Destrukcyjne zachowania wobec piór: przyczyny medyczne, które należy wykluczyć w pierwszej kolejności

Szybka odpowiedź

Destrukcyjne zachowania wobec piór są w Internecie traktowane jako problem psychologiczny. Nie jest to prawdą, a przynajmniej nie do momentu, w którym Weterynarz wykluczy przyczyny fizyczne. Znaczna część ptaków, które wyrywają, gryzą lub przycinają swoje pióra, robi to z powodów medycznych.

Ta kolejność ma znaczenie, ponieważ czas odgrywa kluczową rolę. Wzbogacenie środowiska, poświęcenie większej uwagi i rotacja zabawek wymagają tygodni, a w tym czasie możliwa do wyleczenia infekcja skóry, bolący staw, pasożyt lub metale ciężkie w przewodzie pokarmowym wyrządzają szkody. Mieszków włosowych, które są wielokrotnie uszkadzane, może nigdy nie pokryć prawidłowe pióro.

Pierwszą wskazówkę zazwyczaj znajduje się po rozchyleniu upierzenia: pogryzione stosiny, połamane chorągiewki lub widoczna skóra w miejscach, gdzie powinny być pióra.

• Wykonaj pełną diagnostykę weterynaryjną, zanim zaakceptujesz diagnozę behawioralną, a nie dopiero wtedy, gdy plan behawioralny zawiedzie.
• Uszkodzenia ograniczone do miejsc, do których ptak może sięgnąć dziobem, są samookaleczeniami. Uszkodzenia głowy lub twarzy nimi nie są.
• Giardia jest dobrze znaną przyczyną intensywnego świądu i skubania piór, szczególnie u nimf.
• Narażenie na cynk i ołów z drutu klatki, zapięć i starej farby jest realną i możliwą do zdiagnozowania przyczyną.
• Przerwanie ciągłości skóry, krwawienie lub surowe miejsce to problem wymagający wizyty tego samego dnia, a nie powolnego działania.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego diagnostyka medyczna jest na pierwszym miejscu

Ptak posiada jedno narzędzie do radzenia sobie z nieprzyjemnymi odczuciami w dowolnym miejscu na ciele, a tym narzędziem jest dziób.

Świąd, ból, mrowienie nerwowe, dyskomfort narządów wewnętrznych lub podrażnienie spowodowane nieprawidłowym piórem próbującym się wyłonić, dają ten sam widoczny efekt: powtarzalne zainteresowanie jednym obszarem, następnie uszkodzone pióra, a potem uszkodzona skóra.

Ponieważ zachowanie jest identyczne niezależnie od przyczyny, obserwacja ptaka nie pozwoli określić źródła problemu. Nie zrobi tego również Internet, ani sam wzorzec uszkodzeń, choć pomaga on zawęzić listę.

Istnieje drugi powód tej kolejności. Destrukcyjne zachowanie wobec piór staje się samonapędzające. Ptak, który zaczął się skubać z powodu możliwego do wyleczenia świądu, może kontynuować to po ustąpieniu dolegliwości, po prostu dlatego, że zachowanie stało się nawykiem. Im szybciej zostanie znaleziona i usunięta przyczyna medyczna, tym mniej utrwalony będzie ten nawyk.

Zatem sekwencja jest następująca: pełna diagnostyka weterynaryjna, leczenie tego, co zostanie znalezione, a następnie praca nad zachowaniem i środowiskiem. Behawioralna strona tego problemu jest opisana osobno w przewodniku o nadmiernym pielęgnowaniu i destrukcyjnych zachowaniach wobec piór, co jest naprawdę ważne, ale jest na drugim miejscu.

Przyczyny medyczne, które warto wykluczyć

Choroby skóry.

Bakteryjne lub grzybicze infekcje skóry i mieszków piór, zapalenie skóry oraz sucha, łuszcząca się, swędząca skóra są bezpośrednimi przyczynami. Domy ogrzewane zimą mają bardzo suche powietrze, a niska wilgotność sama w sobie powoduje świąd u wielu papug. Cytologia skóry, a czasem mała biopsja skóry i mieszka, szybko rozwiązują ten problem, przy czym biopsja jest bardziej informacyjna, niż większość Opiekunów przypuszcza.

Ból w dowolnym miejscu, do którego ptak może sięgnąć.

Ptaki skubią miejsca, które bolą. Dawne złamania, artretyzm, dna moczanowa w stopach i nogach, pododermatitis, masa w jamie brzusznej, choroby worków powietrznych i ból układu rozrodczego powodują miejscowe skubanie. Skubanie skupione w jednym punkcie, szczególnie na boku, biodrze, błonie skrzydła lub dolnej części brzucha, wymaga diagnostyki obrazowej, a nie nowej zabawki.

Choroby rozrodcze i hormonalne.

Przewlekłe znoszenie jaj, choroby jajowodu i przedłużający się stan hormonalny są częste u samic trzymanych jako zwierzęta domowe, a skubanie wokół kloaki i dolnej części brzucha jest znanym wzorcem. Chroniczny stan hormonalny zmienia również jakość skóry i piór u obu płci.

Choroby ogólnoustrojowe.

