Trening celowy u gadów: współpraca zamiast łapania

Krótka odpowiedź

Gady się uczą. Ogrody zoologiczne od lat stosują trening celowy u żółwi, waranów, krokodyli i węży i nie jest to sztuczka ani nowinka wzbogacająca środowisko. To różnica między Zwierzakiem, którego trzeba łapać do każdego ważenia, a takim, który sam wchodzi na wagę.

Trening celowy oznacza uczenie zwierzęcia, że dotknięcie lub podążanie za określonym obiektem przynosi coś, czego ono pragnie. Gdy to połączenie już istnieje, możesz przemieszczać zwierzę bez konieczności chwytania go, a niemal każde rutynowe zadanie staje się łatwiejsze i bezpieczniejsze dla obu stron.

Gad, który porusza się w stronę czegoś celowo, to gad, którego już nie musisz gonić.

• Chodzi o współpracę, a nie posłuszeństwo. Eliminujesz potrzebę krępowania zwierzęcia.
• Gady pracują według własnego harmonogramu. Trenuj w temperaturze roboczej ciała, w fazie aktywności danego gatunku.
• Jedzenie jest głównym wzmacniaczem, ale gady jedzą rzadko, więc sesje muszą pasować do planu karmienia, a nie go zastępować.
• Nigdy nie pozwalaj, aby dłoń stała się celem dla zwierzęcia z silnym odruchem pokarmowym.
• Kara nie ma tu miejsca. Przerażony gad albo się broni, albo wycofuje, a obie te reakcje cofają cię w treningu.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego to działa u gadów

Mechanizm jest taki sam jak u każdego innego zwierzęcia. Zachowanie, które niezawodnie prowadzi do czegoś, czego zwierzę chce, staje się częstsze.

Różni się skala czasowa i waluta. Psa można wzmocnić kilkadziesiąt razy w ciągu pięciu minut. Węża, który je raz na dwa tygodnie, już nie. To ograniczenie kształtuje całe podejście.

Oznacza to również, że wzmacniaczem często nie jest jedzenie. Gady będą pracować dla dostępu do miejsca do wygrzewania się, możliwości powrotu do kryjówki, bycia odłożonym czy za ciepłą dłoń lub znaną powierzchnię. Można wykorzystać wszystko, co zwierzę niezawodnie wybiera.

Najbardziej niedocenianym wzmacniaczem jest po prostu zakończenie interakcji. Jeśli zwierzę chce wrócić do swojego terrarium, to odłożenie go po poprawnym wykonaniu zadania jest prawdziwą nagrodą, którą możesz zaoferować każdego dnia tygodnia.

Temperatura jest drugą stałą. Gad poniżej preferowanego zakresu jest powolny w ruchu, powolny w przetwarzaniu informacji i powolny w trawieniu. Trenowanie zimnego zwierzęcia nie przynosi nauki, a jedynie dużo frustracji dla Właściciela. Trenuj w temperaturze, w której zwierzę samo wybrałoby aktywność.

Cel i marker

Cel.

Obiekt wizualnie wyróżniający się na końcu czegoś wystarczająco długiego, aby utrzymać dłoń poza zasięgiem. Kolorowa kulka na pręcie, nakrętka od butelki na patyku, plastikowa łyżeczka. Nie powinien przypominać niczego innego w terrarium i nie powinien przypominać pęsety do karmienia.

Marker.

Sygnał, który oznacza: "to było to, nagroda nadchodzi". Słuch gadów jest dostrojony do niskich częstotliwości i drgań podłoża, a nie do ostrego dźwięku klikera, więc dla wielu z nich kliker jest niewłaściwym instrumentem.

Krótki błysk światła, wypowiedziane słowo lub spójny sygnał wizualny zazwyczaj sprawdzają się lepiej. W przypadku gatunków wodnych marker wizualny jest jedynym praktycznym wyborem.

Wzmacniacz.

Dostarczany natychmiast po markerze, za każdym razem, aż zachowanie będzie utrwalone. Dla gatunków zmotywowanych jedzeniem jest to mały kawałek posiłku. Dla rzadziej jedzących, planuj wokół dostępu, ciepła lub wypuszczenia.

Sekwencja nigdy się nie zmienia: zwierzę dotyka celu, ty oznaczasz markerem, dajesz nagrodę. Jeśli nie możesz dać nagrody, nie oznaczaj markerem.

Przeprowadź sesję w znanej przestrzeni z meblami zwierzęcia w pobliżu, aby zawsze była możliwość wycofania się.

Budowanie krok po kroku

Pracuj w krótkich sesjach. Kilka powtórzeń to już cała sesja. Wczesne zakończenie to technika, a nie porażka.

1. Przedstaw cel w pobliżu głowy zwierzęcia.

Nie dotykając go i nie ruszając w stronę twarzy. Większość gadów bada nowy obiekt wysunięciem języka lub krótkim podejściem.

2. Oznacz markerem każdy ruch w jego stronę.

Na samym początku liczy się nawet spojrzenie. Oznacz markerem, potem daj nagrodę.

3. Czekaj na dotknięcie.

Gdy zwierzę niezawodnie podchodzi, czekaj na faktyczny kontakt przed użyciem markera. W tym momencie zachowanie staje się zachowaniem, a nie przypadkiem.

4. Przesuń cel na niewielką odległość.

Teraz zwierzę podąża. Zwiększaj dystans małymi krokami i cofaj się o krok, gdy tylko przestanie współpracować.

