Etykiety karm dla jaszczurek: co naprawdę mówi opakowanie, a czego nie ujawnia

Szybka odpowiedź

To, co trafia do miski, rozstrzyga się przy półce sklepowej. Opakowanie to jedyne źródło informacji, jakie otrzymuje większość Właścicieli, a napisano je tak, aby sprzedawać, a nie informować.

W większości krajów na świecie nie istnieją prawnie zdefiniowane normy żywieniowe dla karm dla gadów. Profile żywieniowe regulujące karmy dla psów i kotów nie obejmują jaszczurek, dlatego granulat dla gadów, puszka z owadami czy suplement mogą nosić oznaczenie „pełnowartościowy” bez jakiejkolwiek weryfikacji ze strony instytucji kontrolnych.

Nie oznacza to, że produkty komercyjne są bezużyteczne. Oznacza to jedynie, że opakowanie jest zestawem wskazówek, a cztery cyfry z tyłu są warte więcej niż wszystko, co umieszczono z przodu.

• Przeczytaj Analizę gwarantowaną, kolejność składników, zawartość wilgoci oraz stosunek wapnia do fosforu. Zignoruj zdjęcia.
• Wilgotność zmienia wszystko. Owadów w puszce o zawartości 70 procent wody i suszonych owadów o zawartości 5 procent wody nie da się porównać, dopóki oba produkty nie zostaną przeliczone na suchą masę.
• Białko surowe jest obliczane na podstawie zawartości azotu. Chityna w pancerzu owadów zawiera azot i jest słabo przyswajalna, więc wskaźnik białka w produktach z owadów sztucznie zawyża ich wartość.
• Witamina D3 podana na opakowaniu nie zastępuje promieniowania UVB, a podawana doustnie D3 ma realny limit, powyżej którego szkodzisz Zwierzakowi.
• Nic na etykiecie karmy dla jaszczurek nie informuje o strawności, a żaden produkt nie posiada dowodów z prób żywieniowych w taki sposób, jak ma to miejsce w przypadku karm dla psów i kotów.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego etykieta mówi mniej, niż myślisz

Etykiety karm dla psów i kotów opierają się na dziesięcioleciach badań nad zapotrzebowaniem na składniki odżywcze. Instytucje w Ameryce Północnej i Europie publikują minimalne i maksymalne poziomy kilkudziesięciu składników odżywczych dla różnych etapów życia, a produkt deklarujący pełnowartościowość musi być opracowany zgodnie z nimi lub przetestowany w próbach żywieniowych.

Żadne z tych rozwiązań nie istnieje w przypadku gadów domowych. Opublikowane zapotrzebowanie na składniki odżywcze dla brodacza prężnego, gekona tygrysiego czy gekona orzęsionego jest znacznie mniej kompletne niż w przypadku labradora. W miejscach, gdzie podawane są wartości liczbowe, są one w dużej mierze ekstrapolowane z innych gatunków lub uzyskane z badań nad tym, co zwierzę zjada na wolności.

Producent nie kłamie więc, używając słowa „pełnowartościowy”. Używa po prostu słowa, które w tej kategorii produktów nie ma ściśle zdefiniowanego znaczenia.

Praktyczną konsekwencją jest to, że nie można przenieść odpowiedzialności za tę ocenę na kogoś innego. Musisz samodzielnie przeczytać skład i ocenić, czy jest odpowiedni dla Twojego Zwierzaka.

Drugą konsekwencją jest fakt, że to samo opakowanie często służy kilku gatunkom. Pojemnik z napisem „dla gadów” został zaprojektowany z myślą o półce sklepowej, a nie o gekonie.

Liczby, które naprawdę mają znaczenie

Wilgotność i przeliczenie, którego nikt nie robi

Wszystkie inne dane na etykiecie są bezwartościowe, dopóki nie poznasz zawartości wody.

Aby porównać dwa produkty, przelicz każdy z nich na suchą masę. Weź wydrukowaną wartość procentową, podziel ją przez 100 minus procent wilgotności i pomnóż przez 100.

Produkt z owadami w puszce zawierający 10 procent białka przy 70 procentach wilgotności ma 33 procent białka w suchej masie. Suszone owady zawierające 45 procent białka przy 5 procentach wilgotności mają 47 procent białka w suchej masie. Różnica istnieje, ale nie jest to czterokrotna przepaść, którą sugerują przody opakowań.

Wykonanie tego przeliczenia dla dwóch wybieranych produktów zajmuje zaledwie minutę.

Białko surowe i co naprawdę oznacza określenie „surowe”

Białko surowe nie jest mierzone poprzez bezpośrednie wykrywanie białek. Jest wyliczane z zawartości azotu w próbce i przeliczane przy użyciu stałego współczynnika.

