Papugi zimą: suche ogrzane powietrze, kąpiele oraz zagrożenia związane z ogrzewaniem

Szybka odpowiedź

Papugi zimą: suche ogrzane powietrze, kąpiele oraz zagrożenia związane z ogrzewaniem

Zimowe powietrze w pomieszczeniach jest suche z prostego powodu. Zimne powietrze z zewnątrz zawiera bardzo mało wody, a gdy dostaje się do domu i zostaje ogrzane, wilgotność względna jeszcze bardziej spada. Ogrzewany dom w chłodnym klimacie może być bardziej suchy niż większość miejsc, w których ewoluowały papugi towarzyszące.

Rozsądną reakcją nie jest zamiana salonu w las deszczowy. Należy regularnie kąpać Zwierzaka, dbać o rozsądną wentylację, trzymać klatkę z dala od grzejników, nawiewów i przeciągów okiennych oraz zachować ostrożność w stosunku do urządzeń i produktów używanych, gdy pogoda staje się chłodna. Większość zimowych nagłych wypadków u ptaków domowych jest spowodowana ogrzewaniem i jakością powietrza, a nie samą suchością.

• Kąpiele mają lepszy wpływ na stan piór i skóry niż jakikolwiek nawilżacz pokojowy.
• Nie należy dążyć do osiągnięcia wysokiego poziomu wilgotności tropikalnej w zimnym domu. Kondensacja i pleśń stanowią własne zagrożenie, a Aspergillus to realna choroba ptaków.
• Nigdy nie należy wkładać niczego zapachowego do nawilżacza, waporyzatora lub powietrza w pobliżu ptaka.
• Grzejniki przenośne, frytkownice beztłuszczowe, piece opalane drewnem i piecyki naftowe to prawdziwi zimowi zabójcy, a nie suche powietrze.
• Łuszcząca się skóra i uszkodzenia piór nie zawsze są problemem wynikającym z wilgotności. W przypadku zachowań polegających na niszczeniu piór należy najpierw wykluczyć przyczyny medyczne.

:::danger
Przegrzane powłoki nieprzywierające mogą zabić ptaka w ciągu kilku minut, a zima to czas, w którym są one najczęściej używane.

Grzejniki przenośne, przenośne kaloryfery, grzejniki olejowe, suszarki do włosów, żelazka, frytkownice beztłuszczowe, wolnowary, suszarki na pranie umieszczone nad źródłami ciepła oraz cykle samooczyszczania piekarników mogą posiadać powłoki, które w wyniku przegrzania uwalniają opary. Opary te są bezwonne dla ludzi, ale śmiertelnie niebezpieczne dla ptaków, przy czym ptak nie musi znajdować się w tym samym pomieszczeniu.

Piece na paliwo stałe i naftowe dodają do tej listy dym, cząstki stałe i tlenek węgla. Należy zamontować czujnik tlenku węgla, nie używać piecyków bez odprowadzenia spalin w pomieszczeniu z ptakiem i sprawdzać, czy każde nowe urządzenie grzewcze posiada powlekane powierzchnie, zanim zostanie włączone.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego ogrzane powietrze staje się suche

Powietrze zawiera wodę w proporcji do swojej temperatury. Zimne zimowe powietrze na zewnątrz zawiera jej już bardzo mało, a gdy to samo powietrze trafia do wnętrza i zostaje ogrzane do temperatury pokojowej, jego pojemność rośnie, podczas gdy ilość zawartej w nim wody nie. Wilgotność względna spada.

Dlatego w zimnych miesiącach domy stają się suche nawet bez zmiany nawyków i dlatego efekt ten jest najsilniejszy w zimnych, suchych klimatach przy ciągłym ogrzewaniu.

Dla papugi oznacza to zmianę środowiska w ciągu tygodni: bardziej suche powietrze, mniej wentylacji, ponieważ okna są zamknięte, więcej krążącego kurzu i więcej czasu spędzanego w pomieszczeniu przez wszystkich domowników.

Nic z tego samo w sobie nie stanowi nagłego wypadku. Sprawia to natomiast, że ptak, który sobie radził, traci margines bezpieczeństwa, przez co rzeczywiste problemy, takie jak słaba jakość powietrza, zła dieta, zaburzony sen, stają się widoczne.

