Yalnız bırakıldığında havlayan ve uluyan bir köpek: sıkıntı, can sıkıntısı veya alarm durumu ve aradaki farkı nasıl anlarsınız

Kısa cevap

Kaydınızda aramanız gereken şey budur: gevşek bir vücut, uzanmış bir köpek ve yenmiş mama. Gerçekten sıkıntı içinde olan bir köpek bunların ikisini de yapmaz.

"Köpeğim dışarı çıktığımda havlıyor" ifadesi, dört farklı cevabı olan en az dört farklı sorunu tanımlar ve yanlış cevap, durumu genellikle değiştirmeden bırakmak yerine daha da kötüleştirir.

Her şeyden önce köpeği kaydedin. Havlamanın kanıtlanması gerektiği için değil, bir kaydın ilk on dakikası sıkıntı içindeki bir köpeği, canı sıkılan bir köpekten ve alarm havlaması yapan bir köpekten ayırır ve başka hiçbir şey bunu güvenilir bir şekilde yapamaz.

• Sıkıntı genellikle kapı kapandıktan dakikalar sonra veya daha öncesinde başlar ve durmaz.

• Can sıkıntısı havlaması, sakinleşme süresinden sonra başlar, rahat bir vücut ve havlama nöbetleri arasında normal bir uyku ile birlikte gelir.

• Alarm havlaması, bir pencereye veya kapıya yönelik, aralarda sessizlik olan patlamalar halinde gelir.

• Yere bırakılan içi dolu bir mama oyuncağı, mevcut olan en yararlı tek testtir. Gerçekten sıkıntı içindeki bir köpek mama yemeyecektir.

• Daha önce hiç yapmamış bir yetişkin köpekte yeni başlayan ses çıkarma, ilk olarak tıbbi bir soru, ikinci olarak ise bir davranış sorusudur.

60 saniyede karar verin

Etiket neden önemlidir

Bu sorunlara yönelik müdahaleler farklı yönleri işaret eder ve yanlış olanı uygulamak tarafsız bir durum değildir.

Canı sıkılan bir köpek daha fazla egzersizden, daha fazla meşguliyetten ve siz dışarıdayken yapacak bir şeyden yararlanır. Aynı paketi gerçek bir panik içindeki bir köpeğe verirseniz hiçbir şey elde edemezsiniz, çünkü panik halindeki bir köpek mama oyuncağını kullanamaz ve mama oyuncağı yenmek yerine yerde olduğu için sorunun çözüldüğüne kendinizi inandırabilirsiniz.

Alarm havlaması yapan bir köpek, tetikleyicinin kaldırılmasından yararlanır: pencerede buzlu film, ön kapıdan uzakta bir dinlenme yeri, arka plan sesi. Bunu sıkıntı içindeki bir köpeğe verirseniz hiçbir şey değişmez.

Sıkıntı içindeki bir köpeğin, panik oluşmayacak kadar kısa tutulan ve kademeli olarak artırılan yokluk sürelerine ve klinik olarak anlamlı çoğu vakada reçete edilen ilaca ihtiyacı vardır. O köpeğe "gitmeden önce daha fazla egzersiz yapın" derseniz, yine de panikleyen yorgun bir köpeğiniz olur.

Ve ses çıkarması kalçaları ağrıdığı için veya artık gittiğinizi duyamadığı için yeni olan bir köpeğin veterinere ihtiyacı vardır.

Önce kaydı alın

Köpeğin zamanını geçirdiği yere odaklanmış bir kamera ile siz gitmeden öncesinden, gittikten sonra en az kırk beş dakika sonrasına kadar kayıt almak, çoğu hane için tüm teşhis sürecidir. Raftaki herhangi bir eski telefon iş görür ve özel bir evcil hayvan kamerasına gerek yoktur.

Gitmeden önceki on dakika dahil olmak üzere ayrılışın kendisini kaydedin, çünkü ayrılış öncesi ipuçları sırasında çok şey olur. Yokluğun ilerleyen saatlerinde ikinci bir örnek kaydedin, çünkü yirmi dakikada sakinleşen ve üç saat sonra tekrar başlayan bir köpek size farklı bir şey söylüyordur.

Havlamaya atlamayın. Sessizlik de veridir.

Komşu raporları zamanlama ve süre için yararlıdır ancak teşhis için değildir. "Bütün gün havladı" ifadesi, neredeyse hiçbir zaman bir kayıtla karşılaştığında ayakta kalamaz ve havlamanın örüntüsü, toplamından çok daha önemlidir.

Kaydı okumak

Gitmeden önce içi dolu bir mama oyuncağı bırakın. Döndüğünüzde oyuncağa dokunulup dokunulmadığı, tüm araştırmadaki en bilgilendirici tek şeydir.

