Czytanie etykiety karmy dla gadów: co opakowanie gwarantuje, a czego nie

Krótka odpowiedź

Etykieta karmy dla gadów mówi znacznie mniej niż etykieta karmy dla psów czy kotów, a przyczyną są przepisy. Profile składników odżywczych, które pozwalają określić karmę dla zwierząt jako pełnowartościową i zbilansowaną, zostały opracowane dla psów i kotów. Nie istnieje żaden opublikowany, równoważny profil dla gadów.

Oznacza to, że określenia takie jak „pełnowartościowa”, „zbilansowana” i „opracowana naukowo” na produkcie dla gadów są raczej językiem marketingowym niż stwierdzeniem zweryfikowanym według jakiegokolwiek standardu. To, co faktycznie można sprawdzić, to analiza gwarantowana, lista składników oraz to, czy produkt wskazuje gatunek, dla którego jest przeznaczony.

Dla większości gadów domowych produkt komercyjny stanowi jedynie część diety. Bardzo niewiele z nich może opierać się na nim w całości.

• Nie ma odpowiednika standardu pełnowartościowości i zbilansowania stosowanego dla psów i kotów w przypadku gadów.
• Produkt sprzedawany dla „gadów” lub „żółwi lądowych i wodnych” opisuje zwierzęta o przeciwstawnych dietach i nie może być odpowiedni dla wszystkich.
• Analiza gwarantowana to zestaw wartości minimalnych i maksymalnych, a nie rzeczywista zawartość.
• Nie można porównać mokrej karmy z suchym granulatem za pomocą liczb z opakowania, dopóki nie dokona się korekty o zawartość wody.
• Stosunek wapnia do fosforu jest najważniejszym wskaźnikiem, a wiele etykiet w ogóle go nie podaje.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego etykiety dla gadów są słabsze, niż oczekujesz

Zasady etykietowania karm dla zwierząt zostały zbudowane wokół dwóch gatunków, które dominują na rynku. Opublikowane profile składników odżywczych, które producent musi spełnić, aby nazwać karmę pełnowartościową i zbilansowaną, obejmują psy i koty.

Gady nigdy nie zostały uwzględnione, głównie dlatego, że grupa ta jest tak zróżnicowana. Wypasający się żółw, jedzący owady gekon, jedzący ryby wąż wodny i wszystkożerny scynk mają mniej wspólnego pod względem żywieniowym niż krowa i kot. Nie ma jednego profilu, który można by napisać.

Praktyczną konsekwencją jest to, że nikt nie sprawdził zapewnień z przodu opakowania w oparciu o uzgodniony standard. Tył opakowania, gdzie znajduje się analiza gwarantowana i lista składników, to miejsce, w którym znajdują się sprawdzalne informacje.

To nie jest argument przeciwko dietom komercyjnym. Niektóre są naprawdę dobrze opracowane, a niektóre gatunki radzą sobie znacznie lepiej z nimi niż bez nich. Jest to argument za czytaniem tego, co z tyłu, a nie tego, co z przodu.

Analiza gwarantowana, linia po linii

Wilgotność.

Przeczytaj to jako pierwsze, ponieważ zmienia to znaczenie wszystkiego, co znajduje się poniżej. Produkt w puszce lub żelu składa się głównie z wody, więc jego wskaźnik białka wygląda nisko w porównaniu z suchym granulatem, nawet jeśli rzeczywisty pokarm jest bardziej bogaty.

Aby porównać uczciwie, przelicz na suchą masę: weź procent składnika odżywczego, podziel go przez wynik odejmowania procentu wilgotności od stu i pomnóż przez sto. Zrób to dla obu produktów, a następnie porównaj.

Białko surowe.

Prawie zawsze podawane jako minimum, co oznacza, że produkt zawiera co najmniej tyle i może zawierać więcej. „Surowe” odnosi się do metody analitycznej; nie mówi nic o tym, czy białko jest strawne, ani czy aminokwasy są odpowiednie dla danego gatunku.

W przypadku żółwi roślinożernych problemem jest raczej nadmiar białka niż jego niedobór, co wiąże się z chorobami nerek i dną moczanową.

Tłuszcz surowy.

Minimum. Istotne głównie dla zwierząt podatnych na otyłość i stłuszczenie wątroby, co obejmuje kilka często hodowanych jaszczurek.

Włókno surowe.

Zazwyczaj podawane jako maksimum, co jest nieprzydatne dla roślinożerców, u których pożądaną wartością jest wysoki wskaźnik. Żółw lądowy zależy od błonnika dla prawidłowego funkcjonowania jelit, a granulat o niskiej zawartości błonnika podawany jako podstawa diety działa przeciwko temu, niezależnie od tego, co jeszcze zawiera.

Popiół.

Całkowita zawartość minerałów. Sam w sobie nieszkodliwy i niezbyt pouczający, ale bardzo wysoki wskaźnik w produkcie, który zawiera mało wapnia, jest wart pytania.

Wapń i fosfor.

Dwie liczby, które mają największe znaczenie i są najczęściej pomijane. Powszechnie cytowany cel dietetyczny dla gadów to mniej więcej dwie części wapnia na jedną część fosforu. Jeśli etykieta nie podaje ani jednego, ani drugiego, nie można ocenić produktu pod kątem punktu, który powoduje najwięcej chorób.

Waż to, co faktycznie podajesz. Wskazówki żywieniowe wydrukowane na opakowaniu są napisane dla przeciętnego zwierzęcia, które nie istnieje.

Lista składników

Składniki są wymienione w kolejności malejącej według wagi, w jakiej trafiły do mieszalnika, zanim usunięto wodę.

