Infekcja dróg oddechowych u świnki morskiej: Dlaczego wyciszenie i brak apetytu to sygnał ostrzegawczy

Szybka odpowiedź

Zapalenie płuc jest jedną z głównych przyczyn śmierci świnek morskich i niemal nigdy nie daje o sobie znać kaszlem. Właściciel zazwyczaj obserwuje u swojego zwierzaka wyciszenie, zaprzestanie wychodzenia do jedzenia oraz niewielki spadek wagi, co jest identyczne z objawami każdej innej choroby świnki morskiej.

Zapomnij o mierzeniu temperatury. Poważnie chora świnka morska często jest wychłodzona, a nie gorączkująca. Domowe termometry są w przypadku tego gatunku zawodne i stresujące, natomiast liczby, które faktycznie pomagają, to waga i spoczynkowe tempo oddychania, które możesz sprawdzić samodzielnie w minutę.

Świnka morska, która siedzi z dala od innych z nastroszoną sierścią, zazwyczaj choruje znacznie dłużej, niż myślisz.

• Waga i spoczynkowe tempo oddychania to dwa pomiary domowe warte wykonania. Temperatura nie jest jednym z nich.
• Zaschnięta wydzielina na przednich łapkach jest często pierwszym widocznym objawem, ponieważ to właśnie nimi świnka morska przeciera nos.
• Nigdy nie trzymaj świnek morskich razem z królikami. Króliki często przenoszą bakterie wywołujące zapalenie płuc u świnek morskich, same nie chorując.
• Amoniak z zanieczyszczonej ściółki uszkadza wyściółkę dróg oddechowych i umożliwia rozwój infekcji.
• Niektóre leki, które są rutynowo stosowane u innych gatunków, są dla świnek morskich śmiertelne.

:::danger
Oddychanie z otwartym pyszczkiem u świnki morskiej jest objawem terminalnym i wymaga natychmiastowej pomocy weterynaryjnej.

Świnki morskie oddychają przez nos i nie otwierają pyszczka w celu oddychania, chyba że znajdują się w ciężkiej niewydolności oddechowej lub ich drogi oddechowe są zablokowane. Kiedy pojawia się ten objaw, rezerwy organizmu są już wyczerpane. Ogranicz kontakt z ze zwierzęciem do minimum, transportuj je w transporterze bez ganiania po wybiegu, utrzymuj je w chłodzie, jeśli przebywało w gorącym pomieszczeniu, i udaj się prosto do kliniki. Na tym etapie nie próbuj stosować inhalacji parowych ani żadnego domowego leczenia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego płuca zawodzą najpierw

Świnki morskie mają stosunkowo małe płuca w stosunku do wielkości ciała i ograniczoną zdolność do kompensacji, gdy część płuc jest wyłączona z działania. Są to również zwierzęta ofiary, więc ukrywają chorobę, dopóki maskowanie staje się niemożliwe. Te dwa fakty razem wyjaśniają, dlaczego tak wiele przypadków trafia do weterynarza w stanie już ciężkim.

Infekcja zazwyczaj zaczyna się od kolonizacji górnych dróg oddechowych przez bakterie. Wyściółka tych dróg pokryta jest rzęskami, mikroskopijnymi włoskami, które poruszają się w skoordynowanej fali, wymiatając śluz, kurz i drobnoustroje w górę i na zewnątrz. Wszystko, co uszkadza rzęski, usuwa główną linię obrony świnki morskiej.

Trzy czynniki powodują ich uszkodzenie i wszystkie trzy wiążą się z jakością opieki.

Amoniak.

Mocz wsiąkający w ściółkę jest rozkładany przez bakterie na amoniak, który unosi się nisko w klatce, dokładnie tam, gdzie znajduje się nos świnki morskiej. Amoniak paraliżuje i niszczy rzęski. W zamkniętej klatce ze słabą wentylacją stężenie na poziomie podłogi może być znacznie wyższe niż to, które wyczuwasz stojąc nad nią.

Kurz.

Drobny kurz z niskiej jakości ściółki drzewnej lub zakurzone siano są stale wdychane i powodują przewlekłe podrażnienie.

