Porażenie prądem u papugi i gryzienie kabli: pierwsza godzina oraz obrażenia ujawniające się później

Szybka odpowiedź

Papuga, która przeżyje pierwszą minutę porażenia prądem, nie jest poza niebezpieczeństwem. Obrażenia, które często prowadzą do zgonu, pojawiają się godziny lub dni później.

Dziób papugi generuje siłę wystarczającą do zniszczenia kabla sieciowego, a wilgotna jama ustna ptaka czyni go skutecznym przewodnikiem. To połączenie sprawia, że przewody elektryczne są jednym z najczęstszych powodów śmierci papug towarzyszących, które swobodnie latają po domu.

Najważniejszą rzeczą, którą należy zrozumieć, jest czas. Ptaki, które przeżyją początkowe porażenie, często wyglądają niemal normalnie, a ich stan pogarsza się później z powodu płynu w płucach lub utraty czubka języka w kolejnym tygodniu, gdy martwa tkanka zaczyna się oddzielać. Każdy kontakt z prądem wymaga wizyty u weterynarza specjalizującego się w ptakach tego samego dnia, bez względu na to, jak dobrze ptak wygląda.

• Odłącz zasilanie, zanim dotkniesz Zwierzaka. Nigdy nie dotykaj ptaka, który wciąż ma kontakt z przewodem pod napięciem.
• Nie polewaj wodą ptaka ani kabla.
• Ogranicz dotykanie do minimum. Sam stres może zabić ptaka w szoku.
• Udaj się do weterynarza od ptaków, nawet jeśli Zwierzak wydaje się zdrowy. Przyczyną są opóźnione uszkodzenia płuc.
• Obserwuj jamę ustną przez następne dwa tygodnie. Oparzenia języka ujawniają się powoli.

:::danger
Przed dotknięciem czegokolwiek wyłącz zasilanie w gniazdku lub w skrzynce bezpiecznikowej.

Ptak trzymający przewód pod napięciem jest częścią obwodu elektrycznego, a osoba, która go złapie, staje się częścią tego samego obwodu. Wyłącz zasilanie przy ścianie lub w skrzynce bezpieczników, albo odłącz urządzenie, jeśli możesz bezpiecznie sięgnąć wtyczki bez dotykania kabla lub ptaka.

Jeśli naprawdę nie możesz odłączyć zasilania, odsuń ptaka za pomocą suchego, nieprzewodzącego przedmiotu, np. drewnianego trzonka od miotły. Nigdy nie używaj wilgotnych przedmiotów ani metalu i nigdy nie używaj gołych rąk.

Woda przewodzi prąd. Nie polewaj wodą ptaka, kabla ani urządzenia i pamiętaj, że mokry dywan lub miska z wodą w pobliżu zwiększają zagrożenie.
:::

Decyzja w 60 sekund

Co porażenie prądem robi z ptakiem

Trzy oddzielne urazy występują jednocześnie, a ich skutki rozwijają się w różnym tempie.

Oparzenie.
Prąd przepływający przez tkankę generuje ciepło, a uszkodzenia koncentrują się w punktach styku. U papugi jest to zazwyczaj język, wnętrze dzioba, kącik dzioba, a czasem noga. Widoczny ślad bezpośrednio po zdarzeniu jest często mały i niepozorny. W ciągu kolejnych dni uszkodzona tkanka wyraźnie się oddziela: staje się blada, potem ciemna, a następnie oddziela się od zdrowej. Ostateczny ubytek jest często znacznie większy niż to, co widziałeś pierwszego dnia, a czubki języków są często tracone.

Efekt kardiologiczny.
Prąd przechodzący przez klatkę piersiową może zaburzyć rytm serca. To właśnie powoduje nagłą śmierć lub natychmiastową zapaść, a o wszystkim decydują pierwsze sekundy. Ptak, który jest wyprostowany i czujny, zazwyczaj przetrwał to zagrożenie.