Ma to duże znaczenie w przypadku produktów na bazie owadów, ponieważ chityna, budulec pancerza owadów, zawiera azot i jest słabo przyswajalna dla większości jaszczurek. Suszona mącznik młynarek ma wysoką zawartość azotu, lecz znacznie niższą zawartość przyswajalnych aminokwasów.

Żadna informacja na opakowaniu tego nie uwzględnia. Jest to powód, dla którego warto stosować różnorodne owady karmowe zamiast jednego rodzaju suszonych owadów jako podstawy diety, a także powód, by nie wybierać między dwoma produktami wyłącznie na podstawie procentowej zawartości białka.

Tłuszcz i dlaczego decyduje o otyłości

Tłuszcz dostarcza w przybliżeniu dwukrotnie więcej energii niż białko czy węglowodany, dlatego to wartość tłuszczu wpływa na gęstość kaloryczną bardziej niż cokolwiek innego na etykiecie.

Stąd bierze się reputacja wysokotłuszczowych owadów karmowych. Mol woskowy, gąsienice chilijskie oraz w mniejszym stopniu mącznik młynarek obfitują w tłuszcz, dlatego karmione nimi zwierzęta przybierają na Wadze i często odmawiają chudszego pokarmu.

Jeśli zawartość tłuszczu w suchej masie produktu jest wysoka, a Zwierzak ma już nadwagę lub jest wybredny, taki produkt jest jedynie przysmakiem lub nagrodą, a nie podstawą diety.

Wapń i fosfor jako stosunek

To najbardziej przydatna informacja na etykiecie karmy dla gadów, ale ma wartość tylko wtedy, gdy podane są obie liczby.

Fosfor konkuruje z wapniem o wchłanianie. Dieta dostarczająca więcej fosforu niż wapnia zmusza organizm do pobierania wapnia z kości w celu utrzymania stabilnego poziomu we krwi, a proces ten prowadzi bezpośrednio do metabolicznej choroby kości.

Ogólna zasada stosowana w hodowli gadów mówi, że cała dieta nie powinna nigdy zawierać mniej wapnia niż fosforu, a celem jest zazwyczaj proporcja wynosząca około dwa razy więcej wapnia niż fosforu.

Problemem są owady. Niemal każdy powszechnie podawany owad karmowy zawiera więcej fosforu niż wapnia, co jest powodem, dla którego posypywanie pokarmu suplementem wapnia jest w ogóle powszechną praktyką.

Kiedy czytasz etykietę: jeśli opakowanie suszonych owadów podaje nieprawidłową proporcję, jest to zjawisko naturalne i nie przekreśla produktu. Jeśli jednak opakowanie sprzedawane jako pełnowartościowy pokarm podstawowy podaje nieprawidłowy stosunek, jest to sprzeczność, ze względu na którą warto zrezygnować z zakupu.

Popiół

Popiół to to, co pozostaje po spaleniu wszystkich substancji organicznych, stanowiąc miarę całkowitej zawartości minerałów. Wysoka zawartość popiołu w granulacie zazwyczaj oznacza dodatek węglanu wapnia lub składnika pochodzenia kostnego.

Nie jest to sam w sobie zły znak. To wskazówka, skąd pochodzi wapń.

Pełny zestaw narzędzi: Waga, opakowanie i pojemnik na suplementy. Ważenie pokarmu zamienia etykietę w konkretną porcję.

Lista składników, odczytana prawidłowo

Składniki są wymieniane według masy przed przetworzeniem, w kolejności dodawania do partii.

Ta jedna zasada wyjaśnia większość sztuczek na etykietach.

Woda się liczy. Składnik dodawany na mokro jest ciężki, więc świeże warzywo lub świeży owad na początku listy może dostarczać znacznie mniej suchej masy niż bardziej suchy składnik umieszczony niżej.

Dzielenie składników działa. Wyszczególnienie kilku blisko spokrewnionych składników osobno sprawia, że każdy z nich znajduje się niżej na liście, niż gdyby ujęto je łącznie. Czytaj listę grupami, a nie jako pojedyncze pozycje.

Nazwy kategorii ukrywają szczegóły. Ogólne pojęcia, takie jak „zboża”, „produkty pochodzenia roślinnego” czy „roślinne ekstrakty białkowe”, są w niektórych regionach dozwolone i nie mówią nic o rzeczywistym surowcu ani jego powtarzalności między partiami.

Kolejność to nie wszystko. Niewielka ilość mieszanki mineralnej na końcu listy może mieć dla Zwierzaka większe znaczenie niż trzeci składnik od góry. Przeczytaj także sekcję dodatków.

