Przekazanie ryby, która przerosła swój zbiornik, i dlaczego nigdy nie należy jej wypuszczać

Szybka odpowiedź

Ryby nie rosną do rozmiaru zbiornika. Ten popularny mit stoi za większością przypadków, w których potrzebne jest przekazanie ryby, i jest on nieprawdziwy w bardzo istotny sposób: ryba w zbyt małej przestrzeni cierpi na zahamowanie wzrostu szkieletu, podczas gdy jej narządy wewnętrzne rozwijają się dalej, co skraca jej życie.

Jeśli ryba przerosła swój zbiornik, uczciwymi opcjami są: większy zbiornik, znalezienie nowego opiekuna lub, w przypadku ryby, której nikt nie może zapewnić odpowiednich warunków, humanitarne zakończenie życia pod nadzorem odpowiedniej osoby. Wypuszczenie ryby do rzeki, jeziora czy stawu parkowego nie znajduje się na tej liście.

Rozmiar dorosłego osobnika zależy od gatunku, a nie od zbiornika. Sprawdź, jak duża urośnie Twoja ryba, zanim podejmiesz decyzję, co z nią zrobić.

• Nigdy nie wypuszczaj ryby akwariowej do żadnych wód naturalnych ani publicznych. Jest to niezgodne z prawem w większości miejsc, wprowadza choroby, a wypuszczone ryby stworzyły szkodliwe populacje na całym świecie.
• Nigdy nie spuszczaj żywej ryby w toalecie, nie zamrażaj jej ani nie pozostawiaj poza wodą jako sposobu na zakończenie jej życia.
• Przed przekazaniem ryby nowemu opiekunowi zidentyfikuj ją poprawnie. Etykiety w sklepach często ukrywają gatunki, które osiągają bardzo duże rozmiary.
• Przestań karmić rybę dzień lub dwa przed transportem, aby woda w worku nie zanieczyściła się amoniakiem.
• Poinformuj nowego opiekuna o wszystkim, w tym o historii agresji i wszelkim Leczeniu chorób.

:::danger
Nigdy nie wypuszczaj ryby, rośliny ani ślimaka akwariowego do środowiska naturalnego.

Gatunki akwariowe wypuszczone do stawów, kanałów, rzek i jezior utworzyły samopodtrzymujące się populacje w wielu krajach, gdzie konkurują z gatunkami rodzimymi, zakłócają osady, niszczą roślinność oraz wprowadzają pasożyty i choroby, na które ryby rodzime nie mają odporności.

W większości jurysdykcji jest to przestępstwo. Jest to również zazwyczaj śmiertelne dla ryby, która prawdopodobnie nie przetrwa lokalnych temperatur, składu chemicznego wody czy ataku drapieżników. Dotyczy to zarówno roślin i ślimaków z akwarium, jak i ryb.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego ryby nie rosną do rozmiaru zbiornika

Wzrost ryb jest kontrolowany przez genetykę, pożywienie, temperaturę i czas. Nie jest kontrolowany przez ściany pojemnika.

To, co robi mały zbiornik, jest inne i gorsze. Niska jakość wody i zamknięcie ograniczają wzrost szkieletu i mięśni, ale narządy wewnętrzne kontynuują rozwój według własnej trajektorii. Rezultatem jest ryba z ciałem zbyt małym dla własnych organów, często z widocznie zdeformowanym kręgosłupem lub głową oraz ze znacząco skróconym życiem.

Ryba, która została utrzymana w małym rozmiarze, nie jest więc kompaktową zdrową rybą. Jest zwierzęciem uszkodzonym. Właściciele, którzy widzą glonojada, który przez kilka lat nie urósł, często dochodzą do wniosku, że mit jest prawdziwy, a późniejsze pogorszenie stanu zdrowia ryby zrzucają na karb pecha.

Jakość wody to druga strona medalu. Ryba wytwarzająca odpady proporcjonalnie do swojego dorosłego rozmiaru w zbiorniku wybranym dla rozmiaru młodocianego żyje w permanentnie podwyższonym poziomie odpadów azotowych, nawet przy dobrej filtracji. Prowadzi to do uszkodzeń skrzeli, chronicznego stresu i podatności na choroby.

Ryby, które wyrastają znacznie ponad zbiorniki, w których są sprzedawane

Rozmiar dorosłego osobnika to jedyne pytanie, którego nikt nie zadaje w sklepie, a nazwy w użyciu aktywnie to ukrywają.

Popularne glonojady sprzedawane są przy rozmiarze kilku centymetrów, a stają się bardzo dużymi, ciężkimi rybami. Sumy rekinie, sumy czerwonoogonowe i paku osiągają rozmiary odpowiednie dla akwariów publicznych. Pielęgnice pawiookie i wiele innych dużych pielęgnic osiąga rozmiary i temperament, które przerastają większość zbiorników ogólnych. Arowany srebrzyste to ryby powierzchniowe, które potrzebują ogromnej długości. Brzanki siatkoluskie i rekiny bala sprzedawane są jako małe ryby stadne, a stają się dużymi, aktywnymi osobnikami. Złote rybki, zwłaszcza odmiany o pojedynczym ogonie, to ryby stawowe sprzedawane jako ozdoby do kul.

