Żółwie a salmonella: bezpieczne obchodzenie się, dzieci i higiena domowa

Szybka odpowiedź

Szczotkowanie skorupy i czyszczenie zbiornika to dwa momenty, w których bakterie przenoszą się ze zwierzęcia na dłonie i powierzchnie w domu. Żaden z nich nie powinien mieć miejsca w pobliżu kuchni.

Zdrowe żółwie wodne i lądowe przenoszą bakterie Salmonella w swoich jelitach jako normalną florę. Nie powoduje to u nich choroby, nie można ich zmyć ani wyeliminować za pomocą antybiotyków.

Nie jest to powód, by rezygnować z posiadania żółwia. Jest to powód, by wprowadzić dwa lub trzy nawyki dotyczące obsługi i czyszczenia oraz rygorystycznie ich przestrzegać, jeśli w domu mieszkają niemowlęta, osoby starsze, kobiety w ciąży oraz osoby z obniżoną odpornością.

• Przyjmij, że każdy żółw wydala bakterie Salmonella, niezależnie od tego, czy wygląda na zdrowego.
• Myj ręce mydłem pod bieżącą wodą po każdym kontakcie ze Zwierzakiem, jego wodą lub jakimkolwiek elementem wyposażenia terrarium.
• Nigdy nie czyść sprzętu z akwarium w zlewie kuchennym i nigdy nie pozwalaj żółwiowi chodzić po blatach, gdzie przygotowuje się jedzenie.
• Dzieci poniżej piątego roku życia nie powinny dotykać żółwi i nie należy zostawiać ich samych w pobliżu wybiegu.
• Jeśli u któregokolwiek domownika wystąpi biegunka i gorączka, powiadom lekarza, że w domu jest gad.

:::danger
Salmonella od gada jest realną przyczyną hospitalizacji niemowląt.

Niemowlęta i małe dzieci mają niższą dawkę zakaźną, stale wkładają ręce do buzi i mogą rozwinąć zakażenie krwi oraz zapalenie opon mózgowych w wyniku infekcji, która u osoby dorosłej wywołałaby jedynie dwudniowe złe samopoczucie. To samo dotyczy osób, których układ odpornościowy jest osłabiony przez chorobę lub leki, oraz osób starszych.

Jeśli w domu pojawia się noworodek, osoba z obniżoną odpornością lub ktoś w trakcie chemioterapii, żółw musi być trzymany w pomieszczeniu, z którego te osoby nie korzystają, obsługiwany tylko przez jedną osobę i nigdy nie wyjmowany w obecności gości.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego nie da się wyeliminować problemu przez czyszczenie

Salmonella żyje w przewodzie pokarmowym większości gadów jako stały mieszkaniec. Zwierzę nie ma objawów, nie prowadzi walki immunologicznej z bakteriami i wydala je wraz z odchodami.

Wynikają z tego trzy konsekwencje, które są powodem, dla którego standardowe porady dotyczące "czystych zwierząt" tutaj nie mają zastosowania.

Wydalanie jest przerywane.

Żółw wydala bakterie w niektórych odchodach, a w innych nie – więcej, gdy jest zestresowany, niedawno przeniesiony, trzymany w zbyt niskiej temperaturze lub chory. Dlatego test kału, który jest ujemny, to tylko migawka tego konkretnego próbkowania, a nie certyfikat dla zwierzęcia. Dlatego nie zaleca się testów jako sposobu na ocenę bezpieczeństwa gada.

Antybiotyki pogarszają sprawę.

Leczenie zdrowego nosiciela nie eliminuje bakterii z jelit. Selekcjonuje natomiast organizmy oporne, które następnie są przekazywane człowiekowi. Żaden Weterynarz nie będzie leczył zdrowego gada z tego powodu.

Hodowla w niewoli tego nie zmienia.

Żółw urodzony w niewoli z rodziców urodzonych w niewoli nadal posiada gadzią florę jelitową. Pochodzenie zwierzęcia nie jest czynnikiem ryzyka, na którym można polegać.

Co zmienia ryzyko, to ładunek bakterii i droga przenoszenia.

Dobra hodowla obniża ładunek bakterii w wodzie. Słaba filtracja, przekarmianie, niezjedzony pokarm, za mały zbiornik i rzadkie wymiany wody zwiększają go. A kilka konkretnych nawyków zamyka drogi, przez które bakterie docierają do ust.

Jak to faktycznie trafia ze zbiornika do człowieka

Droga jest zawsze odchodowo-ustna, ale rzadko wygląda tak bezpośrednio.

Woda jest głównym nośnikiem.

