Podtopienie u zwierzaka: pierwsza godzina i następcze zapalenie płuc

Szybka odpowiedź

Zwierzak wyciągnięty z wody potrzebuje ręczników, ciepła i wizyty u weterynarza, a nie popołudnia pod hasłem czekania.

Zwierzak, który został wyciągnięty ze stawu, zalanej klatki, zbiornika na deszczówkę lub wanny, jest pacjentem weterynaryjnym, nawet jeśli wstaje, otrzepuje się i odskakuje.

Utonięcie rzadko bywa bezpośrednią przyczyną śmierci. To, co zabija, to hipotermia w pierwszej godzinie, zahamowanie pracy układu pokarmowego w pierwszej dobie oraz zapalenie płuc, które ujawnia się od dwunastu do siedemdziesięciu dwóch godzin później, u zwierzęcia, które przed wieczorem wyglądało na zdrowe.

• Zwierzaki oddychają prawie wyłącznie przez nos, więc woda w drogach nosowych jest stanem nagłym, inaczej niż u psa.
• Podszerstek zwierzaka szybko nasiąka wodą i zatrzymuje ją przy skórze, więc utrata ciepła trwa długo po wyjęciu zwierzęcia z wody.
• Nigdy nie należy huśtać, potrząsać ani trzymać zwierzaka głową w dół, aby usunąć wodę. Szkielet zwierzaka jest lekki w stosunku do jego masy mięśniowej, a spanikowany zwierzak może doznać złamania własnego kręgosłupa.
• Zwierzaki mają słaby odruch kaszlowy i nie potrafią wymiotować, więc zachłyśnięta woda i zanieczyszczenia pozostają w miejscu, do którego trafiły.
• Każdy zwierzak, który przestaje jeść lub nie oddaje odchodów w ciągu dwudziestu czterech godzin po przemoczeniu, znajduje się w stanie zatrzymania pracy jelit, dopóki nie udowodni się inaczej.

:::danger
Nigdy nie trzymaj zwierzaka głową w dół, nie huśtaj go ani nie potrząsaj nim, aby usunąć wodę.

To stara rada, przeniesiona z pierwszej pomocy dla ludzi i psów, która jest tutaj aktywnie niebezpieczna. Kręgosłup zwierzaka jest wspierany przez silne mięśnie kończyn tylnych działające na stosunkowo lekki szkielet, a klasyczne złamanie kręgosłupa u zwierzaka zdarza się wtedy, gdy zwierzę kopie, broniąc się przed unieruchomieniem. Odwracanie przestraszonego, mokrego, śliskiego zwierzaka prowokuje właśnie taki kopnięcie.

Podtrzymuj całe ciało, utrzymuj kręgosłup w linii i pozwól grawitacji wykonać niewielką pracę, lekko pochylając głowę poniżej poziomu klatki piersiowej. Nic więcej.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego przemoczony zwierzak jest w gorszej sytuacji niż przemoczony pies

Cztery cechy anatomii zwierzaka sprawiają, że woda jest dla niego znacznie bardziej niebezpieczna i żadna z nich nie jest oczywista.

Są efektywnie stworzeni do oddychania przez nos.

U zwierzaka podniebienie miękkie i nagłośnia są w zablokowanym układzie, który utrzymuje drogi oddechowe i jamę ustną funkcjonalnie oddzielone. To świetna adaptacja dla zwierzęcia, które musi oddychać, gdy jego pysk jest pełen trawy, a oczy zwrócone w stronę nieba. To bardzo słaba adaptacja do sytuacji, w której w nosie znajduje się woda. Zwierzak z zatkanymi drogami nosowymi z trudem przechodzi na oddychanie przez pysk, dlatego oddychanie przez otwarty pysk u zwierzaka jest późnym i poważnym objawem, a nie łagodnym.

Ich futro to gąbka, a nie płaszcz przeciwdeszczowy.

