Pasożyty i profilaktyka zdrowotna u papug: co jest faktycznie istotne

Szybka odpowiedź

Papugi towarzyszące nie mają kalendarza przeciwpasożytniczego takiego jak psy czy koty. Nie ma miesięcznych preparatów spot-on, rutynowego harmonogramu odrobaczania dla ptaka mieszkającego w domu, a w większości regionów także rutynowych szczepień.

Zamiast kalendarza stosuje się myślenie oparte na ekspozycji. Papuga domowa, która nigdy nie spotyka innego ptaka, jest niemal całkowicie wolna od ryzyka pasożytów. Ptak w wolierze zewnętrznej z ziemistym podłożem, dzikimi ptakami nad głową i gryzoniami w pobliżu jest realnie zagrożony. Nowo nabyty ptak o nieznanej przeszłości stanowi największe ryzyko, dlatego kwarantanna oraz badania weterynaryjne są tym, co faktycznie chroni domowe stado.

Profilaktyka zdrowotna u papugi to przede wszystkim obserwacja, wpisy wagi i higiena, a nie miesięczny produkt.

• Leczenie podejmuj na podstawie diagnozy, a nie harmonogramu. Leki przeciwpasożytnicze są przepisywane po wykonaniu badania, a nie stosowane według kalendarza.
• Nigdy nie używaj zawieszek na roztocza do klatek, wiszących pasków na szkodniki ani preparatów na roztocza dla ptaków dostępnych bez recepty. Wiele z nich jest toksycznych bezpośrednio dla ptaków.
• Nigdy nie podawaj ivermectin ani żadnych leków na odrobaczanie według receptur z internetu. Ptaki są małe, dawki są specyficzne dla gatunku, a błędy prowadzą do śmierci.
• Obowiązkowo przeprowadź kwarantannę każdego nowego ptaka i zleć jego przebadanie przez weterynarza, zanim trafi do stada, które już masz.
• Woliery zewnętrzne, gatunki żerujące na ziemi oraz kolekcje wieloptasie to miejsca, gdzie programy odrobaczania mają sens i muszą być zaprojektowane przez weterynarza.

:::danger
Zawieszki na roztocza i wiszące paski na szkodniki nie są bezpieczne dla ptaków.

Produkty sprzedawane w celu zawieszenia w klatce lub w jej pobliżu działają poprzez uwalnianie lotnych środków owadobójczych do powietrza, którym ptak nieustannie oddycha. Układ oddechowy papugi wyodrębnia z każdego oddechu znacznie więcej substancji niż układ ssaka, co jest powodem, dla którego toksyny w powietrzu tak ciężko wpływają na ptaki.

To samo dotyczy domowych sprayów na owady, preparatów typu fogger, produktów na pchły przeznaczonych dla psów i kotów oraz wszelkich sprayów na roztocza nakładanych bezpośrednio na ptaka. Usuń te środki z domu i w przypadku zdiagnozowanych pasożytów stosuj leki na receptę od Weterynarza.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego harmonogram dla psa nie ma zastosowania

Psy i koty otrzymują miesięczne produkty, ponieważ wychodzą na zewnątrz, jedzą rzeczy z ziemi, spotykają inne zwierzęta i przenoszą pasożyty, które stale reinfekują organizm i mogą wpływać na ludzi.

Papuga w domu nie robi żadnej z tych rzeczy. Jej woliera jest czyszczona, jedzenie przygotowywane, nie chodzi po ziemi i nie spotyka innych ptaków. Nie ma cyklu ciągłej reinfekcji do przerwania, więc miesięczny produkt nie ma czego zapobiegać.

Stosowanie go mimo to nie jest neutralne. Leki przeciwpasożytnicze wywołują efekty, ptaki są małe, dawkowanie jest specyficzne dla gatunku, a leczenie niezainfekowanego ptaka nie daje korzyści, jedynie ryzyko.

Wyjątkiem nie jest różnica gatunkowa, lecz różnica w ekspozycji. Gdy ptak ma dostęp do ziemi, owadów, gryzoni, odchodów dzikich ptaków lub innych ptaków o nieznanym statusie zdrowotnym, pojawia się realne ryzyko pasożytów i wtedy program zaprojektowany przez weterynarza dla tej sytuacji ma sens.

Pasożyty, które faktycznie mają znaczenie u papug

Giardia.

Pasożyt pierwotniakowy jelit, zgłaszany szczególnie często u nimf i falistych. Powoduje luźne lub obfite odchody, słaby przyrost masy ciała u młodych, utratę wagi u dorosłych, a u nimf charakterystyczny świąd i skubanie piór na klatce piersiowej i pod skrzydłami.

Diagnozowany jest na podstawie badania kału, a ponieważ wydalanie jest przerywane, kilka próbek zebranych w różne dni jest bardziej informacyjnych niż jedna. Leczenie jest przepisane przez lekarza. Profilaktyka to higiena wody: świeża woda codziennie, miski myte detergentem i ustawione tak, aby odchody nie mogły do nich wpaść.

Knemidocoptes, roztocza powodujące świerzb.

Problem głównie papużek falistych, choć występuje też u innych gatunków. Wdrążają się w skórę woskówki, dzioba, powiek, łap i kloaki, tworząc skorupiastą strukturę. Ptaki mogą być nosicielami bez objawów, a stan pogarsza się podczas stresu lub obniżonej odporności, dlatego objawy często pojawiają się po przeprowadzce lub chorobie.

Nieleczony może trwale zdeformować dziób. Leczy się go przepisanym akarycydem, a każdy ptak mający kontakt z chorym jest leczony jednocześnie.

Glisty i Capillaria.

