Alergie pokarmowe u jaszczurek to mit: co tak naprawdę jest problemem

Krótka odpowiedź

Dieta eliminacyjna to procedura stosowana u psów i kotów. Istnieje ona, ponieważ alergia pokarmowa u psów i kotów jest realną, dobrze opisaną jednostką chorobową o określonym przebiegu, a także dlatego, że istnieje ustalona metoda jej diagnozowania poprzez podawanie nowego lub hydrolizowanego białka przez określony czas, a następnie prowokację.

Żaden z tych elementów nie przenosi się na gady. Prawdziwa nadwrażliwość pokarmowa nie jest uznanym problemem klinicznym u zwierzaków będących jaszczurkami, nie istnieje żaden potwierdzony protokół eliminacyjny, a jego stosowanie marnuje tygodnie, w których można by ustalić rzeczywistą przyczynę. Tymczasem realne problemy związane z pożywieniem u jaszczurek są powszechne, dobrze poznane i prawie wszystkie mają podłoże żywieniowe lub mechaniczne, a nie immunologiczne.

Problemy, które faktycznie wynikają z diety jaszczurki, dotyczą wapnia, witaminy A, szczawianów, tłuszczu oraz wielkości kęsów. Żaden z nich nie jest alergią.

• Alergia pokarmowa nie jest ustalonym schorzeniem u zwierzaków będących jaszczurkami i nie ma dla nich potwierdzonego protokołu diety eliminacyjnej.
• Prawdziwe choroby związane z dietą to metaboliczna choroba kości, hipowitaminoza A, otyłość i stłuszczenie wątroby, zaczopowanie, dna moczanowa oraz problemy z wapniem wywołane szczawianami.
• Problemy skórne u jaszczurki to prawie zawsze kwestia wylinki, wilgotności, oparzeń, roztoczy lub infekcji, a nie reakcja na pokarm.
• Ograniczanie diety jaszczurki z powodu podejrzenia alergii grozi wywołaniem rzeczywistego niedoboru u zwierzęcia, które już jest chore.
• U gadów nie sprawdza się koloru dziąseł ani czasu powrotu włośniczkowego, więc każdy poradnik, który je stosuje, jest kopią z medycyny małych zwierząt.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego dieta eliminacyjna nie ma zastosowania

U psów i kotów niepożądane reakcje pokarmowe dają rozpoznawalny obraz, zazwyczaj przewlekły świąd o charakterystycznym rozkładzie, czasem z objawami ze strony układu pokarmowego. Istnieje uznana metoda diagnostyczna z wykorzystaniem ściśle kontrolowanej diety, po której następuje prowokacja.

Trzy czynniki czynią to możliwym: dobrze opisana choroba, określony zestaw Objaw, które klinicysta może zmierzyć, oraz kompletne karmy pozwalające wyizolować pojedyncze źródło białka.

Gady nie posiadają żadnej z tych cech. Nadwrażliwość pokarmowa nie jest ustalonym problemem klinicznym u jaszczurek. Nie ma określonego przebiegu, którego należy szukać. Dieta jaszczurki to nie jest pojedyncza karma, lecz mieszanka żywych owadów, zieleniny, suplementów oraz reżimu świetlnego, który determinuje, co zwierzę może z tego przyswoić.

Co ważniejsze, Objaw, które skłaniają Opiekun do podejrzewania alergii, mają u gada znacznie bardziej prawdopodobne wyjaśnienia, które można zweryfikować.

Świąd i zmiany skórne. Gady nie drapią się tak, jak robią to alergiczne ssaki. Łuszcząca się, nierówna lub matowa skóra u jaszczurki to wynik wylinki, wilgotności, nawodnienia, oparzeń termicznych, roztoczy lub infekcji bakteryjnej bądź grzybiczej.

Problemy trawienne. Pasożyty, pierwotniaki, zbyt niska temperatura do trawienia, zbyt duża ofiara, połknięte podłoże lub nieprawidłowy skład diety dla danego gatunku.

Utrata apetytu. Temperatura, wylinka, sezon, dojrzałość płciowa, choroby jamy ustnej, infekcje układu oddechowego, metaboliczna choroba kości.

Obrzęk twarzy lub oczu. Hipowitaminoza A, infekcja, ropień lub u niektórych gatunków ropień ucha.

Każdy z tych problemów ma własną ścieżkę diagnostyczną. Żaden z nich nie zostanie rozwiązany poprzez wycofanie jakiegoś składnika pokarmowego.

Co faktycznie zawodzi w diecie jaszczurki

Wapń, fosfor i metaboliczna choroba kości.

Najważniejszy czynnik z dużą przewagą. Większość owadów karmowych zawiera znacznie więcej fosforu niż wapnia, co jest odwrotnością potrzeb zwierzęcia, a wapń nie może być prawidłowo przyswojony bez witaminy D3, którą większość jaszczurek dziennych wytwarza w skórze pod wpływem UVB.