Futro zwierzaka to gęsty podszerstek z relatywnie niewielką ilością tłustych włosów okrywowych, na których polega pies czy wydra. Szybko przyjmuje wodę, zatrzymuje ją przy skórze i wymaga godzin suszenia. Zewnętrzne futro może być wilgotne, podczas gdy zwierzę nadal siedzi w zimnej, mokrej warstwie przy własnej skórze. Dlatego osuszanie ręcznikiem musi dotrzeć do poziomu skóry, a nie tylko powierzchni.

Nie potrafią usunąć tego, co zainhalują.

Zwierzaki nie potrafią wymiotować, a ich odruch kaszlowy jest słaby. Woda, muł, algi i ściółka z klatki, które dotrą do dolnych dróg oddechowych, nie zostaną wykrztuszone. Pozostają tam, a płuca reagują stanem zapalnym.

Ich szkielet jest zbudowany do przyspieszania, a nie do manipulacji.

Kości zwierzaka są lekkie w stosunku do rozmiaru przyczepionych do nich mięśni. W połączeniu z silnym odruchem ucieczkowym, czyni to złamanie lędźwiowe realną i częstą kontuzją podczas panicznego trzymania, co jest najbardziej prawdopodobne, gdy ktoś próbuje chwycić przemoczone, miotające się zwierzę nad brzegiem stawu.

Mity i to, co jest prawdą

Mit: zwierzaki potrafią pływać, więc staw nie jest zagrożeniem.

Niektóre dzikie zwierzaki z siedlisk podmokłych potrafią pływać. Udomowione zwierzaki to nie te zwierzęta. Potrafią wiosłować przez chwilę, potem futro nasiąka, głowa opada i nie potrafią wyjść po pionowej ściance stawu czy basenu. Staw ze stromymi brzegami to pułapka, nie zagrożenie.

Mit: otrzepał się, więc jest dobrze.

Otrzepywanie usuwa wodę z powierzchni włosów okrywowych. Nie robi nic z podszerstkiem i nic z tym, co zostało zainhalowane. Dwie rzeczy, które zabijają, dzieją się wewnątrz.

Mit: ogrzej go szybko suszarką lub termoforem przy skórze.

Szybkie ciepło zewnętrzne na zimnym zwierzaku powoduje otwarcie naczyń krwionośnych obwodowych, zanim organizm odzyska stabilną temperaturę, co obniża ciśnienie krwi i kieruje zimną krew do serca. Bezpośrednie ciepło parzy również skórę, która jest schłodzona i odrętwiała, a zwierzak nie odsunie się od oparzenia, którego nie czuje. Ogrzej pomieszczenie, ogrzej ręczniki i użyj ciepła własnego ciała przez barierę.

Mit: daj mu się napić, aby pomóc mu dojść do siebie.

Nie wkładaj nic do pyska zwierzaka, który nie jest w pełni przytomny. Już raz się zachłysnął.

Mit: kąpiel to bezpieczny sposób na umycie lub ogrzanie zwierzaka.

Kąpiel jest jedną z najczęstszych przyczyn tego stanu awaryjnego. Zwierzaki panikują w wodzie, miotają się w śliskim zlewie, a potem następuje ten sam szok i hipotermia. Brudny tył czyści się na sucho lub płytkim, podpartym płukaniem, a prawdziwym zadaniem jest znalezienie stomatologicznego, artretycznego lub dietetycznego powodu, dla którego zwierzak nie może się sam umyć.

Pierwsze piętnaście minut

Ręczniki, otwarty transporter wyłożony suchą ściółką i droga do weterynarza. Przygotuj to, podczas gdy ktoś inny suszy zwierzaka.

Podnieś z podpartym kręgosłupem.

Jedna ręka pod klatkę piersiową, druga pod zad, zad zawsze podparty. Trzymaj zwierzaka przy swoim ciele. Jeśli zwierzak mocno walczy, najpierw owiń go w ręcznik i podnieś cały pakunek.

Oczyść drogi oddechowe.

Wytrzyj wodę, rośliny, muł i ściółkę z pyska i nozdrzy palcami lub rogiem ręcznika. Przechyl głowę nieco poniżej poziomu klatki piersiowej na kilka sekund, z ciałem w pełni podpartym i w poziomie. Nie odwracaj do góry nogami, nie huśtaj i nie uciskaj klatki piersiowej.

Osusz do skóry.