W przypadku zwierząt owadożernych pytanie jest proste: jak daleko na liście znajduje się pierwszy składnik z owadów? W przypadku roślinożerców lub wszystkożerców odpowiednim pytaniem jest to, czy materiał roślinny jest rozpoznawalny, czy został sprowadzony do ekstraktów i produktów ubocznych.

Deklaracje, które nic nie znaczą

„Naturalny”. W tej kategorii brak regulacji. Kreda też jest naturalna.

„Bez sztucznych barwników”. Barwniki dodaje się do granulatu dla gadów, aby przyciągnąć Właściciela, ponieważ dla jaszczurki polującej na ruch nie mają one żadnego znaczenia. Ich brak jest neutralny.

„Z dodatkiem witamin”. Wszystkie zawierają dodatek witamin. Pytanie brzmi: jakie, w jakiej ilości i jak długo leżały w ciepłym sklepie.

„Polecane przez hodowców”. To żaden dowód.

„Opracowane przez weterynarzy”. Prawdopodobnie prawdziwe, ale wciąż nie stanowi profilu odżywczego. Zapytaj, jakich norm żywieniowych użyto, i pamiętaj, że dla większości gatunków jaszczurek takie normy po prostu nie istnieją.

„Wysoka zawartość białka”. Bez wartości bez przeliczenia na suchą masę, a w przypadku produktów z owadów wprowadzające w błąd ze względu na opisaną wyżej chitynę.

Niewłaściwy dobór do gatunku, czyli najdroższy błąd

Jaszczurki hodowane w domach reprezentują trzy całkowicie odmienne strategie trawienne, a opakowania nie zawsze jasno to zaznaczają.

Owadożercy, tacy jak gekon tygrysi i większość felsum, potrzebują całych ofiar, odpowiedniej posypki suplementacyjnej i braku roślin jako podstawy diety. Produkt typu „sałatka dla gadów” nie przyniesie im żadnej korzyści.

Wszystkożercy, tacy jak brodacz prężny, zmieniają dietę w ciągu życia. Młody osobnik je głównie owady, natomiast dorosły głównie rośliny. Karmienie dorosłego osobnika dawką opartą na owadach, przeznaczoną dla młodocianych, to prosta droga do stłuszczenia wątroby i nadwagi.

Roślinożercy, tacy jak legwan zielony czy biczogon, potrzebują materiału roślinnego o odpowiednim stosunku wapnia do fosforu oraz wystarczającej ilości błonnika do fermentacji w jelicie grubym. Podawanie im pokarmu na bazie owadów z czasem niszczy nerki z powodu nadmiaru białka.

Są też gatunki odżywiające się nektarem i owocami, takie jak gekon orzęsiony, w przypadku których komercyjnie przygotowane pełnowartościowe diety są podstawowym podejściem i są lepiej przetestowane niż większość produktów dla gadów. Nawet w tym przypadku przeczytaj etykietę: to produkty, w których procent wilgotności i proporcje mieszania realnie zmieniają dostarczane składniki odżywcze.

Zasada brzmi: gatunek podany z przodu opakowania musi odpowiadać gatunkowi w terrarium, a gdy podane jest tylko słowo „gad”, załóż, że produkt zaprojektowano z myślą o czymś innym.

Suplementy to także etykiety żywnościowe

Pojemnik z proszkiem wapniowym podlega wszystkim tym samym problemom i jeszcze jednemu dodatkowemu.

Wapń z witaminą D3 lub bez. To dwa różne produkty, często w niemal identycznych opakowaniach, a ich pomylenie zdarza się bardzo często. To, którego potrzebujesz, zależy od dostępu do promieniowania UVB i gatunku, a podawanie proszku z D3 przy każdym karmieniu przy jednoczesnym dobrym oświetleniu UVB grozi przedawkowaniem.

D3 ma swój limit. Nadmiar D3 w diecie stymuluje wchłanianie wapnia ponad możliwości organizmu Zwierzaka i powoduje odkładanie się minerałów w tkankach miękkich, w tym w nerkach i naczyniach krwionośnych. U gadów nie jest to ryzyko czysto teoretyczne i nie da się go odwrócić.

Witamina A występuje w dwóch formach. Gotowa witamina A, która jest bezpośrednio wykorzystywana, oraz beta-karoten, który Zwierzak musi przekształcić. Niektóre jaszczurki przekształcają go dobrze, inne słabo, dlatego suplement zawierający wyłącznie beta-karoten może nie zapobiec niedoborom u gatunku, który nie potrafi przeprowadzić tej konwersji. Sprawdź, która forma znajduje się w składzie.

Multiwitaminy to nie wapń. Stosuje się je znacznie rzadziej niż wapń, a ich codzienne podawanie jest realnym źródłem zagrożenia.

