Trening czystości jeża i utrzymanie kołowrotka w czystości

Szybka odpowiedź

Jeże wypróżniają się podczas biegu. W naturze odchody rozprzestrzeniają się podczas nocnego żerowania, ale na kołowrotku lądują w jednym miejscu, pod stopami zwierzaka, i są rozdeptywane przez wiele godzin.

Nie jest to więc problem z utrzymaniem czystości. To problem dotyczący stóp. Zaschnięte odchody upychają się między palcami i wokół pazurów, a pozostawione w tym miejscu powodują bolesność stóp, powstawanie opasek uciskowych wokół palców i infekcje. Wszystko poniżej dotyczy utrzymania stóp w czystości, przy czym czystsza klatka jest efektem ubocznym.

Warto najpierw zbudować relację poprzez karmienie z ręki. Jeż, który toleruje spokojne branie na ręce, to taki, u którego faktycznie można sprawdzić stopy.

• Nie można wytrenować jeża tak, jak psa. Można umieścić kuwetę tam, gdzie zwierzak już załatwia swoje potrzeby.
• Nigdy nie usuwaj kołowrotka, aby rozwiązać problem bałaganu. Jeż bez kołowrotka staje się otyły i niedostatecznie stymulowany.
• Obserwuj przez tydzień przed umieszczeniem kuwety. Jeże wybierają własne kąty i rzadko je zmieniają.
• Używaj podłoża na bazie papieru. Zbrylający się żwirek gliniany przykleja się do wilgotnych stóp oraz podbrzusza samca i jest zjadany.
• Codziennie sprawdzaj stopy i mocz je w wodzie, nigdy nie szoruj niczego, co jest przyklejone.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego kołowrotek służy za toaletę

Jeż to nocny zbieracz, który w ciągu nocy pokonuje duży dystans. Opróżnianie jelit jest powiązane z tą aktywnością, a nie z konkretnym miejscem, dlatego jeż nie posiada nory, którą utrzymuje w czystości tak jak królik czy szczur.

Umieść to zwierzę na kołowrotku, a dystans zostanie pokonany, ale nie na podłożu. Wszystko, co zostanie wydalone, pozostaje na powierzchni biegowej, a jeż ciągle po tym biega. W ciągu godziny stopy są pokryte brudem, a do rana warstwa ta zasycha.

To źródło niemal każdego problemu ze stopami jeża, z jakim spotykamy się w domu. Zaschnięty materiał fekalny gromadzi się między palcami i u nasady pazurów. Twardnieje w pierścień, który zaciska się w miarę wysychania, a palec z opaską uciskową puchnie, traci krążenie i może zostać całkowicie utracony. Nawet bez tego stała wilgoć i ścieranie powodują bolesne, popękane opuszki.

Zrozumienie tego zmienia priorytety. Kołowrotek czyści się dla stóp jeża, a nie dla zapachu w pomieszczeniu.

Co jest faktycznie osiągalne

Jeże nie uczą się dowolnych powiązań tak jak psy czy szczury, a nawet gdyby tak było, zachowanie to ma miejsce w ciemności, bez nadzoru, wiele godzin po jakiejkolwiek nagrodzie, którą mógłbyś dać. Trening czystości oparty na nagrodach tutaj nie działa, a próby jego stosowania wywołują jedynie frustrację.

To, co działa, to wykorzystanie preferencji, które już istnieją. Większość jeży faworyzuje konkretne kąty i trasy, a jeśli kuweta zostanie umieszczona tam, gdzie już się kierowały, duża część odchodów wyląduje właśnie w niej.

Uczciwy zakres wyników to: niektóre jeże będą niezawodnie korzystać z kuwety, większość będzie jej używać do sporej części wydalania, a niektóre nigdy z niej nie skorzystają. Żaden z tych przypadków nie jest porażką treningu.

Przygotowanie

Najpierw obserwuj.

Przez około tydzień notuj, gdzie każdego ranka lądują odchody, zanim posprzątasz. Naszkicuj wybieg i zaznacz te punkty. Nie stawiaj kuwety nigdzie, dopóki nie będziesz wiedzieć, co jeż już wybrał.