Choroby wątroby, nerek i przewlekłe infekcje obniżają jakość piór i sprawiają, że ptaki czują się niekomfortowo. Ptak z chroniczną hepatopatią często ma matowe, słabo uformowane, dziwnie zabarwione pióra, zanim zauważy się cokolwiek innego. Badania krwi nie są opcjonalnym dodatkiem w tej diagnostyce.

Choroby żywieniowe.

Diety oparte na nasionach prowadzą do niedoborów witaminy A oraz aminokwasów, z których budowane są pióra. Powoduje to słabą strukturę piór, suchą skórę i sprawia, że ptak jest swędzący i niezdolny do wyhodowania dobrych zamienników. Korekta diety jest powolna i stanowi część naprawy, a nie całość.

Giardia, szczególnie u nimf.

Jest to najczęściej pomijana przyczyna. Giardia to pierwotniak pasożytujący w jelitach, a u nimf klasycznie wiąże się z intensywnym podrażnieniem, krzykiem podczas skubania oraz uszkodzeniem piór pod skrzydłami i wzdłuż boków oraz ud. Ptaki mogą mieć również luźne lub obfite odchody oraz słaby przyrost wagi, choć u niektórych odchody wyglądają normalnie.

Badanie polega na analizie kału, a haczyk tkwi w tym, że wydalanie pasożytów jest przerywane, więc pojedyncza negatywna próbka nie oczyszcza ptaka z podejrzeń. Zapytaj Weterynarza o powtórne lub zbiorcze próbki z kilku dni. Jest to uleczalne, co sprawia, że przeoczenie tego jest szczególnie bolesne.

Inne pasożyty, z zastrzeżeniem.

Świerzbowce i wszoły warto rozważyć u ptaków wolierowych, u zeber i kanarków oraz u ptaków z dostępem do otwartego powietrza. Są one prawdziwie rzadkie u pojedynczej papugi trzymanej w domu, dlatego odruchowe leczenie przeciwpasożytnicze jest błędem, a nie skrótem.

Metale ciężkie.

Cynk i ołów są wchłaniane z połkniętego metalu i powodują choroby wielonarządowe, a skubanie piór jest wśród zgłaszanych objawów. Szukaj ocynkowanego drutu, tanich zapięć, zamków błyskawicznych, biżuterii, starej malowanej stolarki, ciężarków wędkarskich i przedmiotów z witraży. Objawy wykraczające poza upierzenie obejmują ulewanie, zwiększone pragnienie i oddawanie moczu, osłabienie oraz zmiany neurologiczne.

Oba można zdiagnozować. Rentgen może pokazać gęste kawałki metalu w przewodzie pokarmowym, a poziom we krwi można zmierzyć, choć próbka musi być pobrana w sposób unikający zanieczyszczenia, co jest powodem, by wybrać Weterynarza znającego się na ptakach.

Wirusowa choroba piór.

Psittacine Beak and Feather Disease oraz, u papużek falistych, poliomawirus powodują nieprawidłowe, dystroficzne lub brakujące pióra. Krytyczna różnica polega na tym, że ptak nie robi tego sam sobie, więc głowa i twarz również są dotknięte, a obok mogą pojawić się nieprawidłowości dzioba. Istnieją testy i mają one znaczenie, ponieważ wpływa to na każdego innego ptaka w domu.

Substancje drażniące drogi oddechowe i powietrze.

Dym, wapowanie, aerozole, świece zapachowe, odświeżacze typu "plug-in" i przegrzane naczynia z powłokami nieprzywierającymi drażnią skórę i drogi oddechowe. Rzadko tłumaczą cały przypadek, ale często go pogarszają.

Źle wykonane przycięcie skrzydeł.

Niestarannie przycięte pióra lotki mogą kłuć bok za każdym razem, gdy skrzydło jest składane, a ptak reaguje atakowaniem tego obszaru. Łatwo to przeoczyć i łatwo naprawić, co jest dobrym przykładem na to, dlaczego badanie fizykalne wygrywa z teorią.

Alergia.

Często zgłaszana, ale słabo udokumentowana u papug. Nie jest to wyjaśnienie pierwszego wyboru, a improwizowane w domu diety eliminacyjne wyrządzają więcej szkody niż pożytku. Porusz ten temat z Weterynarzem dopiero po wykluczeniu przyczyn, które można przetestować.

Pióra na głowie i twarzy to te, do których ptak nie może sięgnąć swoim dziobem. Uszkodzenia w tych miejscach wykluczają samookaleczenie i wskazują na chorobę lub interakcję z towarzyszem z klatki.

Co zazwyczaj zawiera diagnostyka

Nie musisz prosić o te elementy indywidualnie, ale znajomość listy sprawia, że koszt jest łatwiejszy do zrozumienia i zapobiega skróceniu wizyty.

Odczytywanie wzorca uszkodzeń

Rozmieszczenie nie jest diagnozą, ale jest najtańszą dostępną informacją i kieruje diagnostyką.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie zakładaj kołnierza ani ubranka bez zalecenia weterynaryjnego. Kołnierze uniemożliwiają ptakowi normalne jedzenie i picie, powodują znaczny stres i nie rozwiązują przyczyny. Istnieją przypadki, w których Weterynarz zakłada je, by chronić uszkodzoną skórę, i jest to decyzja kliniczna z nadzorem.