Osuszaj i wyciskaj ręcznikami zamiast pocierać. Pocieranie uszkadza schłodzoną skórę i daje mniej efektów. Pracuj sekcjami, zmieniaj ręcznik na suchy, gdy tylko pierwszy stanie się mokry i rób to dłużej, niż wydaje się konieczne. Rasy długowłose mogą potrzebować dwudziestu minut i kilku ręczników.

Ogrzewaj stopniowo.

Ciepłe pomieszczenie, ciepłe suche ręczniki i zwierzak trzymany przy klatce piersiowej. Jeśli używasz źródła ciepła, umieść je obok zwierzaka przez grubą barierę i zostaw nieogrzewane miejsce, do którego może się przemieścić. Nigdy suszarka na gorącym nawiewie, nigdy termofor w bezpośrednim kontakcie.

Jedź do samochodu.

Wyłóż transporter suchymi ręcznikami lub polarem. Nie używaj siana ani trocin dla mokrego zwierzaka. Zabierz zapasowy suchy ręcznik. Zadzwoń wcześniej i powiedz "podtopienie", ponieważ to zmienia szybkość przyjęcia i przygotowania.

Co sprawdzić w pierwszej godzinie

Podnieś wargę i spójrz na dziąsło. Zdrowe dziąsła u zwierzaka są różowe. Białe, szare lub sine oznaczają, że musisz jechać teraz.

Kolor dziąseł.

Podnieś delikatnie wargę i spójrz na dziąsło nad siekaczami. Różowy to kolor, którego szukasz. Blady lub biały oznacza słabe krążenie z powodu szoku lub zimna. Szary lub niebieski oznacza, że tlen nie dociera tam, gdzie powinien, co jest natychmiastowym stanem zagrożenia.

Wzór oddychania.

Obserwuj boki ciała. Szukaj wysiłku, rozszerzania nozdrzy, wyciągania głowy i szyi do przodu i do góry oraz jakiegokolwiek dźwięku. Zwierzaki oddychają cicho, więc słyszalne oddychanie jest nieprawidłowe.

Temperatura ciała w dotyku.

Uszy i łapy to najbardziej wiarygodne miejsca. Zimne uszy i zimne łapy u zwierzaka, który jest cichy i nie reaguje, wskazują na spadającą temperaturę wewnętrzną. Nie mierz temperatury doodbytniczo u zwierzaka w szoku.

Postawa.

Zwierzak w kłopotach siedzi skulony, napięty, z oczami na wpół zamkniętymi i uszami płasko położonymi. Zwierzak, który faktycznie dochodzi do siebie, zacznie się pielęgnować, a to dobry znak.

Wszystko, co sugeruje uraz.

Ratunek i panika powodują złamania, zwichnięcia stawów skokowych i wyrwane pazury. Sprawdź, czy obie tylne nogi poruszają się symetrycznie i czy zwierzak nie włóczy którejś z nich.

Opóźnione zagrożenia: od dwunastu do siedemdziesięciu dwóch godzin

To etap, który zmienia wypadkową z przeżywalną w śmierć, ponieważ wszyscy się rozluźniają.

Zachłystowe zapalenie płuc.

Zainhalowana woda wypłukuje surfaktant z pęcherzyków, więc najmniejsze worki powietrzne przestają się prawidłowo napełniać. Dodaj bakterie ze stawu lub wody powodziowej, albo chemiczne podrażnienie chlorowaną wodą, a stan zapalny będzie narastał przez wiele godzin. Zwierzak, który wieczorem był pełen życia, rano oddycha całym brzuchem.

Wczesne oznaki są subtelne: nieco szybsze spoczynkowe tempo oddychania, niechęć do leżenia w wyciągniętej pozycji, nos, który nie przestaje być wilgotny i zwierzak, który siedzi z łokciami zwróconymi na zewnątrz. Kaszel może nigdy się nie pojawić.

Zatrzymanie pracy jelit.