Istotne u ptaków mających dostęp do gleby, w kolekcjach wolierowych, a szczególnie u gatunków żerujących na ziemi. Silne zarażenie powoduje utratę wagi, słabą kondycję i czasem niedrożność. Diagnoza następuje przez badanie kału, a programy odrobaczania dla wolier ustala się z weterynarzem w oparciu o to, co faktycznie wykryto.

Ptaszyniec (czerwony roztocz).

Żyje w pęknięciach i łączeniach klatki oraz otaczających mebli, wychodzi w nocy żerować, a w dzień się ukrywa. Powoduje niepokój w nocy, podrażnienie, a przy silnej infestacji anemię. Szukaj latarką po zmroku, sprawdzaj pod końcówkami żerdek i łączeniami klatki. Leczenie tylko ptaka nigdy nie działa; trzeba leczyć środowisko.

Trichomonas.

Powoduje płytki w jamie ustnej i wolu oraz trudności z połykaniem. Częściej widywany tam, gdzie ptaki mają kontakt z gołębiami lub dzielą źródła wody z dzikimi ptakami.

Kokcydia i inne pasożyty wolierowe.

Istotne w kolekcjach i setupach zewnętrznych, diagnozowane przez badanie kału, zarządzane higieną i odwadnianiem terenu równie mocno co lekami.

Macrorhabdus ornithogaster.

Nie jest pasożytem, ale często jest faktycznym wyjaśnieniem, gdy Opiekun podejrzewa robaki. To drożdżak wpływający na żołądek, widywany szczególnie u falistych, nimf i zięb, powoduje utratę wagi, wymioty i całe niestrawione ziarna w odchodach. Wymaga specyficznej Diagnozy i Leczenia.

Cotygodniowy wpis Wagi wykrywa pasożyty jelitowe, drożdżaki i większość innych przewlekłych chorób na długo przed tym, zanim ptak zacznie wyglądać na chorego.

Kalendarz, który faktycznie ma zastosowanie

Długość kwarantanny to decyzja do podjęcia z Weterynarzem, ponieważ zależy ona od tego, na co przeprowadzane są badania i od lokalnych wzorców chorobowych. Czymś, co nie podlega negocjacji, jest fakt, że kwarantanna oznacza oddzielną przestrzeń powietrzną, osobny sprzęt i zajmowanie się nowym ptakiem na samym końcu.

Higiena, która faktycznie zmniejsza ryzyko

Miski na wodę są główną drogą dla pasożytów występujących u ptaków domowych, dlatego ustaw je tak, aby odchody nie mogły do nich wpaść i myj je odpowiednio detergentem każdego dnia.

Trzymaj jedzenie poza podłogą woliery i używaj karmników zamiast rozrzucania pokarmu, aby ptaki nie jadły z podłoża, które zostało zanieczyszczone odchodami.

Wyklucz gryzonie i dzikie ptaki z wolier i miejsc przechowywania żywności. Odchody dzikich ptaków wpadające do woliery to główna droga, przez którą ptak zewnętrzny zdobywa pasożyta, którego nigdy nie spotkałby w domu.

Dokładnie myj świeżą żywność i bądź ostrożny w przypadku dziko zbieranych gałęzi i ziół – powinny pochodzić z miejsc, o których wiesz, że nie były pryskane i gdzie nie przesiadywały dzikie ptaki.

Myj ręce pomiędzy obsługą ptaków i zajmuj się ptakiem w kwarantannie na końcu, używając własnych misek, ściereczek i narzędzi.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie wieszaj zawieszek na roztocza, pasków na szkodniki ani bloków owadobójczych w klatce lub jej pobliżu.

Nigdy nie używaj produktu na pchły lub kleszcze przeznaczonego dla psa lub kota na ptaku.

Nigdy nie spryskuj ptaka sprayem na roztocza dostępnym bez recepty o nieznanym składzie.

Nigdy nie dawkuj ivermectin, fenbendazolu ani innego środka przeciwpasożytniczego według wykresów z internetu. Niektóre gatunki są niezwykle wrażliwe, a margines błędu u małego ptaka jest bezlitosny.

Nigdy nie lecz tylko ptaka na ptaszyńca. Populacja żyje w środowisku.

Nigdy nie pomijaj kwarantanny, bo nowy ptak wygląda na zdrowego. Wyglądanie na zdrowego to to, co ptaki robią najlepiej.

Nigdy nie lecz powtarzającego się skubania piór jako problemu pasożytniczego bez diagnostyki weterynaryjnej.

Nigdy nie zakładaj, że ubiegłoroczna Diagnoza wyjaśnia objawy z tego roku. Badaj ponownie.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem ptasim niezwłocznie w przypadku utraty wagi, niestrawionych nasion w odchodach, uporczywie nieprawidłowych odchodów, świądu i skubania piór, narośli na woskówce, dziobie lub łapach, lub jeśli ptak jest niespokojny w nocy.

Udaj się do kliniki tego samego dnia, jeśli ptak jest nastroszony, cichy, przestał jeść lub ma jakiekolwiek trudności z oddychaniem. To nie są pytania o pasożyty, to są nagłe wypadki.

Miarą dobrej rutyny profilaktycznej jest ptak, którego waga się nie zmieniła, a odchody wyglądają tak samo jak w zeszłym miesiącu.

Rezerwuj wizytę kontrolną (Zdrowie) corocznie, nawet dla ptaka bez objawów, i zabierz ze sobą wpisy wagi. U papug profilaktyka to przede wszystkim wczesne wykrywanie, a prowadzone zapisy są tym, co sprawia, że jest ono możliwe.

Czyste oczy, gładka woskówka i czyste łapy to baza, do której porównujesz stan ptaka każdego miesiąca.