Pył stajenny i astma koni: Plan postępowania

Szybka odpowiedź

Pył stajenny to nie kwestia porządków. Jest to główna przyczyna astmy koni, powszechnej, postępującej i czasami nieodwracalnej choroby dróg oddechowych, a narażenie konia zależy niemal całkowicie od trzech rzeczy: siana, ściółki i powietrza w budynku.

Cząstki, które mają znaczenie, to te dostatecznie małe, aby dotrzeć do dolnych dróg oddechowych. Pochodzą one przeważająco z paszy objętościowej i ściółki i kumulują się w strefie oddychania: małej objętości powietrza bezpośrednio wokół nozdrzy konia, czyli dokładnie tam, gdzie znajduje się siatka na siano lub stos siana na podłodze.

Padokowanie to najskuteczniejsza dostępna interwencja. Powietrze na zewnątrz zawiera ułamek ładunku cząstek wdychalnych w porównaniu z zamkniętą stajnią.

• Astma koni jest wywoływana przez wdychany pył organiczny: zarodniki pleśni, fragmenty bakterii, szczątki roztoczy paszowych, cząstki roślin i endotoksyny.
• Zarządzanie środowiskiem to Leczenie. Leki kontrolują Objawy, tylko zmniejszenie narażenia zmienia przebieg choroby.
• Liczy się strefa oddychania. Dobrze wentylowana stajnia z suchą siatką na siano na wysokości głowy nadal stanowi środowisko o wysokim narażeniu dla tego konia.
• Moczenie lub parowanie siana oraz niskopyłowa ściółka rozwiązują problem dwóch największych źródeł.
• Koń, który kaszle na początku treningu lub ma wypływ z nosa i spadek wydajności, nie jest „po prostu trochę zakurzony”. Wymaga to przebadania.

Zdecyduj w 60 sekund

Dlaczego pył stajenny powoduje chorobę

Istotny pył to nie ten, który widzisz. Widoczny pył w promieniach słońca to głównie duże cząstki, które zostają wyłapane w górnych drogach oddechowych i usunięte.

Frakcja niebezpieczna to cząstki wdychalne: dostatecznie małe, aby dotrzeć do drobnych dróg oddechowych w głębi płuc. Są niewidoczne, a ich stężenie nie ma związku z tym, jak czysto wygląda stajnia.

Są to również w większości cząstki organiczne: zarodniki pleśni z siana i słomy, endotoksyny bakteryjne, szczątki roztoczy paszowych, fragmenty materiału roślinnego i składniki grzybowe. Niektóre działają bezpośrednio drażniąco, inne wywołują reakcję zapalną i alergiczną, a ich połączenie prowadzi do zapalenia dróg oddechowych, gromadzenia śluzu i skurczu oskrzeli charakterystycznego dla astmy koni.

Strefa oddychania to kluczowe pojęcie.

Koń jedzący z siatki na siano na wysokości głowy ma nozdrza wewnątrz chmury cząstek uwalnianych z siana przez własne żucie i pociąganie. Stężenia w tej małej objętości są znacznie wyższe niż w jakimkolwiek innym miejscu w budynku.

Dlatego sama wentylacja nie rozwiązuje problemu. Możesz mieć przewiewną stajnię i konia o wysokim stopniu narażenia, ponieważ narażenie następuje w przestrzeni wokół jego pyska przez wiele godzin dziennie.

Narażenie ma charakter skumulowany, a uszkodzenia stają się strukturalne.

Powtarzające się stany zapalne prowadzą do przebudowy dróg oddechowych: pogrubienia ścian dróg oddechowych, zmian w mięśniach gładkich i trwałego zwężenia. Wczesne i stałe postępowanie temu zapobiega. Późne postępowanie jedynie łagodzi skutki.

Wybór paszy objętościowej

Pasza objętościowa jest zazwyczaj największym pojedynczym źródłem, ponieważ koń je przez wiele godzin dziennie z pyskiem zanurzonym w jedzeniu.

Suche siano to opcja o największym narażeniu, a nawet dobrze wyglądające, pachnące siano niesie ze sobą znaczny ładunek cząstek wdychalnych. Ocena wzrokowa i zapachowa nie pozwala zidentyfikować cząstek, które mają znaczenie.

Moczone siano znacznie redukuje pył wdychalny docierający do konia, ponieważ mokre cząstki zbijają się w grudki i nie są wdychane. Kompromisy są jednak realne: moczenie wypłukuje rozpuszczalne składniki odżywcze, moczone siano szybko psuje się w ciepłe dni, a popłuczyny stanowią silnie zanieczyszczający ściek, który nie może trafiać do cieków wodnych. Czas moczenia i jego efekty różnią się, dlatego uzgodnij podejście ze swoim Weterynarzem lub dietetykiem, zamiast kopiować liczby z forum.

