Otyłość u papug: ocena grzebienia i utrata wagi bez uszkadzania wątroby

Szybka odpowiedź

Papugi amazonki to jedna z grup, u których otyłość i jej konsekwencje są najlepiej udokumentowane, a zarazem jedna z najłatwiejszych do przekarmienia.

Otyłość u papugi nie jest nagłym przypadkiem w dniu, w którym ją zauważysz i nie należy jej tak traktować. Ptaki uwalniają tłuszcz do wątroby, gdy wchodzą w ujemny bilans energetyczny, więc otyły ptak, któremu nagle ograniczy się jedzenie, może szybciej rozwinąć niewydolność wątroby, niż stracić na wadze.

Pracę należy wykonać w innej kolejności: najpierw dokonaj pomiaru, zmień to, co oferujesz, zanim zmienisz ilość, przywróć latanie i żerowanie, a następnie powoli redukuj ilość pożywienia pod kontrolą cotygodniowej wagi.

• Kup wagę kuchenną, która mierzy z dokładnością do jednego grama. Bez niej zgadujesz, a papuga może stracić dziesiątą część masy ciała, zanim będzie wyglądać inaczej.
• Oceń grzebień palcami. Pióra ukrywają wszystko, więc otyłość się wyczuwa, a nie widzi.
• Nigdy nie narzucaj ptakowi nagłych ograniczeń, głodówki ani dnia diety.
• Ptak z podciętymi skrzydłami nie może spalić tego, co zje. Przywrócenie latania daje więcej niż zmniejszanie porcji.
• Niektóre obrzęki, które Właściciele nazywają tłuszczem, to przepukliny, guzy, płyn lub jajo. Sprawdź, z czym faktycznie masz do czynienia, zanim zastosujesz dietę u ptaka.

:::danger
Nigdy nie doprowadzaj papugi do chudości poprzez głodzenie.

Ptaki mają wysokie tempo metabolizmu przy małych rezerwach energetycznych. Gdy spożycie drastycznie spada, tłuszcz jest uwalniany szybciej, niż wątroba może go przetworzyć i gromadzi się wewnątrz komórek wątroby. U ptaka, który już jest otyły i zazwyczaj ma pewien stopień stłuszczenia wątroby, może to doprowadzić do jej niewydolności.

Objawy początkowo nie są dramatyczne: ptak jest cichy, nastroszony, siedzi nisko, je mniej, a w odchodach pojawiają się zielone lub żółte plamy. Każda papuga, która przestaje jeść na jeden dzień, to stan nagły, a otyła papuga, która przestaje jeść, to stan jeszcze poważniejszy.

Utrata wagi u ptaka to nadzorowany, ważony i stopniowy proces, a cel oraz tempo powinny zostać ustalone przez Weterynarza, który zbadał zwierzę.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego gruby ptak to ptak z dusznościami

Ptaki nie mają przepony i nie mają płuc, które pompują powietrze jak u ssaka. Powietrze jest przesuwane przez mostek i żebra poruszające się na zewnątrz, kierując je przez system worków powietrznych, które rozciągają się do jamy brzusznej, wokół narządów, a nawet do niektórych kości.

Tłuszcz zdeponowany w jamie brzusznej zajmuje przestrzeń, której potrzebują te worki powietrzne. Ptak ma wtedy mniejszą rezerwę pojemności, więc szybciej osiąga swój limit podczas lotu, przytrzymywania lub w gorący dzień i dyszy, gdy chudy ptak by nie dyszał.

Ten sam tłuszcz otacza i infiltruje wątrobę, która u ptaków znajduje się bezpośrednio przy tylnych workach powietrznych. Wątroba powiększona przez tłuszcz wypycha się do przodu w tę samą przestrzeń.

Naczynia krwionośne otrzymują trzeci cios. Choroba miażdżycowa, w której ściany tętnic grubieją i sztywnieją, jest dobrze opisana u papug w niewoli i jest jednym z powodów, dla których zdrowa z pozoru amazonka lub żako w średnim wieku może nagle umrzeć. Dieta i brak aktywności napędzają ten proces, a w momencie, gdy zaczyna mieć to znaczenie, nie ma żadnych objawów zewnętrznych.