Wybierz kuwetę, do której jeż może wejść.

Niską, z przynajmniej jedną bardzo niską krawędzią wejściową. Jeże mają krótkie nogi i wiele z nich ma nadwagę, a starsze lub chore na artretyzm zwierzęta przestają używać wszystkiego, na co muszą się wspinać.

Zasiej zapach.

Umieść jeden lub dwa zabrudzone odchody w czystej kuwecie. Zapach jest sygnałem, który ma znaczenie. Nie szoruj kuwety mocno pachnącymi środkami czyszczącymi, co usuwa właśnie ten sygnał, na którym polegasz.

Dopasuj kuwetę pod kołowrotek.

To najskuteczniejsza zmiana. Płytka kuweta, blacha do pieczenia lub specjalnie wykonana taca z podniesioną krawędzią, umieszczona pod i nieco za kołowrotkiem, wychwyci większość tego, co jest wyrzucane. Niektóre kołowrotki mają osłonę tylną lub przeciwbryzgową, co dodatkowo pomaga.

Wyznaczony kąt z własną powierzchnią łatwiej czyścić codziennie niż całą podłogę wybiegu, a jeżowi łatwiej z niego korzystać.

Dobierz właściwy kołowrotek.

Solidna powierzchnia biegowa, bez siatki, bez poprzeczek, bez przerw. Wystarczająco duży, aby jeż biegał z prostym grzbietem, a nie wygiętym. Kołowrotki siatkowe i szczebelkowe wciągają stopy i nogi, powodując złamania, a zbyt mały kołowrotek powoduje nadwyrężenie kręgosłupa.

Wyłóż resztę podłogi.

Podkłady polarowe często prane lub podłoże papierowe są dobrymi opcjami. Cokolwiek wybierzesz, chodzi o to, by można było to zmieniać codziennie bez gruntownego sprzątania.

Codzienna rutyna

Czyść kołowrotek każdego dnia, bez wyjątków. Ciepła woda i szczotka trzymana do tego celu, w razie potrzeby niewielka ilość bezzapachowego mydła, dokładnie spłukane i wysuszone przed ponownym użyciem. Rozcieńczony roztwór octu usuwa zaschnięte zabrudzenia; spłucz go całkowicie.

Opróżniaj i odświeżaj kuwetę codziennie, pozostawiając niewielką ilość zapachu.

Sprawdzaj stopy codziennie. Oglądaj spód każdej stopy, przestrzenie między palcami i nasadę każdego pazura. Jest to najłatwiejsze, gdy jeż właśnie się obudził i jest ciepły oraz zrelaksowany.

W przypadku przyklejonego materiału użyj płytkiej, ciepłej kąpieli stóp. Postaw jeża w kilku milimetrach komfortowo ciepłej wody tak, aby tylko stopy były mokre, pozwól zabrudzeniom zmięknąć przez kilka minut, a następnie delikatnie spłucz. Nie wyrywaj, nie zeskrobuj ani nie szoruj zaschniętych odchodów i nie mocz całego zwierzęcia codziennie, co wysusza skórę i powoduje utratę igieł.

Po wszystkim dokładnie osusz stopy. Wilgotne stopy w podłożu przyciągają więcej materiału.

Utrzymuj krótkie pazury. Długie pazury zatrzymują więcej zanieczyszczeń, zahaczają o polar i zmieniają sposób, w jaki stopa styka się z kołowrotkiem.

Jeż, który się rozwija i pozostaje rozwinięty, gdy oglądasz jego stopy, to efekt codziennego kontaktu.

Budowanie relacji, która to umożliwia

Nic z tego nie zadziała, jeśli jeż zwija się w kulkę za każdym razem, gdy się zbliżasz. Samo branie na ręce jest częścią, którą można trenować.

Pracuj wieczorem, gdy zwierzę jest naturalnie aktywne. Budzenie jeża w dzień wywołuje prychanie i zwijanie się w kulkę, ucząc go, że ręce oznaczają zakłócenie spokoju.

