Dieta papug według gatunku: dlaczego jedna mieszanka nie jest odpowiednia dla lorysy, eklektyusa i ary

Szybka odpowiedź

"Pokarm dla papug" to kategoria sklepowa, a nie żywieniowa. Lorysa, eklektyus i ara wymagają trzech różnych diet.

Określenie papuga odnosi się do ptaków, których dzikie diety nie mają ze sobą prawie nic wspólnego. Lorysy piją nektar. Eklektyusy jedzą owoce i liście, co umożliwia im niezwykle długi przewód pokarmowy. Ary hiacyntowe żyją na twardych, oleistych orzechach palmowych. Nimfy żyją na nasionach roślin z suchych terenów trawiastych.

Jedna torebka z napisem dla papug nie może zaspokoić potrzeb ich wszystkich, a niedopasowanie powoduje konkretne, przewidywalne choroby, zamiast jedynie niejasnego pogorszenia stanu zdrowia.

• Najpierw zidentyfikuj naturalny typ żywienia swojego ptaka. Wszystko inne z tego wynika.
• Sformułowany granulat wraz ze świeżymi warzywami jest odpowiednią bazą dla większości papug, ale nie dla lorys.
• Eklektyusy źle reagują na intensywną suplementację syntetyczną. Lepiej służy im pełnowartościowa żywność.
• Żako są podatne na Niski poziom wapnia we krwi, co powoduje drgawki, a dieta oparta na ziarnach jest typowym błędem.
• Papugi nie potrzebują grysu. Łuskają nasiona dziobem, a grys może uszkodzić przewód pokarmowy.

Decyzja w 60 sekund

Rodzaje żywienia i dlaczego mają znaczenie

Dzikie papugi dzielą się na szerokie kategorie żywieniowe, a choroby w niewoli wynikają z ich ignorowania.

Nektarożerne.
Lorysy. Ich język kończy się szczoteczką z brodawek do zlizywania nektaru i zbierania pyłku, a ich przewód pokarmowy jest krótki i prosty, ponieważ płynny pokarm wymaga niewielkiego przetwarzania. Karmienie ich jak papugi ziarnożerne powoduje poważne choroby.

Owocożerne i liściożerne.
Przede wszystkim eklektyusy. Przystosowane do wysokobjętościowej, wysokobłonnikowej, niskotłuszczowej diety składającej się z owoców, kwiatów, pąków liści i nasion, przetwarzanej przez długi przewód pokarmowy.

Ziarnożerne.
Nimfy, papużki faliste i wiele australijskich papug. W naturze jedzą nasiona traw i ziół na różnych etapach dojrzałości, obok zielonych części roślin, a nie miskę słonecznika i prosa.

Generalistyczne z niszą wysokotłuszczową.
Duże ary. Orzechy palmowe i inne twarde, oleiste owoce są częścią naturalnej diety, a ary hiacyntowe są na nich wyspecjalizowane.

Generalistyczne z niskim zapotrzebowaniem na tłuszcz.
Amazonki, kakadu różowe i wiele innych kakadu. Gatunki te źle znoszą tłusty pokarm i najczęściej trafiają do Klinika z otyłością, guzami tłuszczowymi i chorobami tętnic.

Podstawowa dieta dla większości papug

Dla wszystkich oprócz lorys, rozsądną strukturą jest sformułowany granulat jako podstawa, codzienne świeże warzywa, owoce w mniejszej ilości oraz nasiona i orzechy jako ograniczony dodatek, a nie główny składnik.

Dlaczego granulat.
Każdy kęs ma ten sam skład, więc ptak nie może wybierać tłustych kąsków i zostawiać reszty. Ta jedna cecha naprawia większość problemów związanych z mieszankami ziaren.

Dlaczego warzywa nadal mają znaczenie.
Ciemne zielone warzywa liściaste, warzywa o pomarańczowym miąższu i różnorodne świeże produkty dostarczają prekursorów witaminy A, wapnia i błonnika oraz dają ptakowi zajęcie. Zapewniają również różnorodność, która sprawia, że ptak chętniej akceptuje nowe pokarmy, co ma ogromne znaczenie w późniejszym życiu.

Dlaczego owoce są ograniczone.
Owoce to głównie cukier i woda. Są przydatne dla urozmaicenia i jako nagroda, nie stanowią podstawy.

Gdzie pasują ziarna.
Jako mały, celowy składnik lub nagroda w treningu. Kiełkujące nasiona to użyteczny kompromis dla ptaków przechodzących z diety ziarnistej.

Orzechy.
Wysoka wartość dla ptaka, wysoka zawartość tłuszczu. Dla większości gatunków to waluta treningowa. Dla dużych ar są częścią diety w odmierzonej ilości.

Gatunek po gatunku

Lorysy.
Podawaj komercyjną dietę nektarową sformułowaną dla lorys, mokrą lub suchą zgodnie z produktem, plus świeże owoce, jadalne kwiaty i niektóre warzywa. Nie podawaj standardowej mieszanki ziaren dla papug ani standardowego granulatu dla papug.