Skuteczność spada po otwarciu. Kupuj opakowanie o wielkości, którą wykorzystasz, przechowuj je szczelnie zamknięte, w chłodnym i suchym miejscu, a na wieczku napisz datę otwarcia.

Świeża żywność nie posiada żadnej etykiety, dlatego komercyjny element diety warto dokładnie przeanalizować: to jedyna część diety, której skład można rzeczywiście sprawdzić.

Przechowywanie: co zakłada etykieta, a nad czym masz kontrolę

Data minimalnej trwałości na opakowaniu dotyczy nieotwartego produktu przechowywanego w chłodnym i suchym miejscu. Pomieszczenie z terrariami nie jest ani chłodne, ani suche.

Tłuszcz w suszonych owadach utlenia się i jełczeje, a jełczejący tłuszcz niszczy zawartą w produkcie witaminę E. Zapach jest jednoznaczną wskazówką: ostra nuta przypominająca kredki świecowe lub farbę w miejscu, gdzie powinien być zapach orzechowy.

Suszone owady i granulat pozostawione bez zamknięcia przyciągają również rozkruszki, które zanieczyszczają żywność i mogą wywoływać problemy skórne u jedzących je zwierząt.

Przesypuj produkt do szczelnego pojemnika, przechowuj go poza pomieszczeniem z terrariami, kupuj małe opakowania i wyrzucaj wszystko, co ma niewłaściwy zapach, bez względu na datę.

Rutyna, która zamienia etykietę w dietę

Czego nigdy nie robić

Nie porównuj dwóch produktów na podstawie wartości procentowych z przodu opakowania bez przeliczenia ich na suchą masę z uwzględnieniem wilgotności.

Nie traktuj witaminy D3 zawartej w karmie lub suplemencie jako zamiennika oświetlenia UVB. Droga podania ma znaczenie, a D3 podawana doustnie niesie ryzyko toksyczności, którego nie ma D3 wytwarzana pod wpływem UVB, ponieważ skóra sama reguluje jej produkcję.

Nie podawaj diety przeznaczonej dla innej grupy żywieniowej tylko dlatego, że na opakowaniu znajduje się napis „gad”.

Nie wybieraj najmniejszego lub największego pojemnika na suplementy ze względu na opłacalność. Kupujesz skuteczność, a skuteczność ma swój ograniczony czas.

Nie dodawaj kolejnych suplementów do wzbogaconej karmy komercyjnej bez obliczenia sumarycznej ilości. Podwójne dawkowanie to prosta droga do przedawkowania.

Nie używaj wysokotłuszczowych owadów jako podstawy diety tylko dlatego, że Zwierzak je woli. Preferencje jaszczurek wynikają z zawartości tłuszczu i ruchu ofiary, a nie z potrzeb żywieniowych.

Nie zakładaj, że drogi produkt ma lepszy skład. Cena w tej kategorii mocno wiąże się z marką, a jedynie słabo ze składem.

Kiedy szukać pomocy

Porozmawiaj z Weterynarzem specjalizującym się w gadach, jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych Objawów, ponieważ są to oznaki, że dieta nie tylko jest niedoskonała, ale wręcz szkodliwa:

• Stale rosnąca Waga, odkładanie się tłuszczu na głowie i u nasady ogona lub ogon, który stał się okrągły w przekroju
• Spadek Wagi mimo normalnego przyjmowania pokarmu
• Miękka lub gumowata żuchwa, spuchnięta dolna Szczęka, drżenia lub niechęć do obciążania kończyn
• Odrzucanie wszelkiego pokarmu z wyjątkiem jednego rodzaju wysokotłuszczowych owadów
• Parcie na stolec, kredowy materiał w okolicy steku lub picie i oddawanie moczu częściej niż zwykle
• Jakakolwiek zmiana w odchodach trwająca dłużej niż kilka dni

Weź ze sobą na Wizytę:

• Zdjęcia każdej podawanej etykiety, z przodu i z tyłu
• Pojemniki z suplementami wraz z datami ich otwarcia
• Rejestr Wagi
• Dokładną ilość każdego składnika podawaną według Wagi oraz częstotliwość karmienia
• Typ lampy UVB, jej odległość od miejsca wyspowej ciepłoty oraz datę jej zamontowania

Ten ostatni punkt wiąże się z żywieniem, ponieważ metabolizm wapnia jest w równym stopniu kwestią oświetlenia, co karmienia. Idealna dieta przy zużytej lampie UVB nadal prowadzi do metabolicznej choroby kości, a Weterynarz, który otrzyma obie informacje, zazwyczaj w ciągu kilku minut jest w stanie stwierdzić, po której stronie leży problem.

Rezultat, do którego dążysz: czujny Zwierzak o stabilnej Wadze, na diecie, której skład potrafisz w pełni kontrolować.