Starszy zwierzak je mniej: dostęp, wzrok, ból i choroba

Szybka odpowiedź

Zanim zapytasz, dlaczego starszy ptak chce mniej jedzenia, sprawdź, czy może do niego dotrzeć, zobaczyć je i utrzymać.

Starzenie się nie zmniejsza apetytu u ptaków. Robi to coś innego, a u starszego zwierzaka przyczyny dzielą się na cztery grupy: nie może dotrzeć do jedzenia, nie widzi jedzenia, jedzenie sprawia ból lub zwierzak jest chory.

Pierwsze dwie przyczyny są najczęściej pomijane przez właścicieli, ponieważ ptak z artretyzmem stóp lub rozwijającą się zaćmą zachowuje się dokładnie tak samo, jak ptak, który stracił apetyt. Obie te przyczyny są również najłatwiejsze do rozwiązania po ich zidentyfikowaniu.

• Waż zwierzaka w gramach codziennie, o tej samej porze, przed pierwszym posiłkiem. U ptaków trend wagowy jest diagnozą na długo przed tym, zanim cokolwiek stanie się widoczne.
• Obserwuj, jak zwierzak faktycznie je. Ptaki obłuskują i upuszczają nasiona, więc ptak może wydawać się, że je, podczas gdy prawie nic nie spożywa.
• Licz odchody. Ptak, który nie je, produkuje niewiele małych, ciemnych odchodów, co stanowi obiektywny dowód.
• Nie próbuj zmieniać diety u starego lub chorego zwierzaka bez nadzoru weterynarza. Zmiana niesie ze sobą realne ryzyko zagłodzenia.
• Wiek seniora jest relatywny dla gatunku. Papużka falista może być geriatryczna, podczas gdy ara w tym samym wieku jest zaledwie dorosła.

:::danger
Zwierzak, który całkowicie przestał jeść, to nagły wypadek, a nie sytuacja do obserwacji.

Ptaki mają bardzo wysokie tempo przemiany materii i minimalne rezerwy energii. Mały ptak, który przez dzień nic nie zjadł, może być w poważnych tarapatach, a ptak nastroszony, cichy, siedzący nisko na żerdzi lub na dnie klatki zazwyczaj choruje już od jakiegoś czasu. W połączeniu z jakąkolwiek zmianą w oddychaniu, poruszaniem ogonem lub zmianą koloru odchodów, wymaga to pomocy weterynaryjnej tego samego dnia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Wiek seniora jest relatywny dla gatunku

Nie ma jednego wieku, w którym ptak staje się stary, a traktowanie ich jako jednej grupy prowadzi do błędnych decyzji.

Papużki faliste i nimfy żyją krótko w porównaniu do innych papug i wcześnie wykazują choroby związane z wiekiem. Następnie są konury, aleksandretty i podobne średnie gatunki. Amazonki, żako, kakadu i ary żyją dekadami, a ptak w wieku dwudziestu lat może być w średnim wieku, a nie geriatryczny.

W praktyce liczy się indywidualna trajektoria. Ptak, który robi mniej niż rok temu, wolniej się wspina, wybiera niższe żerdzie lub mniej lata, starzeje się niezależnie od liczby w dokumentach. To moment, w którym coroczne kontrole stają się wartościowe, a zapisy wagi przestają być opcjonalne.

Grupa pierwsza: nie może dotrzeć do jedzenia

To najczęstsza odwracalna przyczyna i najrzadziej rozważana.

Artretyzm i ból stóp. Starsze ptaki rozwijają chorobę stawów w stopach, kostkach i skrzydłach. Ptak, który nie może wygodnie chwytać, nie będzie stał na wąskiej żerdzi przy wiszącej misce, by jeść. Będzie dziobał jedzenie, do którego może dotrzeć z wygodnej pozycji, ignorując resztę.

Konstrukcja żerdzi. Starsze ptaki potrzebują szerszych żerdzi, płaskich platform oraz różnorodności średnic i tekstur. Jednolite, wąskie, drewniane żerdzie nieustannie obciążają te same punkty stopy i są trudne dla ptaka z artretyzmem. Nakładki na żerdzie z papieru ściernego pogarszają sprawę, zamiast ją polepszać.