Efekt płucny.
To jest to, co najczęściej zaskakuje Właścicieli. Uraz elektryczny wywołuje ogromny wyrzut aktywności współczulnego układu nerwowego, a jedną z konsekwencji jest gromadzenie się płynu w płucach. Nie zawsze dzieje się to od razu. Ptak może wyglądać niemal normalnie przez kilka godzin, a potem rozwinąć ciężkie trudności w oddychaniu.

Anatomia układu oddechowego ptaków sprawia, że jest to poważniejsze niż u ssaków. Powietrze przepływa przez płuca ptasie w jednym kierunku, napędzane systemem worków powietrznych, a brak przepony i skutecznego odruchu kaszlowego oznacza, że płyn, który pies by odkrztusił, zostaje na miejscu.

Ten jeden fakt jest powodem, dla którego poprawną poradą po każdym kontakcie elektrycznym jest kontrolna Wizyta weterynaryjna tego samego dnia, nawet u ptaka, który wydaje się idealnie zdrowy.

Pierwsze dziesięć minut

Najpierw wyłącz zasilanie.
Jak wspomniano powyżej. To nie podlega negocjacjom i nie jest krokiem, który można pominąć.

Obserwuj, nie łap.
Przytomnemu ptakowi, który jest czujny i porusza się, należy pozwolić się uspokoić. Gonienie ptaka w szoku po pokoju może być tym, co go zabije.

Zamknij, zamiast unieruchamiać.
Umieść ptaka w klatce lub małym, ciemnym transporterze wyłożonym ręcznikiem. Jeśli musisz go podnieść, użyj ręcznika i zadbaj o to, by klatka piersiowa mogła się swobodnie poruszać. Nigdy nie owijaj ciała ciasno.

Ciepło, ciemność, spokój.
Ptak w szoku traci ciepło. Transporter z ręcznikiem, w ciepłym, cichym pokoju, przy przygaszonym świetle, to właściwe środowisko. Nie kładź ptaka bezpośrednio przy źródle ciepła, od którego nie może się odsunąć.

Nie podawaj siłą jedzenia ani wody.
Ptak z oparzonym dziobem lub w szoku może zachłysnąć się. Zostaw wodę, jeśli ptak jest aktywny i może do niej sięgnąć; nie podawaj niczego strzykawką.

Nie nakładaj nic na oparzenie.
Żadnych kremów, maści, olejów, antyseptyków ani lodu. Kremy zatrzymują ciepło i zanieczyszczają pióra, a wiele produktów jest toksycznych dla ptaków.

Zanotuj szczegóły teraz, póki je pamiętasz.
Czas, urządzenie, czy był to kabel sieciowy czy niskonapięciowy, czy ptak stracił przytomność, czy upadł, czy miał drgawki i jak długo trwał kontakt. To zmienia plan leczenia weterynaryjnego.

Podróżuj ze stabilnym i przykrytym ptakiem.
Mały transporter, niska żerdź lub ręcznik na dnie, przykryty, aby zapewnić ciemność i ciepło w samochodzie. Nie używaj dużej klatki z wysokimi żerdziami, ponieważ ptak, który spadnie w trakcie transportu, nabawi się drugiego urazu.

Mały, przykryty transporter z ręcznikiem na dnie to właściwy sposób transportu. Wysokie żerdzie w jadącym samochodzie powodują dodatkowe obrażenia.

Dwa tygodnie po zdarzeniu

Pierwsza Wizyta to nie koniec. Oparzenia elektryczne ewoluują.

Dni od pierwszego do trzeciego.
Uważnie obserwuj oddech. Zwiększony wysiłek, poruszanie ogonem przy każdym oddechu, oddychanie przez otwarty dziób, odgłos klikania lub siedzenie ze skrzydłami lekko odstającymi od ciała to sygnały do natychmiastowego powrotu do kliniki.

Dni od trzeciego do dziesiątego.
Jama ustna zmienia się. Uszkodzona tkanka języka staje się blada lub biała, potem ciemna, następnie twardnieje i się oddziela. Ptak może zacząć jeść wolniej, upuszczać pokarm, preferować miękkie rzeczy, brać jedzenie i porzucać je.

Waga to pomiar.
Waż codziennie na tej samej wadze gramowej o tej samej porze. Ptak z bolesną jamą ustną zmniejsza pobór pokarmu, zanim całkowicie przestanie jeść, a Waga spada, zanim zmiany w zachowaniu staną się oczywiste.