Dlatego otyłość u ptaków nie jest problemem kosmetycznym i dlatego nie można jej szybko naprawić. Organy, które są uszkodzone przez dźwiganie tłuszczu, to te same organy, które są obciążone przez zbyt szybką utratę wagi.

Czytanie grzebienia, czyli jedyny pomiar, który ma znaczenie

Przesuń palcem wzdłuż środka klatki piersiowej ptaka. Ostry grzebień, który czujesz, to przedłużenie mostka, do którego przyczepione są mięśnie lotne.

U ptaka w dobrej kondycji grzebień jest wyczuwalny jako twardy, wyraźny grzbiet z dobrze wypełnionymi mięśniami po obu stronach, które delikatnie się zaokrąglają. Grzbiet jest obecny, ale nie jest wystający.

U chudego ptaka grzebień wystaje jak ostrze, a mięśnie po obu stronach są wklęsłe. U grubego ptaka mięśnie są wypukłe, a grzebień staje się płytkim rowkiem między dwoma zgrubieniami lub nie można go wyczuć przez tłuszcz.

Wykonuj to płaską częścią opuszka palca, zamiast mocno naciskać i rób to u ptaka, który jest spokojny i wygodnie przytrzymany, najlepiej jako część rutyny, którą już masz.

Dwie rzeczy mogą to mylić. Po pierwsze, mięśnie i tłuszcz wypełniają klatkę piersiową, a ptak często latający ma prawdziwe mięśnie piersiowe. Po drugie, warstwa tłuszczu pod skórą brzucha i wewnętrznej strony ud jest często widoczna jako blada kremowa lub żółta tkanka przez rzadkie upierzenie na brzuchu jasnych gatunków.

Sama waga nie odpowiada na to pytanie, ponieważ prawidłowa waga dla jednego żako nie jest prawidłowa dla innego, a zakresy dla gatunków się pokrywają. Waga to coś, co śledzisz w czasie. Grzebień mówi ci, gdzie ptak znajduje się dzisiaj.

Co nie jest tłuszczem

Rozdęte ciało nie zawsze jest ciałem otłuszczonym, a stosowanie diety u ptaka z jednym z poniższych problemów nic nie da, tylko pogorszy sytuację.

Zasada praktyczna: obrzęk, który pojawił się w ciągu kilku dni, nie jest tłuszczem. Tłuszcz gromadzi się miesiącami.

Etapy: w jakim stanie naprawdę jest Twój ptak

Etap pierwszy, nadmiarowa kondycja. Grzebień wyczuwalny, ale mięśnie po obu stronach są pełne i wypukłe. Ptak lata, ale męczy się szybciej niż kiedyś. Nic innego nie jest nieprawidłowe. Tutaj korekta jest łatwa i to etap, na którym prawie nikt nie reaguje.

Etap drugi, otyłość. Grzebień trudny do wyczucia. Tłuszcz widoczny pod skórą brzucha i ud. Lot jest krótki i ciężki, lądowania są niezdarne, a ptak dyszy po wysiłku. Może już występować tłuszczak.

Etap trzeci, skomplikowany. Nietolerancja wysiłku w spoczynku lub podczas brania do ręki, poruszanie ogonem przy każdym oddechu, problemy ze stopami z powodu ciągłego ciężaru na twardych żerdziach, pogorszenie jakości piór, a u samic historia przewlekłego znoszenia jaj. Choroba wątroby prawdopodobnie już występuje i jest wykrywalna w badaniach krwi.

Etap czwarty, dekompensacja. Duszność w spoczynku, obrzęknięty brzuch, osłabienie, zapaść lub nagła śmierć. To pacjent w stanie krytycznym, a nie przypadek do diety.

Każdy etap przed ostatnim jest odwracalny. Proces jest powolny, a wcześniejsze etapy cofają się bez narażania ptaka na jakiekolwiek ryzyko.

Plan, w kolejności która działa

Waż ptaka i waż jedzenie. Papuga zjada małą masę jedzenia dziennie, więc różnica kilku gramów nasion to duża różnica w energii.

Po pierwsze, mierz i mierz nadal.

