Świnki morskie w zimie: suche ogrzewane powietrze, przeciągi i ryzyko chorób układu oddechowego

Szybka odpowiedź

Zima jest trudna dla świnek morskich z dwóch przeciwnych powodów jednocześnie. Na zewnątrz są narażone na zimno, wilgoć i przeciągi, ponieważ nie zapadają w sen zimowy, nie wytwarzają gęstej zimowej okrywy włosowej i szybko tracą ciepło ze względu na swój rozmiar. Wewnątrz pomieszczeń są narażone na ogrzewane powietrze, które jest bardzo suche i osłabia ochronną warstwę śluzową w drogach oddechowych, a także na umieszczenie w ciepłym miejscu, które jest jednocześnie przeciągowe lub źle wentylowane.

Oba problemy spotykają się w tym samym narządzie. Drogi oddechowe świnki morskiej to jej słaby punkt, a bakterie wywołujące zapalenie płuc u tego gatunku, w szczególności Bordetella i Streptococcus, rozwijają się znacznie łatwiej, gdy wyściółka dróg oddechowych jest sucha, zimna lub podrażniona przez amoniak.

Zimowe kontrole to ta sama cotygodniowa rutyna wykonywana z większą uwagą: Waga, sierść, oddychanie, apetyt i ilość faktycznie znikanego siana.

• Stabilność jest ważniejsza niż dokładna temperatura. Świnki morskie źle znoszą wahania.
• Grzejnik, termowentylator lub nasłonecznione okno w chłodnym pokoju tworzą gradient temperatury, przed którym klatka nie może uciec.
• Wentylacja i przeciąg to nie to samo. Potrzebujesz ruchu powietrza w pokoju, ale nie w poprzek klatki.
• Kichanie z zaschniętym nosem w zimie to nie przeziębienie, które samo minie. To konieczność umówienia wizyty jeszcze tego samego dnia.
• Rasy bezwłose i długowłose potrzebują innego planu na zimę niż standardowa krótkowłosa świnka morska.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego ogrzewane powietrze wewnątrz pomieszczeń jest problemem oddechowym

Drogi oddechowe od nozdrzy aż po płuca wyłożone są cienką warstwą śluzu spoczywającą na komórkach z mikroskopijnymi, poruszającymi się włoskami. Ten system wychwytuje kurz, bakterie i zanieczyszczenia, a następnie przesuwa je w górę, aby zostały połknięte. Działa to tylko wtedy, gdy śluz ma odpowiednią konsystencję, a to zależy od tego, czy powietrze jest wystarczająco wilgotne.

Ogrzewanie centralne wytwarza powietrze, które jest ciepłe i bardzo suche, szczególnie w dobrze uszczelnionym nowoczesnym domu w chłodnym klimacie. Śluz gęstnieje, ruchy włosków zwalniają, a materiał, który normalnie zostałby usunięty, pozostaje na miejscu. Bakterie, z którymi zdrowa świnka morska poradziłaby sobie, zyskują przyczółek.

Świnki morskie są na to wyjątkowo narażone, ponieważ ich choroby układu oddechowego są wywoływane przez organizmy, które wiele z nich już nosi lub które pochodzą od innych zwierząt. W szczególności Bordetella bronchiseptica jest przenoszona przez króliki, psy i inne świnki morskie, często bez widocznych objawów, i może powodować ciężkie zapalenie płuc u świnek morskich. Warunki środowiskowe decydują o tym, czy nosicielstwo przerodzi się w chorobę.

Amoniak to druga szkodliwa substancja. Mocz rozkłada się do amoniaku, który jest bezpośrednim czynnikiem drażniącym wyściółkę dróg oddechowych. W szczelnym, ciepłym pokoju z klatką, która nie jest czyszczona wystarczająco często, amoniak koncentruje się na wysokości klatki, czyli dokładnie tam, gdzie znajduje się nos świnki morskiej. Jeśli czujesz go, gdy klękasz obok klatki, stężenie było za wysokie przez zbyt długi czas.

To prowadzi do dwóch zasad, które wydają się sprzeczne, ale takie nie są. Pokój musi być wentylowany, aby powietrze było wymieniane, a amoniak nie narastał. Klatka musi znajdować się poza miejscem, w którym powietrze się porusza, aby świnki morskie nie siedziały w przeciągu.