Gecikme. Ne zaman başlıyor? Sıkıntı tipik olarak ayrılış öncesi rutin sırasında veya kapı kapandıktan sonraki ilk birkaç dakika içinde başlar. Can sıkıntısı zaman gerektirir ve sakin bir dönemi takip eder. Alarm havlaması dış olaylara bağlıdır ve herhangi bir noktada olabilir.

Süreklilik. Sıkıntı nedeniyle ses çıkarma sürekli veya sürekliye yakındır, genellikle ritmiktir ve kendiliğinden çözülmez. Alarm havlaması, aralarında gerçek sessizlik olan patlamalar şeklindedir. Can sıkıntısı havlaması monoton bir tondadır ve diğer aktivitelerle serpiştirilmiştir.

Ses. Tekrarlayan bir uluma veya havlamaya dönüşüp tekrar eden yüksek bir inleme, klasik sıkıntı modelidir. Keskin, aralıklı, ileriye dönük bir havlama alarm durumudur. Bağırma ve uluma da bazı ırklar için normal repertuardır ve tek başlarına daha az anlam ifade ederler.

Vücut. Sadece gürültüye değil, köpeğe bakın.

Sıkıntı şuna benzer: oda sıcak olmadığında nefes nefese kalma, salya akıtma, defalarca tekrarlanan sabit bir yürüme rotası, ayrıldığınız kapıya veya pencereye tekrar tekrar geri dönme, titreme, geniş göz bebekleri, kulakların geride olması, düşük veya kıvrık bir kuyruk, çıkışları tırmalama ve hiç uyumama.

Can sıkıntısı şuna benzer: uzanma, gerinme, esneme, bir şeyler çiğneme, bölümler arasında uyuma ve genellikle gevşek bir vücut.

Alarm şuna benzer: baş dik ve yönelmiş, kulaklar önde, bir havlama patlaması ve ardından yatağa dönüş.

Hasar, varsa. Hasarın nerede olduğu motivasyonu size söyler. Kapılarda, kapı çerçevelerinde, pencere pervazlarında ve tam olarak ayrıldığınız noktadaki hasar kaçma davranışıdır ve sıkıntıya aittir. Odanın ortasındaki çiğnenmiş bir minder veya çöp kutusundaki hasar fırsatçıdır ve can sıkıntısına aittir.

Tuvalet ihtiyacı. Yalnızken idrarını veya dışkısını yapan, tuvalet eğitimi almış bir köpek, kin veya eğitim başarısızlığı değil, otonom uyarılma göstermektedir.

Mama. En yararlı test. Gitmeden önce içi dolu bir mama oyuncağı bırakın. Canı sıkılan bir köpek onu boşaltır. Alarm havlaması yapan bir köpek sonunda ona ulaşır. Gerçekten panik içindeki bir köpek ona dokunmayacaktır, çünkü korkunun fizyolojisi mama ilgisini kapatır.

Ayırıcı teşhisler

Günün sonunda dolu bir kap, köpeğin iştahsız olduğu anlamına gelmez. Yalnız kalmış bir köpek bağlamında, bu durum günün nasıl geçtiğine dair bir kanıttır.

Ayrılıkla ilgili sıkıntı. Yalnız bırakılmakla, genellikle belirli bir kişi veya herhangi bir kişi tarafından bırakılmakla tetiklenen panik. Erken başlangıç, sürekli, yemek yememe, otonom işaretler, çıkış odaklı hasar.

İzolasyon sıkıntısı. Köpek, herhangi bir kişi mevcut olduğunda iyidir ve sadece tamamen yalnız kaldığında panik yapar. Bu ayrım önemlidir çünkü mümkün olan yönetimi değiştirir: bir bakıcı, bir komşu veya bir kreş yeri, acil refah sorununu gerçekten çözer, oysa belirli bir kişiye bağlı bir köpek için evdeki başka bir kişi yardımcı olmayabilir.

Can sıkıntısı ve yetersiz meşguliyet. Çalışan ırkların genç köpeklerinde, uzun süre yalnız bırakılan köpeklerde ve günü düşünmeyi gerektiren hiçbir şey içermeyen köpeklerde daha yaygındır. Belirtisi sakin bir başlangıç ve rahat bir vücuttur.

Alarm ve bölgesel havlama. Ortak bir koridor, asansör, merdiven boşluğu, teslimatlar veya komşu bahçelerdeki köpeklerin tetikleyici olduğu apartmanlarda ve bitişik nizam konutlarda son derece yaygındır. Köpek hiç sıkıntı çekmez, bu yüzden kayıt önemlidir.