Parowane siano w specjalnie do tego przeznaczonym komercyjnym parowniku redukuje pył, a także zawartość pleśni i bakterii, przy mniejszej utracie składników odżywczych niż w przypadku moczenia. Sprzęt wiąże się ze znacznym wydatkiem. Improwizowane parowanie, które tylko podgrzewa siano bez osiągnięcia wymaganej temperatury w całej objętości, może zwiększyć zawartość drobnoustrojów zamiast ją zmniejszyć.

Sianokiszonka, prawidłowo przygotowana i przechowywana, charakteryzuje się naturalnie niską zawartością pyłu wdychalnego, ponieważ jest konserwowana na mokro. Ma inny profil odżywczy i musi zostać zużyta w określonym czasie po otwarciu, a belka, która została przebita lub zepsuła się, jest niebezpieczna, a nie tylko nieodpowiednia.

Paszowe zamienniki paszy objętościowej (pasze pełnorcjowe) stanowią opcję dla koni z ciężką postacią choroby, które nie tolerują żadnej konserwowanej paszy objętościowej.

Sposób podawania jest równie ważny jak to, co podajesz.

Karmienie z podłogi lub z dużego, niskiego pojemnika umożliwia oczyszczanie dróg oddechowych i sprawia, że cząstki opadają z dala od nozdrzy. Wysoko zawieszone siatki na siano działają odwrotnie.

Nie przechowuj siana ani słomy w tej samej przestrzeni powietrznej co konie. Strych na siano nad stajnią lub bale ułożone na końcu korytarza utrzymują wysoki ładunek cząstek w całym budynku, niezależnie od tego, czym karmiony jest dany koń.

Przechowywanie paszy objętościowej w tej samej przestrzeni powietrznej co konie utrzymuje wysoki tła ładunek cząstek dla każdego zwierzęcia w budynku.

Wybór ściółki

Ściółka to drugie źródło pyłu, a koń w niej leży i zanurza w niej pysk.

Słoma jest na ogół opcją o największym zapyleniu i często niesie duży ładunek zarodników pleśni, zwłaszcza jeśli była prasowana w wilgotnych warunkach lub źle przechowywana. Jest powszechnym czynnikiem wyzwalającym Objawy u koni z astmą.

Wióry drewniane znacznie się różnią. Odpylone wióry są naprawdę opcją niskopyłową, podczas gdy tanie, nieodpylone wióry nią nie są. Oznaczenie na opakowaniu ma znaczenie.

Inne opcje niskopyłowe obejmują cięty papier i tekturę, konopie, len oraz różne produkty komercyjne, z których każdy ma własną charakterystykę stosowania i chłonności.

Maty gumowe zmniejszają ilość potrzebnej ściółki, choć konie nadal potrzebują jej wystarczająco dużo dla komfortu i prawidłowego kładzenia się.

Zarządzanie liczy się bardziej niż etykieta. Odpylona ściółka, która jest utrzymywana w stanie wilgotnym i brudnym, staje się pożywką dla pleśni i bakterii oraz przestaje być niskopyłowa. Systemy głębokiej ściółki w szczególności kumulują amoniak i ładunek drobnoustrojów, a sam amoniak działa drażniąco na drogi oddechowe.

Ściel cały budynek jednolicie. Jedna słoma w sąsiednim boksie podnosi poziom narażenia dla konia stojącego na wiórach, ponieważ dzielą to samo powietrze.

Wentylacja i konstrukcja budynku

Wentylacja rozrzedza to, co znajduje się w powietrzu. Nie usuwa źródła, ale znacznie zmniejsza stężenie tła.

Konie znoszą zimno znacznie lepiej niż złe powietrze. Instynkt zamykania wszystkiego zimą, aby zapewnić koniom ciepło, prowadzi do powstania najgorszej jakości powietrza w całym roku. Załóż koniowi derkę i otwórz budynek.

Powietrze musi mieć miejsce wlotu nisko i wylotu wysoko, aby nieświeże, wilgotne powietrze unosiło się i wydostawało na zewnątrz. Szczelne stajnie o niskim dachu i ciasno zamknięte stanowią najgorszy przypadek.

Górne drzwi otwarte, okna otwarte, otwory wentylacyjne odsłonięte. Unikaj pełnych przegród od podłogi do sufitu, które tworzą strefy bezruchu powietrza w każdym boksie.