Żółwie wodne wypróżniają się do wody, w której pływają. Ta woda znajduje się na szybie, platformie grzewczej, filtrze, siatce, twoich dłoniach i przedramionach oraz na zewnątrz wiadra, które przenosiłeś. Rozprysk na blacie wysycha i pozostaje aktywny na powierzchni.

Powierzchnie są drugą drogą.

Żółw położony na stole, blacie, kanapie lub podłodze pozostawia za sobą zanieczyszczenia. Niemowlę, które raczkuje, kładzie potem rękę na tej podłodze i wkłada ją do buzi.

Wspólny sprzęt jest trzecią drogą.

Siatka płukana w zlewie kuchennym, wiadro używane też do mycia podłóg, gąbka, która wraca pod zlew, ręcznik trafiający do rodzinnego prania. Każdy z tych przedmiotów przenosi problem w nowe miejsce.

Bezpośredni kontakt jest realny, ale łatwiejszy do kontrolowania.

Obsługa zwierzęcia, bycie polizanym lub ugryzionym, całowanie go lub trzymanie przy twarzy. Całowanie żółwia to konkretny, udokumentowany sposób, w jaki ludzie się zakażają.

Zasady, dzięki którym współżycie z żółwiem jest bezpieczne

Trzymaj oddzielny zestaw sprzętu, który nigdy nie trafia do reszty domu: szczotkę, ściereczki, wiadro, siatkę i ręcznik.

Ręce, za każdym razem.

Mydło i bieżąca woda, namydlenie grzbietów dłoni, przestrzeni między palcami i wokół nadgarstków, a następnie osuszenie ręcznikiem papierowym lub dedykowanym ręcznikiem do rąk. Żel alkoholowy jest tu słabym substytutem, ponieważ słabo działa na widocznie zabrudzonych dłoniach i na materii organicznej, a dłoń, która była w wodzie ze zbiornika, jest zabrudzona. Żelu używaj tylko wtedy, gdy nie ma dostępu do zlewu, a przy pierwszej okazji umyj ręce prawidłowo.

Z dala od jedzenia.

Żaden żółw na blacie kuchennym lub stole w jadalni. Żadnego terrarium w kuchni. Żadnego sprzętu z akwarium w zlewie kuchennym lub zmywarce. Żadnego jedzenia dla żółwia przechowywanego z jedzeniem dla ludzi i przygotowywanego przy użyciu naczyń kuchennych, które wracają do szuflady.

Dedykowany zestaw.

Wiadro, syfon, siatka, gąbka, szczotka, ściereczki i ręcznik, które mieszkają przy sprzęcie żółwia i nie służą do niczego innego. Jeśli dom jest pełen ludzi, oznacz je kolorami.

Wymiana wody z planem.

Odsysaj do wiadra, przenieś bezpośrednio do toalety, wylej, spłucz, a następnie zdezynfekuj wiadro i umyj dłonie oraz przedramiona. Nie wylewaj wody ze zbiornika na grządkę z warzywami ani do basenu dla dzieci.

Czyszczenie skorupy i platformy.

Zrób to w dedykowanym pojemniku, dedykowaną szczotką i zdezynfekuj pojemnik po pracy. Nigdy w zlewie lub wannie używanej przez ludzi.

Pranie.

Ręczniki dla żółwia pierz oddzielnie w wysokiej temperaturze, nigdy z ubraniami czy pościelą.

Swobodne poruszanie się.

Żółw wędrujący po domu to ścieżka zanieczyszczeń. Jeśli gatunek żółwia faktycznie potrzebuje ruchu na podłodze, użyj wyznaczonego, zmywalnego obszaru, z którego nie korzystają niemowlęta, i posprzątaj go po fakcie.

Kto potrzebuje surowszych zasad i dlaczego

To również szczera odpowiedź na często zadawane pytanie. Żółw to słaby wybór na pierwszego pupila dla małego dziecka, nie dlatego, że dzieci nie mogą ich kochać, ale dlatego, że obowiązki opiekuńcze i wymogi higieniczne zawsze spoczywają na dorosłym.

Rozpoznawanie infekcji u człowieka

Choroba zazwyczaj zaczyna się w ciągu dnia lub dwóch od narażenia, czasem szybciej, czasem później.

Typowy obraz to biegunka, która może zawierać krew, ze skurczami brzucha, gorączką i czasem wymiotami. Większość zdrowych dorosłych wraca do zdrowia bez specjalnego Leczenia, a nawadnianie jest ważniejsze niż cokolwiek innego.