Istnieją dwa konkretne ryzyka. Po pierwsze, gatunki te są podatne na chorobę spichrzania żelaza, więc żywność o wysokiej zawartości żelaza powinna być ograniczona, a duże ilości witaminy C obok żywności bogatej w żelazo zwiększają jego wchłanianie. Po drugie, słodkie diety płynne pozostawione w misce szybko fermentują i rozwijają drożdżaki, więc miski należy myć dokładnie co najmniej dwa razy dziennie, a infekcje wola i jamy ustnej są powszechne, gdy higiena jest zaniedbana.

Spodziewaj się płynnych odchodów. Jest to normalne dla tego gatunku i należy to uwzględnić w opiece, zamiast traktować jako problem Zdrowie.

Eklektyusy.
Podawaj dużą ilość świeżych warzyw i owoców z umiarkowanym dodatkiem granulatu, utrzymując niski poziom tłuszczu. Ten gatunek ma dłuższy przewód pokarmowy niż inne papugi i dobrze radzi sobie na objętościowej, włóknistej żywności.

Eklektyusy to gatunek najbardziej kojarzony z niepożądanymi reakcjami na nadmierną suplementację. Opiekunowie zgłaszają epizody określane jako "stukanie palcami" i "trzepotanie skrzydłami", które są powszechnie łączone z mocno wzbogaconymi dietami oraz dodatkowymi suplementami witaminowymi i mineralnymi. Praktycznym podejściem jest najpierw pełnowartościowa żywność, minimalna suplementacja, a każda zmiana powinna być omówiona z Weterynarz ptasim, zamiast dokładania kolejnych preparatów.

Duże ary.
Baza z granulatu z odmierzoną ilością orzechów. Ary hiacyntowe w szczególności mają naturalną dietę opartą na orzechach palmowych i wymagają wyższej proporcji tłuszczu niż inne papugi. Ary chloroptera i ary ararauna również tolerują więcej tłuszczu niż amazonki.

Błędem w drugą stronę jest karmienie zamkniętej w klatce, w dużej mierze prowadzącej osiadły tryb życia ary tłustą dietą właściwą dla dzikiego, latającego ptaka. Ilość tłuszczu powinna być dostosowana do aktywności i Waga, a nie tylko do gatunku.

Żako.
Baza z granulatu, warzywa zawierające wapń oraz dbałość o witaminę D3, albo w diecie, albo poprzez odpowiednie oświetlenie ultrafioletowe, ponieważ D3 jest niezbędna do wykorzystania wapnia z pożywienia.

Żako to gatunek, u którego najczęściej zgłaszane są drgawki hipokalcemiczne, a klasyczna historia dotyczy ptaka karmionego ziarnem bez dostępu do światła ultrafioletowego. Każda żako, która ma drgawki, wymaga sprawdzenia poziomu wapnia we krwi w pierwszej kolejności.

Amazonki, kakadu różowe i kakadu.
Utrzymuj niski poziom tłuszczu. Gatunki te niezawodnie stają się otyłe, rozwijają guzy tłuszczowe i są podatne na choroby tętnic. Orzechy i ziarna powinny być tylko nagrodami treningowymi. Waż regularnie co tydzień, ponieważ otyłość u ptaka w upierzeniu jest łatwa do przeoczenia okiem.

Nimfy i papużki faliste.
Baza z granulatu z niewielkim dodatkiem ziaren i szerokim zakresem warzyw. Nimfy są podatne na przewlekłe znoszenie jaj, co wyczerpuje wapń, więc podaż wapnia i kontrola światła mają znaczenie u samic. Papużki faliste rozwijają guzy tłuszczowe i stłuszczenie wątroby na dietach złożonych wyłącznie z ziaren, a niedobór jodu powodujący powiększenie tarczycy był historycznie problemem u papużek żywionych ziarnem.

Koniury i małe papugi.
Baza z granulatu, warzywa, ograniczone ziarno i silny nacisk na żerowanie, ponieważ są to aktywne ptaki, które źle funkcjonują, gdy jedzenie po prostu leży w misce.

Waż ptaka, nie tylko jedzenie. Cotygodniowe pomiary Waga w gramach to jedyny niezawodny sposób, aby dowiedzieć się, czy dieta działa.

Żywność, która szkodzi, niezależnie od gatunku

Awokado, we wszystkich częściach, jest toksyczne dla ptaków.

Czekolada i kakao, kofeina w jakiejkolwiek formie oraz alkohol.

Słone potrawy i wysoko przetworzone przekąski ludzkie.

Cebula i czosnek w ilościach większych niż śladowe.

Pestki owoców oraz nasiona jabłek.

Cokolwiek spleśniałego, w tym wilgotne ziarno i nieświeży nektar.

Xylitol i inne substytuty cukru w produktach dla ludzi.

Naczynia z powłoką nieprzywierającą nie są żywnością, ale należą do tej listy: przegrzane powłoki nieprzywierające uwalniają opary, które szybko zabijają ptaki, a kuchnia jest miejscem, gdzie zdarza się większość zatruć papug.