Zanim kupisz jakąkolwiek rybę, wyszukaj jej nazwę gatunkową, a nie etykietę sklepową, oraz sprawdź rozmiar dorosłego osobnika i zalecaną minimalną powierzchnię dna. Powierzchnia dna jest ważniejsza niż pojemność dla większości gatunków, ponieważ ryby pływają poziomo.

Jeśli już masz taką rybę, te same badania powiedzą Ci, jak pilne jest jej przekazanie. Ryba, która w ciągu roku podwoi swój rozmiar, wymaga planu teraz, a nie wtedy, gdy przestanie się mieścić.

Większy zbiornik, nowy opiekun lub coś innego

Większy zbiornik.

Najlepsze rozwiązanie, jeśli jest realistyczne. Planuj dla dorosłego rozmiaru i dorosłego temperamentu, a nie obecnego, i pamiętaj, że znacznie większy zbiornik niesie ze sobą własne wymagania dotyczące miejsca, Wagi i konserwacji.

Przekazanie innemu opiekunowi.

Standardowa odpowiedź. Celuj w osoby, które już opiekują się tym gatunkiem lub typem, ponieważ będą miały miejsce i będą wiedziały, z czym się mierzą.

Zacznij od sprzedawcy, który sprzedał rybę. Wiele niezależnych sklepów akwarystycznych przyjmie z powrotem rybę, którą sprzedały, zwłaszcza jeśli jest to gatunek, który mogą przekazać dalej. Lokalne stowarzyszenia akwarystyczne i kluby to kolejna najlepsza droga, ponieważ są pełne osób z dużymi zbiornikami i konkretnymi zainteresowaniami. Grupy internetowe poświęcone gatunkom działają dobrze, pod warunkiem przeprowadzenia pewnej weryfikacji.

Akwaria publiczne bardzo rzadko przyjmują duże ryby, zazwyczaj są przepełnione i nie mogą stać się punktem zbiórki. Zapytaj uprzejmie, nie oczekuj zgody.

Przekazanie do stawu.

Odpowiednie tylko dla gatunków, które faktycznie należą do stawu w Twoim klimacie, w prywatnym stawie, za zgodą właściciela i z kwarantanną. Złote rybki i karpie koi w odpowiednim prywatnym stawie to zasadne rozwiązanie. Gatunki tropikalne nie, a żadna ryba ozdobna nie powinna trafiać do wód łączących się z naturalnymi ciekami.

Humanitarna eutanazja.

Realna opcja, nie porażka, dla ryby, której nie można zapewnić odpowiednich warunków i której nikt nie może przyjąć, a także dla ryby, która cierpi. Musi to zostać przeprowadzone prawidłowo.

Akceptowane metody humanitarne wykorzystują przedawkowanie środka znieczulającego; olejek goździkowy jest środkiem najczęściej używanym przez opiekunów, po którym następuje krok potwierdzający, aby zapewnić śmierć. Technika i kolejność mają znaczenie, dlatego warto poprosić gabinet weterynaryjny przyjmujący ryby lub doświadczonego opiekuna, aby przeprowadził Cię przez ten proces, zamiast podążać za opisem bez źródła.

Spuszczanie żywej ryby w toalecie, zamrażanie jej, pozostawianie poza wodą lub wrzucanie do wrzątku czy lodowatej wody nie jest humanitarne i nigdy nie powinno być stosowane.

Przygotowanie ryby do przekazania

Zidentyfikuj ją poprawnie. Podaj odbiorcy faktyczny gatunek, jeśli potrafisz, a nie nazwę handlową. Jeśli nie masz pewności, wyraźne zdjęcie z profilu opublikowane w grupie zajmującej się identyfikacją gatunków zazwyczaj wyjaśnia sprawę.

Bądź uczciwy w kwestii Zdrowia. Jeśli ryba była na coś leczona, powiedz na co, kiedy i jakim produktem. Jeśli obecnie wykazuje jakiekolwiek oznaki choroby, wylecz ją przed przekazaniem lub w pełni poinformuj odbiorcę, ponieważ ryba przeniesiona do zasiedlonego zbiornika przenosi ze sobą swoje patogeny.

Zapisz parametry wody, do której jest przyzwyczajona. Temperatura, twardość i pH, jeśli je znasz. Ryba przyzwyczajona do twardej, zasadowej wody przeniesiona nagle do miękkiej, kwaśnej wody przeżywa prawdziwie trudne chwile, a nowy opiekun może się na to przygotować, jeśli zostanie poinformowany.

Zanotuj Dietę. Co je, czego odmawia i jak często.

Zanotuj zachowanie. Czy walczyła z innymi mieszkańcami zbiornika, co ewentualnie zabiła, czy wyskakuje i czy jest terytorialna wobec konkretnego przedmiotu. Historia agresji to informacja najczęściej pomijana, a to właśnie ona najczęściej powoduje problemy w nowym domu.