Nigdy nie używaj sprayów gorzkich, odstraszających lub przeciw skubaniu. Większość jest na bazie alkoholu i dodatkowo wysusza skórę, niektóre drażnią, a żaden nie odnosi się do przyczyny medycznej.

Nigdy nie wieszaj ochrony przeciw roztoczom w klatce lub w jej pobliżu. Tradycyjne środki uwalniają opary fosforoorganiczne, są toksyczne dla ptaków w zamkniętej przestrzeni, a zdecydowana większość papug domowych w ogóle nie ma roztoczy.

Nigdy nie lecz pasożytów w ciemno. Zgadywanie marnuje czas, kiedy właściwa przyczyna jest jeszcze uleczalna, a powtarzane, nieodpowiednie leczenie drażni skórę, która już jest w stanie zapalnym.

Nigdy nie podawaj pozostałych antybiotyków lub sterydów od innego zwierzęcia. Sterydy ogólnoustrojowe mają u ptaków poważne skutki uboczne i są używane ostrożnie oraz w konkretnych celach.

Nigdy nie przycinaj skrzydeł jako strategii zarządzania skubaniem. Nie redukuje to skubania, a słabe przycięcie może je rozpocząć.

Nigdy nie zakładaj nudy pierwszego dnia. To realny czynnik, ale także wyjaśnienie, które pozwala uleczalnej chorobie pozostać nieleczoną przez miesiące.

Nigdy nie kąp ptaka w ludzkim szamponie, płynie do naczyń ani produktach leczniczych przeznaczonych dla psów. Zraszanie zwykłą wodą jest poprawną metodą kąpieli, chyba że Weterynarz przepisał coś innego.

Nigdy nie karć ani nie przerywaj gwałtownie ptakowi, gdy się skubie. Zwiększa to stres, niszczy relację i przesuwa zachowanie na momenty, gdy nie patrzysz.

Regularne zraszanie czystą wodą wspiera skórę wysuszoną przez ogrzewanie domowe. Jest to przydatna opieka wspomagająca, a nie substytut znalezienia powodu, dla którego ptak się skubie.

Co pomaga podczas trwania diagnostyki

Podnieś wilgotność i regularnie kąp ptaka w czystej wodzie, poprzez zraszanie lub oferowanie płytkiego naczynia czy grzędy pod prysznicem. Sucha skóra jest realnym czynnikiem w ogrzewanych domach, a nic to nie kosztuje.

Zapewnij ptakowi porządną, ciemną noc. Niedobór snu to częsty i łatwo pomijany czynnik, a ptak w pokoju z włączonym do północy telewizorem nie odpoczywa wystarczająco.

Całkowicie usuń aerozole, produkty zapachowe, świece, dym i naczynia z powłokami nieprzywierającymi z przestrzeni powietrznej ptaka.

Stopniowo i pod okiem weterynarza zmień dietę na opartą na granulatach z dodatkiem warzyw, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, ponieważ gwałtowne zmiany powodują, że ptaki przestają jeść.

Usuń z klatki wszelkie metalowe przedmioty niewiadomego pochodzenia, zanim wrócą wyniki badań.

Kontynuuj serię zdjęć i waż ptaka co tydzień.

Jeśli możesz, nie zaczynaj dużej zmiany w wzbogacaniu środowiska w tym samym czasie, co diagnostykę medyczną. Jeśli zmienisz kilka rzeczy naraz, nie będziesz wiedzieć, co pomogło.

Nienaruszone upierzenie: pióra leżą płasko, krawędzie nie są uszkodzone, brak widocznej skóry przez okrywę. To porównanie, do którego dążą twoje zdjęcia.

Kiedy szukać pomocy

Idź tego samego dnia w przypadku uszkodzonej skóry, krwawienia, surowego lub owrzodzonego miejsca albo gdy ptak skubie się nieustannie i nie może się uspokoić.

Umów wizytę w tym tygodniu w przypadku każdego nowo uszkodzonego lub łysego obszaru, uszkodzeń na głowie lub twarzy, nieprawidłowo wyglądających piór zamiast pogryzionych, skubania wraz z ulewaniem, zwiększonym pragnieniem, utratą wagi lub apatią, a także w przypadku nimfy skubiącej się pod skrzydłami i udami.

Zabierz ze sobą datowane zdjęcia z różnych kątów, raport wagi, pełną dietę włącznie z przysmakami i suplementami, listę materiałów, z których wykonana jest klatka, zapięcia i zabawki, informacje o powietrzu w domu, harmonogram snu, kiedy i gdzie zaczęło się skubanie oraz co już zostało wypróbowane.

Podczas wizyty zapytaj, czy w planie jest pobranie próbek skóry, analiza kału, badania krwi, rentgen i poziom metali, a jeśli mają być etapowane, zapytaj o kolejność i dlaczego. To diagnostyka, w której wiedza o tym, co zostało wykluczone, jest warta tyle samo co same wyniki.