5. Dodaj cel podróży.

Poprowadź je na wagę, do otwartego pojemnika transportowego, na płaską matę, która stanie się jego stanowiskiem. Nagródź tam i pozwól mu swobodnie odejść.

6. Dodaj czas trwania na stanowisku.

Oznaczaj za pozostawanie, nie tylko za przybycie. To podstawa każdej kontroli, którą chcesz później wykonać.

7. Odbuduj w realnym kontekście.

Gady słabo przenoszą zachowania między różnymi kontekstami. Te same kroki w właściwym terrarium, właściwym transporterze i właściwym miejscu ważenia będą wymagały własnej krótkiej próby.

Problem z bezpieczeństwem, o którym nikt nie mówi

U gatunków z silnym odruchem pokarmowym najszybszą rzeczą, jakiej je nauczysz, jest to, że ruchoma dłoń oznacza nadejście jedzenia.

Właśnie tak Opiekunowie zostają ugryzieni. Zwierzę nie jest agresywne, ono ma rację. Nauczyło się sygnału, który faktycznie mu dałeś.

Rozwiązaniem jest rozdzielenie i musi ono być celowe.

Używaj celu na tyle długiego, aby zwierzę dosięgnęło celu, a nie dłoni. Podawaj jedzenie tylko pęsetą i tylko po wyraźnym, niepodważalnym sygnale karmienia, który nie pojawia się w żadnym innym czasie. Wielu Opiekunów używa konkretnego przedmiotu lub rytuału otwierania terrarium do karmienia i nigdy nie używa go w innych celach.

Nigdy nie karm ręcznie gatunków z silnym odruchem pokarmowym podczas treningu z dłońmi w pobliżu. Nie możesz utrzymywać obu sygnałów jednocześnie.

Przy dużych waranach, tegu lub jakimkolwiek zwierzęciu mogącym cię zranić, przeprowadzaj wczesne sesje z barierą między wami, aż zachowanie będzie niezawodne.

:::danger
Nigdy nie używaj dłoni lub palców jako celu u węża, warana, tegu lub jakiegokolwiek zwierzęcia, które poluje poprzez atak.

Atak jest szybki, zdecydowany i odruchowy, gdy skojarzenie zostanie wykonane, a zwierzę nie może go przerwać w połowie. Szczególnie w przypadku dużych dusicieli nigdy nie należy pracować gołymi rękami jako ruchomym bodźcem. Cel zawsze musi być na pręcie, który jest dłuższy niż zasięg zwierzęcia.
:::

Odczytywanie zwierzęcia

Sesje idą źle, gdy Właściciel odczytuje bezruch jako zaangażowanie.

Chętny.

Głowa w górę i zwrócona w stronę celu, wysuwanie języka, poruszanie się z własnej woli, przyjmowanie jedzenia, powrót do celu po przerwie.

Koniec na dziś.

Odwracanie się, układanie się do spoczynku, ignorowanie celu, przechodzenie do kryjówki. Nic nie jest źle. Zakończ sesję.

Zestresowany.

Otwieranie pyska, syczenie, nadymanie gardła lub brody, ciemnienie koloru, spłaszczanie ciała, uderzanie ogonem, szybki oddech, powtarzane próby ucieczki z przestrzeni. Zakończ natychmiast i spraw, by kolejna sesja była krótsza i dalej od zwierzęcia.

Wycofany.

Całkowity bezruch bez orientacji, bez wysuwania języka, zamknięte oczy. To nie jest spokój. To reakcja stresowa, a kontynuowanie uczy zwierzę, że uczestnictwo nie pomaga.

Rozluźniona postawa, głowa w górę, czujność, ale bez napięcia. Tak wygląda udana sesja.

Co zyskujesz

Czego nigdy nie robić

Nie trenuj zimnego zwierzęcia. Nic się nie nauczy, a sesja uczy zwierzę, że twoja obecność jest bezcelowa.

Nie przedłużaj sesji tylko dlatego, że idzie dobrze. Kończenie na udanym powtórzeniu sprawia, że następna sesja również będzie dobra.

Nie karz, nie pukaj, nie dmuchaj ani nie strasz gada za błędną odpowiedź. Wywołuje to defensywność lub wycofanie, a żadnego z nich nie da się szybko odwrócić.

Nie wstrzymuj jedzenia poza normalnym harmonogramem w celu zwiększenia motywacji.

Nie trenuj podczas wylinki, bezpośrednio po obfitym posiłku lub gdy samica jest w ciąży.

Nie używaj pęsety do karmienia jako celu. To jedna zmiana, która zmienia sesję treningową w ugryzienie.

Nie zakładaj, że zachowanie wyuczone w salonie będzie istnieć w gabinecie Weterynarza. Przećwicz je w miejscu, w którym będziesz go potrzebować.

Kiedy szukać pomocy

Umów Wizytę u Weterynarza specjalisty od gadów, jeśli zwierzę, które wcześniej chętnie współpracowało, przestaje uczestniczyć, a temperatury, cykl wylinki i karmienie są w normie. Zmiana zachowania u gada jest zazwyczaj fizyczna.

Umów się szybciej, jeśli utracie zainteresowania towarzyszy utrata Wagi, zmiana postawy, niechęć do poruszania się lub jakakolwiek zmiana w oddychaniu.

Poproś doświadczonego Opiekuna lub profesjonalistę od zachowań gadów o radę przed rozpoczęciem pracy z dużym waranem, tegu lub dużym dusicielem, gdzie trening i ryzyko związane z obsługą muszą być zaplanowane wspólnie.

Efektem końcowym jest zwierzę, które decyduje się na udział i Opiekun, który nie musi go już łapać.