Aromatyczne wiórki z drzew iglastych.

Cedr oraz nieobrobiona sosna uwalniają lotne związki, które bezpośrednio podrażniają wyściółkę dróg oddechowych.

Oprócz uszkodzenia dróg oddechowych, organizmy wywołujące chorobę często są już obecne w domu. Bordetella bronchiseptica jest przenoszona bezobjawowo przez wiele królików, a także psy i koty. Świnka morska trzymana z królikiem lub mieszkająca w domu z psem z łagodnym kaszlem jest stale narażona. Gatunki Streptococcus również są powszechne, a jeden z nich powoduje zarówno zapalenie płuc, jak i ropnie węzłów chłonnych na szyi, które właściciele nazywają guzkami.

U podstaw wszystkiego leży witamina C. Świnki morskie, tak jak ludzie, nie potrafią jej syntetyzować. Świnka morska z niedoborem gorzej się goi, ma słabszą odpowiedź immunologiczną i bardziej kruche tkanki, więc niewłaściwa dieta zmienia uleczalną infekcję w śmiertelną.

Jak wygląda wczesna choroba

Cotygodniowy pomiar wagi zapisany w notatniku to najwcześniejszy system ostrzegawczy, jaki ma opiekun świnki morskiej, a zajmuje minutę.

Zachowanie przede wszystkim.

Brak wychodzenia po warzywa. Siedzenie z dala od grupy. Sierść nastroszona, a nie wygładzona. Niechęć do ruchu. Spanie w skulonej pozycji zamiast wyciągniętej.

Waga.

Spada przed pojawieniem się jakiegokolwiek widocznego objawu. Waż co tydzień na wadze kuchennej, o tej samej porze dnia i zapisuj wyniki. Świnka morska, która straciła na wadze w ciągu dwóch tygodni, jest chora, nawet jeśli nie wiesz jeszcze, co jest nie tak.

Oddychanie.

Licz oddechy przez pełną minutę, gdy zwierzę odpoczywa i nie jest niepokojone, najlepiej obserwując je z dystansu zamiast trzymać na rękach. Rób to kilkakrotnie, gdy świnki są zdrowe i zapisuj liczby, ponieważ indywidualna norma Twojego zwierzaka jest bardziej przydatna niż jakikolwiek zakres opublikowany w literaturze. Wzrost powyżej tej osobistej wartości bazowej lub jakakolwiek zmiana w wysiłku jest sygnałem ostrzegawczym.

Wydzielina.

Przyjrzyj się nozdrzom, kącikom oczu i wewnętrznej stronie przednich łapek. Świnki morskie przecierają pyszczek przednimi kończynami, więc zaschnięta lub posklejana sierść w tym miejscu często jest widoczna, zanim jeszcze nos będzie wyglądał na mokry.

Dźwięk.

Przyłóż świnkę morską delikatnie do ucha lub przysłuchaj się uważnie, gdy zwierzę jest spokojne. Klikanie, świszczenie, trzeszczenie lub wilgotny dźwięk przy każdym oddechu jest nieprawidłowy. Prawidłowe oddychanie świnki morskiej jest niemal bezgłośne.

Postawa w zaawansowanej chorobie.

Głowa i szyja wyciągnięte do przodu, łokcie odsunięte od klatki piersiowej i przesadne ruchy brzucha przy każdym oddechu. To zwierzę maksymalizujące drożność dróg oddechowych, co stanowi stan nagły.

Co jeszcze wygląda podobnie

Cicha, skulona świnka morska, która nie chce jeść, to jeden z najmniej specyficznych objawów w praktyce weterynaryjnej, dlatego badanie jest ważniejsze niż zgadywanie.

Choroby stomatologiczne. Bolesne zęby policzkowe w pierwszej kolejności hamują pobieranie siana. Szukaj ślinienia się, mokrej brody, wypluwania częściowo przeżutego jedzenia i preferencji dla miękkich pokarmów.

Zastój w przewodzie pokarmowym i wzdęcia. Zredukowana liczba lub brak odchodów, napięty lub powiększony brzuch, zgrzytanie zębami.