Obserwuj Objawy złej wentylacji: skraplanie pary wodnej na ścianach i sufitach, Uporczywy zapach amoniaku oraz pajęczyny, które gromadzą się tam, gdzie powietrze stoi.

Kryte ujeżdżalnie stanowią odrębne źródło narażenia. Sucha, intensywnie użytkowana nawierzchnia ujeżdżalni generuje duży ładunek cząstek wdychalnych, a trenujące tam konie intensywnie oddychają. Zraszaj nawierzchnię, dbaj o nią i wentyluj przestrzeń.

Karmienie z poziomu podłogi umożliwia oczyszczanie dróg oddechowych i sprawia, że cząstki opadają z dala od nozdrzy, zamiast wisieć w strefie oddychania.

Padokowanie i rola czynników regionalnych

Czas spędzony na zewnątrz to najskuteczniejsza pojedyncza interwencja u większości chorych koni, ponieważ powietrze na zewnątrz zawiera ułamek ładunku organicznych cząstek wdychalnych w porównaniu z zamkniętym budynkiem.

W przypadku konia z ciężką astmą koni, maksymalizacja czasu spędzonego na padoku daje zazwyczaj więcej niż jakakolwiek inna zmiana.

Jednak to tutaj warunki lokalne naprawdę zmieniają plan postępowania, a zmiana ta nie dotyczy temperatury.

Astma powiązana z pastwiskiem istnieje i dotyka część koni, których stan pogarsza się na trawie, a poprawia w stajni. Jest powiązana z ciepłymi, wilgotnymi warunkami oraz pyłkami i pleśniami w środowisku pastwiskowym, a występuje szczególnie w cieplejszych, wilgotnych regionach. W przypadku tych koni standardowa rada dotycząca częstszego padokowania pogarsza ich stan.

Sezonowa jakość powietrza jest zmienna: okresy wysokiego stężenia pyłków, pył ze zbiorów na terenach rolniczych, dym z pożarów oraz okresy wysokiego zanieczyszczenia cząstkami stałymi w pobliżu dróg i przemysłu wpływają inaczej na konie przebywające w stajni i na padoku.

Klimat wpływa na praktyki pozyskiwania paszy. Tam, gdzie siano jest regularnie prasowane lub przechowywane w wilgotnych warunkach, zawartość pleśni jest wyższa, a moczenie lub parowanie staje się ważniejsze. Tam, gdzie lata są gorące, moczone siano szybko się psuje, a sianokiszonka lub parowanie mogą być bardziej praktyczne.

Zwyczaje dotyczące utrzymania koni są różne. Stajnie z dzieloną przestrzenią powietrzną, indywidualne wiaty padokowe i tradycyjne boksowe stajnie stwarzają odmienne problemy z wentylacją.

Praktyczny wniosek jest taki, że plan musi być indywidualny. Zapisuj w formie pisemnej (Wpis), kiedy stan konia się pogarsza. Jeśli objawy nasilają się w budynku, celem zmian jest środowisko stajenne. Jeśli stan pogarsza się na trawie przy ciepłej i wilgotnej pogodzie, omów z Weterynarzem chorobę powiązaną z pastwiskiem, ponieważ postępowanie jest wtedy niemal odwrotne.

Na co zwracać uwagę u konia

To są Objawy oddechowe u koni. Należy pamiętać, że kolor błon śluzowych i czas napełniania kapilarnego są uzasadnionymi badaniami u konia, w przeciwieństwie do ptaków czy gadów, ale służą do oceny wydolności krążenia i wstrząsu, a nie chorób dróg oddechowych. Koń z istotną astmą koni ma zazwyczaj całkowicie Prawidłowe błony śluzowe, więc ich ocena daje fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Stan dróg oddechowych ocenia się na podstawie oddechu.

Kaszel.

Każdy uporczywy kaszel u konia jest nieprawidłowy. Kaszel występujący tylko na początku treningu lub tylko podczas jedzenia siana nadal jest nieprawidłowością i stanowi klasyczny wczesny Objaw.

Wypływ z nosa.

Wypływ z obu nozdrzy sugeruje problem w dolnych drogach oddechowych. Wypływ z jednego nozdrza wskazuje na problem powyżej miejsca połączenia dróg oddechowych, np. w zatokach lub kieszonkach powietrznych. Śluzowy, biały lub przezroczysty wypływ pasuje do astmy; żółty lub zielony z gorączką sugeruje infekcję.

Częstotliwość oddechów i wysiłek oddechowy w spoczynku.