Przygotowanie klatki zimowej wewnątrz pomieszczeń

Ustaw ją przy wewnętrznej ścianie.

Ściany zewnętrzne są zimniejsze i często powodują powstawanie prądów powietrza. Utrzymuj niewielki odstęp między klatką a ścianą, aby powietrze nie było uwięzione za nią.

Trzymaj ją z dala od podłogi, jeśli jest zimna.

Zimne powietrze gromadzi się na poziomie podłogi, zwłaszcza w pokojach z twardą podłogą i szczelinami pod drzwiami. Stojak lub stół unosi klatkę powyżej najzimniejszej warstwy.

Nie obok grzejnika.

Grzejnik wytwarza gorący, suchy lokalny klimat po jednej stronie klatki oraz unoszącą się kolumnę suchego powietrza. Świnki morskie nie mogą przed nim uciec, jeśli klatka jest mała, a to pogarsza problem suchości dokładnie w miejscu, w którym śpią.

Nie przed oknem.

Okna są zimne w nocy, wypromieniowują ciepło, a w ciągu dnia słońce może przegrzać jeden koniec klatki. Świnki morskie łatwo się przegrzewają i są mniej odporne na ciepło niż na umiarkowane zimno.

Nie w oranżerii, na ganku, w garażu lub nieogrzewanym pomieszczeniu gospodarczym.

Temperatury w oranżeriach gwałtownie się zmieniają. Garaże niosą dodatkowe ryzyko spalin i przechowywanych chemikaliów, a tlenek węgla z samochodu uruchomionego w połączonym garażu jest zabójczy.

Nie pod lub przed termowentylatorem, wylotem klimatyzacji lub otwartymi drzwiami.

Daj więcej ściółki niż latem.

Gruba, sucha, chłonna ściółka pozwala świnkom morskim kopać nory i zatrzymywać ciepłe powietrze. Dodaj krytą kryjówkę lub tunel dla każdego zwierzęcia plus jedną dodatkową, aby żadne zwierzę nie zostało wykluczone ze schronienia przez towarzysza z klatki.

Trzymaj termometr na wysokości klatki, a nie na wysokości wzroku.

Temperatura w miejscu, w którym stoisz, to nie temperatura, w której one żyją. Tani termometr cyfrowy z pamięcią, który rejestruje minimum nocne, powie Ci, co faktycznie wydarzyło się o trzeciej nad ranem.

Zimowa pielęgnacja jest ważniejsza, szczególnie w przypadku ras długowłosych. Wilgotne lub skołtunione futro blisko skóry traci ciepło i ukrywa odparzenia od moczu.

Zarządzanie suchym powietrzem bez tworzenia problemu wilgoci

Celem jest powietrze, które nie jest przesuszone, w klatce, która nie jest wilgotna. To różne rzeczy, a ich mylenie powoduje szkody.

Nieznaczne obniżenie ogrzewania i utrzymanie stabilnej, umiarkowanej temperatury w pomieszczeniu jest lepsze niż gorący pokój. Świnki morskie dobrze tolerują chłodniejszy koniec zakresu komfortowego dla ludzi.

Miseczka wody na grzejniku, suszące się w pokoju pranie lub nawilżacz umieszczony z dala od klatki dodają wilgoci do powietrza. Trzymaj nawilżacz z dala od samej klatki, aby ściółka nie stała się wilgotna, i czyść go regularnie, ponieważ brudny nawilżacz rozprzestrzenia bakterie i pleśń.

Nie dąż do uzyskania wilgotnej klatki. Mokra ściółka to najgorszy zimowy warunek: przewodzi ciepło z dala od zwierzęcia, powoduje odparzenia od moczu na stopach i brzuchu oraz sprzyja grzybiczym chorobom skóry.

Zwiększ częstotliwość wymiany ściółki w zimie, zamiast ją ograniczać. Ciepłe pokoje przyspieszają rozkład moczu, a zapach narasta szybciej.

Jeśli możesz, używaj odpylonej ściółki i siana. Kurz drażni te same drogi oddechowe, które zostały już osłabione przez suche powietrze.

Nigdy nie używaj zapachowej ściółki, odświeżaczy powietrza, dyfuzorów wtykowych, olejków eterycznych ani świec zapachowych w pokoju ze świnkami morskimi. Lotne związki koncentrują się w szczelnym zimowym pokoju i są drażniące dla małego zwierzęcia z szybkim oddechem na poziomie podłogi.