Kamienie pęcherza i zapalenie pęcherza. Parcie, piszczenie podczas oddawania moczu, krew w moczu, skulona postawa nad kuwetą.

Torbiele jajników. Częste u niesterylizowanych samic. Utrata sierści na bokach, powiększony brzuch, zmienione zachowanie wobec towarzyszy w klatce.

Pododermatitis. Bolące stopy sprawiają, że zwierzę niechętnie się rusza, co jest odczytywane jako letarg. Odwróć zwierzę i obejrzyj spody wszystkich czterech stóp.

Stres cieplny. Leżenie na płasko, ziajanie, gorące w dotyku, często po ciepłym popołudniu. To hipertermia, nie gorączka, i należy ją chłodzić, a nie leczyć antybiotykami.

Niedobór witaminy C. Niechęć do ruchu z powodu bólu stawów, szorstka sierść, słabe gojenie, krwawiące dziąsła.

Guzki na szyi. Twarde obrzęki pod żuchwą spowodowane ropniami węzłów chłonnych.

Choroby serca. Zwiększone tempo oddychania i nietolerancja wysiłku, czasem z kaszlem, u starszych zwierząt.

Problem polega na nakładaniu się objawów. Świnka morska, która jest wyciszona i nie chce jeść, potrzebuje badania obejmującego klatkę piersiową, jamę ustną, brzuch, stopy i układ moczowy, ponieważ błędna diagnoza kosztuje dni, których ten gatunek nie ma.

Leczenie

Leczenie jest weterynaryjne i wymaga czasu. Weterynarz powinien osłuchać klatkę piersiową, wykonać zdjęcia rentgenowskie, aby sprawdzić stopień zajęcia płuc, i ewentualnie pobrać wymaz z wydzieliny, aby zidentyfikować drobnoustrój i dobrać odpowiedni lek.

Wybór antybiotyku nie jest formalnością u tego gatunku. Wiele klas leków, które są rutynowe u psów, kotów i ludzi, niszczy florę jelitową świnki morskiej i powoduje śmiertelną dysbiozę, więc klinika regularnie przyjmująca świnki morskie wybierze preparat z o wiele węższej listy. Nigdy nie podawaj leków pozostałych po innym zwierzęciu i nigdy nie zakładaj, że lek, który pomógł królikowi, jest bezpieczny.

Opieka wspomagająca jest zazwyczaj równie ważna co antybiotyk. Obejmuje nawadnianie, leki przeciwbólowe, witaminę C oraz karmienie wspomagające formułą rekonwalescencyjną na bazie błonnika, ponieważ świnka morska, która przestaje jeść, rozwija zastój jelitowy dodatkowo do zapalenia płuc, co razem jest znacznie trudniejsze do przetrwania.

Nebulizacja, podczas której lek lub sól fizjologiczna jest podawana w formie mgiełki, jest przydatna w chorobach układu oddechowego i niektórzy właściciele uczą się, jak robić to w domu. Wykonuj to tylko przy użyciu sprzętu i zgodnie z instrukcjami weterynarza. Zaparowana łazienka nie jest zamiennikiem i grozi stresem cieplnym u gatunku, który łatwo się przegrzewa.

Izoluj chorą świnkę morską od tych, które nie wykazują objawów, ale pamiętaj, że zanim jedna zachoruje, pozostałe już mogły być narażone. Poinformuj weterynarza, ile zwierząt liczy grupa.

Czyste oczy, suchy nos i gładka sierść to stan bazowy. Sfotografuj to w zdrowiu, aby mieć porównanie.

Zapobieganie

Wentylacja bez przeciągów.

Powietrze musi poruszać się w obrębie wybiegu. Pełne ściany i zadaszone domki zatrzymują amoniak. Jednocześnie świnka morska siedząca w bezpośrednim przeciągu z okna lub drzwi będzie wyziębiona i zestresowana. Celuj w pokój z ruchem powietrza i klatkę otwartą od góry.

Sprzątaj na bieżąco, wymieniaj ściółkę często.

Zanieczyszczony róg jest źródłem amoniaku. Codzienne usuwanie go jest skuteczniejsze niż cotygodniowa pełna wymiana.