Układ klatki. Jedzenie umieszczone na górze wysokiej klatki, dostępne tylko poprzez wspinaczkę, efektywnie ogranicza racje starszego ptaka. Przenieś punkty żywieniowe tam, gdzie zwierzak faktycznie spędza czas i zapewnij więcej niż jeden.

Stabilność i kształt miski. Płytka, ciężka, stabilna miska z krawędzią, o którą ptak może się oprzeć, jest łatwiejsza niż głęboka, kołysząca się.

Konkurencja. W klatce z innym ptakiem starszy osobnik może po prostu tracić dostęp do pokarmu. Obserwuj, kto je pierwszy i jak długo, rozważ oddzielne punkty żywieniowe.

Sprawdź to, zamiast zakładać. Umieść identyczną miskę z tym samym jedzeniem na szerokiej, płaskiej platformie obok ulubionego miejsca odpoczynku ptaka i zobacz, czy spożycie się zmieni. Jeśli tak, masz odpowiedź bez jednego testu.

Grupa druga: nie widzi jedzenia

Zaćma rozwija się u starszych ptaków i jest widoczna jako mętny lub białawy wygląd źrenicy, najlepiej widoczny przy dobrym świetle z boku. Występuje również zwyrodnienie siatkówki, które jest niewidoczne.

Oznaki behawioralne są subtelne. Ptak chybia, sięgając po jedzenie. Wyczuwa żerdź dziobem przed zrobieniem kroku. Jest płochliwy przy ruchach, które wcześniej mu nie przeszkadzały. Staje się niechętny do poruszania się po klatce lub latania. Może stać się bardziej agresywny, ponieważ nie widzi zbliżającej się ręki, dopóki nie jest blisko.

Adaptacje są tanie i skuteczne. Zwiększ poziom światła w pobliżu jedzenia. Używaj misek kontrastujących z zawartością, więc jasny granulat w ciemnej misce, a ciemne jedzenie w jasnej. Utrzymuj układ klatki stałym, ponieważ ptak z wadą wzroku nawiguje z pamięci, a przestawianie mebli jest naprawdę dezorientujące. Zapowiadaj się werbalnie przed podejściem.

Weterynarz może zbadać oczy, a utrata wzroku zmienia również plan bezpieczeństwa poza klatką.

Grupa trzecia: jedzenie sprawia ból

Nieprawidłowości dzioba. Przerośnięty, łuszczący się, zdeformowany lub nienaturalnie miękki dziób u starszego ptaka jest często oznaką choroby podstawowej, a choroba wątroby jest klasyczną przyczyną. Ptak, którego dziób nie schodzi się prawidłowo, nie może wydajnie kruszyć, ścinać ani manipulować jedzeniem. Przycinanie dzioba to zabieg weterynaryjny, a leczenie dzioba bez zbadania przyczyny mija się z celem.

Dna stawowa. Ptaki wydalają odpady azotowe jako kwas moczowy, a gdy funkcja nerek spada, kryształy moczanowe mogą odkładać się w stawach. Rezultatem są obrzęknięte stawy palców z bladym lub żółtawym materiałem widocznym pod cienką skórą oraz ptak, który ciągle się wierci, podnosi stopy i odmawia chwytania. Jest to jeden z bardziej bolesnych stanów w medycynie ptaków i często mylony jest z artretyzmem.

Choroby jamy ustnej i zatok. Infekcje, niedobory witaminy A u ptaków karmionych długotrwale nasionami oraz zmiany w jamie ustnej sprawiają, że jedzenie jest niekomfortowe. Zmiana zapachu z dzioba, obrzęk przy oku lub nozdrzach, ptak potrząsający głową podczas jedzenia – wszystko to wskazuje na ten problem.

Stare urazy. Skrzydło lub noga zraniona lata temu rozwinie artretyzm.

Choroby wola i przewodu pokarmowego. Ptak, który zjada, a potem zwraca jedzenie, to inny problem i wymaga oddzielnej oceny.