Kąpiel to interwencja, która działa

Nawilżacz pokojowy zmienia powietrze. Kąpiel zmienia ptaka.

Regularne zwilżanie wspiera czyszczenie piór, pomaga rozluźnić i usunąć osłonki piór oraz kurz i jest normalnym zachowaniem u gatunków, które doświadczają deszczu. Większość papug, które nie lubią się kąpać, po prostu nigdy nie otrzymała formy kąpieli, którą by zaakceptowały.

Zaoferuj więcej niż jedną opcję.

Płytkie naczynie z letnią wodą na dnie klatki, delikatne zraszanie ze zwykłego bezzapachowego spryskiwacza, żerdź pod prysznic, bieżąca woda z kranu lub spryskiwanie wodą mokrych liści pasuje różnym osobnikom. Wypróbuj kilka i pozwól ptakowi wybrać.

Używaj wyłącznie czystej letniej wody.

Żadnego mydła, szamponu, odżywki, żadnych produktów aloesowych, chyba że weterynarz wyraźnie je zalecił, i nigdy niczego zapachowego.

Pozwól ptakowi wyschnąć naturalnie w ciepłym, pozbawionym przeciągów pomieszczeniu.

Nie używaj suszarki do włosów. Wiele z nich posiada powlekane części, dmuchają znacznie gorętszym powietrzem, niż ptak jest w stanie tolerować, a hałas przestraszy większość ptaków.

Kąp ptaka rano.

Daje to ptakowi czas na wyschnięcie i wyczyszczenie się w ciągu dnia, zamiast siedzenia w wilgoci przez całą chłodną noc.

Nie zmuszaj go.

Trzymanie przestraszonego ptaka pod wodą jest kontrproduktywne i niebezpieczne. Częstotliwość ma mniejsze znaczenie niż to, czy ptak akceptuje kąpiel dobrowolnie, a ptak, który lubi zraszanie, sam się o nie upomni.

Wilgotność i dlaczego więcej nie znaczy lepiej

Jeśli chcesz dokonywać pomiarów, użyj higrometru i traktuj go jako informację o domu, a nie jako cel do osiągnięcia.

Instynkt, by zwiększać wilgotność, ponieważ gatunek pochodzi z klimatu wilgotnego, jest zrozumiały, ale w zimnym domu prowadzi do błędów. Ciepłe, wilgotne powietrze stykające się z zimną szybą okienną i zimnymi ścianami zewnętrznymi kondensuje, a trwała kondensacja sprzyja rozwojowi pleśni.

Pleśń ma szczególne znaczenie dla ptaków. Aspergillus to grzyb środowiskowy, który wywołuje poważne choroby układu oddechowego u papug, a wilgotne, słabo wentylowane i zakurzone warunki to dokładnie te, w których rośnie narażenie.

Wentyluj mimo wszystko. Krótkie otwarcie okna, przy ptaku bezpiecznie zamkniętym w klatce i z dala od bezpośredniego przeciągu, wymienia stęchłe, zakurzone powietrze bez znaczącego ochłodzenia pomieszczenia. Zimą istnieje pokusa uszczelnienia domu, a to właśnie powoduje koncentrację oparów kuchennych, aerozoli, dymu i pyłu z piór.

Gdzie powinna stać klatka zimą

Z dala od grzejników i nawiewów.

Bezpośredni gorący nawiew wysusza otoczenie ptaka znacznie bardziej, niż sugeruje średnia temperatura w pomieszczeniu, a ciepło promieniujące z pobliskiego kaloryfera tworzy temperaturę, której termostat nigdy nie wykrywa.

Z dala od okien i drzwi zewnętrznych.

Szyby okienne są w nocy zimne, a przeciąg, który od nich bije, stanowi realne wahanie temperatury. Okno wystawione na bezpośrednie zimowe słońce tworzy po południu problem odwrotny.

Z dala od kuchni.

Zasada ta obowiązuje przez cały rok, ale ma większe znaczenie zimą, gdy drzwi do kuchni pozostają zamknięte, a wyciąg jest używany rzadziej.

W miejscu ze stabilną temperaturą.