Wybieraj ściółkę mało pylącą.

Ściółka papierowa, polar na chłonnej warstwie lub odpylone wiórki. Unikaj cedru, nieobrobionej sosny i drobnych, pylących trocin.

Sprawdzaj siano.

Siano powinno pachnieć słodko i świeżo oraz nie powinno wytwarzać chmury pyłu przy potrząsaniu. Spleśniałe lub zakurzone siano jest bezpośrednim czynnikiem drażniącym drogi oddechowe i źródłem zarodników grzybów.

Podawaj witaminę C z jedzeniem, nie z wodą.

Witamina C w wodzie pitnej ulega degradacji w ciągu kilku godzin, zmienia smak wody i zmniejsza ilość wypijanych płynów, co jest przeciwieństwem pomocy. Używaj świeżych źródeł, takich jak papryka i warzywa liściaste, dobrej jakości granulatu w terminie ważności, a jeśli potrzebna jest suplementacja, podawaj stabilną tabletkę lub preparat bezpośrednio, zgodnie z zaleceniami weterynarza.

Nie trzymaj świnek morskich z królikami.

Poza ryzykiem Bordetella, króliki mogą kopnąć i zranić świnkę, oba gatunki mają różne potrzeby dietetyczne, a świnki morskie potrzebują towarzystwa własnego gatunku zamiast zastępstwa.

Kwarantanna dla nowych członków.

Osobny pokój, osobny sprzęt, mycie rąk pomiędzy obsługą, przez czas zalecany przez weterynarza przed połączeniem grup.

Unikaj wahań temperatury.

Nagłe zimno, nagłe upały i podróże samochodem to stresory poprzedzające wybuchy chorób.

Czego nigdy nie robić

Nie podawaj żadnego antybiotyku, który nie został przepisany dla tej konkretnej świnki morskiej przez weterynarza znającego ten gatunek.

Nie używaj zaparowanej łazienki jako formy leczenia, szczególnie w ciepłe dni.

Nie dodawaj witaminy C do wody pitnej.

Nie trzymaj świnek morskich z królikami.

Nie używaj ściółki cedrowej ani sosnowej nieobrobionej termicznie.

Nie próbuj samodzielnie mierzyć temperatury.

Nie zwlekaj z wizytą tylko dlatego, że nie ma kaszlu. Większość świnek morskich z zapaleniem płuc nigdy nie kaszle.

Nie przerywaj antybiotykoterapii wcześniej, bo zwierzę wygląda lepiej. Nawroty po skróconej kuracji są częste i trudniejsze w leczeniu.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast w przypadku oddychania z otwartym pyszczkiem, wyciągniętej szyi z łokciami odsuniętymi od ciała, niebieskich lub szarych dziąseł, zapaści lub gdy świnka morska jest zimna i nie reaguje.

Jedź tego samego dnia w przypadku jakiegokolwiek zwiększenia tempa lub wysiłku oddechowego, słyszalnych dźwięków z klatki piersiowej, wydzieliny z nosa lub oczu, zaschnięć na przednich łapach, odmowy jedzenia siana lub gdy świnka siedzi nastroszona i odizolowana od grupy.

Umawiaj się w najbliższym możliwym terminie w przypadku nawracającego kichania, spadku wagi przez dwa kolejne tygodnie lub gdy w grupie więcej niż jedno zwierzę stało się wyciszone.

Powrót do jedzenia siana, utrzymanie wagi i bezgłośne oddychanie to punkt końcowy, jednak opieka, która dopuściła do infekcji, nadal wymaga naprawy.

Zabierz ze sobą zapis wagi, Twoje bazowe tempo oddychania oraz wszelkie nagrania wideo, zdjęcia wydzieliny, rodzaj ściółki i siana, informację o liczebności grupy i czy inne zwierzęta chorują, czy w domu jest królik lub pies, obecną dietę i źródło witaminy C oraz podane już leki. Spodziewaj się osłuchania klatki piersiowej, zdjęć rentgenowskich i pełnego badania jamy ustnej, brzucha i stóp, ponieważ objawy pokrywają się z kilkoma innymi schorzeniami świnek morskich.