Metaboliczna choroba kości to zatem potrójna awaria: niedostateczna podaż wapnia w diecie, nieprawidłowa suplementacja oraz niewystarczające lub przeterminowane UVB. Drżenie, gumowata lub opuchnięta szczęka, wykrzywione kończyny, skrzywienie kręgosłupa, niemożność uniesienia ciała, a w zaawansowanych przypadkach złamania i drgawki.

To właśnie na to zazwyczaj cierpi jaszczurka z problemem dietetycznym, a chorobie tej można zapobiec i leczyć ją, jeśli zostanie wykryta wcześnie.

Szczawiany.

Niektóre warzywa zielone zawierają szczawiany, które wiążą wapń i ograniczają jego dostępność. Szpinak jest standardowym przykładem. Jest to powód, by takie produkty podawać okazjonalnie, a nie jako bazę, i budować dietę roślinożerną z warzyw o korzystnym stosunku wapnia do fosforu.

Substancje wolotwórcze.

Warzywa kapustne i niektóre inne mogą zakłócać pracę tarczycy przy długotrwałym zdominowaniu diety. Ponownie, jest to argument za różnorodnością, a nie wykluczaniem.

Witamina A.

Niedobór jest powszechny u jaszczurek owadożernych karmionych niesuplementowanymi owadami i uszkadza tkanki wydzielnicze, powodując obrzęk powiek, zatykanie przewodów i zwiększoną podatność na infekcje. Możliwe jest również przedawkowanie, a toksyczność witaminy A ma swoje własne objawy, dlatego dobór suplementu i harmonogram powinny być zgodne z poradami weterynaryjnymi lub specyficznymi dla gatunku, a nie zgadywanką.

Tłuszcz, otyłość i stłuszczenie wątroby.

Tłuste owady karmowe podawane jako podstawa, dorosły osobnik jedzący dietę młodocianego i karmienie bez ograniczeń prowadzą do otyłości jaszczurek, a otyłość prowadzi do chorób wątroby, które są trudne do odwrócenia.

Nadmiar białka i dna moczanowa.

Karmienie gatunków roślinożernych, takich jak legwan zielony czy biczogon, białkiem zwierzęcym, szczególnie w połączeniu z przewlekłym odwodnieniem, wiąże się z dną moczanową, w której kryształy moczanów odkładają się w stawach i narządach. Powoduje to bolesne, opuchnięte stawy i uszkodzenia narządów, co jest w dużej mierze nieodwracalne.

Zaczopowanie.

Problem raczej mechaniczny niż żywieniowy. Ofiary zbyt duże dla zwierzęcia, drobne podłoże połknięte wraz z pokarmem lub terrarium zbyt chłodne, aby układ pokarmowy mógł przesuwać treść. Objawia się utratą apetytu, parciem, wzdętym odwłokiem, a czasem osłabieniem kończyn tylnych, co u małej jaszczurki jest stanem nagłym.

Pasożyty i pierwotniaki.

Często mylone z nietolerancją pokarmową, ponieważ objawem są luźne odchody po jedzeniu. Badanie kału rozstrzyga kwestię, a w szczególności kryptosporydioza u gekonów lamparcich wymaga prawidłowej diagnozy, a nie próby dietetycznej.

Odwodnienie.

Leży u podstaw dny moczanowej, problemów z moczanami, słabej wylinki i utraty apetytu, a często winę zrzuca się na pokarm.

Rejestr Waga oraz pisemny Wpis tego, co faktycznie jest zjadane, jest bardziej przydatny diagnostycznie niż jakakolwiek próba eliminacyjna.

Co zrobić zamiast tego

Oto sekwencja działań, która faktycznie pozwala znaleźć odpowiedź.

1. Sprawdź oświetlenie.

Typ lampy UVB, moc, odległość, czy coś ją zasłania oraz data ostatniej wymiany. Moc spada na długo przed tym, jak lampa przestaje emitować światło widzialne.

2. Sprawdź temperatury.

Temperatura powierzchni wyspy ciepła i chłodnego końca terrarium za pomocą termometru na podczerwień. Od tego zależy trawienie, funkcja odpornościowa i apetyt.

3. Sprawdź nawodnienie.

Wilgotność dla danego gatunku, woda podawana w formie, którą zwierzę rozpoznaje, konsystencja moczanów, wypełnienie oczu, napięcie skóry.

4. Sprawdź suplementację.

Jaki preparat wapniowy, jakie multiwitaminy, jak często i czy odpowiadają one gatunkowi oraz zapewnieniu UVB. Obtaczanie owadów bezpośrednio przed karmieniem oraz podawanie owadom wartościowego pokarmu przed karmieniem nimi jaszczurki mają znaczenie.