Bariyer engellenmesi. Yokluktan ziyade kafese, oyun parkına veya kapalı kapıya yöneliktir. Test basittir: aynı yokluğu bariyer olmadan, kayıtta deneyin ve davranışın kısıtlamayı mı yoksa ayrılışı mı takip ettiğini görün.

Gürültü duyarlılığı. Sıklıkla ayrılık teşhisi içinde gizlenir. Evdeyken patlamalardan ürken bir köpek, yalnızken aynı seslerle başa çıkamayabilir ve soruna "neden olan" yokluklar, sadece seslerin destek olmadan meydana geldiği zamanlardır. Ses çıkarma çöp toplama, inşaat çalışmaları, gök gürültüsü veya havai fişeklerle eşleşiyorsa, test edilecek ilk şey budur.

Öğrenilmiş ilgi davranışı. Esas olarak biri mevcut olduğunda meydana gelen ve olmadığında duran havlama. Kayıt bunu hemen çözer.

Normal yavru köpek davranışı. Ayrıldığında ağlayan bir yavru köpek, genç bir sosyal memelinin davranması gerektiği gibi davranmaktadır. Yalnız kalma süresi toleransı kademeli olarak oluşturularak yönetilir ve devam edip tırmanmadığı sürece bu bir bozukluk değildir.

Irk, marjinal düzeyde önemlidir. Koruma ırkları daha kolay alarm verir, tazılar ulur, kuzey ırkları ulur ve çoban ırkları hızlı uyarılır ve yavaş sakinleşir. Bunların hiçbiri teşhisi değiştirmez ancak neyin çok gürültü sayıldığını değiştirir.

Yeni ses çıkarmanın tıbbi nedenleri

Daha önce başa çıkabilen yetişkin veya yaşlı bir köpekte yeni başlangıç, aksi kanıtlanana kadar tıbbi bir sorudur.

Ağrı. Osteoartrit en yaygın olanıdır. Rahat edemeyen bir köpek uzanamaz ve uzanmayan bir köpek ses çıkarır. İpucu genellikle ses çıkarmanın herkes evdeyken geceleri de olmasıdır.

Bilişsel işlev bozukluğu. Yaşlı köpeklerde bozulmuş uyku-uyanıklık döngüleri, gece ses çıkarma, yönelim bozukluğu, hane halkıyla değişen etkileşim ve eve tuvaletini yapmanın geri dönüşü bilinen modeldir. Bu durum ilerleyicidir, yaygındır ve yardımcı olan veteriner müdahaleleri vardır, bu yüzden tanınması önemlidir.

İşitme kaybı. Sağır veya kısmen sağır bir köpek daha fazla ve daha yüksek sesle ses çıkarır ve nerede olduğunuzu bilmek için eskiden güvendiği sesleri artık kullanamaz.

Görme kaybı. Yalnızken güveni azaltır ve genellikle ilk olarak düşük ışıkta kendini gösterir.

İdrar veya gastrointestinal aciliyet. Tuvaletini yapması gereken ve yapamayan bir köpek sıkıntıya girer ve idrar çıkışını artıran her durum buna neden olur. İlaçlar burada da önemlidir: kortikosteroidler susuzluğu ve idrarı önemli ölçüde artırır ve bunları kullanan bir köpek basitçe bekleyemeyebilir.

Endokrin hastalığı. Tiroid ve böbrek üstü bezi hastalıkları hem davranışı hem de toleransı değiştirebilir.

Randevuya kaydı getirin. Köpeğin volta atarken duruşunu ve yürüyüşünü otuz saniye izleyebilen bir veteriner, ondan bir açıklamadan çok daha fazlasını alır.

Refah acil durumu olduğunda

Bunlardan herhangi biri ortaya çıkarsa acil olarak kabul edin ve bu süre zarfında köpeğin yalnız bırakılmamasını sağlayın:

• Çiğneme ve çıkışları veya kafes demirlerini kazıma sonucu oluşan ağızda kan, aşınmış veya kanayan pati pedleri, kırık veya kanayan tırnaklar veya hasarlı dişler
• Pencereden, kapıdan veya balkondan kaçma girişimleri ki bu ölümcül düşüşlere giden bir yoldur
• Bir yokluğun tamamı boyunca, hiçbir noktada sakinleşmeden sürekli sıkıntı
• Yokluk boyunca mamayı reddetme ve sonrasında yemek yemeye isteksizlik
• Yokluğunuzda kusma veya ishal
• Su alımının değişeceği kadar şiddetli nefes nefese kalma ve salya akıtma
• Sadece yalnızken ortaya çıkan yan emme veya tekrarlayan yalama gibi kendine yönelik davranışlar

Bu düzeydeki sıkıntı gerçek bir refah sorunudur ve aynı zamanda sadece davranışın nadiren çözdüğü noktadır. Bir veteriner tarafından reçete edilen ilaçlar, yapılandırılmış bir planın yanı sıra, bir son çare veya başarısızlığın kabulü değil, bakım standardıdır.