Zdrowe, w pełni opierzone, zaklimatyzowane papugi dobrze tolerują zwykłe temperatury domowe. Zle znoszą natomiast wahania w pomieszczeniu, a ptak chory, bardzo młody, starszy lub będący w fazie silnego pierzenia ma mniejsze rezerwy niż zdrowy dorosły osobnik.

Oznaki, które nie dotyczą wilgotności

To właśnie tutaj Właściciele tracą czas, a czasem tracą ptaki.

Zachowania polegające na niszczeniu piór.

Skubanie, przeżuwanie i wyrywanie piór są często przypisywane suchemu powietrzu. Choroby skóry, ból, choroby wątroby, niedobory żywieniowe, pasożyty, podłoże hormonalne i podrażnienie dróg oddechowych to znacznie bardziej prawdopodobne wyjaśnienia i muszą zostać wykluczone, zanim zacznie się działać w oparciu o jakąkolwiek teorię środowiskową. Ptak, który zaczyna się skubać w listopadzie, potrzebuje diagnostyki weterynaryjnej, a nie nawilżacza.

Uporczywe kichanie i wydzielina z nosa.

Przewlekłe choroby zatok u papug są częste i często wiążą się z długotrwałym niedoborem witaminy A przy diecie opartej na nasionach. Nie ustępują same i nie reagują na parę wodną.

Łuszcząca się skóra i matowe upierzenie.

Dieta jest zazwyczaj większym czynnikiem niż powietrze. Słabe upierzenie u ptaka karmionego nasionami jest wynikiem żywieniowym, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej.

Nastroszony, cichy, nisko siedzący na żerdzi.

To chory ptak, a zimą ludzie mylą to z odczuwaniem chłodu. Ptaki ukrywają chorobę do ostatniej chwili, więc należy potraktować to jako sygnał do wizyty u weterynarza tego samego dnia, a nie jako problem z ogrzewaniem.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie używaj olejków eterycznych, dyfuzorów, świec zapachowych, kadzidełek, odświeżaczy powietrza ani sprayów w aerozolu w domu, w którym przebywa ptak. To nie jest kwestia umiaru.

Nigdy nie używaj piecyka naftowego lub gazowego bez odprowadzenia spalin w pomieszczeniu z ptakiem i nigdy nie używaj grilla lub kuchenki kempingowej wewnątrz domu podczas przerwy w dostawie prądu.

Nigdy nie używaj suszarki do włosów, aby wysuszyć ptaka.

Nigdy nie umieszczaj lampy grzewczej, poduszki grzewczej lub przykrytego źródła ciepła w klatce bez porady weterynarza. Ptaki ulegają poparzeniom, a chory ptak może nie odsunąć się od źródła ciepła.

Nigdy nie zostawiaj działającego nawilżacza ze starą wodą w zbiorniku.

Nigdy nie zakładaj, że ptak skubiący pióra ma problem środowiskowy. Zbadaj go.

Nigdy nie przykrywaj klatki całkowicie nieprzepuszczalnym materiałem, aby zatrzymać ciepło. Wentylacja jest ważniejsza niż izolacja, a ptak w uszczelnionej, przykrytej klatce ponownie wdycha własne powietrze.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się natychmiast do weterynarza specjalisty od ptaków w przypadku jakiejkolwiek zmiany w oddychaniu, w tym pompowania ogonem, oddychania z otwartym dziobem, klikania, świszczenia lub widocznego wysiłku, a także w przypadku nagłego osłabienia, zataczania się lub zapaści po jakimkolwiek możliwym narażeniu na opary. W drodze zapewnij ptakowi świeże powietrze.

Umów się na wizytę niezwłocznie w przypadku uporczywego kichania, mokrych lub zaschniętych nozdrzy, plam na piórach powyżej dzioba, zmiany głosu, skubania lub żucia piór albo jeśli ptak stracił na wadze w ciągu zimy.

Zabierz ze sobą szczegóły: jakiego ogrzewania używasz, czy w domu działało coś nowego, czy ktokolwiek pali lub używa e-papierosów wewnątrz, co ptak faktycznie je, jego zapis Wagi oraz kiedy zaczęła się zmiana. W przypadkach zimowych wywiad zazwyczaj pozwala zidentyfikować przyczynę szybciej niż badanie.