5. Sprawdź skład diety pod kątem etapu życia.

Dorosłe agamy brodate potrzebują diety głównie roślinnej. Młodociane nie. Gatunkom roślinożernym nie wolno podawać białka zwierzęcego. Owadożerne potrzebują zróżnicowanej bazy pokarmowej, a nie jednego bogatego gatunku owada.

6. Sprawdź mechanikę.

Wielkość ofiary w stosunku do zwierzęcia, podłoże w stosunku do metody karmienia i czy zwierzę nie połyka podłoża wraz z pokarmem.

7. Wykonaj badanie kału na obecność pasożytów.

Tanie, szybkie i odpowiada na większość pytań trawiennych, które są błędnie przypisywane pokarmowi.

8. Udaj się do weterynarza specjalizującego się w gadach.

Z rejestrem Waga, pomiarami temperatury, datą wymiany UVB, harmonogramem suplementów i dokładną dietą.

Podawanie pokarmu pęsetą lub w misce, zamiast sypania go na podłoże, eliminuje jedną z najczęstszych mechanicznych przyczyn problemów żołądkowych.

Jak wygląda zdrowy zwierzak

Poziom odniesienia, do którego się porównuje.

Waga stabilna lub odpowiednio rosnąca, notowana na wadze gramowej.

Ciało zwężające się z kośćmi biodrowymi wyczuwalnymi, ale przykrytymi, nasada ogona zwężająca się płynnie, brak poduszek tłuszczowych pod pachami.

Wylinka schodząca w całości, bez pozostałości na palcach, końcówce ogona czy oczach.

Moczany miękkie i pastowate, a nie twarde i kredowe.

Odchody uformowane, spójne, wydalane w przewidywalnym rytmie.

Pełne, okrągłe oczy, czyste powieki bez obrzęków i strupów.

Szczęka twarda, prawidłowo ukształtowana, proste kończyny, ciało uniesione nad podłożem podczas chodzenia.

Cichy oddech z zamkniętym pyskiem, z wyjątkiem termoregulacji na wyspie ciepła.

Normalne korzystanie z obu końców gradientu temperatury.

Nie ma koloru dziąseł do sprawdzenia ani czasu powrotu włośniczkowego do liczenia. Jaszczurki nie mają dziąseł w sensie ssaczym, a gady nie mają użytecznego czasu powrotu włośniczkowego.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj diety eliminacyjnej u jaszczurki.

Nie usuwaj grupy pokarmów z diety gada z powodu podejrzeń bez porady weterynaryjnej.

Nie traktuj łuszczącej się skóry jako alergii. To wylinka, wilgotność, oparzenia, roztocza lub infekcja.

Nie podawaj białka zwierzęcego gatunkom roślinożernym.

Nie używaj jednego tłustego owada jako głównego składnika diety.

Nie podawaj owadów bez suplementacji.

Nie zakładaj, że lampa UVB działa tylko dlatego, że świeci.

Nie podawaj gadom ludzkich leków przeciwhistaminowych ani żadnych ludzkich leków na alergię.

Nie używaj szpinaku jako głównego składnika zielonego.

Nie opóźniaj wizyty u weterynarza w czasie trwania próby dietetycznej. U gada, który traci Waga, liczą się tygodnie.

Nie oceniaj stanu chorej jaszczurki po kolorze dziąseł.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się pilnie do weterynarza od gadów w przypadku drżenia, miękkiej lub opuchniętej szczęki, wykrzywionych kończyn, skrzywienia kręgosłupa lub drgawek, które są objawami metabolicznej choroby kości.

Udaj się pilnie w przypadku parcia przy wzdętym odwłoku bez wydalania, co sugeruje zaczopowanie, oraz w przypadku opuchniętych, bolesnych stawów z niechęcią do ruchu, co sugeruje dnę moczanową.

Umów się w ciągu tygodnia w przypadku obrzękniętych lub pokrytych strupami powiek, utrzymujących się luźnych odchodów, trwałej utraty Waga, zachodzącej wylinki, która nie ustępuje po skorygowaniu wilgotności, lub jakiejkolwiek obawy dietetycznej, którą zamierzałeś rozwiązać poprzez próbę eliminacyjną.

Zdrowa jaszczurka to taka, której oświetlenie, temperatura, nawodnienie i suplementacja są prawidłowe, co jest obszarem, w którym pytania o dietę prawie zawsze znajdują rozwiązanie.

Przynieś rejestr Waga, dokładną dietę wraz z gatunkami owadów i tym, co jest faktycznie zjadane, a nie tylko oferowane, produkty suplementacyjne i harmonogram, typ lampy UVB i datę wymiany, zmierzone temperatury wyspy ciepła i chłodnego końca, podłoże oraz historię wylinek. W przypadku jaszczurki z podejrzeniem problemu pokarmowego ten Wpis prawie zawsze identyfikuje rzeczywistą przyczynę.