Waż ptaka codziennie oraz jedzenie przed i po. Wrażenia są zawodne; gramy nie.

Grupa czwarta: jest chory

Miażdżyca. Rozpoznawana jako częste znalezisko u starszych papug, szczególnie u ptaków na wysokotłuszczowej diecie z nasion, z małą szansą na lot. Wczesne oznaki to mniejsza tolerancja na wysiłek, niechęć do wspinania się lub latania oraz wolniejsza regeneracja po aktywności. To jeden z powodów, dla których starszy ptak cicho robi mniej.

Choroba wątroby. Częsta u ptaków długotrwale karmionych nasionami. Zielone lub wapienne moczany, przerośnięty dziób i pazury, słaba jakość piór i zmniejszony apetyt.

Choroba nerek. Zwiększona ilość moczu w odchodach, osłabienie i wspomniana wcześniej dna.

Nowotwory. Powszechne u starszych ptaków wielu gatunków. Utrata wagi ze zmiennym apetytem, obrzęk brzucha lub kulawizna od masy uciskającej nerwy.

Choroby układu rozrodczego samic. Nie ograniczają się do młodych ptaków. Chroniczne znoszenie jaj, zatrzymanie jaja i pokrewne choroby występują u starszych samic i objawiają się parciem, szeroką postawą, obrzękiem brzucha i zmniejszonym apetytem.

Aspergiloza. Chroniczna grzybicza choroba płuc o powolnym przebiegu: stopniowa utrata wagi, mniejsza tolerancja na wysiłek, zmiana głosu i czasami niewiele więcej aż do późnego stadium.

Zatrucie metalami ciężkimi. Warto wymienić, bo dotyczy ptaków w każdym wieku i łatwo je przeoczyć. Starsze ptaki żują wyposażenie klatki tak samo jak młodsze.

Infekcja lub choroba systemowa. U gatunków ofiarnych może objawiać się tylko tym, że ptak jest cichszy i je trochę mniej.

Mierz, nie szacuj

Trzy domowe pomiary zmieniają mglistą obawę w dowody.

Dzienna waga w gramach. Ta sama pora, najlepiej rano przed karmieniem, na wadze z dokładnością do grama. Naucz ptaka wchodzenia na żerdź zamontowaną na wadze. Ta liczba przewyższa każdą wizualną ocenę kondycji, ponieważ pióra całkowicie ukrywają grzebień mostka.

Waga jedzenia. Zważ porcję do miski i zważ to, co zostało. Przesiej łuski, jeśli ptak je nasiona, ponieważ miska pełna łusek może wyglądać na pełną ziarna.

Liczba i wygląd odchodów. Biały papier jako wyściółka klatki, zmieniany o stałej porze i fotografowany. Ptak, który nie je, produkuje mniej, mniejszych i ciemniejszych odchodów. Zmiany koloru moczanów wskazują na wątrobę lub nerki.

Obserwuj posiłek z dystansu przez kilka minut. Zauważ, czy ptak podchodzi do miski, czy bierze jedzenie, czy potrafi je wyłuskać lub zmiażdżyć, czy je upuszcza i czy przełyka. Ta sekwencja powie ci, w której z czterech grup jesteś.

Rozmiar i twardość jedzenia mają znaczenie dla starszego dzioba. Jeśli ptak zostawia najtwardsze kąski, to informacja, a nie wybredność.

Dopasowanie otoczenia dla starszego ptaka

Lekkie podgrzanie jedzenia zwiększa jego aromat i często zainteresowanie. Siekanie lub krótkie namaczanie twardych produktów pomaga ptakowi z problemami dzioba. Oba są pomocą, dopóki diagnoza nie zostanie postawiona, a nie substytutami.

Pułapka zmiany diety

Wiele starszych ptaków jadło dietę opartą na nasionach przez dekady, a ta dieta leży u podstaw chorób opisanych powyżej. Kusi, by naprawić to natychmiast.

Nie rób tego, przynajmniej nie bez nadzoru weterynarza. Papugi wykazują silną neofobię wobec jedzenia, a stary lub chory ptak, który odrzuci nową dietę, po prostu nie będzie jadł. Próby zmiany diety zabiły wiele ptaków, a ryzyko jest najwyższe dokładnie u tych zwierząt, które najbardziej wymagają zmiany.