Przestań karmić na jeden do dwóch dni przed transportem. Ryba na czczo wytwarza znacznie mniej amoniaku w worku. To najbardziej użyteczny pojedynczy krok przygotowawczy.

Łów spokojnie, do pojemnika z wodą ryby, a nie do powietrza. Siatka służy do kierowania, a dużą rybę lepiej złapać do sztywnego pojemnika niż podnosić w siatce.

Przenoszenie ryby

Użyj wody z własnego zbiornika ryby w worku lub pojemniku, a nie świeżej wody, aby chemia nie zmieniła się podczas podróży.

Zapewnij więcej powietrza niż wody. Wymiana zachodzi na powierzchni, a worek wypełniony głównie powietrzem utrzymuje tlen w dostępności. W przypadku podróży trwających dłużej niż godzinę lub dwie, zasilana bateryjnie pompka napowietrzająca w sztywnym pojemniku jest znacznie lepsza niż worek.

Zastosuj podwójny worek lub użyj sztywnego pojemnika z bezpieczną pokrywką i umieść go w pudełku styropianowym lub izolowanej torbie. Stabilność temperatury jest ważniejsza niż jej perfekcja.

Zadbaj o ciemność. Przykryty pojemnik uspokaja rybę i zmniejsza zapotrzebowanie na tlen.

Nie używaj siatki do wyjmowania dużej lub kolczastej ryby z wody. Kolce i pokrywy skrzelowe zahaczają o siatkę, a szamocząca się duża ryba może zrobić sobie krzywdę. Zamiast tego skieruj ją pod wodą do sztywnego pojemnika.

Obsługuj sumy i inne kolczaste gatunki ostrożnie, zarówno dla dobra ryby, jak i Twojego, ponieważ niektóre mają blokujące się kolce, a niektóre mogą zadać bolesną ranę.

W miejscu docelowym aklimatyzuj stopniowo do nowej wody. Pływaj zamkniętym workiem, aby wyrównać temperaturę, a następnie wprowadzaj nową wodę powoli przez jakiś czas, dodając małe ilości wielokrotnie lub używając linii kroplującej. Im większa różnica w chemii wody, tym dłużej powinno to trwać.

Przeprowadź kwarantannę nowego przybysza w domu odbiorcy, zamiast wpuszczać go od razu do zasiedlonego zbiornika.

Dobre przekazanie ryby kończy się w zbiorniku dopasowanym do jej dorosłego rozmiaru, z odpowiednią wodą i odpowiednimi sąsiadami.

Czego nigdy nie robić

Nie wypuszczaj ryby, rośliny, ślimaka ani krewetki do żadnego stawu, jeziora, rzeki, kanału, rowu czy odpływu.

Nie spuszczaj żywej ryby w toalecie ani w zlewie.

Nie zamrażaj ryby, nie wkładaj jej do lodowatej wody ani nie zostawiaj poza wodą, aby zmarła.

Nie przekazuj ryby z nieleczoną infekcją bez poinformowania odbiorcy.

Nie opisuj ryby jako małej ryby do zbiornika ogólnego tylko dlatego, że teraz jest mała.

Nie transportuj ryby w świeżej wodzie kranowej ani w worku wypełnionym do pełna.

Nie wyławiaj dużej, kolczastej ryby z wody siatką, jeśli możesz zamiast tego skierować ją do pojemnika.

Nie wpuszczaj przekazanej ryby od razu do zasiedlonego zbiornika pokazowego bez kwarantanny.

Nie trzymaj ryby w zbiorniku, o którym wiesz, że jest zbyt mały, z założeniem, że "wydaje się w porządku". Zahamowanie wzrostu nie jest widoczne, dopóki szkoda nie zostanie wyrządzona.

Kiedy szukać pomocy

Zapytaj weterynarza specjalizującego się w rybach lub doświadczonego opiekuna przed przekazaniem ryby, która wykazuje jakiekolwiek oznaki choroby, aby została wyleczona, zamiast być przekazywaną dalej.

Poproś o pomoc w identyfikacji gatunku, jeśli nie masz pewności, ponieważ zarówno rozmiar dorosłego osobnika, jak i wymagania społeczne zależą od tego.

Poproś gabinet weterynaryjny przyjmujący ryby o wskazówki dotyczące humanitarnej eutanazji, jeśli to stanie się właściwą decyzją, zamiast podążać za metodami opisanymi online bez źródła.

Miarą dobrego wyniku jest ryba osiągająca swój dorosły rozmiar w zbiorniku, który został wybrany dla tego rozmiaru.

Przygotuj informacje: gatunek (jeśli znany), wyraźne zdjęcie z boku, obecna długość, jak długo ją masz, wymiary zbiornika, w którym obecnie przebywa, temperatura wody i chemia, do której jest przyzwyczajona, Dieta, zastosowane leczenie i kiedy, oraz historia z innymi mieszkańcami zbiornika. To informacje, których potrzebuje nowy opiekun, a także weterynarz, jeśli okaże się, że ryba ma problem zdrowotny, a nie mieszkaniowy.