Waż ptaka każdego ranka przed pierwszym posiłkiem, na tej samej wadze i zapisuj to. Poranne wagi przed karmieniem są porównywalne. Wagi pobrane o różnych porach nie są, ponieważ zawartość wola i odchody zmieniają liczbę.

Waż to, co wkładasz do miski i to, co zostało przez tydzień, zanim cokolwiek zmienisz. Większość właścicieli odkrywa, że ptak je coś zupełnie innego, niż myśleli.

Po drugie, zmień to, co oferujesz, a nie ilość.

Pierwsze zyski pochodzą z zastąpienia produktów wysokoenergetycznych bardziej objętościowymi, niskoenergetycznymi w tej samej objętości: warzywa i zielenina zamiast części nasion, dieta granulowana zamiast mieszanki do wyboru, a wysokotłuszczowe nasiona usunięte z miski i trzymane jako nagrody za szkolenie.

Konwersja musi być stopniowa i ważona, ponieważ papugi będą odmawiać nieznanego jedzenia wystarczająco długo, by sobie zaszkodzić. Nigdy nie usuwaj znanego jedzenia całkowicie i nie czekaj, aż głód wygra.

Po trzecie, zamień kalorie w pracę.

Nic, co przychodzi za darmo w misce, nie pomaga ptakowi, który jest już mało aktywny. Umieść rację w urządzeniach do żerowania, zawiniętą w papier, nanizaną na szpikulce, ukrytą w kilku miejscach, tak aby jedzenie zajmowało czas i wymagało ruchu.

Po czwarte, dopiero wtedy redukuj ilość.

Jeśli waga nadal się nie zmienia po ustaleniu jakości diety i żerowania, można dokonać zmierzonej redukcji w małych krokach, z cotygodniowym ważeniem i z ustalonym minimum, poniżej którego zatrzymujesz się i dokonujesz ponownej oceny. Ten krok należy wykonać z Weterynarzem, ponieważ docelowa waga ptaka i bezpieczne tempo zależą od gatunku, wieku i tego, co dzieje się z wątrobą.

Miska orzechów pozostawiona do dyspozycji to nieograniczone źródło energii. Te same orzechy, podawane jeden po drugim do treningu lub ukryte w zabawce do żerowania, stają się narzędziem zmieniającym zachowanie ptaka.

Latanie to połowa, którą pomijamy

Podstawową formą aktywności papugi jest lot, a latanie jest metabolicznie kosztowne w sposób, w jaki wspinanie się po klatce nie jest.

Podcięcie skrzydeł to eliminuje. Ptak z podciętymi skrzydłami nie może wygenerować siły nośnej, nie może samodzielnie ćwiczyć i zazwyczaj staje się mniej aktywny pod każdym innym względem. Właściciele próbują wtedy rozwiązać problem wagi poprzez samo ograniczanie jedzenia, co jest trudniejszą i bardziej ryzykowną drogą.

Jeśli ptak ma podcięte skrzydła, pióra lotki odrosną przy następnym pierzeniu. Zaplanuj bezpieczną przestrzeń do latania z wyprzedzeniem: zasłonięte okna, wyłączone wentylatory sufitowe, brak innych zwierząt, przykryte pojemniki z wodą i ptak, który został nauczony wracania, zanim otrzyma swobodę w pokoju.

Jeśli latanie jest naprawdę niemożliwe, zbuduj aktywność inaczej: szeroki stojak do zabawy, po którym musi się przemieszczać, stacje z jedzeniem na przeciwnych końcach klatki, drabinki i kołyszące się żerdzie wymagające wysiłku, ukierunkowane sesje przywoływania i codzienny czas poza klatką z zajęciem.

Stojak poza klatką, z jedzeniem, na które trzeba zapracować, zamiast jedzenia w pełnej misce, zmienia czas jedzenia w czas aktywności.

Gdzie gatunki naprawdę się różnią

Ary z większych gatunków, w szczególności ararauny, ewoluowały na orzechach palmowych i mają naprawdę wysokie zapotrzebowanie na tłuszcz. Stosowanie niskotłuszczowego planu zaprojektowanego dla amazonki u ary to błąd w odwrotnym kierunku.