Zimno, ból i strach hamują motorykę jelit, a jelito zwierzaka, które się zatrzyma, nie ruszy samo z siebie. Gromadzi się gaz, zwierzę czuje większy ból, je mniej i cykl się zacieśnia. Obserwuj kuwetę obsesyjnie. Mniej odchodów, mniejsze odchody lub ich brak w ciągu ośmiu godzin po zmoczeniu to powód do telefonu do weterynarza, a nie czekania.

Hipotermia, która się nie skończyła.

Zwierzak może wyglądać na suchego, siedzieć, a mimo to mieć temperaturę wewnętrzną, która spada, ponieważ podszerstek jest mokry. Sprawdź ponownie skórę pod futrem na brzuchu i za łopatkami dwie godziny później.

Infekcja ucha.

Woda, która została w kanale słuchowym, szczególnie u zwierzaka z klapniętymi uszami i ich budową, zasiewa stan zapalny, który objawia się potrząsaniem głową, drapaniem lub przechyleniem głowy trzy do dziesięciu dni później. Wspomnij o kontakcie z wodą, jeśli zgłaszasz się ze zwierzakiem z przechyloną głową w ciągu następnych dwóch tygodni.

Zapalenie skóry i muszyca.

Futro, które pozostaje wilgotne przy skórze, prowadzi do maceracji. W ciepłą pogodę wilgotny, brudny zwierzak jest kandydatem do muszycy w ciągu jednego dnia. Sprawdzaj tył ciała i fałdy skórne dwa razy dziennie przez resztę tygodnia.

Rasa, wiek i pora roku zmieniają odpowiedź

Rasy z klapniętymi uszami.

Złożony kanał słuchowy zatrzymuje wodę. Te zwierzaki mają znacznie wyższą wyjściową stopę chorób uszu, a przemoczenie ją zwiększa. Osusz wewnątrz małżowiny, nigdy nie wkładaj nic do kanału i obserwuj potrząsanie głową.

Futro typu Rex.

Futro Rexa nie ma normalnej długości włosów okrywowych, więc przemaka prawie natychmiast i oferuje niewielką ochronę. Załóż, że Rex jest mokry do skóry od momentu, gdy wpadł do wody.

Angory i inne długie futra.

Zatrzymują ogromne ilości wody, schną godzinami i filcują się podczas schnięcia. Kołtuny zatrzymują wilgoć przy skórze. Długowłose zwierzaki często wymagają strzyżenia po przemoczeniu, a ta decyzja należy do weterynarza.

Rasy karłowate i młode.

Mała masa ciała oznacza szybką utratę ciepła. Karłowaty zwierzak osiąga niebezpieczną temperaturę wewnętrzną znacznie szybciej niż rasa olbrzymia w tej samej wodzie.

Rasy olbrzymie.

Sam ratunek jest ryzykiem. Przemoczony olbrzymi zwierzak jest ciężki, śliski i silny, a to tutaj dochodzi do urazów kręgosłupa. Użyj ręcznika i drugiej pary rąk.

Seniorzy i zwierzaki z artretyzmem.

Wpadają do wody częściej, nie potrafią wyjść, tracą ciepło szybciej i są grupą najmniej chętną do szybkiego wznowienia jedzenia.

Pora roku i region.

Zimowa woda w stawie to podwójna zniewaga: utonięcie i zimno. Letnie przemoczenie to ryzyko muszycy. W klimatach z intensywnymi opadami, klatki i wybiegi przyziemne są zalewane, a zwierzaki toną we własnym zakwaterowaniu, a nie w stawach. Zbiorniki na deszczówkę i odkryte beczki to specyficzne i często pomijane zagrożenie.

Siedemdziesiąt dwie godziny po

Przywrócenie pracy jelit jest priorytetem, gdy zwierzak jest ciepły i suchy. Znajome warzywa i nielimitowane siano przed zwierzakiem, przez cały dzień.

Czego nigdy nie robić

Nie huśtaj, nie odwracaj do góry nogami ani nie potrząsaj zwierzakiem. Powoduje to urazy kręgosłupa i nie oczyszcza płuc.

Nie wykonuj uciśnięć klatki piersiowej u zwierzaka, który oddycha. Żebra zwierzaka łatwo pękają, a złamane żebro przebija płuco.