Grys, suplementy i mity

Grys.
Papugi usuwają łuskę z nasiona dziobem i połykają tylko jądro, więc nie potrzebują grysu do mielenia pokarmu. Oferowanie go może prowadzić do przekarmienia i zaczopowania, szczególnie u ptaka, który jest chory i kompulsywnie zjada grys. Różni się to od gołębi i niektórych ptaków owocożernych, które połykają ziarno w całości, a porada sklepowa często jest błędnie przenoszona.

Sepia i kostki mineralne.
Rozsądne źródło wapnia i sposób na ścieranie dzioba, ale nie zamiennik zbilansowanej diety i nie niezawodny sposób na skorygowanie niedoboru.

Suplementy witaminowe w wodzie.
Zła praktyka z kilku powodów. Przyjęta dawka jest nieznana, witaminy ulegają degradacji w wodzie i świetle, woda staje się pożywką dla bakterii, a wiele ptaków pije mniej, gdy zmienia się smak.

Suplementacja "na wszelki wypadek".
Ptak na dobrze sformułowanej diecie otrzymuje już dodatek witamin i minerałów. Dodawanie kolejnych to początek problemów z nadmierną suplementacją, co najbardziej widać u eklektyusów.

Dzikie papugi spędzają większość dnia na szukaniu jedzenia. Miska całkowicie to eliminuje, a żerowanie przywraca tę aktywność.

Prezentacja ma takie samo znaczenie jak zawartość

Dzikie papugi żerują intensywnie o świcie i ponownie późnym popołudniem, a w międzyczasie spędzają godziny na szukaniu, manipulowaniu i przetwarzaniu pokarmu.

Pełna miska dostępna przez cały dzień usuwa tę pracę i tworzy ptaka, który zjada za dużo najłatwiejszego składnika i nie ma co robić z resztą dnia. Wiele zachowań diagnozowanych jako behawioralne u papug w niewoli zaczyna się tutaj.

Praktyczne zmiany: oferuj główny posiłek rano, a drugi późnym popołudniem, część dziennego jedzenia umieść w zabawkach do żerowania, zawijaj jedzenie w papier lub ukrywaj w tekturze, nabijaj warzywa na szpikulec, aby wymagały wysiłku. Oferuj nowe pokarmy obok znanych, o porze dnia, gdy ptak jest najbardziej głodny, i spodziewaj się wielu powtórzeń, zanim papuga zaakceptuje coś nieznanego.

O co zapyta Weterynarz

• Gatunek, Wiek i Waga, z trendem z ostatnich sześciu miesięcy.
• Co dokładnie jest oferowane codziennie i co jest rzeczywiście zjadane, co rzadko jest tym samym.
• Marka granulatu i jak długo opakowanie jest otwarte.
• Każdy suplement, w tym cokolwiek w wodzie.
• Oświetlenie ultrafioletowe: typ, odległość i data wymiany.
• Odchody: kolor, konsystencja i wygląd części moczowej.
• Historia znoszenia jaj u samic.
• Każdy incydent drgawek, chwiejności, stukania palcami lub trzepotania skrzydłami z datami.
• Zagrożenia domowe: naczynia z powłoką nieprzywierającą, produkty zapachowe i dostęp do metali.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj lorysie standardowej mieszanki ziaren ani granulatu dla papug.

Nie nakładaj suplementów witaminowych i mineralnych na sformułowaną dietę bez porady weterynaryjnej, szczególnie u eklektyusów.

Nie podawaj grysu papugom.

Nie dodawaj witamin ani Leki do wody pitnej, chyba że Weterynarz tak zalecił.

Nie podawaj orzechów i nasion bez ograniczeń amazonkom, kakadu różowym, kakadu lub papużkom falistym.

Nie przestawiaj ptaka zależnego od ziaren gwałtownie. Nagłe przestawienie powoduje, że ptaki głodują, zamiast jeść.

Nie oceniaj spożycia po tym, czy miska jest pusta. Ptaki wyrzucają i łuskają jedzenie.

Nie traktuj ptaka, który odmówił jedzenia przez jeden dzień, jako problemu dietetycznego. To nagły wypadek medyczny.

Stabilna Waga, dobra jakość piór i zainteresowanie nowymi pokarmami to sygnały, że dieta działa.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarz ptasim tego samego dnia w przypadku każdego ptaka, który przestał jeść, jest nastroszony i cichy, ma trudności z oddychaniem, miał drgawki lub traci na wadze.

Umów się na wizytę, aby zaplanować zmianę diety, szczególnie dla dorosłego ptaka, który jadł ziarno przez lata, dla każdego eklektyusa wykazującego stukanie palcami lub trzepotanie skrzydłami, dla żako na diecie ziarnistej oraz dla każdego ptaka z nadwagą.

Przynieś zapis Waga, opakowanie granulatu, listę tego, co jest oferowane i co jest zjadane, oraz szczegóły dotyczące suplementów. W odżywianiu papug luka między tym, co oferowane, a tym, co spożywane, jest miejscem, gdzie leży większość problemu, i tylko opiekun może to opisać.