Skóra, sierść i stopy zimą

Suche powietrze wyciąga wilgoć ze skóry, jak i z dróg oddechowych, a efektem jest łuszczenie, matowa sierść i drapanie. To rzeczywisty problem, ale jest to również objaw kilku chorób, więc nie jest to diagnoza, którą powinieneś stawiać samodzielnie.

Łuszczenie spowodowane prawdziwie suchym powietrzem jest rozproszone, łagodne i nie ma strupów, skorup, miejscowej utraty włosów ani intensywnego świądu. Jeśli występuje którykolwiek z tych objawów, prawdopodobnymi przyczynami są świerzbowce, wszoły lub grzybica, a wszystkie trzy wymagają diagnozy weterynaryjnej.

Rasy długowłose, takie jak peruwiańskie, sheltie i texele, potrzebują zimą więcej, a nie mniej pielęgnacji. Ich okrywa włosowa kołtuni się blisko skóry, kołtuny zatrzymują wilgoć i mocz, a skołtuniony zad w zimnej szopie to droga do odparzeń od moczu, problemów z muchami w łagodniejsze dni i wychłodzenia.

Rasy bezwłose to pod względem utrzymania zupełnie inne zwierzęta. Skinny i Baldwin tracą ciepło znacznie szybciej, potrzebują konsekwentnie cieplejszego zakwaterowania, więcej jedzenia, aby zasilić dodatkową produkcję ciepła, oraz ochrony przed jakimkolwiek przeciągiem. Nie powinny być trzymane na zewnątrz w chłodnym klimacie.

Stopy zasługują na zimową kontrolę. Twarda, sucha, brudna ściółka i ograniczony ruch przyczyniają się do pododermatitis. Raz w tygodniu sprawdzaj podeszwy wszystkich czterech stóp pod kątem zaczerwienienia, utraty włosów, obrzęku lub strupów.

Rozdziel sierść aż do skóry w kilku miejscach. Rozproszone, łagodne łuszczenie to zazwyczaj suche powietrze; skorupy, strupy, miejscowa utrata włosów i silne drapanie to choroba.

Co zmienia się z wiekiem i u poszczególnych osobników

Młode osobniki mają bardzo dużą powierzchnię ciała w stosunku do masy i szybko się wychładzają. Potrzebują również niezawodnego dostępu do jedzenia, a młode, które nie może znaleźć siana lub jest odpychane od niego przez dorosłego, jest w realnym niebezpieczeństwie.

Ciężarne i karmiące samice mają wysokie zapotrzebowanie na energię i witaminę C, a zimno jeszcze bardziej zwiększa koszt energetyczny. Zima to zły czas, aby samica była niedożywiona.

Starsze świnki morskie ruszają się mniej, mogą mieć artretyzm, który utrudnia wspinanie się do kryjówki, i tracą masę mięśniową, która w przeciwnym razie wytwarzałaby ciepło. Zapewnij im płytkie, łatwo dostępne schronienie i głębszą ściółkę oraz sprawdź, czy mają dostęp do jedzenia i wody.

Świnki morskie z chorobami stomatologicznymi jedzą mniej siana, co oznacza mniej żucia, mniejszą produkcję ciepła i mniej błonnika. Zima często ujawnia problem stomatologiczny, który był na granicy normy latem.

Samotne świnki morskie tracą wspólne ciepło towarzysza. Świnki morskie są zwierzętami społecznymi i nie powinny być trzymane samotnie w żadnym sezonie, a zima dodatkowo to uzasadnia.

Świnki morskie trzymane z królikami lub w ich pobliżu są bardziej narażone na Bordetella. Trzymaj je oddzielnie.

Karmienie przez zimę

Siano jest priorytetem przez cały rok i ma większe znaczenie zimą, ponieważ żucie generuje ciepło, a błonnik utrzymuje jelita w ruchu. Zapewnij więcej, niż mogą zjeść, trzymaj je w suchości i wymieniaj, gdy stanie się wilgotne lub zapylone.