Nie używaj suszarki na gorącym ustawieniu, lampy grzewczej z bliskiej odległości ani termoforu przy skórze.

Nie wystawiaj zwierzaka na zewnątrz, żeby wysechł, bez względu na pogodę.

Nie podawaj wody ani jedzenia strzykawką zwierzakowi, który nie jest w pełni przytomny i normalnie przełyka.

Nie decyduj wieczorem w dniu wypadku, że wizyta u weterynarza nie jest potrzebna. Opóźnione objawy są powodem, dla którego ten artykuł istnieje.

Nigdy nie kąp zwierzaka w ramach rutyny. Jeśli zwierzak musi być wyczyszczony tak bardzo, to prawdziwy problem polega na tym, dlaczego przestał się sam myć.

Nie zakładaj, że skoro woda była czysta, płuca są bezpieczne. Chlorowana woda basenowa działa drażniąco chemicznie, a czysta woda kranowa nadal usuwa surfaktant.

Zapobieganie następnemu razowi

Ogrodź, przykryj siatką lub zabezpiecz każdy staw ogrodowy, do którego zwierzak może dotrzeć, i pamiętaj, że panel wybiegu położony na stawie to platforma, nie bariera.

Zainstaluj solidną rampę wyjściową w każdym elemencie wodnym, basenie lub korycie na posesji. Nie uratuje to nasiąkniętego zwierzaka, ale uratuje inne zwierzęta i dzieci.

Przykryj każdy zbiornik na deszczówkę, beczkę, wiadro i koryto. Zwierzak, który wspina się na krawędź otwartej beczki, nie ma jak z niej wyjść.

Podnieś klatki i wybiegi nad ziemię i sprawdź, czy ziemia pod wybiegiem odprowadza wodę. Patrz, dokąd idzie woda podczas najintensywniejszego deszczu, jaki zdarza się w twoim regionie, a nie przy przeciętnym opadzie.

Nigdy nie zostawiaj zwierzaka bez opieki przy nieprzykrytym basenie. Przykrycia basenowe nie są podłogą, a zwierzak, który na nie wejdzie, w kilka sekund znajdzie się pod nimi.

Przestań kąpać zwierzaki. Używaj czyszczenia na sucho dla zabrudzonego tyłu, lecz przyczynę zabrudzeń i poproś weterynarza o sprawdzenie zębów, wagi, artretyzmu i diety.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast, bez dzwonienia, jeśli przychodnia jest blisko, z każdym zwierzakiem, który został zanurzony, stracił przytomność, łapał powietrze, ma blade, szare lub sine dziąsła albo oddycha z widocznym wysiłkiem.

Jedź tego samego dnia z każdym zwierzakiem, który został przemoczony do skóry, nawet jeśli jest żwawy, oraz z każdym, który przestał jeść lub oddawać odchody.

Zgłoś się w następnych dniach przy zmianie oddychania, przechyleniu głowy, drapaniu ucha lub wilgotnym futrze, którego nie możesz wysuszyć.

Zabierz na wizytę: informację, co to była za woda, co mówi weterynarzowi, czy spodziewać się podrażnienia chemicznego czy zakażenia bakteryjnego, jak długo zwierzak był w wodzie, czy poszedł pod wodę, czy kiedykolwiek nie reagował, co jadł od tego czasu, ile odchodów oddał i film ze spoczynkowego oddychania.

Spodziewaj się, że weterynarz sprawdzi temperaturę i perfuzję dziąseł, wysłucha klatkę piersiową, rozważy tlen, poda ogrzane płyny, leki przeciwbólowe oraz pomyśli o prokinetykach i karmieniu strzykawką dla jelit. Zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej są często wykonywane i powtarzane po dwudziestu czterech do czterdziestu ośmiu godzinach, ponieważ wczesne obrazy mogą wyglądać normalnie. Antybiotyki to decyzja oparta na źródle wody, a nie rutyna, a sterydów generalnie się unika.

Zapytaj przed wyjściem, jakie konkretne tempo oddychania lub liczba odchodów powinny skłonić cię do natychmiastowego powrotu. Zapisana liczba jest lepsza niż ogólna instrukcja monitorowania.