Skorzystaj z porady lekarskiej i powiedz, że w domu jest gad, jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych:

Osoba ma poniżej pięciu lat, powyżej sześćdziesięciu pięciu, jest w ciąży lub ma obniżoną odporność.

W stolcu pojawia się krew, wysoka gorączka lub oznaki odwodnienia, takie jak bardzo mała ilość moczu, zawroty głowy przy wstawaniu lub suchość w ustach.

Biegunka trwa dłużej niż kilka dni lub osoba nie może utrzymać płynów w żołądku.

Niemowlę jest niezwykle senne, słabo je lub ma gorączkę.

Wspomnienie o gadzie zmienia decyzję medyczną. Skłania do zrobienia właściwego badania stolca i zmusza lekarza do myślenia o zakażeniu krwi u niemowlęcia, zamiast zakładania rutynowej niestrawności.

Co to nie oznacza

Obsługa nie jest zabroniona. To określone wydarzenie: podeprzyj zwierzę prawidłowo, trzymaj je z dala od twarzy i umyj ręce natychmiast po pracy.

Nie oznacza to konieczności oddania zdrowego żółwia. Miliony gospodarstw domowych trzymają gady bez incydentów, a różnicą jest rutyna, nie szczęście.

Nie oznacza to wypuszczania go na zewnątrz. Porzucone żółwie domowe stanowią poważny problem ekologiczny w wielu regionach, często giną, a w wielu miejscach jest to nielegalne.

Nie oznacza to dezynfekowania zwierzęcia. Stosowanie domowych środków dezynfekujących, roztworów wybielaczy lub środków szorujących na żółwia uszkadza skórę i skorupę, stresuje zwierzę i nie redukuje nosicielstwa w jelitach.

Nie oznacza to, że żółw jest brudny lub źle traktowany. To normalna biologia gadów.

Małe żółwie zasługują na szczególną uwagę.

Żółwie świeżo wyklute i młode są najczęściej kupowane dla dzieci, najczęściej dotykane i najczęściej zamieszane w wybuchy epidemii. W Stanach Zjednoczonych sprzedaż żółwi poniżej określonego rozmiaru skorupy – czterech cali lub około dziesięciu centymetrów – jest z tego właśnie powodu zabroniona od dziesięcioleci. Gdziekolwiek mieszkasz, traktuj małego żółwia jako zwierzę wyższego ryzyka w domu z dziećmi, a nie niższego.

O co zapytają Weterynarz i lekarz

Zapytaj Weterynarza o hodowlę, jak i o higienę. Przeludniony, zimny lub brudny zbiornik produkuje zestresowane zwierzę, które wydala więcej bakterii, więc poprawa warunków realnie obniża ryzyko w domu.

Czego nigdy nie robić

Nie całuj, nie przytulaj ani nie trzymaj żółwia przy twarzy.

Nie jedz, nie pij ani nie używaj telefonu podczas czyszczenia zbiornika lub obsługi zwierzęcia.

Nie czyść sprzętu z akwarium w zlewie kuchennym, umywalce używanej przez dzieci czy wannie.

Nie używaj żelu do rąk jako rutynowego zamiennika mycia po kontakcie.

Nie pozwalaj żółwiowi chodzić po blatach kuchennych, stołach jadalnych czy podłogach, gdzie bawi się niemowlę.

Nie proś o testowanie lub leczenie zwierzęcia w celu uczynienia go bezpiecznym. Nic z tego nie działa.

Nie trzymaj żółwi w domu, w którym mieszka osoba z obniżoną odpornością, bez uprzedniej konsultacji z jej zespołem medycznym.

Nie wypuszczaj żółwia, nigdy.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem w przypadku biegunki z gorączką lub krwią, w przypadku każdej biegunki u niemowlęcia, w ciąży, u osoby starszej lub z obniżoną odpornością i za każdym razem wspominaj o gadzie.

Skontaktuj się z Weterynarzem z doświadczeniem w leczeniu gadów, jeśli żółw ma biegunkę, nie chce jeść lub jest w słabej kondycji. Niezdrów gad wydala więcej bakterii, a leżący u podłoża problem hodowlany jest zazwyczaj możliwy do naprawienia.

Dobrze utrzymany żółw w czystym, ciepłym zbiorniku wydala mniej bakterii. Hodowla i higiena to ten sam projekt.

Jeśli okoliczności w twoim domu się zmienią, przez ciążę, noworodka lub nową diagnozę medyczną, przejrzyj ustalenia wtedy, a nie później. Większość zmian dotyczy tego, kto sprząta i gdzie stoi zbiornik, a nie konieczności oddania zwierzęcia.