vardır.

İyileşmeyen bir hayvanı ıslatmaya devam etmeyin. İki gün değişiklik olmaması, sorunun basit su eksikliği olmadığı anlamına gelir.

Ne zaman yardım almalı

Çökük gözleri, çadır gibi kalan derisi, kalın yapışkan ağız mukusu olan veya yemek yemeyi ve su içmeyi bırakan bir kertenkele için aynı gün bir sürüngen Veteriner hekimi ile iletişime geçin.

Tekrarlayan sarı veya kumlu uratlar, şişmiş veya ağrılı eklemler, birden fazla uzuvda topallık veya iki günlük uygun su desteğinden sonra iyileşmeyen bir hayvan için derhal bir uzmanla iletişime geçin.

Tekrarlayan deri dökülmeme sorunu, devam eden kilo kaybı veya kronik dehidrasyon geçmişi olan herhangi bir kertenkele için randevu alın çünkü böbrek hasarı ve erken gut hastalığı görünüşe göre değil, kana dayalı Analiz ve görüntüleme ile teşhis edilir.

Hidre olmuş bir kertenkele iyi yer, temiz deri değiştirir ve yumuşak beyaz uratlar çıkarır. Bu üç şey birlikte tüm testtir.

Son dışkıların fotoğraflarını, haftalık kilo kaydını, güneşlenme yüzeyinde ve serin uçta ölçtüğünüz sıcaklıkları, ölçtüğünüz kafes nemini, suyun nasıl sunulduğuna dair kesin bir açıklamayı ve hayvanın onu kullanırken görülüp görülmediğini, böceklerin nasıl saklandığı dahil diyeti ve son deri değişiminin tarihini ve kalitesini getirin. Bu, bir bakım sorununu böbrek hastalığından ayıran geçmiş bilgidir ve ikisi çok farklı şekilde tedavi edilir.