Powoduje to dwa przewidywalne zniekształcenia.

Mokre składniki są wyżej.

Świeże warzywo wymienione jako pierwsze składało się głównie z wody w momencie ważenia. Po wysuszeniu w gotowym granulacie zostaje go znacznie mniej, niż sugeruje jego pozycja.

Dzielenie składników przesuwa je w dół.

Jeśli jeden tani składnik bazowy jest wymieniony jako trzy oddzielne frakcje, każda frakcja waży mniej niż całość, więc wszystkie trzy znajdują się niżej na liście, dominując jednocześnie w składzie pokarmu.

Czytaj kilka pierwszych składników razem, zamiast skupiać się na pierwszym, i szukaj tego, czy baza pokarmu pasuje do gatunku. Dieta roślinożercy oparta na trawach i sianie wygląda zupełnie inaczej niż taka oparta na zbożach.

W przypadku produktów na bazie owadów sprawdź, czy wymieniony owad występuje jako rzeczywisty składnik, czy tylko w nazwie produktu.

Panel witamin i minerałów

Witamina D3.

Wymieniona jako cholekalcyferol. Jeśli jest nieobecna, produkt nie wnosi nic do poziomu D3 zwierzęcia, a instalacja UVB musi wykonać całą pracę. Jeśli jest obecna, liczy się do całkowitego spożycia zwierzęcia i musi zostać dodana do wszystkiego innego, czym posypujesz pokarm. Doustne D3 z kilku źródeł jednocześnie to droga do przedawkowania.

Witamina A.

Wstępnie uformowana witamina A występuje jako octan retinylu, palmitynian retinylu lub retinol. Beta-karoten jest prekursorem, który organizm przekształca w razie potrzeby. Nie są one wymienne: wstępnie uformowana witamina A kumuluje się i może być podawana w nadmiarze, a hiperwitaminoza A jest znanym problemem u gadów. Która forma pasuje do twojego gatunku, to pytanie do weterynarza, a nie zasada, którą można zastosować z etykiety.

Wszystko inne.

Witaminy są dodawane przy produkcji w ilościach mających przetrwać przewidywany okres przydatności. Degradują pod wpływem ciepła, światła, wilgotności i czasu. Torebka, która była otwarta na ciepłej półce przez miesiące, nie zgadza się już z własną etykietą, zwłaszcza w odniesieniu do witamin A, D3, E i C.

Kupuj ilość, którą zużyjesz. Przechowuj szczelnie zamknięte, w chłodnym i ciemnym miejscu. Zapisz datę otwarcia na opakowaniu.

Dla większości roślinożerców granulat wspomaga świeżą dietę. Rzadko stanowi dla niej substytut.

Wskazówki żywieniowe i ich wartość

Tabela żywienia na opakowaniu jest punktem wyjścia stworzonym dla hipotetycznego zwierzęcia i nie uwzględnia twojego gatunku, temperatury w terrarium, wieku zwierzęcia, jego poziomu aktywności ani tego, co jeszcze zjada.

Sama temperatura ma ogromny wpływ na spożycie u gadów, ponieważ trawienie i apetyt zależą od temperatury ciała. To samo zwierzę w prawidłowo ogrzewanym terrarium i w chłodnym będzie potrzebowało różnych ilości tego samego pokarmu.

Traktuj opakowanie jako wstępne oszacowanie, waż to, co podajesz, a następnie dostosowuj na podstawie trendu wagi zwierzęcia i kondycji ciała, a nie tabeli.

Czego nigdy nie robić

Nie traktuj słowa „pełnowartościowa” na etykiecie dla gadów jako zweryfikowanego stwierdzenia. Nikt nie sprawdził tego wobec opublikowanego standardu, ponieważ dla gadów taki nie istnieje.

Nie zmieniaj gwałtownie podstawy diety żółwia ani żadnego zwierzęcia na nową. Flora jelitowa i ruchy jelit przystosowują się u gadów powoli, a zmiana z dnia na dzień może spowodować dni słabego trawienia.

Nie porównuj wskaźnika białka w mokrym pokarmie z takim samym w suchym. Najpierw przelicz oba na suchą masę, inaczej porównanie nie ma sensu.

Nie zakładaj, że „z dodatkiem wapnia” na suszonych owadach usuwa potrzebę posypywania żywych owadów lub gut-loadingu. To oddzielne interwencje.

Nie kupuj dużego ekonomicznego opakowania dla jednego małego zwierzęcia. Straci moc witamin na długo przed końcem, a oszczędność zostanie wydana na dietę, która po cichu niszczeje.

Nie karm produktem przeznaczonym dla innego gatunku tylko dlatego, że zwierzę go lubi. Smakowitość i przydatność nie są ze sobą powiązane, a wiele gadów chętnie zje rzeczy, które z czasem im szkodzą.

Kiedy szukać pomocy

Umów się do weterynarza specjalizującego się w gadach, zanim uczynisz produkt komercyjny podstawą diety żółwia, legwana lub dowolnego zwierzęcia z historią chorób nerek, wątroby lub kości.

Umów się szybciej, jeśli zwierzę na komercyjnej diecie traci na wadze, rozwija nieprawidłowy wzrost skorupy lub kości, oddaje nieprawidłowe odchody lub odmawia jedzenia, które wcześniej jadło.

Przynieś ze sobą oryginalne opakowanie, a nie tylko nazwę produktu. Analiza gwarantowana i panel składników to części, które odpowiadają na pytania.

Miarą diety jest stała waga, dobra kondycja ciała i prawidłowe odchody na przestrzeni miesięcy, a nie to, co deklaruje przód opakowania.