Witamina C to konkretne ryzyko żywieniowe. Świnki morskie nie potrafią jej wytworzyć, zapasy są małe, a witamina rozpada się pod wpływem światła, ciepła i wody. Witamina C dodana do butelki z wodą w dużej mierze znika w ciągu kilku godzin, a także sprawia, że niektóre świnki morskie piją mniej ze względu na smak. Używaj karmy w granulkach opracowanej dla świnek morskich, która jest przechowywana prawidłowo i ma ważną datę przydatności, oraz codziennie podawaj świeże warzywa.

Zimowe warzywa, które są praktyczne i użyteczne, to m.in. papryka, która jest dobrym źródłem witaminy C, oraz warzywa liściaste. Myj je i doprowadzaj do temperatury pokojowej, zamiast podawać prosto z zimnej lodówki.

Obserwuj spożycie wody. Świnki morskie mogą pić mniej, gdy jest im zimno, a częściowo zablokowana lub zamarznięta wylewka butelki jest częstym zjawiskiem w nieogrzewanym pomieszczeniu. Sprawdzaj każdą butelkę dwa razy dziennie w czasie mrozu, wyzwalając kulkę i sprawdzając, czy tworzy się kropla.

Spodziewaj się, że apetyt nieznacznie wzrośnie w zimnych warunkach. Świnka morska jedząca mniej zimą nie oszczędza energii w rozsądny sposób; to sygnał ostrzegawczy.

Czego nigdy nie robić

Nie trzymaj świnek morskich w nieogrzewanym garażu, zwłaszcza w połączonym garażu, w którym uruchamiany jest samochód.

Nie używaj elektrycznej poduszki grzewczej z odsłoniętym kablem w miejscu, do którego świnka morska ma dostęp.

Nie używaj termoforu. Wycieki powodują oparzenia, a guma jest gryziona.

Nie wkładaj świnki morskiej przed termowentylator lub suszarkę do włosów, aby ją ogrzać.

Nie kąpiemy świnki morskiej zimą, chyba że weterynarz zalecił to z powodów medycznych, a jeśli już musisz to zrobić, wysusz ją całkowicie w ciepłym pokoju bez przeciągów.

Nie uszczelniaj pokoju, aby zatrzymać ciepło. Amoniak narasta, a jakość powietrza spada.

Nie używaj zapachowej ściółki, odświeżaczy powietrza ani dyfuzorów olejków eterycznych w pokoju.

Nie dodawaj witaminy C do butelki z wodą i nie zakładaj, że zapotrzebowanie jest spełnione.

Nie przenoś zwierząt wielokrotnie między ogrzewanym pokojem a zimną klatką.

Nie zakładaj, że kichanie to przeziębienie, które minie. Świnki morskie nie przechodzą nieszkodliwych przeziębień tak jak ludzie.

Kiedy szukać pomocy

Idź do weterynarza tego samego dnia w przypadku kichania z wydzieliną z nosa lub oczu, głośnego, klikającego lub utrudnionego oddychania, zgarbionej postawy, gdy świnka przestała jeść lub została znaleziona wychłodzona i nie reaguje.

Umów wizytę w ciągu kilku dni w przypadku zmniejszonego spożycia siana, utraty wagi podczas cotygodniowej kontroli, matowej lub łuszczącej się sierści z jakimikolwiek strupami lub utratą włosów, bolesnych stóp lub gdy świnka morska stała się wycofana.

Umów wizytę rutynową przed zimą, jeśli Twoja świnka morska jest starsza, bezwłosa, długowłosa, chorowała wcześniej na choroby układu oddechowego lub ma jakąkolwiek historię stomatologiczną, aby móc zaplanować zakwaterowanie przed nadejściem zimna, a nie po nim.

Świnka morska, która pozostaje ciepła, sucha i dobrze odżywiona przez zimę, powinna wiosną nie różnić się od zwierzęcia, które w nią weszło.

Przynieś zapis cotygodniowej wagi, temperatury minimalne z nocy, używaną ściółkę i siano, dietę wraz z informacją, jak zapewniana jest witamina C, czy przestrzeń dzielą króliki lub inne świnki morskie, oraz notatkę o wszelkich ostatnich zmianach w zakwaterowaniu. Spodziewaj się, że weterynarz osłucha klatkę piersiową, obejrzy zęby i być może będzie chciał wykonać obrazowanie, jeśli choroba układu oddechowego trwa już jakiś czas.