Papugi amazonki, żako i galahy to grupy najczęściej zgłaszane z chorobami naczyniowymi związanymi z otyłością i tłuszczakami i to je trzeba obserwować najuważniej.

Papużki faliste i nimfy pokazują problem jako tłuszczaki i żółtaki, a u samic jako przewlekłe znoszenie jaj, co dzieli przyczynę z otyłością w postaci zbyt bogatej diety i długiego dnia.

Lorysy to specjalistyczni żywiciele nektarem, których dieta nie jest porównywalna do żadnej z powyższych, a plan konwersji zbudowany dla papugi jedzącej nasiona nie ma do nich zastosowania.

Kakadu i ary, które żyją długo z długoletnimi opiekunami, gromadzą problem na tyle powoli, że nikt tego nie zauważa, dlatego roczny wpis wagi znaczy więcej niż pojedynczy odczyt.

Rutyna, która wcześnie wychwytuje problemy

O co poprosi Weterynarz

Codzienny Raport wagi, który jest najcenniejszym Dokumentem, jaki możesz przynieść.

Gatunek, Wiek, płeć oraz, jeśli wiadomo, skąd ptak pochodzi i co jadł przez całe życie.

Co jest faktycznie oferowane każdego dnia, według wagi i co jest faktycznie zjadane.

Czy ptak lata, czy ma podcięte skrzydła i ile czasu spędza poza klatką.

Dla samic, historia nieśności: ile lęgów, jak niedawno i czy jaja są znoszone bez partnera.

Oddychanie po lekkim wysiłku, które Weterynarz może chcieć zobaczyć, zamiast słuchać opisu.

Zdjęcia każdego guzka w czasie i informacja, czy urósł.

Spodziewaj się badań krwi sprawdzających wątrobę i poziom tłuszczów we krwi oraz spodziewaj się obrazowania, jeśli brzuch jest powiększony, ponieważ odpowiedź na to pytanie nie jest możliwa tylko przez dotyk.

Czego nigdy nie robić

Nie głodź ptaka ani nie narzucaj dnia diety. Ptaki nie tolerują głodówki tak jak ssaki.

Nie usuwaj nagle znanego jedzenia, by wymusić akceptację lepszego. Papugi zagłodzą się obok pełnej miski czegoś, czego nie rozpoznają jako jedzenia.

Nie traktuj widocznego obrzęku brzucha jako tłuszczu. Płyn, przepuklina, guz i jajo żyją w tej przestrzeni.

Nie podawaj ptakowi suplementów ani produktów odchudzających dla ludzi.

Nie oceniaj postępów po wyglądzie. Pióra ukrywają zmianę w obu kierunkach.

Nie używaj wagi, która odczytuje w uncjach lub w dziesięciogramowych krokach. Znaczące zmiany wagi papugi są mniejsze niż to.

Nie stosuj diety u ptaka, który sam z siebie zaczął jeść mniej. Spadające spożycie u otyłego ptaka to wydarzenie medyczne.

Kiedy szukać pomocy

Szukaj pomocy Weterynarza tego samego dnia w przypadku wysiłku przy oddychaniu w spoczynku, poruszania ogonem, oddychania z otwartym dziobem, siedzenia ptaka na dnie klatki, napiętego brzucha lub otyłego ptaka, który przestał jeść.

Umów Wizytę dla ptaka, którego grzebień nie jest wyczuwalny, dla każdego nowego guzka, dla nietolerancji wysiłku i przed rozpoczęciem jakiegokolwiek ograniczania ilości, aby cel i minimum zostały wcześniej uzgodnione.

Szukaj porady wcześniej niż później, jeśli ptak jest gatunkiem o wysokim zapotrzebowaniu na tłuszcz, jeśli jest przewlekle niosącą samicą lub jeśli ma istniejące problemy z wątrobą, sercem lub stopami, ponieważ u tych ptaków plan jest inny i błąd kosztuje więcej.

Przynieś Raport wagi. Miesiąc porannych wag mówi Weterynarzowi więcej o tym, co się dzieje, niż jakikolwiek opis wyglądu ptaka.