Bezpieczne podejście jest powolne, monitorowane i połączone z codziennym ważeniem. Wprowadzaj nowe produkty obok znanej diety, zamiast ją zastępować. Oferuj nowe jedzenie w porze dnia, gdy ptak jest najbardziej głodny, w znanej misce i pozwól ptakowi patrzeć, jak ty lub inny ptak je jecie. Spodziewaj się, że proces potrwa tygodnie lub miesiące. I najpierw ustabilizuj chorobę podstawową, ponieważ ptak badany z powodu utraty wagi nie jest odpowiedni do eksperymentów dietetycznych.

Czego będzie chciał weterynarz

Przynieś log wagi, z datami i godzinami. Przynieś zdjęcia odchodów na białym papierze z kilku dni.

Przynieś nagranie ptaka jedzącego, sfilmowane z dystansu bez zakłóceń, oraz drugie nagranie, jak porusza się po klatce, aby ocenić chód, chwyt i równowagę.

Przynieś zdjęcia stóp od spodu, dzioba z boku i oczu przy dobrym świetle.

Przynieś pełną historię diety, w tym to, co ptak jadł przez większość życia, nie tylko w tym miesiącu. Długotrwałe karmienie nasionami znacząco zmienia listę możliwych diagnoz.

Powiedz, czy ptak to samica i czy kiedykolwiek znosiła jaja. Powiedz, co żuje, w tym pręty klatki, klipsy, zabawki i biżuterię. Powiedz, co zmieniło się ostatnio w gospodarstwie domowym, w tym utrata ptasiego towarzysza lub zmiana rutyny właściciela.

Spodziewaj się badań krwi, radiogramów i, w zależności od wyników, obrazowania serca i brzucha. U starszego ptaka zestaw wyników bazowych pobranych, gdy jest w miarę zdrowy, jest naprawdę użyteczny do interpretacji późniejszych.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie akceptuj jedzenia mniej jako normalnego starzenia. U ptaków to objaw.

Nigdy nie zmieniaj diety nagle u starego lub chorego ptaka.

Nigdy nie dawaj grysu. Papugi łuskają nasiona samodzielnie i go nie potrzebują, a chory ptak może się nim przejeść.

Nigdy nie przycinaj dzioba w domu. Kształt dzioba u starszego ptaka jest często wskazówką do choroby wewnętrznej, a przycinanie bez diagnozy usuwa wskazówkę i ryzykuje uraz.

Nigdy nie dawaj ludzkich leków, suplementów lub preparatów ziołowych bez porady weterynaryjnej.

Nigdy nie używaj nakładek na żerdzie z papieru ściernego do zarządzania pazurami u ptaka z artretyzmem. Obcierają skórę stopy, która już jest pod ciśnieniem.

Nigdy nie przestawiaj klatki ptaka z upośledzonym wzrokiem.

Nigdy nie zakładaj, że ptak siedzący cicho na dnie klatki odpoczywa.

Celem jest stała dzienna waga, normalne odchody i ptak, który sięga po jedzenie bez trudności.

Kiedy szukać pomocy

Idź tego samego dnia, jeśli ptak przestał jeść, jest nastroszony i cichy, siedzi nisko lub na dnie klatki, porusza ogonem przy każdym oddechu, ma zielone lub wapienne moczany lub jest samicą, która prze lub ma obrzęknięty brzuch.

Umów się w ciągu tygodnia w przypadku trendu wagowego, który spada, jedzenia podnoszonego i upuszczanego, słabego chwytu, obrzękniętych stawów palców, dzioba, który zmienił kształt lub teksturę, mętnych oczu lub ptaka, który po cichu przestał latać i się wspinać.

Umów coroczne badanie geriatryczne, gdy ptak jest stary dla swojego gatunku, z badaniami krwi, póki jest zdrowy. U gatunku, który tak dokładnie ukrywa chorobę, baza, którą zrobisz w zdrowym roku, czyni rok nieprawidłowy interpretowalnym.