Pozwól mu najpierw powąchać rękę, a następnie nabierz go obiema rękami od dołu, zamiast sięgać z góry. Ręka schodząca z góry jest tym, co robi drapieżnik.

Używaj znajomego, niewypranego kawałka polaru z wybiegu jako podkładki na kolana, aby siedział na własnym zapachu.

Podawaj ulubionego owada z palców podczas i po sesjach kontaktu, aby ręce kojarzyły się z jedzeniem.

Postępuj małymi krokami: ręka w wybiegu, jeż na kolanach, dotknięcie jednej stopy, podniesienie jednej stopy, obejrzenie jednej stopy. Tygodnie, nie dni.

Prychanie i mlaskanie to protesty, nie agresja. Kontynuuj spokojnie, zamiast przerywać w momencie, gdy jeż narzeka, w przeciwnym razie prychanie stanie się czynnością, która niezawodnie kończy sesję.

Co zmienia się u poszczególnych osobników

Niektóre jeże są z natury schludne i przez całe życie używają jednego kąta. Inne roznoszą wszystko równomiernie i nigdy tego nie zmieniają. Jest to cecha indywidualna, a nie coś, co spowodowałeś.

Samce często oddają mocz podczas chodzenia, co powoduje mokry brzuch i poplamioną sierść, a nie kałuże, co zwiększa ważność sprawdzania podbrzusza.

Starsze i otyłe jeże przestają wspinać się do kuwet z wysokimi brzegami, a zwierzęta cierpiące na artretyzm przestają korzystać z kołowrotków. Jeż, który porzucił kołowrotek używany przez lata, chce ci coś przekazać.

Zwierzę, które chorowało lub wydala luźne odchody, będzie robić znacznie więcej bałaganu i będzie wymagało częstszej pielęgnacji stóp, aż problem podstawowy zostanie wyleczony.

Czego nigdy nie robić

Nie zabieraj kołowrotka, aby zatrzymać bałagan. Bieganie w kołowrotku to główny fizyczny odpust tego gatunku, a jego usunięcie powoduje otyłość, stereotypie i znużenie zwierzęcia.

Nie umieszczaj podłoża wewnątrz kołowrotka. Jest wyrzucane, zjadane i ściera stopy.

Nie używaj zbrylającego się żwirku glinianego, wiórów cedrowych lub sosnowych ani produktów zapachowych.

Nie kąp całego jeża codziennie.

Nie ciągnij, nie wyrywaj ani nie zeskrobuj zaschniętego materiału ze stóp.

Nie karz ani nie krzycz. To nie daje nic poza utrudnieniem kontaktu.

Nie używaj kołowrotka siatkowego lub szczebelkowego.

Nie ignoruj jeża, który przestał korzystać z kołowrotka.

Kiedy szukać pomocy

Idź tego samego dnia, gdy zauważysz opuchnięty palec, ciemną lub ciasną obrączkę wokół palca, kulejący chód, stopę, na której jeż nie chce oprzeć ciężaru ciała lub krew na kołowrotku.

Idź tego samego dnia w przypadku popękanych, czerwonych lub sączących się opuszek oraz u każdego jeża, który przestał używać kołowrotka i stał się cichszy lub je mniej.

Czyste stopy, krótkie pazury i kołowrotek, który myje się codziennie, to tak wygląda dobra rutyna ze strony jeża.

Umów rutynową wizytę w sprawie pazurów, które stały się zbyt długie, by zarządzać nimi w domu, w sprawie utrzymujących się luźnych odchodów, które pogarszają bałagan, oraz w przypadku starszego jeża, który przestał wspinać się do swojej kuwety.

Przynieś zdjęcia stóp zrobione w dobrym świetle, konfiguracji kołowrotka i kuwety, której używasz, nazwy produktów używanych jako podłoże i żwirek, jak często kołowrotek jest czyszczony oraz czy odchody zmieniły kolor lub konsystencję. Problemy ze stopami i jelitami u jeży to często ta sama historia.