Wsparcie żywieniowe jest często potrzebne.
Papuga używa języka do pozycjonowania pokarmu względem dzioba. Utrata jego części zmienia sposób, w jaki ptak może jeść. Zmiękczony pokarm, inne podanie, a w niektórych przypadkach żywienie wspomagane pod nadzorem Weterynarza może być wymagane przez pewien czas.

Ryzyko infekcji.
Oparzona tkanka w jamie ustnej pełnej bakterii to gotowy przepis na infekcję. Nieprzyjemny zapach, obrzęk, wydzielina lub ptak, który po poprawie znów staje się osowiały, to powody do powrotu do kliniki.

Funkcja wola.
Ból, stres i zmniejszone spożycie pokarmu mogą spowolnić opróżnianie wola. Wole, które pozostaje pełne wiele godzin po posiłku, wymaga uwagi weterynarza.

Obserwuj wnętrze jamy ustnej codziennie przez dwa tygodnie, krótko i delikatnie. To tutaj ujawnia się uraz.

Co jeszcze przypomina porażenie prądem

Papuga znaleziona na podłodze w pobliżu kabla niekoniecznie została porażona. Błędna diagnoza kieruje opiekę w niewłaściwą stronę.

Napady hipokalcemiczne.
Szczególnie żako są podatne na niski poziom wapnia we krwi, co powoduje drgawki, zapaść i dezorientację. Ptak mógł upaść obok kabla przypadkowo. Kluczem jest historia diety, zwłaszcza dieta oparta na ziarnach i brak ekspozycji na światło ultrafioletowe.

Toksyczność metali ciężkich.
Cynk i ołów z części klatek, tanich zabawek, obciążników zasłon, witraży i starej farby. Papuga, która gryzie kable, gryzie również metal. Objawy obejmują osłabienie, drgawki, wymioty i nietypowo zabarwione odchody.

Kolizja lub nocny przestrach.
Uderzenie w okno lub panika w ciemności powodują urazy głowy, ogłuszenie ptaka, a czasem krwawienie.

Wdychanie toksyn.
Opary z przegrzanych naczyń nieprzywierających, aerozoli, piekarników z funkcją samooczyszczania i niektórych grzejników powodują nagłą zapaść oddechową bez widocznych śladów zewnętrznych.

Zatrucie.
Spożyte rośliny doniczkowe, alkohol, czekolada, awokado lub domowe chemikalia.

Praktyczną konsekwencją jest to, że Weterynarz potrzebuje pełnego obrazu, a nie tylko wniosku. Zrelacjonuj dokładnie, co znalazłeś i co znajdowało się w pokoju, nie tylko to, że ptak był przy przewodzie.

Zabezpieczanie pokoju, w którym lata papuga

Odłączaj urządzenia, które nie są używane.
Najprostszy i najbardziej niezawodny środek. Martwy kabel to problem z gryzieniem, a nie elektryczny.

Prowadź kable poza zasięgiem, a następnie przykryj je.
Sztywne peszle, listwy przypodłogowe lub korytka przeznaczone do tego celu, przymocowane do listew lub poprowadzone za meblami. Miękkie spiralne osłony są łatwo usuwane przez dużą papugę.

Załóż, że ptak może dosięgnąć wszystkiego, co widzi.
Papugi wspinają się, chodzą i latają. Wysokość nie jest ochroną.

Traktuj kable niskonapięciowe również jako zagrożenie.
Ładowarki do telefonów, przewody USB i kable głośnikowe rzadziej powodują porażenie, ale izolacja z tworzywa sztucznego i drobne wewnętrzne druciki stanowią ryzyko połknięcia i urazu, a końcówki wtyczek zawierają metale.

Obejrzyj cały pokój na wysokości wzroku ptaka i na poziomie podłogi.
Kable za i pod meblami, przedłużacze, przewody lamp, kable urządzeń z tyłu biurka oraz kabel prowadzący do oświetlenia i grzałek samej klatki ptaka.