Licz oddechy w spoczynku, gdy koń jest spokojny i nic mu nie przeszkadza, i poznaj prawidłową normę swojego konia. Wzrost częstotliwości oddechów w spoczynku jest istotną informacją.

Charakter oddechu.

W ciężkiej astmie koni wydech staje się aktywnym, wymagającym wysiłku, dwufazowym ruchem z widoczną tłocznią brzuszną pod koniec każdego oddechu. To Objaw odróżniający ciężką postać choroby od łagodnej.

Rozszerzanie nozdrzy.

Objaw zwiększonego wysiłku oddechowego. Nie jest to Objaw bólu i nie należy go tak interpretować.

Rynna oddechowa.

Widoczna bruzda wzdłuż słabizny, gdzie mięśnie brzucha uległy przerostowi w wyniku przewlekłego, wymuszonego wydechu. Wskazuje na utrwaloną, długotrwałą chorobę.

Nietolerancja wysiłkowa.

Szybsze męczenie się, dłuższy czas regeneracji, niechęć do pracy lub po prostu koń, który w ciągu sezonu po cichu stracił formę. W astmie o przebiegu łagodnym do umiarkowanego jest to często jedyny Objaw.

Spadek Wagi w zaawansowanych przypadkach, wynikający z intensywnej pracy oddechowej.

Plan postępowania

Czego nigdy nie robić

Nie zamiataj, nie trzep słomy ani nie ściel, gdy koń znajduje się w budynku.

Nie używaj dmuchawy do liści ani myjki ciśnieniowej w zajętej stajni.

Nie zamykaj budynku zimą, aby ogrzać konie. Załóż im derki i zapewnij wentylację.

Nie przechowuj siana nad zajętymi boksami ani obok nich.

Nie podawaj siana z wysokiej siatki koniowi z jakimkolwiek Objawem ze strony układu oddechowego.

Nie uznawaj siana za bezpieczne tylko dlatego, że ładnie wygląda i pachnie. Istotne cząstki są niewidoczne.

Nie paruj siana w improwizowanym pojemniku, który tylko je podgrzewa. Częściowe podgrzanie może zwiększyć wzrost drobnoustrojów.

Nie mocz siana, pozostawiając je potem w ciepłe dni, i nie dopuszczaj do przedostawania się popłuczyn z moczenia do cieków wodnych.

Nie stosuj Leków pozostałych po innym koniu ani inhalatora przeznaczonego dla ludzi bez zalecenia Weterynarza.

Nie zaprzestawaj zarządzania środowiskiem tylko dlatego, że Leki działają. Leki kontrolują Objawy; narażenie nadal napędza chorobę.

Nie lekceważ kaszlu, który występuje tylko na początku pracy.

Kiedy uzyskać pomoc

Niezwłocznie wezwij Weterynarza zajmującego się koniami w przypadku każdego uporczywego kaszlu, obustronnego wypływu z nosa, podwyższonej spoczynkowej częstotliwości oddechów, wzmożonego wysiłku oddechowego w spoczynku lub spadku wydajności, którego nie potrafisz wyjaśnić.

Zadzwoń tego samego dnia w przypadku zabarwionego wypływu z gorączką i osłabieniem, ponieważ chorobę zakaźną należy odróżnić od astmy, a niektóre przyczyny są zakaźne dla innych koni.

Natychmiast wezwij pomoc w przypadku konia z widoczną dusznością, stojącego z wyciągniętą głową i szyją, szeroko rozszerzonymi nozdrzami i intensywnie walczącego o oddech. W oczekiwaniu na pomoc wyprowadź go na najczystsze dostępne powietrze.

Diagnoza obejmuje zazwyczaj badanie kliniczne, a często endoskopię dróg oddechowych z płukaniem tchawicy lub popłuczynami oskzelowo-pęcherzykowymi, aby pobrać próbkę z dolnych dróg oddechowych. To odróżnienie ma znaczenie, ponieważ Leczenie astmy zapalnej różni się od Leczenia infekcji.

Miarą sukcesu jest koń, który przestał kaszleć, utrzymuje Prawidłową spoczynkową częstotliwość oddechów i pracuje bez przedwczesnego zmęczenia.

Przygotuj Wpis: kiedy występuje kaszel, czym i jak koń jest karmiony, na czym stoi, ile godzin spędza w stajni, jakie spoczynkowe częstotliwości oddechów zarejestrowano, czy na trawie czuje się lepiej, czy gorzej, oraz co zostało już zmienione. Astmą koni zarządza się w oparciu o wywiad w równym stopniu, co na podstawie badań.