Neler yardımcı olur, neler durumu daha kötüleştirir

Bunlardan ikisi vurgulanmalıdır.

Prova yapmayı önlemek herhangi bir eğitim egzersizinden daha önemlidir. Köpeğin paniklediği her yokluk durumu ilişkiyi pekiştirir, bu yüzden eğitim aşamasında bir bakıcı, bir yürütücü, kreş kullanmak veya evden çalışmak, işten kaçınmak değil işi yapmaktır.

Ve köpeğin halihazırda yapabildiği şeyin üzerine inşa etmek tüm yöntemdir. Otuz saniyede panikleyen bir köpek, bir saatlik pratikle düzelmez; yirmi saniye sıkıcı olana kadar tekrar edilen yirmi saniye ile düzelir.

Asla yapılmaması gerekenler

Sitronella, ultrasonik ve statik dahil olmak üzere hiçbir tür havlama tasması kullanmayın.

Hasar, kirlilik veya gürültü nedeniyle döndüğünüzde köpeği cezalandırmayın. Köpek bunu bağdaştırmaz ve kurduğu ilişki, dönüşünüzün kötü olduğu yönündedir.

"Alışması için" köpeği uzun süre yalnız bırakmak anlamına gelen taşma yöntemini kullanmayın. Tekrarlanan panik, prova edilen paniktir.

Çözmesi için ikinci bir köpek almayın. Bağlılık bir kişiye ise, ikinci bir köpek hiçbir şeyi değiştirmez ve artık iki köpeğiniz olur.

Yorgun bir köpeğin başa çıkacağını varsaymayın. Egzersiz canı sıkılan bir köpeğe yardımcı olur ve panikleyen bir köpeğe çok az fayda sağlar.

Tedavi olarak mama dağıtıcılı veya iki yönlü hoparlörlü bir kameraya güvenmeyin. Görünmeden sesinizi duymak bazı köpekler için işleri daha da kötüleştirebilir ve cihaz bir müdahaleden ziyade bir izleme aracıdır.

Veteriner incelemeden geçmeden, yeni başlayan ses çıkarması olan yaşlı bir köpekte davranış planına başlamayın.

Komşu şikayetini görmezden gelmeyin. Birçok ülkede ısrarlı gürültü uygulanabilir bir durumdur ve kiralık konutlarda kira sözleşmesini sonlandırabilir, bu da bir köpeğin terk edilmesine giden yaygın bir yoldur.

Ne zaman yardım almalı

Hedef; yatağını seçen, yokluğun çoğunu uyuyarak geçiren ve bırakılanları yiyen bir köpektir. Başarılı bir planın kayıttaki görünümü budur.

Şunlar için acilen veterinerinize başvurun:

• Herhangi bir kendine zarar verme: kanayan ağız veya patiler, kırık tırnaklar, hasarlı dişler
• Pencerelerden, kapılardan veya balkondan kaçma girişimleri
• Özellikle geceleri, yetişkin veya yaşlı bir köpekte yeni başlayan ses çıkarma
• Kusma, ishal veya mama reddi ile eşlik eden sıkıntı
• Her yokluğun tamamı boyunca paniklediğine inandığınız herhangi bir köpek

Yaşlı bir köpek için, davranışı aniden değişen herhangi bir köpek için ve artrit, duyusal kayıp veya idrarı artıran bir durumu olan herhangi bir köpek için bir eğitim planına başlamadan önce rutin bir randevu alın.

Sıkıntı şiddetliyse, kendine zarar verme varsa veya makul bir plan birkaç ay boyunca değişiklik yaratmadıysa, bir veteriner davranış uzmanına veya veteriner sevkiyle çalışan akredite bir davranış uzmanına sevk hakkında bilgi alın. Bu alandaki nitelikler tutarlı bir şekilde düzenlenmemiştir, bu yüzden birinin hangi akreditasyona sahip olduğunu ve veterinerlerle çalışıp çalışmadığını özellikle sorun.

Kullanılabilirlik, terminoloji ve lisanslı ilaçlar ülkeye göre değişir, gürültü yasası da öyledir. Hem yakınınızda ne tür bir davranış desteğinin bulunduğunu hem de yerel kurallarınızın neler olduğunu bilmek önemlidir, çünkü komşudan gelen baskı genellikle ne kadar zamanınız olduğunu belirleyen şeydir.