Nadzoruj czas lotów w każdym pokoju z kablami pod napięciem.
Nadzór oznacza obserwację, a nie po prostu przebywanie w pokoju.

Daj ujście potrzebie gryzienia.
Papuga musi niszczyć rzeczy. Nieprzetworzone miękkie drewno, palma i pnącza, papier, tektura, ścinki skóry i zabawki do rozdzierania zaspokajają tę samą potrzebę. Ptak, który nie ma co gryźć, znajdzie twoje okablowanie.

Sprawdzaj codziennie.
Szukaj naciętej izolacji, śladów zębów i odsłoniętej miedzi. Częściowo przegryziony kabel stanowi zagrożenie pożarowe dla domowników, jak i zagrożenie dla ptaka.

Co zmienia się w zależności od rozmiaru i gatunku

Małe papugi.
Papużki faliste, wróbliczki, nierozłączki i nimfy mają mniejszą masę ciała, a dany prąd jest proporcjonalnie znacznie bardziej niszczycielski. Są bardziej narażone na śmierć w momencie kontaktu.

Duże papugi.
Ary, kakadu i duże amazonki mają siłę dzioba, by przegryźć kable, których mniejszy ptak nie zniszczy, w tym takie, które właściciele uważają za zabezpieczone. Ich szansa na przeżycie w momencie kontaktu może być wyższa, a ich obrażenia języka i dzioba są znaczące ze względu na to, jak bardzo polegają na obu tych elementach.

Młode ptaki.
Badają wszystko dziobem i mają najmniejszy osąd. Okresem najwyższego ryzyka jest pierwszy rok w nowym domu.

Ptaki hormonalne.
Papuga w okresie lęgowym gryzie znacznie więcej, szuka dziupli i ciemnych przestrzeni za meblami, gdzie biegną kable, i podejmuje większe ryzyko. Sezonowe wzrosty uszkodzeń kabli są powszechne.

Szczególnie kakadu.
Wytrwałe, metodyczne i silne. Obudowy, peszle i zamki, które działają u innych gatunków, często nie działają u kakadu.

Czego nigdy nie robić

Nie dotykaj ptaka, który ma kontakt z kablem pod napięciem.

Nie używaj wody na ptaku, kablu ani urządzeniu.

Nie owijaj ani nie trzymaj ptaka ciasno wokół klatki piersiowej.

Nie nakładaj kremu, maści, oleju, masła ani lodu na oparzenie.

Nie wmuszaj jedzenia ani wody ptakowi po szoku.

Nie czekaj do rana, bo ptak wydaje się zdrowy.

Nie umieszczaj ptaka w szoku na wysokiej żerdzi ani w dużej klatce do transportu.

Nie polegaj na gorzkim sprayu jako środku bezpieczeństwa.

Nie zostawiaj częściowo przegryzionego kabla w użyciu. To ryzyko pożaru.

Równy, cichy oddech bez ruchu ogona to to, co obserwujesz przez dni po szoku.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się do weterynarza od ptaków w nagłych przypadkach natychmiast, jeśli ptak jest w zapaści lub brak u niego reakcji, występuje trudność w oddychaniu, poruszanie ogonem, oddychanie przez otwarty dziób, drgawki lub krwawienie.

Udaj się tego samego dnia po jakimkolwiek kontakcie z prądem, w tym takim, w którym ptak wydaje się zupełnie nienaruszony, oraz przy każdym widocznym śladzie wewnątrz jamy ustnej lub na stopie.

Powróć niezwłocznie w trakcie zdrowienia w przypadku zmian w oddychaniu, jeśli ptak znów staje się osowiały po poprawie, wystąpi nieprzyjemny zapach z jamy ustnej, ptak zacznie upuszczać pokarm, wole nie będzie się opróżniać lub wystąpi spadek Wagi w kolejnych dniach.

Zabierz ze sobą przegryziony kabel lub jego zdjęcie, szczegóły urządzenia, chronologię, twoje dzienne pomiary Wagi i zdjęcia jamy ustnej. W urazach elektrycznych historia zdarzenia określa, jak agresywnie ptak jest monitorowany, a monitorowanie to większość Leczenia.